Ja, we schelen dan ongeveer 2 maanden, Marcel.

Destijds luisterde ik altijd Radio 3 en op zaterdagochtend was er altijd Veronica met Edwin Evers en Rob Stenders, die in hun programma een soort omgekeerde alarmschijf hadden: de Bevers en Bop-hit. Dit was een nummer dat waarschijnlijk geen hit zou worden, maar dat ze toch heel hard ging pluggen. Meestal werd het niks, maar met Zombie zaten ze compleet mis want dat werd een hit van jewelste.

In het kielzog vond ik Ode to my Family en vooral Ridiculous Thoughts (die het ook erg goed deed in mijn chart) ook prachtige hits.

Ook hier was Zombie een veel gedraaid nummer tijdens de puberteit (ook 38 jaar) en nog steeds vind ik het een ijzersterk nummer. Maar die nummers uit je puberteit hebben toch vaak wat extra lading. Na No Need to Argue wel echt uit het oog verloren, maar die cd pak ik nog steeds met enige regelmaat uit de kast. Zo'n bericht hakt er toch wel in, merk ik.
Edit: ja, herman, dat is ook zo! Toch wel de meest (of minst zo u wil) geslaagde 'Bevers en Bop hit' qua succes denk ik!

R.I.P. Dolores

Gisteren nog in de kwis met Sunday, goeie band alti9jd met plezier naar geluisterd.
En veel te jong natuurlijk R.I.P.

Bij The Cranberries - Bury the Hatchet:

Weer een dreun voor de muziekwereld, net het laatste nieuws, Dolores O' Riordan overleden.

Een oud klasgenoot tipte mij The Cranberries al voor hun grote doorbraak, en draaide regelmatig Linger en Dreams.
Ongelofelijk dat er uit deze onschuld later het boze Zombie voort kwam.
Ik dacht altijd dat ze een heel stuk ouder dan mij was, maar we schelen maar een jaar.
Zombie klonk zo wijs en volwassen, bijna slogan achtig.

Linger, prachtig.
Zombie, verschrikkelijk.
Maar zingen kon ze... R. I. P.

R.I.P. Dolores O'Riordan

WHY - The Cranberries




Het laatste (nieuwe) nummer van het vorig jaar verschenen akoestische album Something Else (2017)

"Somewhere in between here and heaven
Somewhere in between where and why
Somewhere in another dimension
I can hear you asking me why
Why?
Why??"

Hét protest anthem van de alto generatie.

Komt wel als een schok dit. R.I.P. Dolores O'Riordan

The Cranberries waren in 2008 een tijdje een van m'n favoriete bands.

Van The Cranberries ken ik, vreemd genoeg, alleen Zombie.

Een plaat waarvan ik snap dat niet iedereen er wat mee kan anno 2018 door alle overkill door de radio o.a., maar voor mij blijft het een ijzersterk nummer dat altijd overeind is gebleven, voornamelijk door het vocale optreden van Dolores.

Dus dat kwam net wel even als een schock. Huh? Was mijn eerste ingeving. Want zo oud kon ze toch nog niet zijn?

En inderdaad, met 46 jaar veels te vroeg heengegaan. R.I.P. Dolores

Dreams, Linger en Ode to My Family, geweldige singles!
Live nog gezien in 1994 of 1995, in de Melkweg.
Ook solo maakte ze een paar mooien, vooral When We Were Young
En met Andy Rourke had ze in D.A.R.K. nog een paar mooie singles vorig jaar.
Jammer dat dat verder niet van de grond kwam.

R.I.P.

R.I.P. Dolores O'Riordan

Wat is dit nou weer? 46 jaar oud? Dramatisch nieuws.
Wij hebben hier the Cranberries albums veel gedraaid en later ook haar prima solo albums. Toen heb ik haar nog een echt prachtig optreden in Paradiso zien geven. Eerder zag ik haar met de band.

Als je goed naar de teksten luistert, weet je al dat ze het niet gemakkelijk heeft (gehad). En nu is ze dood. Verschrikkelijk.

serieus?

Zonder enige twijfel, maar ik ben desalniettemin benieuwd wat jij als alternatief in gedachten hebt.

Niet echt on topic, maar ik zou gaan voor Smells Like Teen Spirit.

Tevens Black van Pearl Jam, wellicht?
(al ben ik eigenlijk een goede 10 à 20 jaar te jong voor deze vraag )

Shocking nieuws. Beetje ontdaan alsof je grote jeugdliefde er ineens niet meer is. 4 jaar ouder dan ik, dan komt de dood weer erg dichtbij.

...en zo werd het toch weer een klein beetje bewezen wat ze zeggen over de 3e maandag van januari

Black is pas later een klassieker geworden.
Is ook geen single geweest, was ook niet echt een algemeen bekend nummer toen.

Ik zou zeggen Killing In The Name Of, die wordt anno nu nog meer gedraaid dan Teen Spirit volgens mij.

Ik ben weliswaar ietsjes jonger, maar het is heel herkenbaar de stukjes die herman en Onweerwolf hierboven schrijven, liefde voor The Cranberries hangt heel erg samen met mijn puberteit. Zombie sloeg in als een bom (ben gelijk het album gaan kopen) en heb ik dan ook tot in den treure gedraaid destijds, mijn ouders werden er geloof ik wel gek van.

RIP Doroles

Dit is toch wel schrikken...zo jong...prima band met dito singles.

R.I.P. Dolores

Dat zijn toch geen protestsong jongens.

edit:

Smells Like Teen Spirit & Black dan.

Herman heeft natuurlijk een punt met Killing In The name Of.

Het nieuwe jaar begint alweer lekker . The Cranberries ,zeer vermakelijk bandje wat toch altijd wel op mijn radar bleef . Dolores was een appetijtelijke verschijning met een heel apart stemgeluid . Zombie was ik al snel zat maar Linger en Dreams blijven voor mij ijzersterke popsongs die anno nu nog steeds overeind blijven. R.I.P. Dolores

Die zag ik niet helemaal aankomen.

Ik ben geen groot fan maar kan de band best goed waarderen.

Linger en Ode to my Family zijn toch wel erg mooi

RIP

Triest nieuws. Heb de band nooit zo gevolgd maar het nummer Zombie is zeer gevoelig gezongen en staat nog steeds als een huis.

Linger en Ode to my Family zijn breekbaar mooi.

Ik luisterde best veel Cranberries op de middelbare school: de oudere broer van een vriendin had alle cd's en ik maakte er kopietjes van. Hoe vaak ik wel niet heb meegezongen met nummers als Linger, Dreams, Just my Imagination en Ode to my Family...

RIP... ?

Toch wat geleerd vandaag. Ik had werkelijk geen idee dat Dolores zo'n rolemodel was en dat zovelen in Zombie een anthem hadden gevonden. Blijkbaar het kleine verschil tussen de pubers en de adolescenten van die bewuste periode.

Ja, Zombie werd toen wel vaak gedraaid en iedereen zong dan mee, In Your Head, in Your Head.
Het is ook best een goed nummer, maar ik heb het na die tijd niet vaak meer gehoord, echt een nummer uit mijn schooljaren.

Triest nieuws.

R.I.P. Dolores

Linger, Ode to My Family en Dreams mag ik nog steeds graag horen.

Edwin Hawkins (1943-2018) is overleden, leider van het naar hem vernoemde gospelkoor dat in 1969/70 twee Nederlandse nummer-1-hits (en ook internationale successen) had met Oh happy day en (met Melanie) Lay down (candles in the rain).