Wat dus inhoudt dat jouw favorieten onevenredig verdeeld zijn en heeft verder weinig met de stemsleutel te maken of zie ik dat verkeerd?

Persoonlijk vind ik in meeste ladders wel minstens een nummer dat ik echt goed vind, maar overkomt me maar zelden dat ik alle vier de nummers, die ik punten geef, ook daadwerkelijk goed vind; laat staan dat ik punten tekort kom... Mss is mijn smaak wel te alternatief of ben ik te kritisch, maar deze discussie komt op mij heel erg over alsof mensen heel erg staan op hun recht om nummers, die ze niet echt goed vinden, te rangschikken op basis van of ze de een mss net iets beter vinden dan de andere, ten koste van mensen die bepaalde nummers wel gewoon echt goed vinden. Ik kan me daar echt niet in vinden. Ik kan een nummer ronduit kut vinden, maar als 10 stemmers hier dat nummer fantastisch vinden, hoort het wat mij betreft in de Ladder, eerder dan een nummer dat ik wel ok vind, en dat met mij door 20 mensen met een of twee punten worden gewaardeerd...

Wat voor mij inhoudt dat het argument dat een 4pt nummer een absolute favoriet zou zijn en een 3 of 2 pt nummer uit een andere ladder een mindere favoriet zou zijn en we daarom als 1e criterium de 4pt nummers moeten tellen, zeker niet opgaat.

Eens met El Ninjo wat dit punt betreft. Mijn voorkeur voor de criteria zijn:

1e criterium: hoeveel users hebben er op het nummer gestemd
2e criterium: meeste maximumscores
3e criterium: meeste op-een-na-maximumscores
etc.

Dat wordt een ingewikkelde kansberekening, maar ik heb toch zo'n donkerbruin vermoeden dat bovenstaande volstrekt in de lijn der verwachting ligt bij 162 ladders van 8 waarover 250 favorieten verdeeld worden...

Uit het laddertopic:


Vind ik ook. En niet alleen omdat ik zelf vorig jaar ook zo'n sneu verhaal had (voor de geïnteresseerde: Pet Shop Boys - Axis, R1 4/11, R2 12/12, R2A 5/13 - en afgevallen). Ik ben dan ook nog steeds van mening dat je de eerste ronde gewoon mee kunt tellen, met een generieke score voor de nummers die niet meededen. Dat is ook evenmin perfect, maar naar mijn smaak een minder grote onvolkomenheid dan het puntentechnisch weggooien van (nog steeds) bijna twee maanden ladderen.

Wat die generieke score precies zou moeten zijn, daar moet nog even over gedacht worden, maar daar verzinnen de rekenmeesters alhier vast wel wat op.

Ik ben benieuwd.

Zo'n generieke score bevoordeelt of benadeelt al deze nummers, dus dat is niet wenselijk. Dan liever geen enkel nummer bevoordelen of benadelen.

Bevoordeeld worden ze natuurlijk al doordat ze hun plek niet hoeven te verdedigen in R1.

Maar een paar suggesties:

Transparant, maar wel erg generiek:

* Elk nummer krijgt een gemiddelde R1-score
* Elk nummer krijgt de maximale R1-score

Eerlijker, maar minder transparant:

* Elk nummer krijgt een stempercentage gerelateerd aan zijn positie vorig jaar. Dat wordt iets lastiger, omdat het ene nummer vorig jaar 4 rondes meegespeeld heeft en het andere 6, dus op stempercentage vorig jaar kom je daar niet meer uit, wat je ook normeert. Maar misschien gewoon een lage (gemiddeld R1?) score voor de nummer 1600 van vorig jaar (of wat maar precies het laagste vrijgelote nummer is) en de maximumscore voor de nummer 1 van vorig jaar en simpel interpoleren ertussenin?

't Is allemaal niet optimaal, maar wel implementabel en aangezien de meeste van deze nummers waarschijnlijk weer minstens naar ronde 4 of 5 doorgaan, gaat het maar om een heel klein deel van hún eindscore. En dat nadeel is wat mij betreft dus kleiner dan het nadeel dat we nu bijna twee maanden puntentechnisch om des keizers baard ladderen.

Tsja, als je moet kiezen tussen of data die je hebt buiten beschouwing laten of data gaan fabriceren die niet bestaat dan kies ik toch echt voor het eerste als minste van twee kwaden.

