Qua formulering wat te boud als iemand nog bovengronds staat, maar ik kan wel iets met je meegaan. Teveel begrip voor zelfmoordenaars, daar wordt niemand beter van.

Nee joh, zo'n opmerking van harm1985 daarentegen, daar knapt de wereld van op

Die opmerking is over een week verdampt. Dat gezin moet daarna nog even verder.

Laat ik mijn geirriteerde reactie dan enigszins toelichten. Het stoort me mateloos dat depressiviteit nog steeds niet wordt geaccepteerd als heel ernstige ziekte. Een ernstige ziekte die, om wat voor reden dan ook, kan eindigen in de dood. Als iemand jaren gestreden heeft tegen bijvoorbeeld kanker en sterft, dan heeft deze persoon een moedige strijd geleverd. Bij dit geval wordt iemand heel gemakkelijk weggezet als laffe zak, terwijl we er geen weet van hebben wat voor moedige strijd hij gestreden heeft, om van zijn ziekte te genezen.

Mocht iemand de vergelijking mank vinden gaan, ik kan helaas zeggen dat ik beide situaties van dichtbij heb meegemaakt, en dus wel kan zeggen dat ik er iets van af weet.

Volgens mij is er inmiddels wel consensus over het feit dat depressiviteit een ernstige ziekte is. Of het ook een dodelijke ziekte is, daarover lopen de meningen nogal uiteen. Overigens ook onder kinderen van zelfmoordenaars.

Ik ben het geheel met je eens bono.

Ongelooflijk om iemand als Antonie egoïstisch of laffe zak te noemen, terwijl je er helemaal niets vanaf weet.

Een vraag aan dix: enig idee wat er in het hoofd omgaat van iemand die depressief is en niet meer wil leven?

Cynisme en humor (en ook de combinatie van die twee) kennen hun grenzen. Beseffen dat er ieder jaar tweemaal zoveel mensen in NL hierdoor sterven als in het verkeer, geeft aan dat er wel eens over nagedacht mag worden (mede gezien de moeite die de overheid zich getroost om iets aan het aantal verkeersdoden te doen).

In de leeftijdklasse van mannen tussen de 35 en 45 is het zelfs een van de voornaamste doodsoorzaken. In België liggen - bizar genoeg - de cijfers tweemaal zo hoog als in NL; de Vlaamse overheid (Waalse weet ik niet) heeft dan ook een voorlichtingscampagne gevoerd.

Ik hoorde het vanochtend via de radio en was geschokt. Sommigen hier leven met een gering ethisch besef, op zich al naar; dat ze daar ook nog uitgebreid kond van doen - kenmerkend voor hun attitude - is gewoon laakbaar.

Zoals Arrie hierboven al aangeeft: niemand kan in een ander zijn kop kijken en met zekerheid weten wat in hem omgaat.

Ik vrees dat het echte antwoord niet gegeven kan worden door ervaringsdeskundigen zoals psychiaters en andere hulpverleners.

Natuurlijk weten zulke mensen er vast een hoop van, maar mits je persoonlijk op het punt hebt gestaan van zelfmoord of een mislukte poging hebt overleefd, heb je eigenlijk geen recht van spreken om het maar even cru te zeggen.

Al lees je nog zoveel boeken over het onderwerp, zoiets ''leer'' je nooit echt.

Op een gegeven moment kom je tot het besef dat blijven leven egoïstischer is tegenover je geliefden dan zelfmoord plegen. Zonder jou zijn ze beter af. Ik heb het helaas ook van redelijk dichtbij mee mogen maken (en psychologie gestudeerd, dus er zo ook wel het een en ander over geleerd). Van mensen die iets dergelijks onder de leden hebben en mentaal zo ver afgegleden zijn, mag je niet verwachten dat ze nog een rationele beslissing nemen.

Pfft, wat een overtrokken reacties hiero. Bij sommigen is kennelijk een gevoelige snaar geraakt door te zeggen dat ik het laf vind om je gezin in de steek te laten. De algemene tendens van de berichten hier, is dat Kamerling het slachtoffer is, die niet anders kon en (als je tussen de regels doorleest) dat zijn familie/vrienden niet genoeg hebben gedaan om dit te voorkomen. Het feit dat hij een mooie vrouw had, twee leuke kinderen en zijn passie, acteren, als beroep had, maakt het juist meer onbegrijpelijk dat hij uit het leven is gestapt. Het is niet alsof zijn vrouw hem heeft verlaten, hij zijn kinderen niet meer mocht zien, zwaar aan de drank zat, financieel aan de grond en zijn acteercarrière op een dood spoor zat.

