Ook al niet voorspeld, in geen van beide lijstjes.

Jaaaa! voor mij een album dat nog steeds genieten blijft. Met name het tweeluik Bowls-Leave House is echt fantastisch, maar ook het magische Sun.

In 2014 en 2016 ook live gezien in Barcelona. In 2014 nog voor misschien tweeduizend mensen op een avond voor het eigenlijke Primavera Sound-festival en dat was al heel tof, maar in 2016 diep in de nacht als afsluiter van het festival voor misschien wel 10 keer zoveel mensen was pas echt fenomenaal. Helaas overlapte dat met Underworld (wat ook geweldig was), maar ik ben blij dat ik toen nog de laatste 25 minuten Caribou met o.a. Sun mee heb kunnen pakken, want was dat geweldig. Daarom bij mij ook op 1, boven een paar albums die er niet echt voor onderdoen, maar die ik toch niet snel meer opzet.

Inmiddels bijna een garantie voor succes

Caribou werd door 8 van de 18 deelnemers voorspeld en door allemaal op 7, 8 of 9. Johan de Witt en Wibro wisten de juiste positie te voorspellen, net als stardust_be die nu aan kop gaat en samen met Nico1616 een voorsprong neemt op de rest.

stardust_be* 39
Nico1616 37
ArthurDZ* 20
dix* 20
Johan de Witt* 20
Wibro* 20
Chevy93 19
EttaJamesBrown 19
Teunnis 19
Johnny Marr 18
Casartelli 0
GrafGantz 0
gretz 0
Hacker 0
Herman 0
motel matches 0
vigil 0
West 0

Vervelende muziek. Ik kan er niet meer van maken.

Wel in beeld gehad voor de voorspelling. Eigenlijk een beetje suf dat ik dat niet doorgezet heb, want dit heeft toch wel evident zijn fans onder de vaste deelnemers hier, maar goed, ik vond er kennelijk toch tien nog kansrijker.

Gaat goed, beide albums voorspeld hoewel ze niet in mijn eigen lijst stonden. Vond die toch niet zo evident want lang liggen twijfelen over de plaatsen 8 tot 10.

Deerhunter ken ik niet: dat ga ik straks in de auto radicaal wijzigen.

Toe zaaf, slinger ons nog eens een plaat in het gezicht

Nou... wel met een onderhandse worp dan.

8. Angus & Julia Stone - Down the Way
https://www.musicmeter.nl/album/185830

Punten : 259
Nom. : 12
Nr. 1 van : niemand

Eén van de twee top10platen die niet direct in de top stonden. Maar na een lijstje of 10 kreeg het een flinke boost en was duidelijk dat een goede positie hen niet meer kon ontgaan. Wisselde nog wat stuivertje met concurrenten in het tweede deel van de top 10 maar dat was marginaal.

Julia Natasha Stone (van '84) en Angus Stone (van '86) groeiden op in Sydney. Beider ouders waren (amateur) folkmuzikanten. Ook hebben ze een oudere zus, Catherine (van '82).

Vader leidde in hun jeugd een schoolband, waar de kinderen allen in speelden. Ook thuis werd er opgetreden, voor familie, met Julia op trompet, Angus op trombone en Catherine op sax, terwijl moeders zong en pa gitaar speelde of keyboard. Toen Julia 16 was scheidden haar ouders en had ze zelf een turbulente relatie gedurende een jaar.

Na het voortgezet onderwijs trokken Julia en Angus de wereld rond en verbleven onder andere een tijdje in Bolivia waar Angus vlijtig was met muziek, zijn zus gitaar leerde spelen en veel liedjes schreef waar Julia nogal van onder de indruk was. Ook zijzelf probeerde daarop zelf liedjes te maken.

Eenmaal terug in Australie participeerden ze beiden in zg 'open mic nights' waar ze zelfstandig een deel van voor hun rekening namen, maar elkaar wel ondersteunden met achtergrondvocalen.

