Maar twee grote solohits? George' eerste vijf solosingles haalden alle vijf de eerste plaats in Nederland, weet ik toevallig. Dat is wel incl. die met Aretha. Daar zaten nog een paar top 10-hits naast. Ook nog twee nummer 1-hits met Wham. Als je in Nederland het aantal jaren '80 top 10-hits van solo en Wham optelt, kom je op 16. Bowie heeft er tien, waarvan de helft op 1. Ook zeer respectabel.

Dus ja, het waren allebei grootheden in de jaren '80. Waarom vergelijken? Lijkt me niet echt nodig...

Inderdaad, lekker belangrijk wie er waar en wanneer meer hits heeft gehad...

R.i.p George Michael

R.I.P. George Michael

Net even in zijn solowerk gedoken en ken er toch meer van dan ik dacht.

Jij hebt makkelijk praten.

Vandaag is Alphonso Mounzo overleden. Hij was een behoorlijk bekende fusion/jazz drummer maar ook eigenaar van een platenlabel.

Hij drumde oa bij Herbie Hancock, Miles Davis, Al di Meola, Wayne Shorter en Weather Report.

Ik deponeer nog even mijn R.I.P. bij George Michael. Niet alle liedjes even denderend, prima zanger zonder meer, onvoldoende fan om meegekregen te hebben dat hij vijf jaar terug al eens bijna aan een longontsteking onderdoor ging, dus ook even in shock.

RIP Alphonse Mouzon...
Legendary drummer Alphonse Mouzon dies at age 68 | SoulTracks - Soul Music Biographies, News and Reviews
...mag het nu echt afgelopen zijn??...

Ik heb totaal niks met de muziek van George Michael en ga nu ook niet doen alsof ik al die tijd fan was, zoals al die muzikale ramptoeristen steeds doen als er iemand is overleden. Ik vind het erg dat hij is overleden vanwege zijn nabestaanden, zeker op die leeftijd (53). Ik vind het als mens erg dat hij is overleden, niet als muziekliefhebber.

De enige dode dit jaar waar ik écht fan van ben is David Bowie. En gelijk doken de 'hij heeft me altijd zo geinspireerd'-nepfans op die toevallig één hitje kennen, dat ze op zijn sterfdag op de radio hoorden. Tenenkrommend...

Ik hoor dat wel vaker, maar wat ik me dan afvraag; ga jij dan deze mensen overhoren om te bepalen of ze wel genoeg kennis hebben van het werk van de overledene in kwestie? Tevens; hoe bepaal je jouw grens tussen genoeg fan en niet genoeg fan?

Tja, ik ga ze echt niet overhoren, maar je pikt ze er vaak zo uit. Als ze zeggen dat ze extreem geinspireerd waren, en overduidelijk maar één hitje kennen en dat constant blijven noemen, is de kans in elk geval groot. Bij een one hit wonder-artiest kan ik het nog begrijpen, maar dat is anders bij bijvoorbeeld David Bowie.

Een voorbeeldje: toen Bowie overleed, praatte ik erover met iemand die een tweetje plaatste over hoe geinspireerd hij was en wat een grote fan hij was. Ik vroeg - puur uit oprechte interesse, niet overhoren - naar zijn favoriete Bowie-nummer. Natuurlijk noemt hij Heroes honderd keer tijdens dat gesprek. Toen ik Starman en Rock N' Roll Suicide als favorieten noemde, merkte ik dat hij deze nummers niet kende. En als ik de naam Ziggy Stardust laat vallen, had hij geen idee wat ik bedoelde. Dan weet je wel dat het muzikaal ramptoerisme is, alleen doen alsof je geinteresseerd bent omdat iemand dood is.

En laten we eerlijk zijn, in de Top 2000 zijn de doden (David Bowie, Leonard Cohen) flink gestegen en kwamen er dit jaar meer nummers van hen in de lijst. Natuurlijk heeft dat met het overlijden te maken, natuurlijk heeft een groot deel van die stemmers in eerdere jaren niet op deze artiesten gestemd voor hun dood. En natuurlijk zijn de hooggenoteerde nummers en stijgers vooral hits, waar mensen op stemmen omdat het vaak het enige is dat ze kennen van de overledenen.

Ik snap best dat mensen iemands dood aangrijpen om zich oprecht meer in die persoon te verdiepen, misschien lezen ze een necrologie in de krant en vinden ze dat interessant. Maar om te doen alsof je altijd al fan was terwijl je tot de dag van zijn dood nooit van die persoon gehoord hebt, vind ik erg hypocriet. Goede sier maken over de rug van een overledene met een cliché tweetje of Facebook-berichtje. "Kijk mij eens goed bezig zijn!" Het is allemaal zo nep, zo gespeeld. Daar kan ik gewoon slecht tegen.

