Bijna inderdaad. Toch ook nog een aantal songs met een lekkere funky inslag. Alleen titelsong Bad vond ik tekstueel zo fout: Michael was helemaal niet 'Bad'. Ik snap niet hoe ze dat verzonnen hebben toen.
Mijn nummer 7 en eigenlijk toch ook wel logisch dat dit album in de top 10 van 1987 terecht komt. Zie ook de toelichting van onze grote spelleider zaaf.

Michael was net zo bad als Janet nasty was.

Is dat zo? Die Janet kwam in ieder geval een bit more nasty over.

Gelukkig hadden we La Toya nog, die was zowel bad als nasty

Geen probleem dat ie op 10 staat.
Bevat ook best goede songs.
Maar hoewel ik Thriller vooral hoog heb zitten, is Wacko een artiest die mij gewoon niet helemaal ligt.
Net als Prince een vakman, maar hij irriteert mij soms ook. Het gesteun en gehijg her en der.....
Niet voor mij.

Ik heb MJ vooral via dit album leren kennen. Eerst met hits als Bad en Smooth Criminal en later pas de singles van Thriller. Wat vooral met mijn leeftijd te maken.

Iets minder dan Off The Wall ('79) en Thriller ('82) ,Vreemd genoeg vind ik de Titeltrack niet veel aan ,maar totaal gehoord wat mij betreft geen fillers , tracks als Dirty Diana , Another Part Of Me , Leave Me Alone (hier op MM als bonustrack ??) zijn bij mij meest favoriet
Veel tracks werden behoorlijk grote hits ,gewoon een belangrijk album in '87 ,hoort in deze Top 10 punt!
Bij mij nr 6 in de lijst

Tsja, dat titelnummer. Ik moest er altijd wel om lachen. "baaad baaad... really really baaad"

9. Marillion - Clutching at Straws
https://www.musicmeter.nl/album/2171

Punten : 417
Nom. : 17
Nr. 1 van : Renoir, Brunniepoo, vigil, HugovdBos, Bonk, Casartelli

Aanvankelijk niet in de buurt van de top 10, maar halverwege een enorme boost. Met een toch respectabel aantal nummer 1 posities. Daarna nam de steun weliswaar wat af, maar niet om te vrezen voor de top 10 plek.

Vierde plaat en opvolger van het hitalbum met Kayleigh, en de laatste plaat met Fish. Succesvol, al was het een streepje minder dan Misplaced Childhood.

Weer een stukje autobiografisch werk van Fish, over Torch: beroerde vader, geen werk, geen succes als zanger in een bandje en een slechte alcoholist, want hij kan zijn mislukkingen niet verdrinken. In zijn dronkenschappen schrijft Torch over zijn omgeving (bars, hotels, 'on the road') en natuurlijk over zichzelf als enige uitlaatklep, te ver heen voor verlossing en totaal hopeloos.

De cover van het album toont de inspiratiebronnen van Fish op een rijtje in uiteraard een pub, Bakers Arms in Colchester, en zijn op een rijtje:
Voorkant: Robert Burns, Dylan Thomas, Truman Capote en Lenny Bruce
Achterkant: John Lennon, James Dean en Jack Kerouac

Niet voor mij, deze. Maar wel voor een flinke groep andere muziekliefhebbers.

Van bad naar worse

Ach johan de witt, troost je met de gedachten dat het voor jou nu alleen nog maar beter kan worden en ik verwacht dat jouw lievelingsbandje nog wel komt. Ik heb het beste nu al gehad

Een prachtige zwanenzang van een band, die absoluut geen zwanenzang bleek. Zo'n album wat nog steeds de neiging heeft om te groeien in mijn waardering, ook na de vele tientallen draaibeurten die het al gehad heeft.

Bad is een album dat het bij mij niet gered heeft.
Er kleeft een te gedateerde productie aan heel wat songs.
Een te krampachtige poging om toen hypermodern te klinken.

Toppers zijn voor mij Dirty Diana en Smooth Criminal.
Voor de rest best aardig, maar lang geen Thriller.

