Joezr49263 en koenr hebben Editors onderschat en betalen daar de prijs voor. Vigil, wibro en EttaJamesBrown scoren optimaal. De laatste heeft nu al 3 maal bullseye en sorteert voor op de overwinning. West pakt z'n eerste punten maar de achterstand is nog groot.


EttaJamesBrown 78 ***
Johnny Marr 57 *
gretz 55
dix 54
wibro 54*
Casartelli 53
Vigil 53*
ArthurDZ 52
Johan de witt 51
koenr 38
Joezer49263 37
chevy93 37
motel matches 34
herman 33
west 18

Ben het heel vaak eens met m'n muzikale tweelingbroer Herman, maar hier scheiden onze wegen duidelijk. Puik album wat mij betreft (opvolger ook prima). Bij mij op plek 9 te vinden.

Tja, 'k heb er zelf ook niet echt een verklaring voor. En het kan nog 6 keer mis gaan.

doe jij vast nr 6 EttaJamesBrown ben nog werkende

Demon Days van Gorillaz

oeps

Ach, heb jij ze stiekem een dubbeltelbonus gegeven? En staan ze in de top drie? Boefje.

Hee jongens jullie zitten niet op pm hoor.
De lijn staat op intercom

Zo, klaar met werken, nu aan de arbeid.
Even wat over je nummer 6 schrijven Etje, komt eraan!

Kon er maar in S. Wilson en co.

6. The National - Alligator
https://www.musicmeter.nl/album/22815

Punten : 307
Nom. : 14
Nr. 1 van : niemand

Gedurende week 1 ver buiten de top 20. Week 2 gaf steun en via 'in beeld' gingen ze richting top 10, de grens over en vonden een leuke woning op nummer 6.

In 1991 ontmoette Matt Berninger Scott Devendorf terwijl ze de studie grafisch ontwerpen volgden aan de University of Cincinnati. Ze richtten een lo-fi band op, Nancy (naar de moeder van Berninger), met de aspiratie te klinken als Pavement. Ze bestonden 5 jaar en brachten een plaat uit, Ruther 3429, bij Wife Records.

Meanwhile, broer Bryan Devendorf (die leerde drummen van Steve Earle, niet de singersongwriter, maar de drummer van Afghan Whigs) was van kinds af aan bevriend met de tweeling Dessner, Aaron en Bryce. En speelde in bands met hen. Vanaf '99 vergezelden ze Matt en Scott.

De tweeling had ook een platenlabel, Brassland Records, en voor dat label werd hun debuut The National gemaakt.

Als review schreef Jason MacNeil van No Depression: "...The National has created nearly a dozen picture-perfect Americana bar-soaked gems with its debut album. From the opening notes of 'Beautiful Head', the delicate line between polished roots-oriented pop and alt-country has rarely been walked so deliberately with the payoff so favorable."

Voor hun tweede gingen ze aan de slag met producers Paul Heck en Peter Katis. Vervolgens brachten ze de EP Cherry Tree uit (met live-favoriet About Today en All the Wine dat op hun volgende album zou komen te staan). Het succes van die EP bracht ze in de positie een (geslaagde) toer met The Walkmen te doen.

Dat was het moment voor hen om hun baantjes eraan te geven, voor een nieuw label te kiezen, Beggars Banquet Records, en hun succes een verdere impuls te geven met Alligator.

Losse nummertjes kan ik van The National goed hebben. Daar wil ik het dan ook bij laten.

Echt n band voor n paar nummers ja..daarna ben ik t ook zat...

Aardige plaat maar niet in mijn lijst, wel op 10 in de voorspelling

Liever The National dan de Internationale.

Zo, ik ga met een gerust hart de kleedkamer in.

Hun beste album, samen met de opvolger.
Bij mij op 11, voorspeld op 6.
Ik ga er weer 9 goed hebben.
Wordt Etta de eerste met 10?

Kate en dEUS niet genoteerd, maar wel op luisterlijst gezet, want beiden best mijn ding.
Geldt dan weer wel voor Editors en The National.
Vooral Alligator is een hele fijne plaat voor bikkel's oren.
Ben benieuwd naar het vervolg.
Hoop in ieder geval nog op wat verrassingen.

De eerste helft van de top 10 kent nog geen overeenkomsten met mijn lijst. Ik verwacht dat dat morgen wel anders zal zijn. Kate Bush kwam nog het dichtst in de buurt van mijn lijst. De rest eigenlijk lang niet.
Morgen denk ik voor mijn smaak een betere dag

Iets te laag voorspeld op 10, in m'n eigen lijst op 5. Stond nog bijna op het punt om hem om te ruilen voor Kate. Er komen nu nog 5 redelijke zekerheidjes aan dus als Etta juist zat met de krokodil dan kan ik me niet voorstellen dat ie nog misstappen gaat maken.

Gorrrrillaaazzzzz ..... zzz ...
d-die ... eeven zzien .... waaaarr zzzn
Wazzdah.... sgeen gor ..illa ..sn alli... ggator
pp hutt ..plafffff ..on
... bee-eesjes bee-ee - sjus ... ss zflp ..

EttaJamesBrown 94 ***
Johnny Marr 75*
dix 73
gretz 71
wibro 71*
Johan de witt 71*
Casartelli 70
ArthurDZ 70
Vigil 69*
koenr 56
Joezer49263 55
chevy93 53
motel matches 51
herman 51
west 36

Ik heb ernstige twijfels over zeker 1 keuze van mijzelf. Als er geen verrassingen komen strand ik op 9.

