tussenstand na de nummer 8

1 teunis
4 ettajamesbrown
2 vigil
2 herman
2 manfield
1 GrafGantz
2 Nico1616
1 Casartelli
1 Joezer49263
2 johan de witt

zo dat is even punten scoren! Iedereen van de hatelijke nul af. Ook nog eens maar liefst door drie inzenders (etta, vigil en Herman) op de juiste plek voorspeld! Joezer49263 heeft geluk, hij stuurde The Real Thing uit 1989 in maar ik ga er vanuit dit een foutje is geweest. ettajamesbrown gaat echt als een dolle!

Maar natuurlijk hoort dit geweldige crossover album in de top 10 van 1992 in de top 10.
Mijn nummer 7, had net zo goed nummer 4 kunnen zijn. Live trouwens ook super!

Heb nog lang getwijfeld of ik deze wel in mijn voorspelling op moest nemen na het debacle van The Real Thing (niet eens bij de bovenste 25!), maar vond de statistieken uiteindelijk toch te onomstotelijk. Dat ik hem toen meteen maar op 6 gezet had, was dan weer iets te enthousiast.

In mijn eigen lijstje stond-ie wel op 8, dat dan weer wel. Waarschijnlijk hun beste, al ben ik nog niet helemaal uit de vergelijking met de voorganger.

Sonic Youth was geheel onder mijn radar gebleven: stond (nét, zo blijkt) niet in de Top 50 over 1992 en ik vind zelf ook geen moer aan de band, dus hem spontaan bedenken zat er niet in. Een query op stemaantallen alleen, had in combinatie met de stemgroep hier waarschijnlijk wel een lichtje doen opgaan.

Voor mij buiten de top 20 gevallen, i.t.t. de Th' Faith Healers. Misschien moeten ze daar eens mee samenwerken...

Wel een goed album. Voor mij jeugdsentiment dat nog steeds overeind staat. Maar ik draai het zo weinig dat ie ergens tussen plaats 21 en 25 is beland...

Deze van Faith No More lang geleden wel eens gehoord.
Geen blijvende indruk achtergelaten kennelijk.
Reden genoeg om eens te checken hoe het er nu voor staat.
Eigenlijk ontgaan voor de lijst van "92."

Waar was iedereen toen met z'n hoofd? Hoe kan Angel Dust nou in de top 10 staan en The Real Thing niet de top 25 halen?

Faith No More had ik op nummer 12. Draai het niet zo vaak, maar elke keer dat het er wel van komt denk ik weer: wat is het toch een fijn album!
Die van Sonic Youth ken ik nog niet. Dat moet binnenkort maar eens hersteld worden...

Overigens ook in mijn eigen lijst de nummer 8

FNM niet in de top 5. Dat maakt me agressief. Mijn nummer 3.

Zelfs ik had m. Vroeger grijs gedraaid.

B.E. A.G.G.R.E.S.S.I.V.E.

Wat een partij beginnersgeluk hier. Zal het album dit weekend eens beluisteren.

7. Morphine - Good
https://www.musicmeter.nl/album/18159

Punten : 284
Nom. : 12
Nr. 1 van : Manfield, Lura, Ataloona, Koenr

Ook een album dat pas in de 2e helft op stoom kwam en dinsdag en woensdag zijn 20-puntsnoteringen kreeg. Wat Good is komt snel, whahahaha.

Morphine was het kindje van wijlen Mark Sandman, een eigenzinnige, enigszins moeilijke muzikant uit Boston. Hij speelde in de rootsy rock band Treat Her Right. In die band speelde hij al "low guitar", want Mark had de gewoonte zijn basgitaar te ontdoen van snaren en eventueel aan te vullen met gitaarsnaren. Iets wat hij gemeen had met The Presidents Of The United States Of America, een band waar hij mee bevriend was.

In 1989 richtte hij Morphine op met baritonsaxspeler Dana Colley en drummer Jerome Deupree.
De muziek die ze maakten was dus bas/sax gericht en werd door Sandman 'low rock'genoemd. Tezamen met zijn bariton stemgeluid was de muziek donker en wat slepend.
"We're just baritone people and the cumulative effect of all these instruments is that it sounds really low, but you can still hear what's going on between the different instruments. It hits the body in a peculiar way that some people like a lot."

Als tekstschrijver was Sandman beïnvloed door Jim Thompson, James Ellroy en Jack Kerouac.

Deupree verliet de groep een aantal maanden om gezondheidsredenen, werd tijdelijk vervangen door Treat Her Right drummer Billy Conway. Nadat Deupree weer aansloot werd Good opgenomen voor het Bostonian label Accurate/Distortion.

Wat een lekkere avondplaat is dit! Bak whiskey erbij en wie doet je wat, behalve je lever?

Wel je huiswerk doen, Etta!

Neem een voorbeeld aan bikkel2 die ik nu zelfs al bij '95 tegenkom.

Het debuut staat erin! Al jaren één van mijn favoriete albums.

Hopelijk gaat Morphine de komende jaren door met top 10 plaatsen scoren. Vooral hopen op een mooie positie met - het bijna even mooie - Night. Uiteindelijk hun zwanenzang (snik), maar god wat goed.

FNM had ik overigens niet. Kan Mike Patton er wel bij zitten enzo, maar het debuut (althans, Introduce Yourself) benaderen is niet zo makkelijk. Dat is pas een geweldige plaat. WE CARE A LOT!!!

Kliko ken ik niet, Good & Dirty staan hier samen op 21, maar Angel Dust heb ik mooi op 7 staan.