Ik vergelijk het even met Danny Whitten, oud gitarist van Neil Young & Crazy Horse. Die kerel zat ooit in het leger en moest de hele nacht in de vrieskou op wacht staan. Hierdoor ontwikkelde hij een soort reuma aan zijn knieën, waardoor deze regelmatig flink dik werden en hij er chronisch pijn aan had en hij steeds meer in zijn doen en laten beperkt werd. Pijnstillers waren niet genoeg en hij raakte aan de drugs (heroïne). Zijn verslaving nam zo rap toe dat hij alles om zich heen kwijtraakte, hij werd uit de band gezet, uit zijn huis, was totaal berooid en toen hij een overdosis valium en alcohol nam paste al zijn bezittingen in een enkele kartonnen doos. In zijn geval is zelfmoord veel begrijpelijker.

Gast, voor de 100ste keer: niemand kan in een ander zijn kop kijken en met zekerheid weten wat in hem omgaat.

Begrijp je niet dat depressiviteit een ziekte is die bij iedereen voor kan komen?!

Dat er voor de buitenwereld - op afstand - geen omstandigheden vallen aan te wijzen die de daad begrijpelijk/inzichtelijk maken, wil natuurlijk nog niet zeggen dat die omstandigheden er niet zijn.

Je kunt niet in zijn hoofd kijken. Je weet niet wat daar allemaal heeft rond gemaald. Bovendien, ook een zware depressie zonder duidelijk aanwijsbare oorzaken is een heel reële depressie. Het doet niets af aan de intensiteit van de geestelijke pijn die de persoon in kwestie ervaart.

Daarom is het ook totaal ongepast om zonder kennis van de persoon van Antonie - en mss zelfs ook met kennis van zijn persoon - te roepen dat het een laffe daad is. Ik kan me niet anders dan voorstellen dat ook hij heel erg geworsteld heeft met het besef van het leed dat hij zijn naasten zou aandoen.

Antonie leek mij - op afstand - een zeer warme, gevoelige persoon. Heel triest allemaal.

RIP

Zonder verder een vast standpunt in te willen nemen, maar is het niet wettelijk (dan wel moreel) verplicht dat een vader zijn kinderen goed moet verzorgen/onderhouden?

En? Wat wil je daarmee zeggen? Alsof je nog bezig bent met je wettelijke plichten op het moment dat je in grote geestelijke nood zit. Een ernstige depressie neemt denk ik elk zicht op de realiteit weg. Zeker vlak voor het moment van de daad.

Ik wil daar verder niets mee zeggen, want ik geef toch aan dat ik geen vast standpunt in wil nemen (ik weet niet goed wat ik er van moet denken). Echter, de liefde voor je eigen kinderen is belangrijker dan je eigen leven, toch?

Mijn inschatting is dat je met zo'n vraag vooral jezelf wilt uitdrukken. Ik pas.

Meneer staat ook op nummer 1:
PowNed : Antonie Kamerling op 1

Was te verwachten natuurlijk, niet in de laatste plaats omdat het in 1997 ook al vijf weken op een stond en het stiekem best een goed nummer is. Ook ff RTL Boulevard zitten kijken, bleek een beetje uit dat Kamerling nooit echt in zichzelf geloofde, ondanks zijn succes. Het jammerlijk floppen van zijn carrière in Hollywood en in de muziek zullen daar niet bij geholpen hebben.

Overigens zei een reaguurder gisteren al dat de zenders waarschijnlijk al aan het touwtrekken waren wie er de Kleine Blonde Dood mocht uitzenden en ja hoor, dat werd ook bevestigd door Kwalbert, maar 'helaas' konden ze de rechten niet krijgen en werd het Ik Ook Van Jou. Dat zal ze toch wel ff dwars hebben gezeten bij RTL, want aan de kijkcijfers denken ze, ook nu.

Ook de films (mn Kleine Blonde Dood dus) doen het goed, er moeten exemplaren worden bijgedrukt zelfs!

Ooit gehoord van de stijlfiguur rhetorische vraag? Hij had er ook een smiley bij kunnen zetten, maar dat paste niet echt.

Wat, waarom - die vragen krijg je niet beantwoord; het weten is het begrijpen en ook weer niet, want eenieder reageert anders (is je glas nou halfvol of is het halfleeg?).

Herfst en depressie worden ook wel als elkaar versterkend gezien, om die reden ondergaan sommige patiënten lichttherapie. Situaties zoals deze confronteren je weer met eigen ervaringen en met de breekbaarheid van de mens (hoe mooi ons machientje soms ook werkt).