5. Sigur Rós - Takk... 
https://www.musicmeter.nl/album/28159

Punten : 313
Nom. : 14 x
Nr. 1 van : likeahurricane, 50tracks

Ook de IJslanders moesten er even inkomen. Na een rustig begin stoomden ze door naar plek 4 om weer langzaam af te dalen naar de lagere sferen. Een boost in de laatste 10 lijsten bracht deze 5e plek.

Het succes van () had de groep wat overdonderd. En er werd veel getoerd. Toen de groep eind 2003 weer aan een nieuw album wilde beginnen hadden ze door deze ervaring een dubbele agenda: ze wilden gelukkiger en poppier klinken dan op de voorganger, positiever en minder zwaar dus.

Wat inmiddels een vaste stijlfiguur was voor de band hanteerden ze weer op Takk..., het langzaam opbouwen tot een groots klinkende climax. De teksten werden, in tegenstelling tot op () in het IJslands gezongen en Jónsi noemt deze teksten 'erg simpel en naïef: het gaat over momenten en kleine avonturen. Niets dat diep gaat'.

Anders dan op de vorige plaat werd nu vantevoren niets geschreven, al werd wel gebruik gemaakt van nummers die eerder live gebracht werden: Gong en Milano. Laatstgenoemd nummer kreeg al in 2001 vorm, toen Jón Þór Birgisson strijkkwartet Amiina vroeg om iets te improviseren, waardoor de basis van Mílano ontstond.
Gedurende de vrij lange creatiefase van Takk... werd in de Sigur Rós-studio in Álafoss, Mosfellsbær, tegelijk geïmproviseerd en opgenomen. Die fase duurde tot eind 2004, waarna men aan de feitelijke albumopnames begon. Ook Amiina was daarbij weer van de partij.

In juni 2005 waren de opnamen klaar en kon de mastering beginnen. Dat gebeurde bij Sterling Sound in New York. Het album kreeg de naam Takk... ('bedankt...') en werd op 12 september uitgebracht.

Ik was al niet zo kapot van de eerdere platen, deze houdt mijn aandacht nog minder goed vast.

Op de hoes staan een paar mooie Takk-en...

Nog steeds enkel dEUS, SR is zeker niet mijn ding # Ijsprog.

Verrassend, had sigur ros wel op 2 verwacht.

Hun laatste mooie plaat wat mij betreft, daarna ben ik afgehaakt.

The National geloof ik wel, na een paar nummers gaat die bromvlieg me tegenstaan.

Ja maak het nog maar een stuk bonter

I AM WIDE AWAKE, IT'S MORNING

Alle users hadden de IJslandse geitenbreiers hoog zitten. Allemaal: te hoog. Er gaat inmiddels niemand meer een clean sweep voor zijn podium halen, maar is daarmee de eindoverwinning van EttaJamesBrown al veilig gesteld? Of zag hij ze vliegen en heeft hij wellicht toch ergens gorilla's en stekelvarkens door elkaar gehaald?

EttaJamesBrown 112 ***
Johnny Marr 92*
dix 91
wibro 90*
gretz 89
ArthurDZ 88
Johan de witt 88*
Casartelli 87
Vigil 86*
koenr 73
Joezer49263 72
chevy93 71
motel matches 70
herman 68
west 53

Oh ja, ik las nogal wat kritische woorden over het puike debuut van Editors. Bij mij op 3. Ook natuurlijk een prima live band.

4. Porcupine Tree - Deadwing
https://www.musicmeter.nl/album/22007

Punten : 350
Nom. : 15 x
Nr. 1 van : dynamo d, chevy93, Casartelli, HugovdBos

Deadwing begon nog meer ontspannen aan de etappe dan onze IJslandse vrunden. En ook zij trokken er flink aan aan het eind van week 1. De verworven prominente plek in de top 10 werd hierna nog iets uitgebouwd. Pas op de meet werden ze nog voorbijgestreefd door de nummer 3, de nummers 1 en 2 zaten reeds aan de koffie.

Deadwing is gebaseerd op een ‘ghost story’, waar Mike Bennion en Steven Wilson een scenario van maakten. De bedoeling is om er uiteindelijk een filmscript van te maken, het eerste deel is te lezen: DEADWING (first 15 pages)
Het concept achter de plaat is dus nooit verhelderd om de te maken film niet te spoilen. Volgens Wilson is het een eerbetoon aan het werk van Kubrick en Lynch.

De muziek is hard, de band wordt bijgestaan door Opeth-zanger Mikael Åkerfeldt in de vocale harmonieën en een gitaarsolootje. Dat laatste doet Adrian Belew ook op een tweetal tracks.

Steven Wilson overwoog een statement op de cover tegen de loudness war dat als volgt had moeten luiden: "Please note that this record may not be mastered as loudly as some of the other records in your collection. This is in order to retain the dynamic range and subtlety of the music. Please, use your volume knob."
Maar… de CD versie van het album bevat wel degelijk compressie en wordt als inferieur aan de vinyluitgave en de later uitgebrachte 5.1 surround mix op DVD-A beschouwd, waar geen compressie op gebruikt wordt.

Dit staat veelal toch wel ver af van wat ik mooi vind in muziek.

En dat is die clusterbom waarvan je hoopte dat die niet zou komen op voorspellingsgebied.

Zonder teveel weg te willen geven: ik lig ernstig mijn wonden te likken.