Het lijkt me volkomen natuurlijk dat we op een gegeven moment overlijden. Om dan te spreken van "treurigheid" lijkt me een beetje overdreven. Richard Adams had bovendien een zeer respectabele leeftijd. Zijn Watership Down heb ik destijds met plezier gelezen en The Plague Dogs zou ik ook wel eens willen lezen. Star Wars heb ik nooit gezien, dus wie Carrie Fisher precies was, wist ik tot vanavond niet. Zojuist even gegoogeld om de leemte in mijn kennis op te vullen.

R.I.P. Carrie Fisher en Richard Adams

Carrie Fisher is 60 jaar geworden. Dat is geen respectabele leeftijd helaas.

Ieder overlijdt op zijn eigen tijd, dat is mijn overtuiging, west, al kan het voor de nabestaanden natuurlijk erg moeilijk zijn om te verwerken. De leeftijd maakt dan eigenlijk niet uit.
Verdriet is uiteraard iets natuurlijks, maar dan om de dood van familie, vrienden of mensen met wie je een band onderhield. De dood is in onze westerse cultuur taboe en wordt voor een deel verdrongen. Daardoor komt een bericht over het levenseinde van een bekend publiek figuur voor ons vaak als een schok.

Richard Adams overleden... Het boek Watership Down heb ik nooit gelezen, de tekenfilm heb ik jaren geleden wel gezien. Doet me altijd denken aan Bright Eyes van Art Garfunkel...
Art Garfunkel - Bright Eyes - YouTube

En inderdaad, ik geloof niet zo in de 2016-vloek. De komende jaren zullen we helaas nog meer helden verliezen. De generatie rockers van de jaren '60 en '70 zijn nu bijna allemaal eind zestig, begin/midden zeventig... Dan begint het eraan te komen. De komende 10-20 jaar zullen helaas niet anders zijn dan 2016. En vaak komt de dood plotseling, maar hielden ze al langere tijd een ziekte verborgen, denk aan David Bowie en Freddie Mercury.

En natuurlijk zijn het de komende jaren meer artiesten dan daarvoor, simpelweg omdat 1946-1950 gewoon een babyboom was. En hoe meer geboortes, hoe meer muzikanten. En hoe meer oudere muzikanten, (helaas) hoe meer van hen er de komende jaren zullen sterven. Zeker omdat veel bekende mensen eerder lijken te overlijden dan 'gewone' mensen, er zijn er genoeg die de 70 niet eens gehaald hebben. Drugs, bewogen leven... Helaas is de realiteit gewoon dat de grote groep muzikale helden die eind jaren '40 geboren zijn (en dat zijn er heel wat) tegen de zeventig aantikt. Ik geloof dan ook niet dat het in 2017 minder wordt dan in 2016.

In zekere zin met Altaria eens.
Met die verstane dat de ene artiest meer tot de verbeelding spreekt dan de andere.
En Prince en George Micheal zijn natuurlijk nogal jong uit het leven getrokken. En zij waren erg geliefd en groot.
Bowie was al decenia een icoon en Leonard Cohen had een ook niet misselijke status.
De rij viel vooral erg op in 2016. Namen vooral waar je het niet zo snel van had verwacht.
En in de catagorie eind 60ers en 70ers, moet je er gewoon rekening mee houden dat er de komende jaren een stel gaan omvallen.

Blijkbaar kun je ook overdreven nuchter doen gezien bovenstaande reacties.
Als in één jaar Davids Bowie (misschien wel de grootste kunstenaar van allemaal), Prince (wat mij betreft het grootste muzikale genie uit de pop muziek) en George Michael (als al eerder genoemd samen met Prince, Madonna, wie ik met alle respect niet muzikant zie, en de al overleden Jackson) dé jaren 80 ster, er alle 3 totaal onverwacht tussen uit knijpen, dan kun je toch niet doen alsof het een doornsnee muziekjaar is?

Ja, tuurlijk zullen er nog een stel ouwe rockers gaan. Het is juist zo wrang dat het veel te vroeg was voor deze jeugdhelden. Voor mij wordt het groepje levende muziek legendes in elk geval erg overzichtelijk. Met Stevie als de grootste.

Je hebt Stevie Nicks nogal hoog zitten blijkbaar.

Ik zeg maar nicks.

Horen, zien en zwijgen. Of in het geval van Stevie horen en zwijgen.

Alles behalve zwijgen. Maar gelukkig weet je stiekem toch wie ik bedoel. Kon ook niet missen natuurlijk. Mijn punt was dat vooral in soul/funk/jazz land nog maar weinig echt grote legendes over zijn.

Klopt, zeker George Michael is duidelijk. Bowie was 69, bejaard maar toch vrij jong, en compleet onverwacht. Leonard Cohen was eerder te verwachten, maar toch...

Maar ik denk toch dat dit doorgaat, helaas. Je ziet vaak dat beroemdheden de 70 niet halen, of niet veel ouder worden. Een leven vol drukte, stress, drank en drugs eist zijn tol. En ouderen zijn ook vatbaarder voor ziektes, helaas. Kanker komt bijvoorbeeld volgens mij vaker voor bij zestigers en zeventigers dan bij twintigers en dertigers.

