Sonic Youth, daarmee enige uit mijn segment(#3) te pakken?

Hier ook, doch ietwat lager in mijn lijst. Numero 13.

Mijn tweede plaat na Bad. Sister heb ik op 14. Kant A vind ik goed, kant B net wat minder.

Niet gehoord, dus geen mening.
Maar wat ik van de groep ooit gehoord heb, was niet mijn ding.
Tijdje terug, dus wellicht weer eens proberen.

Ik ga voorlopig nog nek aan nek met mainstreamert GrafGantz. Meer zelfs, mijn nummers 8 en 9 staan zelfs in de algemene eindlijst op de juiste plaats! Bad had ik dan weer op 12, doet inderdaad wat onder voor Thriller, maar aan prachtsongs als Man In The Mirror en Smooth Criminal heeft dat niet gelegen.

Zou ik voor Goo gaan
Ook ArthurDZ's avatar

Ok. Thanx!

Ik zeg ga voor Dirty al is het maar voor Sugar Kane en de binnenhoes

Ik heb het zusje speciaal eens geluisterd voor dit topic en heb daar absoluut geen spijt van zeg. Kwam direct binnen op de 5de plaats bij mij, wat een wereldplaat. En ik vind 'm ook wel de beste van wat ik ken van Sonic Youth, al komt Goo daar vlak na. Daydream Nation is bij momenten ook hemels maar duurt mij toch iets te lang na een tijdje.

Bad had ik op 12 en die van Marillion ken ik niet.

Inderdaad bikkel2. Vind 'het slijmpje' nog ietsje beter dan 'het zusje'. Mooiere hoes ook

Sonic Youth stond hier op 7. Fijn bandje wat veel te lang van mijn radar verdwenen was, maar de afgelopen weken weer ernstige herwaardering gekregen heeft.
Zo, nu weer richting Eurosonic.

Sonic Youth, die mag ook wel eens voorbij komen in het Greatest Hits draadje.

7. Depeche Mode - Music For The Masses
https://www.musicmeter.nl/album/8134

Punten : 440
Nom. : 20
Nr. 1 van : deric raven

Een zeer stabiele nummer 7. Eromheen gebeurde wel wat, maar Depeche Mode bleef stoïcijns.

Daniel Miller, producent van de eerdere albums van DM, deed vrijwillig een stapje opzij met de herinneringen aan de opnameperiode van de vorige plaat (Black Celebration), die gevuld was met frustraties en spanningen. Met zijn instemming bracht de groep David Bascombe in, die met Tears For Fears en Peter Gabriel had gewerkt. En dat heeft effect gehad, het geluid is wat grootser, organischer (de gitaar is duidelijker aanwezig) terwijl de groep de donkerte vast weet te houden.

De titel van de plaat heeft dus een dubbele betekenis: de groep doet echt wel moeite om zieltjes te winnen, maar dan zonder knieval en met behoud van identiteit. Sowieso, met de tekstuele thema's van berouw en verlossing was het album niet precies "voor de massa".
Fletcher: "The title's ... a bit tongue-in-cheek, really. Everyone is telling us we should make more commercial music, so that's the reason we chose that title."
Gore: the title "was a joke on the uncommerciality of [the album]. It was anything but music for the masses!"

Op een enkele wat mindere tracks na, een zeer sterk album met een mooi geluid. Kan wedijveren met de opvolger.

Die had ik ook op 7 dus hij staat precies goed. Meer één geheel dan Black Celebration, maar de uitschieters zijn minder hoog. Per saldo iets minder, maar de luisterbeurt die ik er afgelopen week nog aan besteed heb, was toch wel weer genieten.

Wat ik van Sonic Youth ken (een korte blik op de tracklist leerde mij dat daarvan niks op Sister staat), is niet aan mij besteed.

Bij mij op 10, de beste DM by far

Ook hier op 7, spanning is te snijden tussen Graf en ArthurDZ

Aiii, deze had ik niet, de klik tussen mij en Music For The Masses is er nog niet gekomen. En zo scheurt GrafGantz zich 'for the time being' helemaal los van het peloton

Dat wordt plasje inleveren morgen na vijven.

Mijn nr. 15

Mijn nr 9

Mijn nummer 11, inmiddels ook alweer 3 uit 4, maar Graf's niveau ga ik nooit halen natuurlijk.

Nul uit vier, tijd voor bier.

Kijk eens aan, mijn nummer 14 zowaar.

Ik heb deze geen nummer gegeven....

Jeetje, Sister zo laag. Geweldig album.

Depeche Mode had ik ook, maar wel een stuk lager.

Wie denkt je wel dat je bent, the Donald?

Zei Thomas Dekker tegen Jacques Hanegraaf

Een van de mooiste DM's

Maar niet in je lijstje...

Nope..helaas was er dit keer geen lijstje