Voor vele is Straws zelfs het topalbum van Marillon
voor mij ook top ....maar wel na Childhood en Jester's
nr 3 in mijn lijst

Uitstekende inspiratiebronnen, dat wel

In de aanloop naar deze editie nog een keer gedraaid. Niet alleen het beste album van 1987, maar ook van 1986 en 1985... samen met Script en Fugazi een benchmark waar de latere Marillion nog diverse keren heel dichtbij zou komen, maar nooit overheen zou gaan.

Kijk aan mijn nr. 16

Marillion al veel tegengekomen in dit topic, maar nooit begrepen wat er zo geweldig aan was. Maar toch duidelijk een publiek voor.

Nummertje 3 in mijn lijst.
Ik ben niet gek op alle Prog, zeker niet van het meeste uit de 80's en later ( vaak herhalingen van zetten) maar Marillion heeft een streepje voor.
De beste met Fish.

In 1987 had ik net de progjaren achter mij gelaten, dus deze ongehoord terzijde geschoven. Vanavond maar eens testen. Samen met Bad.

Het scheelt ook dat Fish zijn thematiek mij wel aanspreekt.
Altijd met een donker randje en niet over flauwekul.
De man gaat binnenkort stoppen en gaat schrijven als het goed is.
Een begaafd spreker ook en met de nodige humor.
Fish is een rouwdouwer, levensgenieter en het hart op de tong, en dat is in dit genre best uniek.

Het album van Marillion is helaas nog niet bij mij op tafel gekomen.

Misschien eens proberen.
Zit ook best pop en rock in.

Ditto

Rudi heeft er ook kijk op.
Maar dat wist ik al langer.

8. Sonic Youth - Sister
https://www.musicmeter.nl/album/1906

Punten : 423
Nom. : 18
Nr. 1 van : zaaf, Lying Mouth, Rudi S, herman, Koenr

Behoudens een klein dipje halverwege week 1 steeds in de top 10. Een zekerheidje, soeverein, zeggen we dan stoer.

Een aantal songs op Sister is geschreven en eerst vormgegeven met akoestische gitaar, om wat meer structuur te waarborgen. De songs (op White Kross na, wat (nog niet zo lang) op de plank lag) zijn geschreven tijdens en na de EVOL-tour.

De plaat is opgenomen in de lente van 1987 bij Walter Sear (engineer) in diens studio met een 16-track recorder en gespeeld op analoge ‘buizenversterkers’, wat die goeie ouwe warme klank geeft.

Sister is geïnspireerd op het leven en werk van sciencefiction schrijver Philip K. Dick. Deze schrijver had een obsessie voor zijn kort na de geboorte overleden tweelingzus Jane, wat hem motief gaf in zijn werk, maar ook mentale problemen. Sister was aanvankelijk de titel voor de song Schizophrenia (werd later nog vaak zo aangekondigd door Moore bij concerten). Initieel kreeg het album dan ook geregeld een andere titel, achtereenvolgens Kitty Magic, Humpy Pumpy en Sol-Fuc.

En encore: geweldige plaat. Voortvloeiend uit fraaie platen en leidend tot nog veel meer mooie platen. Sonic Youth zijn helden voor mij.

Zo vroeg
Maar goed heel mooi dat deze er bij zit.
Was Teun nog op tijd

Ik word vanavond wel op de proef gesteld! Maar ik ben geen sissy.

Michael Jackson - Bad : prima album maar minder dan Thriller, de productie is mij iets te mechanisch.
Marillion - Clutching at Straws : de progrock in de jaren '80 vind ik niet veel voostellen (neigt teveel naar AOR) maar Marillion vind ik wel prima.
Sonic Youth - Sister : zeker een goed album maar de definitieve klik komt er niet en dat heeft met de zang te maken. Dit album nog eens beluisteren.

Sonic Youth op plek 6 hier, staat bij mij op plek 3 in hun discografie. Marillion haalde het nipt met een 17e plaats.

Loop nog 3 op 3, en ik verwacht er eigenlijk nog wel een handvol uit mijn lijst. "Mr. Mainstream in da house say hooooo!!!"

Drie keer op drie noppes.

Nummers 8 en 9 had ik kunnen verwachten. 10 had ik niet in de top 10 voorspeld.

Gelukkig ben ik niet zo mainstream als GrafGantz.