In 2006 besloten ze samen te gaan als duo en brachten in augustus hun debuut uit, de EP Chocolates and Cigarettes.
Na hun langspeeldebuut A Book Like This (bij ons 30e in 2007) maakte Angus een zijstap door als Lady of the Sunshine een solplaat uit te brengen met wat meer rockwerk - om die kant van zijn muzikant-zijn ook te ventileren.
"the album came out of growing an appetite for wanting to rock out"
Hij had immers op de highschool ook in rockbandjes gespeeld en songs gecovered van bv de Chili Peppers en Rage Against The Machine wat in enige mate terug te horen is op dit album, Smoking Gun.

Een van de liedjes op deze plaat (Big Jet Plane) werd opnieuw opgenomen met zijn zus voor hun nieuwste, Down The Way.

Ik vind dit zeker een mooie plaat, met mooie liedjes. Belandde dus in mijn longlist, niet in mijn eindlijst.

Na de piek in 2008 wordt het aantal kandidaten voor mij elk jaar wat minder. In 2010 was er nog wel genoeg voorhanden om dit duo niet nodig te hebben. Best mooi af en toe (Yellow Brick Road), maar een heel album is toch wel wat veel van het goede.

Ik zie dat ik hem zelfs op 3 voorspeld had. Dat was wel wat erg enthousiast. Maar ja, 4.07 uit 816...

Broer en zusje hier op 13 , die andere twee onder nummer 20.

Ik had dit album zelf niet, ook nooit beluisterd omdat ie destijds niet op Spotify stond. Maar ga hem denk ik nog wel beluisteren dit weekend.

In ieder geval een album dat de meesten wel aan hadden zien komen. Enkel motel matches heeft hem niet voorspeld. Op basis van de voorspellingen leek dit verder wel een kandidaat voor het podium, want liefst 11 van de 18 voorspellers zag Down The Way wel op 4 of hoger eindigen. Nico1616 en Hacker waren wat voorzichtiger en dat betaalt zich uit, want zij hebben dit album precies goed voorspeld.

stardust_be* 58
Nico1616* 57
Johan de Witt* 37
Johnny Marr 37
dix* 36
Wibro* 36
ArthurDZ* 35
Teunnis 35
Chevy93 34
EttaJamesBrown 34
Hacker* 20
gretz 17
GrafGantz 16
vigil 16
Casartelli 15
Herman 15
West 15
motel matches 0

Hoera, punten! Waarschijnlijk iets te hoog voorspeld omdat het voor mij een van de betere albums van dit jaar is, staat op plek 3.

Pfff, gelukkig nu wel punten gescoord bij het voorspel-spel, anders was ik nu samen met mm de Hacke(sluite)r geweest...

Ik troost mij maar met de gedachte dat het vanaf nu alleen nog maar beter kan gaan. Als er nu nog een plaat komt die ik niet heb voorspeld, dan eet ik mijn hoed op.

7. Agnes Obel - Philharmonics
https://www.musicmeter.nl/album/202283

Punten : 268
Nom. : 15
Nr. 1 van : wibro

Agnes! Sommige vrouwen deden het niet verkeerd in 2010… Laverend tussen plek 10 en plek 5, op de eindstreep plek 7 dus. Mooi resultaat.

Agnes Obel en broertje Holger Thaarup groeiden op in een ongebruikelijke situatie. Hun vader, zeer vatbaar voor depressie, had reeds drie kinderen uit een ander huwelijk en was verzamelaar van vreemde objecten en instrumenten. Moeder Katja speelde goed piano, liefst Bartók of Chopin. Agnes ging al vroeg op pianoles. "I had a classical piano teacher who told me that I shouldn't play what I didn't like. So I just played what I liked. I was never forced to play anything else."

Wat ze erg inspirerend vond in haar jeugd, was het werk van Jan Johansson.

In 1994 had ze een klein rolletje in de Thomas Vinterberg film The Boy Who Walked Backwards, naast haar broertje die de hoofdrol speelde.

Ze doorliep de Det frie Gymnasium, een vrije school waar ze volop tijd had voor muziek. Toch maakte ze de school niet af: "At seventeen I met a man who was running a studio. I gave up quickly my musical studies to learn sound techniques."

Vanaf 2006 woont Obel in Berlijn, met fotograaf/regisseur Alex Brüel Flagstad. Philharmonics is haar platendebuut. Volledig zelfstandig geconcipieerd.
"The orchestral or symphonic music never interested me. I always was attracted by simple melodies, almost childish. I put a long time before writing texts because the music seems to tell already a story, to project images."