Dan verschillen we op dat punt van mening. Principieel kan ik een eind met je meegaan, maar het is wat mij betreft niet zo zwart-wit als jij het schetst.

We maken per slot van rekening een Top 2000 en dat impliceert dat ook in de laagste regionen enigszins zinvol is. En dan is het weggooien van 1/6 van de potentiële score (alle nummers die in ronde 2A of ronde 3 stranden) wat mij betreft niet per se een minder kwaad dan het onderbouwd verzinnen van 1/10 (ronde 4), 1/15 (ronde 5), etc. van de potentiële score. Het is bovendien ook redelijk in de geest van de andere 'afrondregels': bij gelijke punten is de score van vorig jaar tiebreaker; de score van vorig jaar beslist of een nummer überhaupt in R1 zit, etc.

Maar goed, zoveel mensen, zoveel meningen. Ik ben wel benieuwd wat anderen hiervan vinden.

Het voelt toch wat vreemd om van de negen nummers in ronde H1 er vijf punten te geven terwijl er maar vier doorgaan. Zeker omdat het de herkansers van de eerste ronde zijn, met andere woorden, de nummers die met z'n allen gemiddeld genomen niet al te best vinden.

Ik heb hetzelfde gevoel als Edgar idd. In ronde 1 gaan er vijf door, maar delen we aan vier platen punten uit. In de herkansing gaan er vier door, maar geven we vijf platen punten. Andersom lijkt mij iets logischer. Er staan overigens genoeg mooie nummers (onterecht) in de herkansing, dus dat vind ik niet zo'n probleem

Om maar even te laten weten dat het gevoel van Edgar en Simon breder gedeeld wordt. Ook ik merk dat ik het wat tegennatuurlijk vindt om in de herkansing (die inderdaad vaak nog heel behoorlijk is qua kwalitieit, maar dat terzijde) ineens een plaat meer punten moet geven. Wat dat betreft beviel de punten indeling in de eerste ronde mij wel gewoon goed. Het laatste puntje in de herkansingronde voelt toch geregeld als om het even en zoeken waar het heen moet.

Wat ik wel voordelig vind is dat via deze puntentelling wel duidelijker hierarchie ontstaat. Een paar zeven-of vijf punters creert al snel afstand. Bij 4,3,2 en 1 punten vind ik dat je als stemmer vaak minder onderscheid kunt maken dan dat je graag zou willen.

Herkenbaar! Het voelt inderdaad wat vreemd aan. Gelukkig gaat het maar om 1 puntje waardoor het mij niet zo opvalt. Afgelopen jaren heb ik me daar meer over verwonderd toen er in H1 5 platen doorgingen en je aan 7 nummers een stem moest uitdelen.

Dat is inderdaad het grootste voordeel van deze sleutel.

Tsja, het gaat om het rangschikken van de nummers, niet om het beslissen wie er door mogen en wie niet. Dat doen we aan de hand van het resultaat.

Klopt, en vijf van de negen nummers rangschikken vind ik erg veel van het goede. Daarnaast is enige logica natuurlijk wel op zijn plek en wanneer vier nummers doorgaan ligt het iets meer voor de hand om ook aan vier nummers punten te geven.

Nee, niet mee eens. Omdat niet enkel jouw stem meetelt, maar het een optelsom is van alle stemmen, doet dat er naar mijn mening niet toe. Het ene puntje voor jouw #5 kan hem misschien net over het allerkutste nummer heenwippen. Dan ben ik erg blij dat ik mijn #5 een puntje heb kunnen geven.

Bij de herkansingen kan ik me overigens wel iets meer vinden in die logica omdat de percentages van afgevallen platen er dan naderhand niet meer toe doen. Maar dan nog.

Daar gaat het toch niet over.. We hebben het over de hoeveelheid platen die je punten geeft. Of iedereen nou twee of twaalf platen rangschikt het blijft een optelsom van stemmen.

Lang verhaal kort, ik zou graag wat minder nummers punten geven. Het begint echt zoeken te worden aan wie ik steeds die laatste punten kwijt kan. Het ene middelmatige nummer of toch dat andere doorsnee deuntje.

Ging me er om dat het niet uitmaakt hoeveel nummers er doorgaan. Dat je gevoelsmatig teveel nummers punten aan het geven bent (waardoor je nummers helpt die je helemaal niks vind), is een beter argument. Eentje waar ik totaal geen last van heb, ik geef zon 70% van de nummers een ruime voldoende (minimaal een 7). En zelfs een nummer dat een 6'je krijg wil ik ook nog wel een puntje geven, om zo de zware onvoldoendes uit de weg te ruimen.