Natuurlijk hoef je niet iedereen die is overleden te kennen of goed te vinden. Ik weet weinig van de muziek van George Michael, ken alleen de hits en vind het helemaal niks. En ik vind het heel erg dat hij is overleden voor zijn vrienden en familie, zeker op 53-jarige leeftijd. Maar ik ga niet ineens dwepen met fan-zijn van een zanger waar ik niets mee had en niets mee zal hebben. Ik vind zijn muziek nog steeds kut, levend of dood. Ook als iemand is overleden, kun je prima erkennen dat je de muziek helemaal niets vindt. Het is helemaal niet nodig om te dwepen met superlatieven die je toch niet meent.

RIP Alphonse Mouzon

RIP George Michael.
Laat het snel 2017 worden en daarmee ook een minder rampzalig overlijdensjaar voor muziekartiesten.
Prince, Phife Dawg, Maurice White, Sharon Jones, Bernie Worrell, Otis Clay, Billy Paul, David Bowie, Vanity, Natalie Cole en Toots Tielemans waren artiesten waar ik veel mee had die eerder dit jaar weggevallen zijn.

Altaria, wat heeft die 'Bowiefan' te melden over het overlijden van George Michael?

Dat betwijfel ik. Van de groten zijn deze al behoorlijk op leeftijd;

Chuck Berry (90)
Fats Domino (88)
Little Richard (84)
Jerry Lee Lewis (81)
Don Everly (79)
Smokey Robinson (76)
Bob Dylan (75)
Paul Simon (75)
Art Garfunkel (75)
Paul McCartney (74)
Aretha Franklin (74)
Brian Wilson (74)
Keith Richards (73)
Mick Jagger (73)
Neil Young (71)
Pete Townshend (71)

Opvallend de leeftijd van die Rock 'n Roll artiesten (de nrs 1 t/m 5) en dan hebben we het wel over artiesten die hun hoogtepunt hadden in de jaren vijftig!

In grote lijnen eens met dit bericht (en niet alleen met het stukje dat ik er nu uitlicht.) Dat iemand zegt zo'n grote David Bowie-fan te zijn en vervolgens geen 'Starman' of 'Rock 'n Roll Suicide' kent, of weet 'wie' Ziggy Stardust is, is geen grote fan. Ik ben daar ook van op de hoogte en ik zou mezelf geen grote fan van David Bowie noemen. Bepaalde b-kantjes of obscure remixes kennen vind ik echt geen probleem, maar als je zulke algemeen bekende nummers of zo'n dito alterego niet kent, kun je echt nooit een grote fan zijn. Van mij hoef je dan ook niet met zulk overdreven vals sentiment aan te komen zetten, alsjeblieft zeg.

Over Prince heb ik bijvoorbeeld vast iets gezegd op facebook, maar ik heb mezelf geen grote fan genoemd - deels omdat ik zijn oeuvre gewoon niet goed genoeg ken om mezelf een grote fan te noemen, deels omdat ik niet zo'n grote bewonderaar ben dat ik dat hele oeuvre aan het doorspitten ben (het werkt beide kanten op, jullie snappen wat ik bedoel).

Verder is een Altaria natuurlijk een fokking vette Pokémon.

Ach, je kunt ook prima enorm van Bowie hebben genoten zonder de songtitels te weten. Bijvoorbeeld doordat je bij een concert bent geweest, een speciale band hebt met dat ene liedje dat je wel kende, etc. etc.

Daarnaast kun je Bowie ook enorm waarderen buiten zijn muziek om. Mijn vriendin is meer into dans en kleding ontwerpen dan muziek en daardoor vooral fan van de 'mode'-kant van Bowie (al noemt ze zichzelf geen fan overigens). Ze heeft zelfs een jasje geïnspireerd op hem gemaakt. Maar bij het stemmen voor de Top 2000 verwarde ze ook Life On Mars met Starman.

Daarnaast vind ik het ook een beetje kortzichtig om te oordelen over andermans verdriet, maar dat ter zijde.

Was precies mijn gedachte. Iemand kan je best enorm geïnspireerd hebben zonder dat je zijn oeuvre erg goed kent.

Ik zie ook niet in waarom iemand die alleen Heroes kent geen Bowie fan zou (mogen) zijn. Waar mensen zich al niet druk over kunnen maken.