Mooie verstilde plaat. Iets in waardering gezakt bij mij ('gewoner' geworden) maar zeker goed genoeg voor een plek in mijn eindlijst.

Nee, die had ik niet aan zien komen.
Nog nooit (van) gehoord ook.

Damn, nog aan getwijfeld om deze op te nemen maar gezien ietwat lagere gemiddelde toch maar niet gedaan. Mooie plaat maar ook een beetje eentonig, vind haar twee volgende platen sterker.

Wel overwogen maar niet in de voorspelling opgenomen

Uitstekend album, mijn nummer 1, maar had niet verwacht dit album in de top 10 aan te zullen treffen. Geen puntjes dus voor mij in de voorspellings top 10.

Erg mooie plaat, mijn nummer 12, had eigenlijk nog wat hoger gemoeten

Hoe is het met je hoed?

Hoera! Weer geen punten!

Hmmmm, nogal taai, eerlijk gezegd. Met veel water erbij krijg ik hem net weg.

Dan ben je met de verkeerde hoed bezig.

https://images-gmi-pmc.edge-generalmills.com/0bbb2261-a81d-4045-a228-797fb5b89c2c.jpg

Riverside vind ik een wat dullig nummer en de rest van het album heeft ook geen diepe indruk achtergelaten. Per saldo kan ik tot nog toe niet veel met onze toptien.

Ik moet deze in beeld gehad hebben bij de voorspelling, maar uiteindelijk de plaatselijke salonfähigheid toch weer onderschat.

Agnes Obel is denk ik de grootste verrassing tot nu toe. Slechts 2 mensen dichtten Philharmonics een top 10 plek toe in hun voorspelling, al waren ook zij voorzichtig met een 10de plek. Hoe dan ook: Johnny Marr en Teunnis hebben de top twee weer in het vizier. En ook betekent dit dat een album dat door zeker tweederde van jullie in de top 10 werd verwacht, het niet gehaald heeft.

De stand nu:
stardust_be* 58
Nico1616* 57
Johnny Marr 54
Teunnis 52
Johan de Witt* 37
dix* 36
Wibro* 36
ArthurDZ* 35
Chevy93 34
EttaJamesBrown 34
Hacker* 20
gretz 17
GrafGantz 16
vigil 16
Casartelli 15
Herman 15
West 15
motel matches 0

6. Joanna Newsom - Have One On Me
https://www.musicmeter.nl/album/185628

Punten : 350
Nom. : 13
Nr. 1 van : catchup, Ataloona, motel matches, Dwejkk_, Teunnis

En nog een dame op de koop toe. Voor Joanna leek soms wel een hogere positie haalbaar, maar ze legde het nipt af tegen de nummer 5.

We lieten Joanna achter in 2006 (met een klein oprispinkje in 2007). In het kader van dit triple album valt op te tekenen dat Joanna in 2009 een duo-concert gaf in Big Sur, California met collega singer/songwriter uit Nevada City, Mariee Sioux. Ze speelde daar plm 2 uur nieuw materiaal waarvan eenderde op de piano.

In verschillende studio's, voornamelijk in California, maar ook in Oregon en New York, ging Joanna vervolgens werken aan Have One On Me. Wederom zelf producerend en met mix-hulp van Jim O'Rourke en Noah Georgeson en met arrangementen van Ryan Francesconi.

Aan het instrumentarium werden onder meer toegevoegd de kaval (blaasinstrument), de tanpura (snaarinstrument) en de klavecimbel (ook). Ook zijn op sommige nummers elektrische gitaar en drums van de partij. De songs kennen soms invloeden uit de jazz en de blues.
In tegenstelling tot haar vorige plaat Ys bevat deze plaat nummers die de harp niet als hoofdinstrument hebben, maar wel de piano.

Newsom moest op een andere manier haar songs inzingen in verband met verregaande stemproblemen. Gedurende de sessies is ze een periode zelfs haar stem volledig kwijt geweest. Dat is het best te horen in de instrumentale gedeelten.

Album dat me vaak goed bevalt. Wel als ik goed ontspannen ben, anders kan hij me ook op de zenuwen gaan werken. Maar ja dat kan dan nogal veel.