Het zal wel aan mij liggen hoor, maar ik stoor me helemaal niet aan het verband tussen hoeveel nummers ik moet rangschikken en hoeveel er door gaan. Of ik er nu 4, 5, 6 moet rangschikken in deze ronde. Ik luister gewoon de nummers, geef er een punt aan en zet ze dan op volgorde ... en of er 4 nummers tussen zitten die rond de 8,0 scoren....dat is geweldig lastig....of er zitten 4 nummers tussen rond de 4,0 dat is even lastig...de ene keer rangschik je op de beste, de andere keer op de minst slechte.... wat is nu het probleem????

Kan ik me volledig bij aansluiten.

Zelf heb ik trouwens in de herkansingen eerder het probleem van te weinig punten kunnen uitdelen, zoals gewoonlijk weer zeer sterke rondes, maar dat terzijde.

De hoeveelheid punten die ik wil uitdelen hangt inderdaad direct samen met het niveau van de betreffende ladder. Soms wil ik maar aan 2 nummers punten geven, soms juist aan 7. Het maakt voor mij dan ook geen verschil of ik nu aan 4 of 5 nummers punten moet geven. Ik rangschik de nummers op de volgorde die ik goed acht. De ene keer kom ik dan punten tekort, de andere keer houd ik over.

Dat de uitkomst van het rangschikken van zoveel nummers in mijn geval amper meer representatief is. En daarnaast vind ik het ook gewoon onnodig (te) veel. De eerste twee a drie zijn vaak wel duidelijk maar daarachter ligt het zo dicht bij elkaar dat er voor mij amper meer verschil in waardering is. Het wordt dan een soort ienemienemutte voor de laatste puntjes. Zware onvoldoendes geef ik ook zelden, zesjes en zeventjes (middelmaat) des te meer.

Oftewel, ik rangschik liever wat selectiever i.p.v. meer dan de helft van het lijstje.

Je moet ook niet teveel "(gevoels)waarde" hechten aan het aantal punten wat je geeft, daar gaat het niet om, het gaat om het rangschikken van 9 nummers en of je dat nu 9 goede of 9 slechte nummers vind, dat maakt eigenlijk helemaal niets uit....als ik 5 pt geef zegt dat ook nog helemaal niks of dat nummer goed vind of niet (zelfs niet in de allerlaatste speelronde), die 5 pt geven nog steeds alleen maar aan dat ik dat nummer het 2e beste (of 2e minst slechte) van de 9 die ik moet beoordelen vind.

Klopt, ik heb het in deze ook over representativiteit. Er is op een bepaald moment voor mij geen verschil meer tussen nummers (zesjes, middelmaat etc) en dus wordt het bijna letterlijk een ienemienemutte en dat lijkt me niet de bedoeling. Vandaar dus dat ik graag wat selectiever ben.

Maar twee nummers die allebei een 9 waard zijn zitten nog zet zo dicht bij elkaar als twee nummers die een zes waard zijn? Ik vermoed dat je de middelmatige nummers ook minder goed kent en daarom minder het onderscheid kan maken.

Dat is dan een verkeerd vermoeden . Ze ontlopen elkaar in mijn eigen ogen gewoon weinig tot niks. Dat dat bij de negens ook zo is dat klopt alleen kom ik die in deze fase van het spel nog maar heel beperkt tegen. Zo zit er in de eerste twintig ladders van deze herkansing geen één waar ik twee nummers heb die boven de 8,5 scoren. Ik latere fases van het spel vind ik het verdelen van punten ook erg lastig omdat er dan erg veel toppers zijn. Alleen doe ik het daar met meer plezier (want allemaal toffe nummers) en vind ik het nu maar vervelend (want allemaal middelmaat). Het interesseert me in deze ook niks of die middelmaat het red want ik vind al die nummers toch bijkans even sterk.

Waar het uiteindelijk om gaat (want we dwalen veel te ver af) is de vraag of het wel nodig is om meer dan de helft van de nummers te rangschikken. En het antwoord op die vraag zal per persoon verschillen, evenals de criteria die ten grondslag liggen aan de mening van een ieder.

Edit: ben nu bij ladder 21 en daar zijn dan voor het eerst twee > 8,5 nummers!