Kan er al ingezet worden?

Vergeet John Cale (74) niet. Natuurlijk is het heel normaal dat er veel artiesten overlijden (al gaan sommigen wel erg jong heen en dat je geschokt ben als een idool van je overlijdt snap ik helemaal). De rock 'n roll en popmuziek bloeide op in de 50-er en 60-er jaren, dus ja, al die artiesten zijn nu gewoon 'op'. Ik denk dan ook dat bovenstaande lijst eind 2017 flink uitgedund zal zijn.
Ik kan nooit zoveel met al die beweringen dat dit 'kutjaar 2016' maar gauw voorbij moet zijn. Er zijn veel muzikanten overleden, maar er zijn ook weer veel nieuwe ontdekkingen. En die gaan in kutjaar 2066 of daaromtrent ook wel een keer dood.

John Cale heb ik een paar maanden terug nog live gezien. Je weet nooit hoe het loopt, maar hij maakte de indruk alsof hij nog wel 20 jaar mee kon. Laten we het hopen.

Er komen trouwens mooie verhalen naar buiten over George Michael, die blijkbaar veel anoniem vrijwilligerswerk deed en ook niet te beroerd was vreemden in de knoei geld te geven als ze daarom verlegen zaten.

Ja, ik las dat hij de royalties van sommige hits direct liet overmaken naar stichtingen voor kids in nood. En hij vond dat niemand dat hoefde te weten aangezien hij bekend wilde zijn als artiest em niet als filantroop. Heel mooi.

Dat siert hem inderdaad. Ik ben nooit echt een liefhebber van zijn muziek geweest, maar hij was ontegenzeggelijk een popicoon, die veel te vroeg heen is gegaan.

George Michael zal herinnert worden om zijn hits, maar name zijn rustige jazzy werk vind ik toch wel zeer fraai. De man heeft een paar zeer knappe covers op zijn naam staan, in een aantal gevallen zelfs beter dan het orgineel. 53 is veel te jong, maar met de levensstijl die de man er op nahield is jong overlijden ook weer niet vreemd.

R.I.P. George Michael

Altijd droevig als iemand zo jong overlijdt, al had ik dan vrij weinig met zijn muziek. Maar met al dat drugsgebruik en de vele verkeersongelukken waar hij bij betrokken raakte kan het me niet erg verbazen.
Hoorde overigens vanochtend op de radio dat er, statistisch gezien, helemaal niet zo buitensporig veel artiesten zijn overleden. Door de shock die de dood van eerst Bowie, en later Prince veroorzaakten was de "impact" echter groter. Dat lijkt me een zeer logische redenering.

Mja, een van de grootste artiesten overall en 2 van de 4 populairste artiesten uit de jaren '80 is toch wel een aderlating. Wellicht niet qua aantal, maar wel qua impact.

Eh, bedoel je nu 2 x Prince.
in mijn ogen toch echt 1 van de grootste artiesten overall

Geen pop- maar wel een heel groot idool. Carrie Fisher - Princess Leia- is overleden. 60 jaar pas. Natuurlijk in 2016.

R.I.P. Carrie

Naast de films zijn er natuurlijk de prachtige soundtracks zoals:
https://img.discogs.com/G7LuNtMWXh-pFCWJYjlrHbCYCLQ=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1969797-1302338621.jpeg.jpg

Ik weet niet hoe lang de treurigheid in 2016 nog gaat duren, maar inmiddels is ook de schrijver van Watership down (Richard Adams, 96) overleden. Watership Down leverde een wereldberoemde tekenfilm en een internationale hit op voor Art Garfunkel (ook niet meer één van de jongsten), Bright Eyes (1979).

En ook actrice Carrie Fisher (60), ofwel Prinses Leia voor Star Wars ingewijden, is vandaag overleden. Er waren heel wat muzikale en andere sensaties in 1977 maar de film Star Wars stond daar nog weer boven. En dat leverde weer de hit Star Wars title theme van Meco.

R.I.P. Richard en Carrie.


Nu zal niet iedereen direct omvallen in 2017. Volgende maand nog gewoon een Deep Purple album en later dat jaar "gewoon" Fleetwood Mac.
Maar doordat er juist zoveel artiesten opkwamen in de sixties en de seventies gaan er in de loop van de komende jaren natuurlijk ook wel wat overlijden. Ze hebben nu eenmaal niet het eeuwige leven. Wat dat betreft heeft 2016 iedereen hard op de feiten gedrukt.

Ach, weer zo'n icoon, rust zacht Carrie!