Kronos schreef:
Inderdaad. De pakkans wordt dus groter bij het onbetaald tot zich nemen van de geboden muziek

Kronos schreef:

Dat is waar. Maar het ene kan niet bestaan zonder het andere. Of met andere woorden, als het auteursrecht gerespecteerd of afgedwongen zou worden valt er niets te downloaden.

Vergelijk; kopen op zich is niet verboden, het (bewust) kopen van gestolen goederen wel.

Kronos schreef:

Dat is waar. Maar het ene kan niet bestaan zonder het andere. Of met andere woorden, als het auteursrecht gerespecteerd of afgedwongen zou worden valt er niets te downloaden.

Vergelijk; kopen op zich is niet verboden, het (bewust) kopen van gestolen goederen wel.

Cabeza Borradora schreef:

Leuke grap. Maar een van de kernwoorden in het auteursrecht is wel: "publiek" maken.

Cabeza Borradora schreef:
Punt 2 betreft een manke vergelijking. Zie mijn Rietman vergelijking. Waarom moet dat voor muziek anders zijn? Omdat het met muziek heden ten dagen makkelijker gaat? Want de "diefstal" van "intelectuele eigendom" is toch van hetzelfde kaliber als ik een stoel kopieer of een muziekstuk?

Kronos schreef:

Inderdaad een grapje.

Maar eigenlijk zie ik ook niet wat je wil beargumenteren. Als ik naar een concert ga zonder te betalen maak ik ook geen inbreuk op het auteursrecht, ik maak geen intellectueel eigendom van een ander publiek. Ik geniet gewoon gratis van de muziek die normaal gezien betaald wordt aangeboden, net als bij downloaden.

korenbloem schreef:
Leg mij eens uit Zit er een beperking op je (gekochte) mp3/cd/lp met betrekking tot hoevaak je hem kan luisteren en hoeveel mensen je hem mag laten horen?

korenbloem schreef:
want bij al jou voorbeelden: geld het product als iets eenmaligs en ook al kopieer je iets eenmaligs het blijft eenmalig.

Onweerwolf schreef:
Als je zonder te betalen, terwijl dat wel moest, bij een concert bent dan pleeg je een strafbaar feit. Je begeeft je dan namelijk zonder toestemming op privéterrein.

Kronos schreef:

Hoezo zonder toestemming? Ik mocht gewoon binnen hoor, met mijn kopietje van het ticket.

Cabeza Borradora schreef:
Is een download voor eigen thuisgebruik dan een diefstal? Duidelijk niet. Want wat heeft de "bestolene" als eigendom (in rechtens bezit)? Intelectuele eigendom? Neen, en maar goed ook. Als kennisneming van intellectuele eigendom verboden moest kunnen zijn of worden, dan komen we wel heel dicht bij Georges Orwells maatschappijschets uit "1984". De enige eigendom (rechtens bezit) dat de "bestolene" heeft i.v.m. de "intelecruele eigendom" is het auteursrecht.

Mjuman schreef:
Als je hier sommige jonge users ziet, ontstaat er snel een beeld van: downloaden, beluisteren, wellicht nogmaals beluisteren, becijferen en zippopresto on to the next album. Dan lijkt downloaden vlotte consumptie in de hand te werken. Vergelijk het met een zes-jarige die wanneer zijn moeder klaagt over geldgebrek tegen haar zegt: "nou dan haal je toch gewoon nog wat geld uit de muur". Dat flappen tappen uit de muur lijkt dan sterk aan de content-tiet hangen van Mediafire e.d. Er is een disconnect ontstaan tussen de waarde die in de productie ervan is gegaan en de simpele eenvoud waarmee het bestand te downloaden is. In de disconnnect is de waarde van content verloren gegaan.
Op Hypebot (nov 2011) stond dit heel treffend beschreven: waarom zou je voor een download op iTunes geld betalen als je met een beetje zoeken hetzelfde gratis kunt vinden en als de wijze van consumeren/luisteren dezelfde is. Zie mijn eerdere post van deze week:
"As valuable as music is on a transcendental and emotional level, for our purposes here in this industry, music is a commodity. And in the end, digital music files are just that - data. Therefore it would seem counterintuitive for consumers to have to fork over their hard earned money when the methods of consuming and storing the product are equally the same had they paid for it or not. Imagine owning an orchard in your backyard, and then going down to the produce store to purchase apples. Doesn’t quite make sense, does it?"
Ik wil best betalen voor een mooi fysiek product en zoals het er nu uitziet lijkt de lp meer in mijn behoefte te voorzien. Nu de prijs van tweedehands cd's (Amazon) geregeld onder de 4 euro komt, is er ook geen reden om die niet te kopen. Een prijs van 15 - 18 euro is écht te gek voor woorden; de helft zou genoeg zijn; en als we dan toch ooit moeten gaan betalen voor een legale download dan zou dat - afhankelijk van het formaat - 1/2 tot 2/3 van die prijs mogen zijn.