Faith No More staat bij mij op nr 5. De liefde voor hun muziek herontdekt toen ze in 2015 Foo Fighters vervingen op Rock Werchter.

Tussenstand na de nummer 7

1 teunis
4 ettajamesbrown
2 vigil
3 herman
2 manfield
2 GrafGantz
2 Nico1616
1 Casartelli
2 Joezer49263
2 johan de witt

3 x genoemd en geen exacte voorspelling. ettajamesbrown zat er voor het eerst een keertje naast, opvallend dat manfield niet genoeg vertrouwen had in zijn eigen nummer 1 om hem op te nemen in de voorspelling. Verder ligt alles nog open, is de bal rond en kan er nog zoveel gebeuren.

Faith no More viel bij mij net buiten de top 20, en had hem ook niet populair genoeg voor de top 10 verwacht (vooral afgaande op het ontbreken van de vorige FnM plaat bij de eerste 25). Morphine had ik ook niet, maar was wel zo verstandig om die in het vigil-lijstje op te nemen. Een echte MuMe-plaat.

Dat zijn nog eens invallers!

Ben wel benieuwd naar dat Morphine. Kende het niet. Ga ik eens luisteren.

Mooie start met Kiko (op 4), Dirty (op 9) en Good (op 8 )

FNM overwogen, want vroeger veel gedraaid en Midlife Crisis is een 90's klassieker, maar viel net buiten de top 10 (geen top 20 dit jaar)

Vier hartjes voor zaaf!

Ja, hij is hier bij de kanshebbers gepasseerd, maar heb uiteindelijk mijn eigen mening hierover te veel laten prevaleren, vrees ik.

Ik had Morphine als nummer 11 opgestuurd naar Vigil. Net te weinig vertrouwen . Maar machtig mooie plaat en erg content deze op nummer 7 binnen te zien komen. Voor 1993 heb ik Morphine ook weer in mijn lijst. Al is dat album een fractie minder voor mij.

Ik ben meer een liefhebber van XTC.

Mm nooit van gehoord, klinkt lekker zeg.

Nu we het toch over geestverruimende middelen hebben:

6. Alice in Chains - Dirt
https://www.musicmeter.nl/album/784

Punten : 293
Nom. : 13
Nr. 1 van : niemand

Dirt kende ook een vrij onvoorspelbaar scoreverloop. Stond aanvankelijk op het podium, belandde in de luwte en kreeg weer wat zon op het eind.

Alice In Chains, de Seattle grungeband met metalinvloeden, veel druggebruik in de geladeren en weliswaar een hit met Would? (een eerbetoon aan Mother Love Bone-zanger Andrew Wood) maar nooit echt doorgebroken naar het grote publiek.
Tot deze zesde plek!

Ze begonnen in de lente van '92 aan hun tweede album Dirt. Producer Dave Jerden wilde graag weer met de band werken (hij deed ook het debuut Facelift) vanwege zijn bewondering voor de stem van Layne Staley, diens teksten en de gitaarrifs van Jerry Cantrell. De track Would? was even daarvoor al opgenomen voor de soundtrack van de film Singles en was een klus van Rick Parashar (remember him?) geweest.

Vlak voor de opnames van Dirt was Staley uitgecheckt bij een rehab in Portland en verviel snel terug in zijn heroïnegebruik. Daarnaast slikte hij oxycodon voor de pijn in zijn rug. De band en Jerden gebruikten sowieso veel marihuana, in de studio ook. Jerden had weliswaar commentaar op het druggebruik van Staley, maar dat leverde alleen een pissige Staley op.
Jerden: "Apparently he got all mad at me [during the Dirt sessions] ... And what's my job as a producer? To produce a record. I'm not getting paid to be Layne's friend." Vind ik de teksten van Staley toch beter.

De ritmesectie, Sean Kinney en Mike Starr zopen nogal veel in die tijd, net als Cantrell, die dit medicinaal deed: hij worstelde met een depressie, aangewakkerd door de dood van vriend Andrew Wood en zijn eigen moeder. Hij gebruikte ook Xanax, een middel tegen panicattacks. "I was going through a tough time, everyone was, but that's what made the album stronger and more intense, I look back on that period of time as the longest four years of sex, drugs and alcohol we all went through,"
Naast dat lijstje geneesmiddelen was er tijd voor muziek, die veelal was ontstaan 'on the road' en vanuit de riffs van Cantrell. Ook Staley maakte nummers en ging, tot trots van Cantrell ook steeds beter gitaarspelen. De teksten waren donker en behandelde vooral de dood en druggebruik. Van dat laatste kreeg Staley later spijt, want ofschoon ze bedoeld waren om de donkere kant ervan te beschrijven, kreeg hij veel reacties van fans die die donkerte ook hadden opgezocht of wilden opzoeken.

De nummers van Alice In Chains kennen hun mooie passages, maar zowel Staley als Cantrell kunnen me ook op de zenuwen werken. Niet mijn kopje valeriaan, dit.

Nou, kijk eens aan! Dat is prettig wakker worden. Eén van mijn favoriete grunge platen netjes op 6 in de top 10. Zelf had ik 'm op 3, had ook 2 kunnen zijn, maar niet 1. Heb ze een paar jaar terug zien spelen in 013: impressive. Zeker die Cantrell zaaf.

Gelukkig hebben we een mooie nr 1
Deze wel voorspeld overigens.

Ik ben een slechte voorspeller vrees ik. Bij mij op 2, maar had hem niet zo populair verwacht dus niet opgenomen in het andere lijstje. Misschien toch wat meer m'n eigen mainstream smaak moeten volgen

Liever Dirty dan Dirt.