Dead Kennedys is niet helemaal mijn ding. Kan er nog wel een 3,5* aan kwijt, maar dat is toch echt te weinig voor een plek in mijn top 20. Springsteen hier op 11, Gabriel op 9 en U2 zelfs op plek 3. Ben weer lekker aan het mainstreamen dus

Ik heb er nog precies nul. Al het moois zal nog wel komen dan

6. The Feelies - Crazy Rhythms
https://www.musicmeter.nl/album/5024

Punten : 367
Nom. : 18
Nr. 1 van : niemand

De uiteindelijke nummer 5 was van meet af aan een klein maatje te groot, de nummer 4 knalde er nog langs, maar al met al geen reden tot klagen voor deze frisse wind.

In 1976 speelden Glenn Mercer en Bill Million in Haledon (NJ) in een band, The Outkids. The Outkids werden de Feelies toen Vinny DeNunzio (drums) en John Papesca (bas) erbij kwamen.
De naam Feelies staat voor technologie die tastzin toevoegt aan virtueel amusement (uit Huxley's Brave New World).
In 1978 tipte de Village Voice (tabloid in NY) de Feelies (die toen nog geen contract hadden) als "The Best Underground Band in New York". Met de line-up: Mercer, Million, Vinny DeNunzio's broer Keith DeNunzio als bassist en Anton Fier als drummer, brachten de Feelies hun eerste single, Fa Cé-La, uit op Rough Trade Records in 1979.
Met dezelfde bezetting werd het Feelies' debuut album uitgebracht door Stiff Records.

Over het album, verklaarde bandlid Glenn Mercer: "The sound we were after was a reaction against the punk scene [...] Being a little older, we felt it had all been done before. We wanted the guitars to be cleaner, and we started experimenting with a lot of percussion."

Unieke plaat. Ongeëvenaard door henzelf en zeker door anderen, qua geluid en niveau. Dat dronen met gitaar is en blijft een vondst van jewelste.

Na U2 mijn 2e, prachtig mooi

Springsteen's River vind ik aardig, maar ook niet meer dan dat eigenlijk.
The Feelies zijn mij niet bekend. Genoteerd in ieder geval om eens onder de loep te nemen.

Verdikkie, die Gabriel staat niet op Spotify. Hoe kan ik nu mijn smaak verbreden? Ceedeetje kopen zeggen jullie? Zal het overwegen.

Staat wel op jijband.

Downlooieeee!!!

Met de Feelies beginnen we eindelijk aan de top 10

Yoe tjoep Etta. Kun je de full album luisteren.

Da's waar ook. Nu eerst de docu van Cohen kijken.

Lekker voelen met de Feelies. Hier nipt in de top 10.

Me, myself and I, he Luigi.

Ik ken The Feelies ook niet en ga dat binnenkort veranderen (er staat trouwens een goede grap over de hoes bij het album).

Ook een grap: bij mij de Feelies in de lijst. Smaak en zo.

The Feelies, fijne band. Dat ze het bijzondere van hun debuut niet meer hebben geevenaard komt ook omdat ze meer richting de rock gingen. Liefhebbers van de begin albums van R.E.M. zullen The Feelies vast kunnen waarderen. Velvet Underground/Lou Reed liefhebbers vast ook wel.

Ik krijg alleen net een wegtrekkertje: nu we al bij 5 zijn beland, betekent dit waarschijnlijk dat de nummer 197 van de MM top 250 niet in de top 10 staat. Het moet mij op dit topic iets te vaak 'verantwoorde muziek' zijn. Bij mij leggen Boy (112 RYM 1980) en The River het echt af tegen één van beste hardrock platen ooit: Back In Black (8 RYM in 1980). Ik vrees ook voor de nummers 4, 5 & 6: Iron Maiden, Black Sabbath & Motorhead. Maar wie weet? Neh. Of toch Maiden?

Goedemorgen beste muziekvrienden. Hoop dat u allen lekker geslapen heeft, ik wel

Over west zijn wegtrekkertje kan ik niks zeggen natuurlijk, wel kan ik de nummer 5 prijsgeven.

