Op 15 bij mij, geen idee dat dit album zo populair is hier.

Op 4. Erg sterk album

Omdat wij elitaire fijnproevers zijn met licht snobistische trekjes?

Alleen jammer dat deze grote Nirvana fan Bleach vergeten is....
http://boktimg.nl/s/hamer.gif

Hoezo 'licht' ? Type ik tussen twee oesters door...

Overigens de eerste keer dat ik mijn nummer 1 terugvind in de top10.

Gavin....mooie intense plaat. Maatje van Bono trouwens.
Weinig meer vernomen van de man.
Op 12 in mijn lijst.

Deze week eerlijk gezegd pas voor het eerst gehoord, maar een prachtplaat! Gaat op het lijstje van 'nog aan te schaffen' en staat meteen op nummer 4 bij mij.

Lenny Kravitz was mijn nummer 17, maar ik had al gezegd dat ik het niet zo'n fantastisch jaar vind. Op zich best leuk plaatje voor zo af en toe, maar had het in menig jaar niet gered. Uiteraard heb ik ook nog wel het een en ander te ontdekken (en kwam ik deze week tijd tekort), maar New Order zal nooit mijn 'cup of tea' worden ben ik bang

6. De La Soul - 3 Feet High And Rising
https://www.musicmeter.nl/album/580

Punten : 307
Nom. : 15
Nr. 1 van : niemand

Nou ja zeg! Driewerf hoera! Na een vrij goede start nam de support voor De La Soul alras af. De tweede helft gaf herstel en dat duurde voort tot deze fraaie notering bereikt werd.

Kelvin Mercer (Posdnuos/Plug One), David Jude Jolicoeur (Trugoy the Dove/Plug Two) en Vincent Mason (P.A. Pasemaster Mase/Plug Three) zaten met elkaar op dezelfde middelbare school en vormden daar een hip hop trio dat de aandacht trok, na een demo te hebben opgenomen (Plug Tunin'), van Stetsasonic MC Prince Paul.

Wat goed is komt snel, het trio ging met Prince Paul de studio in en met speelse teksten, innovatieve sampling en geestige sketches werd het debuutalbum ontvangen als een hip hop meesterwerk.

Het samplen en de legaliteit ervan kwam met deze plaat weer in het spotlicht: de groep had dat proberen op te lossen door op een aantal nummers (de singles!) de oorspronkelijke artiesten als medecomponisten te vermelden, maar de interlude Transmitting Live from Mars waarin een stukje van You Showed Me van The Turtles werd gebruikt kwam ze op een rechtszaak te staan (terwijl The Turtles godbetert niet eens het origineel schreven). Vanaf dat moment zou het gebruik van samples altijd voorafgegaan dienen te worden door een officiële toestemming van de oorspronkelijke artiest of diens vertegenwoordiger/uitgever.

De La Soul werd al snel gezien als één van de leidende groepen van de Native Tongues Posse, een stroming binnen de hiphop van zwarte, nationalistische hiphoppers die sterk leunden op Afro-centrische teksten en ritmes uit de jazz. Andere bekende hiphoppers uit de Native Tongues Posse waren bijvoorbeeld A Tribe Called Quest, Queen Latifah en The Jungle Brothers.

Dé plaat die me de liefde voor hiphop ingaf. En nog steeds luister ik graag en met een dikke smile naar dit goeie stuk nostalgie.
Excuus voor het geluid...

En meteen een hele fijne erachter aan. Mijn nummer 7. De La Soul was ook voor mij de eerste echte kennismaking met en de band die zorgde voor een beperkte liefde voor de hiphop, maar dat was met een later nogal doods album. Vermoed dat dat iets met leeftijd te maken heeft Hoewel de leeftijd van zaaf altijd wel een mysterie zal blijven.

Het is een divers lijstje tot nu toe. Mooi.

Albums in 92, 95 en 2011 en nu bezig met 2 albums

Mij totaal ontgaan luigi.

2 albums?

Kijk dat is nog eens nieuws! 2 albums die bij elkaar horen als een soort project of juist niet of jij weet?

De La Soul bij mij op 12, prettige meestal zorgeloze Hip Hop. Van Gavin Friday ken ik alleen het fantastische Next, ik moet dringend het album beluisteren.
Zalige lijst tot nu toe

Dit jaar nog geen hiphop voor mij, volgend jaar wel.

Iemand mijn portemonnee gezien?

De La Soul is from the soul
And this fact I can't deny

Bij mij op een 3,5 maar niet in mijn Top 20. Prima plaat verder al moet ik er wel voor in de stemming zijn want anders gaan al die jingles en radio dingetjes me irriteren. De liedjes op zich zijn sowieso altijd wel prima.