Je moet me wel hebben he?

Volgens mij heb ik de materie nog niet cynisch benaderd. Ervaringsdeskundige ben ik evenmin, maar ook de observaties van iemand op afstand kunnen de moeite zijn. Er zit mijns inziens minstens zoveel verontreinigende perceptie in de benadering van Harm1985, als in die van de meeste andere mumers (hoezo wanhoopsdaad?).

De stap die Antonie Kamerling gezet heeft, zie je vaker bij jonge vaders (soms nemen ze hun kinderen dan mee) maar veel minder bij jonge moeders. De deskundigen mogen komen uitleggen wat daarvoor de veklaring is, de leek die onder de naam dix op mume post denkt dat niet alleen innerlijke drijfveren op het fatale moment de doorslaggevende factor zijn, maar uiteindelijk ook externe. Begrip voor zelfmoordenaars lijkt me daarin een niet te onderschatten externe factor. Dat wilde ik memoreren.

de wet zegt er in ieder geval dit over:

art 1:245 BW lid 3:
ouderlijk gezag wordt door de ouders gezamelijk of door een ouder uitgeoefend.

art 1:247 BW lid 1:

het ouderlijk gezag omvat de plicht en het recht van de ouder zijn minderjarig kind te verzorgen en op te voeden.

art 1:247 BW lid 2:

onder verzorging en opvoeding worden mede verstaan de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind alsmede het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid.

Mooi, Misterfool. Maar ik geloof niet dat potentiële zelfmoordenaars zich door deze wettelijke bepalingen zullen laten weerhouden van hun daad.

En vast met vlag en wimpel geslaagd voor het vak personen- en familierecht? Nu het altijd lastige goederenrecht nog. Al begonnen met bestuderen van Snijders/Rank-Berenschot of Pitlo-Reehuis? Of worden jullie aan de Asserserie gezet?

@ Misterfool:

Bedankt voor het opzoeken. Ik was er wel benieuwd naar of hij (of anderen) de wet zou overtreden of niet.

@ CD. zit net een maandje aan de studie, maar privaatrecht is wel stoer. Ik vond de wetsartikelen toevallig toen ik bezig was met wettelijke vertegenwoordiging( dat je ouder,voogd en hopelijk niet je curator een rechtshandeling,koop bijvoorbeeld, voor jou mag verichten als je minderjarig of onder curatele gesteld bent ). ik dacht dan kan ik ze net zo goed posten

We zijn wel behoorlijk aan het afdwalen zeg. Het lijkt meer op een psychologisch theekransje met een scheutje recht erbij.

Rust In Vrede Antonie, hoe je ook tot je daad bent gekomen.

De platsoenendienst zal het kerkhof van musicmeter binnenkort wel onderhouden.

Ik hoop dat één de moderators deze onzinnige discussie snel beëindigt en zowat alle berichten verwijdert. Het ten eerste alle off topic en ten tweede voor 99% pure onzin!!!!!!!!!! Het is allemaal al erg genoeg voor zijn familie, nabestaanden en vrienden.

Gee, nog zo'n figuur die bij een reeds gescoord punt (Dix), de bal nogmaals in het doel wil trappen.

Take a hike, dude!

Wie zelfdoding niet van heel dichtbij heeft meegemaakt moet zwijgen.

Zo eenvoudig is dat.

Het is allemaal al erg genoeg voor de familie, nabestaanden en vrienden
om te moeten zien hoe een eens zo vitale en alerte geliefde door een depressie
kan aftakelen tot iemand die nauwelijks een schim van zichzelf is geworden.

Dat zo iemand dan nog voor hij helemaal koud is
als een "laffe zak" in het graf moet geschopt worden is het mes
in de wonde van de nabestaanden nog eens ronddraaien.

Ook bij mij, al is mijn vader nu al negen jaar door.

Telkens als ik op deze site die onzin over zelfdoding lees,
schud ik verdrietig het hoofd. Onwetendheid kwetst.

Laat de mensen in vrede rusten zoals de titel van dit topic beoogt.

...wat een kul, we hebben hier (werk) (te) regelmatig te maken met jongeren die een poging hebben ondernomen ( ook vannacht weer),
Gelukkig overleven de meesten het omdat hier een team ervaren psychiaters, psychologen en verpleegkundigen werkt die er wel voor hebben geleerd,
erg veel ervaring hebben, en vooral zeer begaan zijn met het lot van deze eenzame personen.

Dus laat die platitudes over hulpverleners a.j.b achterwege.