Kronos schreef:

Niet mijn vergelijking loopt mank maar die van jou. Een stoel kan je namelijk niet kopiëren. Wel namaken. En net zoals jij voor jezelf een stoel mag namaken mag jij ook voor jezelf een bestaand liedje namaken. Of zingen onder de douche.

musician schreef:
[...]
Al eerder is, zonder dat ik daar een reactie op heb gekregen bij navraag, de gedachte uitgesproken dat in het nieuwe systeem (het verdwijnen van platenmaatschappijen, de muziekindustrie) muziek beter zou worden. Ik heb geen idee waarom dat zo zou zijn. Maar muzikantje pesten doordat bijvoorbeeld iedereen gratis gaat downloaden lijkt mij bepaald geen handeling die aanzet tot betere muziek.

Mjuman schreef:
[...] Dan komt het moment dat ik 'em zat ben en de stoel verkoop op een vrijmarkt.

Degene die mijn stoel koopt, gebruikt 'em als model voor een look-alike designserie, wordt na 2 jaar vervolgd (ivm met inbreuk) en na veel 5n en 6n komt men bij mij, de maker van de kopie terecht. Wat gebeurt er?

Ziegler schreef:
@Mjuman
Als je dat denkwerk in de baas z'n tijd doet niet nee. Dat vind ik niet zo vreemd.

Mjuman schreef:

Nog een absurd (reëel) voorbeeld: een software-ontwerper heeft voor zijn werkgever een nieuw soort interface ontwikkeld, een soort muis. Dat ding is heel succesvol en zijn werkgever is heel tevreden en deponeert dan ook de vinding. Het idee zit echter nog wel in de kop van de ontwerper.

Cabeza Borradora schreef:
En dan is er nog het complexe probleem van sociale aanvaardbaarheid. Als een meerderheid van de bevolking het niet meer aanvoelt als een misdrijf, wat dan?

Cabeza Borradora schreef:
Wie moet er in dit geval dan veranderen? Wie moet zich aanpassen aan die nieuwe tijden, met hun nieuwe normen en waarden? Mensen trachtten te veranderen lijkt me nogal gevaarlijk. Het lijkt me logischer dat het beleid, de wetgever en de industrie zich aanpast. Er bestaan alternatieven. Het is mogelijk de bevolking culturele content gratis, of spotgoedkoop aan te bieden, zonder dat de artiest daar arm van hoeft te worden, maar niet binnen de huidige structuren en het huidige systeem. Het probleem is dat we dan in denkpistes komen waar tegenwoordig haast een taboe op rust: Subsidies, taksen, de-commercialisering, solidariteit...

Cabeza Borradora schreef:
Ik heb het al eerder gezegd, wat er niet is kun je moeilijk laten zien, maar het voorbeeldje van Iggy Pop en zijn franstalige plaat, of nu dit i.v.m. Warner, geeft toch een beeld van hoe het er daar aan toe gaat.
Wat als Delain, de band uit het betreffende interview, in dit geval Cees Wessels met zijn ander label niet hadden gehad? Zoveel echte independent labels (die niet deel uitmaken van een groter label) zijn er ook niet meer over. En of de band via zo'n klein labeltje meer publiek vinden dan met een eigen release via het internet betwijfel ik ook.
Ik zeg niet dat de muziekindustrie vroeger nooit geen voordelen heeft opgeleverd, maar The Times They Are a-Changin' ...

Ziegler schreef:


in opdracht van z'n werkgever
in de tijd van de werkgever
de werkgever heeft het gedeponeerd
geloof me: als de werknemer daar na zijn vertrek iets mee doet is hij de klos.

Dat jij nu terug komt met 'tijdens een diner met vrienden' als 'overuren' schrijven wekt hier enige verbazing.

Mjuman schreef:

Je kunt iemand niet verbieden een techniek te verfijnen die ie elders heeft opgedaan: dat zou Berufsverbot zijn. Stel: Pietje leert heel goede vrije trapppen nemen bij Feyenoord, 80% van zijn vrije trappen zijn een goal. Pietje wordt getransfereerd naar Chelsea - denk je nou echt dat Pietje geen vrije trappen meer mag nemen bij Chelsea, omdat ie dat bij Feyenoord heeft geleerd?

Ziegler schreef:
Een werknemer mag meenemen naar een volgende werkgever wat hij wil (binnen redelijke grenzen, de secretaresse is wat veel van het goede), maar als ik bij Philips iets ontwikkel en dat wordt op naam van Philips gedeponeerd . . . . .
Dat is wat anders als een vrij trap.