5. Japan - Gentlemen Take Polaroids
https://www.musicmeter.nl/album/7001

Punten : 373
Nom. : 17 x
Nr. 1 van : luigifort

Direct hoog in de top 10 maar nooit op het podium. Bijzondere plaat qua appreciatie ook, sommigen lopen ermee weg, anderen talen er niet om. Op MuMe 9 in de albumlijst 1980 en op RYM op plek 51… Dit is dus een verdraaid mooi resultaat.

Japan's vierde was een lastige om te maken. Men was van label gewisseld, van het oubollige Ariola naar het hippe Virgin en waar men de studio in ging om op soortgelijk prettige wijze als bij Quiet Life een volgend album te maken, kreeg men te maken met een drammerige Sylvian. Hij was zich muzikaal sterk aan het ontwikkelen, liep daarbij voorop in de ontwikkelingen in die tijd, had het geluid van de plaat strak in het bolletje en was erg perfectionistisch. Niet alleen qua geluid, qua prestaties, qua resultaat, maar ook qua presentatie - op en naast het podium. De vriendschap was er, maar werd op de proef gesteld.

En ook al was Sylvian uitermate verguld met de ritmesectie, Steve Jansen en Mick Karn, hun 'losheid' en minder serieuze approach gaf veelvuldig aanleiding tot een botsing. Sylvian onderkende zijn drammerigheid, maar kon er niet van loskomen. Zelfs als men na de stress in de studio de kroeg opzocht, was hij zich erg bewust van zijn imago - de enkele keer dat hij meeging. En waar gitarist Rob Dean zijn best deed bij deze stijl aan te haken, hij ervoer beduidend minder plezier in de ontwikkeling van Japan en werd enigszins buitengesloten in de realisatie van Gentlemen... Er werd van hem een Frippiaanse benadering gevraagd, die hij lastig vond te treffen en die hem gewoon minder aanstond. 

Uiteindelijk klonk het eindresultaat weliswaar als een klok, maar zat er een spanning in de band die ze de kop zou kosten en waardoor het eerste slachtoffer al was gevallen: Rob Dean.

Ochochoch, wat een prachtplaat. Waar ik jeuk kreeg van de koerswijziging van Roxy lustte ik hier wel pap van. En zoveel jaren later kom ik nog aan van die pap.

Hemels

Viel juist buiten mijn 20. Zeer sterke plaat! Vanaf hier gaat Sylvian in de goede richting en word zijn muziek steeds interessanter.

Heerlijk geslapen nadat ik als laatste the River heb beluisterd en daarbij toch nog een Duvel heb gepakt. Nu een mooie binnenkomer met Japan.

Als ik ooit naar een onbewoond eiland ga (bij Afrika), gaat deze mee in de koffer.

dank je, hier ook.

The River en Crazy Rhythms werden gesmaakt

Ik word nog eens een mainstreamert. Feelies en Japan ook hier in de toplijst

Even puntjes op de "i".

Ariola was tot in de vroege jaren '80 de Benelux verdeler van zowel Hansa als Virgin.
Japan zat met haar drie eerste albums op het Duitse Hansa label en stapte daarna over naar Virgin.

Hansa bleef echter onuitgebracht materiaal op de markt gooien
zodat Japans single discografie nogal een onoverzichtelijk zootje werd.

Tot zover deze weinig inhoudelijke insteek over mijn nummer 2 album van het jaar.

De Gentlemen bij mij op 10, de Feelies op 11.

Keurige en welverdiende notering.
Hier ook op 5.

ook Gabriel al niet meer in het straatje, daar wilde je nog wel een Greatest Hits van gaan presenteren een tijdje geleden...

Op Gabriel na natuurlijk

Precies het goede antwoord

Gabriel, U2, Japan en Springsteen (nr 2) in mijn lijstje. Heb nog nooit gehoord van The Feelies. Moet ik eens opzoeken.