Natuurlijk is het nog niet zo erg voorgekomen als 2016, maar ik denk helaas dat de komende jaren net zo erg zullen zijn. Ik hoop dat ik het mis heb, maar ik ben voorbereid op het ergste.

Bruce Springsteen, U2, Pet Shop Boys ... De jaren 80 zijn nog lang niet dood hoor. Rick Astley heeft net weer een nieuwe uit.

De vloek van 2016 bestaat voor mij ook niet. Het is wel uitzonderlijk dat er in dit jaar echt hele groten sterven.
Er zullen er dit jaar niet meer zijn gegaan als voorheen .

Feit blijft inderdaad dat de grote generatie met muzikanten uit de 60s de komende jaren ook om zullen vallen. Maar dat is toch anders dan een Prince of George michael die er op veel te jonge leeftijd tussenuit piepen.

Een Cohen. ... met alle respect. .. die had wel de leeftijd. Dus lang niet zo'n shock als 2 eerdergenoemde artiesten.

Zit hem ook in het feit dat deze artiesten groot waren in de 80's en dat is een tijdperk dat voor velen nog redelijk vers in het geheugen gegrift staat. Het is nog iets te vroeg om nu al afscheid te moeten nemen van muziekhelden waar je 30 jaar geleden liefhebber van was of die je in elk geval goed kende.
Als er artiesten overlijden die begin jaren '60 groot waren dan is dat al minder verrassend en dat hebben de meesten van ons niet meegemaakt.

We moeten dus vrij vroeg afscheid nemen van een stukje 'eigen geschiedenis' en dat hadden we liever wat later gedaan. De schok is wat groter dan bij bijvoorbeeld Leonard Cohen, zelfs als je niks met betreffende artiesten hebt gehad (dat zegt verder niks over het soort verlies of gemis want dat ligt voor iedereen anders).

Dat kan ik alleen maar onderschrijven. Het doet je veel meer omdat (bijvoorbeeld) David Bowie het grootste deel van je leven van grote invloed was op je sociale leven (vriendenkring, school, uitgaan), kleding, muziekkeuze, dus als rolmodel. Het was uiteraard geen persoon in de zin van vriend, familie, naaste, maar Bowie o.a. was zo verweven met mijn jeugd en vele jaren erna. Dat maakt mijn verdriet omtrent het overlijden van Bowie anders maar niet minder. Het is ook een vorm van afscheid nemen van een belangrijk deel van je eigen meer energieke leven. Je nadert ook al aardig de 50, 60 jaren of je bent het al. Het voelt sowieso leeg zonder Bowie, George, Prince en noem ze maar op. Zelfs al leer je veel nieuwe artiesten kennen, die impact zullen zij nooit meer hebben als je al wat ouder bent.

Whitney Houston wordt helemaal vergeten, die had in de jaren 80 een soortgelijke status als artiest, en is ook al overleden.

Berichten verplaatst naar: Muziek >> Algemeen >> Meest invloedrijke artiesten

En wat off-topic berichten verwijderd.

Twee dagen na Carrie Fisher overlijdt haar moeder, actrice en zangeres Debbie Reynolds.

Debbie Reynolds die o.a. een hoofdrol had in de musical "Singin' in the Rain" scoorde in 1957 een nummer 1 hit met o.a. dit nummer;



R.I.P. Debbie Reynolds

Aretha & Bill zijn er ook nog..........

Dat is nogal zuur dat je je kind overleeft.
R.I.P. Debbie Reynolds.

Tammy, ik kan er niets aan doen maar ik vind het hartverscheurend mooi... Superstrijkers en toch ingetogen. En natuurlijk het briljante Singin' in the rain, met afstand haar beroemdste filmrol. R.I.P. Debbie Reynolds.

Minder bekend dan de iconen die ons in 2016 verlaten hebben: Wilfrid Moonen van 't Kliekske - MusicMeter.nl is overleden. De groep was pionier in de Vlaamse folkmuziek die in de jaren '60 bekendheid kreeg met navolgers als Elegasten, De Vaganten, Kadril, Laïs, Wannes Van de Velde, Rum en vele anderen.

RIP Carrie Fisher en Debbie Reynolds

Singin In The Rain werd zo vaak op TV getoond dat het een Klassieker is geworden.

Deze is ook erg fijn: Debbie Reynolds, Gene Kelly & Donald O'Connor - Good morning

R.I.P. Carrie Fisher & Debbie Reynolds

Debbie Reynolds' grootste hit. Een US nummer 1 uit 1957.



En de papa van prinses Leia was ook een bekende zanger.

En voor degenen die zich nog afvragen in hoeverre Princess Leia met muziek te maken had (afgezien van de Star Wars-soundtracks): Ze was begin jaren tachtig getrouwd met Paul Simon. Die heeft ook gereageerd op haar overlijden:

Paul Simon reageert op overlijden ex-Carrie Fisher - RTL Nieuws - rtlnieuws.nl

Rust zacht, mooie Debbie Reynolds!

Ontdekker van the Beatles overleden | NOS

Rust in vrede Alan Williams.

We hebben in 2017 een goede eerste week achter de rug...