Volgend jaar waarschijnlijk wel hiphop in mijn lijst
Edit Telamon geeft de kickende hint al

De La bij mij lucky thirteen. Fijn album

WEB EXCLUSIVE: Gavin Friday talks solo projects & the new U2 album | Music | News | Hot Press - hotpress.com

Thanks

Gavin heeft het maar druk

Nou. En hij is toch al zo prikkelgevoelig.

De La Soul is mij ontgaan.
Werd wel goed verkocht toendertijd.
Ik was net een jaartje platenboer.
De muziek herinner ik mij nauwelijks meer.

Prachtig: dit is net een gedicht van Deelder.

Bij mij pas op 18. Heel leuk album, maar is alweer een paar jaar geleden dat ik hem voor het laatst gehoord heb. Dus geen hoge notering.

Er is nog een beestachtige hiphop-album dat bij mij hoger staat, wellicht krijgen we die nog?

Wel krijg nou een sik: hiphop is there!

De La Soul 'maar' op 11 bij mij, had ook top 10 kunnen (eigenlijk moeten) zijn. Iets lager, omdat er ook een paar wel aardige songs op staan, naast een paar heerlijke. Ik heb de 3LP, met op de 3e LP de extended versions van alle echt goede nummers. Die is niet bepaald verkeerd.

Yes you can.

Ik zal maar verklappen dat ik voor 1990 Paris vergeten ben, alsof de Duivel ermee speelt.

5. The Blue Nile - Hats
https://www.musicmeter.nl/album/1464

Punten : 357
Nom. : 18 x
Nr. 1 van : bikkel2

Ook de massale steun voor Hats verraste mij wel. Vooral na de ruim mindere waardering voor hun debuut dat ik even sterk acht. Nooit kans op meer, maar in het laatste deel wel al zeker van plek 5.

Na hun debuut, dat het opmerkelijk goed deed (behalve in de album top 10 per jaar 1984: 23e!) werd de groep na hun promotiewerk door platenmij Linn Records weer snel de studio in geschopt om met opvolgend materiaal te komen. Zelfde plek, zelfde mensen, dat moet toch lukken.
Dat lukte dus niet. Met te weinig materiaal en te veel druk en te weinig tijd voor wat ze tamelijk gingen missen, thuis. Dus hun isolatie leidde onherroepelijk tot irritaties.
Ondertussen eiste moedermij Virgin Records van Linn materiaal van de groep en werd zelfs een gerechtelijke procedure gestart om dit af te dwingen. Buchanan: "We were up against the wall, living away from home, no money, miserable, getting sued. We were absolutely zonked, the record company weren't pleased and everyone around was starting to think, this record is never going to get made. It was exhausting."

Men verbleef desalniettemin niettegenstaande de impasse bijna drie jaar in de studio. Forcerend. Tot ze uiteindelijk verdreven werden door It's Immaterial, die hun tweede, Song, gingen opnemen. En alsof de duvel ermee speelde, deze groep ondervond dezelfde problemen en overschreed hun toegewezen studiotijd ruimschoots... In die tijd werd The Blue Nile gedwongen hun leven in Glasgow weer op te pakken en dat bleek de remedie: Buchanan liet zijn writer's block achter zich, de andere twee gingen ideetjes opnemen op hun portastudio en toen de band eindelijk terug kon naar Castlesound Studio was de klus vrij snel geklaard.

Buchanan in 2012: "We pretty much put the record [A Walk Across the Rooftops] out, promoted it and then the next thing we knew we were back in the studio. That whole gestation period had gone missing. We didn't really have the songs. We laboured away in the studio trying to generate the material there, which just didn't work. We recorded but we just didn't believe in what we'd recorded... I think people perceived it as it was all to do with us sort of being in the studio for five years, but of course you couldn't be in the studio for five years, you'd lose your mind. There was a two year period where we would have gone back in but we couldn't get back in! So when we got back we actually finished Hats quickly. The period when we got bumped out the studio we had nothing else to do, so we packed up and went home. Which is what we should have done in the first place, because when we went back home we reverted to our old routines—practise, play and sit about each other's little flats and talk things through. We should have done that to begin with, really."

Mooie plaat, fijn om te luisteren. Komt niet veel voor, maar The Blue Nile is voor mij echt zo'n "oja is toch mooier dan in mijn geheugen staat" groep.

Ha,ha, op tijd de wekker gezet.
Mooi album maar net niet in mijn lijst.
Dit album kwam destijds dus steeds tegen bij audiodemonstratie (draaitafels).

Die rappe herrieschopper heb ik wel paraat staan, (maar eerst toch de top van de jaren tachtig).

Blue Nile voor mij een van de Grote Drie dit jaar. Gaat er in mijn lijstje met de bronzen plak vandoor.