nul op de teller voorlopig, met nrs 10 en 9.

Op de som der delen verreweg het beste Depeche Mode album tot hier toe en ik had hem dan ook op 3. Beperkt tot de eerste zeven nummers was hij nóg beter geweest (dan misschien ook wel beter dan Violator), maar er staan dus elf nummers op. Qua totaalplaatje lag er ruimte voor verbetering die de band hierna nog zou pakken.

Mijn nummer 5, Stripped blies mij helemaal weg, jaren lang stond deze bovenaan in mijn persoonlijke Top 100 Aller Tijden.
Groot fan van deze band in deze periode, ik kocht alles van ze.

2x niets. Depeche Mode is een interessante band, maar nog niets mee gedaan.
Toch maar eens doen.
Met Prince heb ik (nog) steeds niet veel op.
Parade is een knap uitgewerkt album, maar het raakt me voor geen meter.

Tssss bikkeltje toch...

Lijkt wel een bericht van mij

bikkel senior heeft mij geleerd altijd eerlijk te blijven. Bij deze.

Mijn nummer 8!

Heb je al een nieuw tuinhek besteld Bikkel?

Sinds wanneer ben jij zo agressief west?

Nee, geld is op. Kom maar hoor.
Wat drink je ook weer?

In 1986 vooral sinas.

Het jaar van Bacardi Cola....voor mij dan.
Ben ze later zelf maar gaan schenken in de plaatselijke kroeg.
De barkeeper was zelf al te ver heen.
Jezus....mooie tijden.

8. Sonic Youth - EVOL
https://www.musicmeter.nl/album/3706

Punten : 301
Nom. : 14
Nr. 1 van : niemand

De eerste week bivakkeerde EVOL in de top 20 om in de tweede week richting de top 10 grens te schuiven. De laatste donderdag jumpte de plaat naar deze fraaie 8e plek.

Een frisse plaat van de noiserockers, in de zin van: nieuw platenlabel (SST, het label van Black Flag frontman Greg Ginn - een overstap waar ze erg content mee waren), een nieuwe drummer (Steve Shelley ipv Bob Bert, een goed hoorbaar verschil) en een toegankelijker geluid.
Na een aantal platen in de New York underground scene gebivakkeerd te hebben en grotendeels genegeerd te zijn geweest, bracht SST ze een nationaal podium, waar ze met veel meer melodisch materiaal gebruik van maakten.

De plaat werd opgenomen met Martin Bisi achter de knoppen, deze had indruk gemaakt door zijn werk met Swans, John Zorn, Material en Afrika Bambaataa.
Opvallend en zeer zeker voor mij vermeldenswaard is de gastmuzikantenrol van Mike Watt, bassist van Minutemen, die zeer zwaar geschokt was door de onverwachte dood van zijn bandgenoot en goede jeugdvriend D. Boon. Hij speelt bas op In the Kingdom #19 en de latere bonustrack, Kim Fowley cover Bubblegum. Het betrekken van Watt door Sonic Youth haalde hem over niet zijn muzikale carrière aan de wilgen te hangen maar een doorstart te maken met fIREHOSE, deze band trad op als voorprogramma van Sonic Youth tijdens de tournee volgend op EVOL.

Geweldige plaat. Voortvloeiend uit fraaie platen en leidend tot nog veel mooiere platen. Sonic Youth zijn helden voor mij.

Eindelijk Sonic Youth in de top 10, dat doet deugd! EVOL was mijn nummer 2. Parade dan weer mijn nummer 3. Een goed begin dus voor mij, te goed eigenlijk

Ok, ik zal even wat aanpassingen verrichten

Mooi begin, Prince hier op 5 en Evol op 9 , tja voor mij komen fe echte Sonic Youth topjaren er nu aan.

Kijk eens aan: drie platen die bij mij niet meededen. Wat een verschil met 1985.

Prince... plaat ken ik onvoldoende en zal best goed zijn, maar top 10?

Depeche Mode... hun zwakste plaat van de jaren '80 volgens mezelf (op het debuut na dan).
Compositorische bloedarmoede leidt tot het introduceren van de term "experimenteel".

Sonic Youth... nooit mijn ding geweest.

Ik vind dan weer dat ze nooit meer beter gedaan hebben dan Bad Moon Rising en EVOL, hoewel ze nog genoeg prachtige platen gemaakt hebben die heel dicht in de buurt kwamen.

Waar gaat dit heen?
Sonic Youth, wellicht leuk, maar aan mijn aandacht ontsnapt.
Toch al niet helemaal mijn jaar.
bikkel vertoefde veelal in disco's.
Een fase.

Ja met Sonic Youth kreeg je ander vrouwvolk op je af.

Sonic Youth op 5 bij mij.
volgende, Sister, is nóg beter.

ben éénmaal in discotheek geweest. om te kijken..niet om te dansen.
vrouwvolk aan de bar is meer mijn type

Hahaha, verder komen ze niet bij je?

Ik liet de disco ook al snel voor wat het was.
Toen kwam de betere muzieksmaak ook langzaam maar zeker op gang.
En nu hier..... toch nog goed gekomen.....hoewel

Mooi, Sonic Youth erin! Mijn #1 van mijn niet ingeleverd (want te kort) lijstje.

7. The Triffids - Born Sandy Devotional
https://www.musicmeter.nl/album/3021

Punten : 339
Nom. : 16
Nr. 1 van : niemand

Een zeer stabiele nummer 7. Eromheen gebeurde wel wat, maar The Triffids bleven stoïcijns.

The Triffids waren een Australische band, ontstaan midden jaren 70 rond zanger, songsmid en multi-instrumentalist David McComb. Na jarenlang Australië te hebben rondgereisd en de kleine 4000 km tussen Perth (west) en Sydney (oost) vele keren te hebben afgelegd, verkaste de band medio 1984 naar Londen.
De tweede helft van de 80's waren ze hier te lande tamelijk populair en deden Torhout-Werchter, Pinkpop, Waterpop en Parkpop aan. 1989 splitte de band en David McComb deed er jaren over om met het door hem nagestreefde solo-album te komen. Dit kwam door zijn slechte gezondheid, alcoholisme en heroïnegebruik had o.a. zijn hartfunctie sterk aangetast en in 1996 onderging hij een succesvolle harttransplantatie. Hierna echter bleef hij zijn ongezonde levensstijl aanhouden en na een auto ongeluk in 1999 stierf hij.

"When we finished Born Sandy Devotional I knew it was the best thing we’d ever done, there was no question about it. The writing was much more autobiographical than anything I’d done before, I felt quite close to the subject matter. I found myself almost following the idea of fidelity as a complete all-consuming faith, to give you some sort of direction or something.

And ‘Born Sandy Devotional’? It was the name of a song which didn’t make it onto the record which is about someone called Sandy… I like titles like those, they’re just a law unto themselves and they have a feeling unto themselves.

Born Sandy Devotional is the culmination of our efforts trying to capture our more considered lyrical approach with a physical intensity… well not really, but that will have to do."
David McComb

Gelouterd album, de steun hier voor de plaat verbaast me eens te meer, omdat ik het er totaal niet in hoor. De stijl ligt me niet, het geluid nog minder en de composities overtuigen me niet.

Blijven luisteren

Hele mooie plaat, vol prachtcomposities!
Bij mij op nummer 2!

Check. Heb ik in mijn lijst, maat het is nog wachten op mijn eerste top 10 plaat.

Even opgezet deze, maar niet uitgezeten. Ik hoorde de klasse ook niet, dus niet in mijn lijst. Sonic Youth staat bij mij op 15.

De een houdt van Sonic Youth, de ander van the Triffids. Ik ben zo'n zwijmelaar van de tweede soort.