Ik heb hier trouwens een interessant onderzoek van de NVPI:

http://www.nvpi.nl/assets/nvpi/onderzoeken%20schade%20_update_.pdf

Niks naïef. Dit soort stellingen vereisen bewijs en geen aannames. Wat jij doet is een hypothese vormen en deze vervolgens als correct bestempelen zonder dat je hem onderzoekt. Zo werkt het dus niet.



Het is niet een probleem om het te illegaliseren, maar het slaat nergens op. Wat wil je nou, dat onze wetgever maar te pas en te onpas wetten gaat invoeren die ze niet wil of kan handhaven? Wat voor zin heeft dat? En hoe maakt zo'n wet inzichtelijk waar de problemen liggen? Ga je dan zeggen: het probleem is dat het illegaal is? Het probleem bestaat ook zonder dat het illegaal is. Sterker nog: de stelling is dat illegaliseren het probleem niet oplost. Dus waarom zou je dat doen?



Nou precies, waarom wil je dan een strafwet gaan invoeren als er niet eens aan kan worden getoond dat er een probleem is?

Dat is helemaal geen onderzoek maar een opsomming van conclusies van andere onderzoeken. Allemaal onderzoeken die met compleet verschillende cijfermatige conclusies komen.

Bovendien is de vraagstelling niet beantwoord. Namelijk "Waarom file-sharing leidt tot minder verkopen". Nou, waarom dan?

Al deze onderzoeken zijn puur correlatie gericht. We stellen vast dat de cd industrie ineenzakt en we stellen vast dat mensen aan file-sharing doen. We doen wat enquetes en bam, we publiceren het resultaat. Maar dat is natuurlijk pseudo-wetenschap. Deze onderzoeken tonen geen causaliteit aan. Het moet namelijk ook omkeerbaar zijn. Dat wil zeggen: er dient een antwoord te komen op de vraag of de cd-industrie weer naar het oude niveau groeit wanneer file-sharing gestopt wordt. Voor die vraag zijn veel meer factoren van belang dan slechts het feit dat er een mate van file-sharing bestaat.

Daar stonden aardig wat links in - maar, excusez- moi, bijv Forrester heeft al eerder - zoek maar eens terug, in een van mijn posts (over timeframe-based releases) verwijs ik naar een onderzoek van hen - blijk gegeven van het blote feit dat ze met hun duurbetaalde adviezen niet echt voor innovatief denken konden zorgen.

Forrester en adviezen naar platenindustrie klinkt in mijn oren als "wij van WC-Eend ...."

De columns van Jonathan Coulton op Hypebot - zoek daar maar eens op - zijn veel genuanceerder. Het NVPI heeft er belang bij om te bewijzen dat er een causaal verband is, alleen niet de macht van de US filmindustrie om een NL/Benelux SOPA af te dwingen.

Nogmaals: niet elke download is een lost sale - aan de andere kant niet elke download van een matig album wordt meteen gewist. Bevalt een album echt, dan koop ik het alsnog, na 2-4 maanden, of wanneer de prijs gezakt is.

En dat is iets waar je als koper ook de Rommeldamse rolling van kunt krijgen: op moment X koop je een gloednieuw album voor 15 euro en 6 mnd later ligt ie voor de helft op het Plato-voordeelstapeltje. Dat was op een gegeven moment mijn ijkpunt: de voordeeltafels bij Plato - gemiddeld lagen daar zo'n 25 - 30 cd's die ik de afgelopen 1 - 1,5 jaar had gekocht. En toen bedacht ik dat als ik even had gewacht, ik het dubbele had kunnen kopen.

Zo gaat de handel dus om met trouwe klanten. En ja het mediabeeld is veranderd:

30 jaar geleden was een krantlezende vader, aan de eettafel een realistisch tableau, net als de sissende moeder om 1 minuut over 8 's avonds. Die tableaus bestaan niet meer.

Nu communiceren youngsters hier of het nwe album van XXXXX "al gelekt is" - ze hebben nl "de single gecheckt en die is cool". De wereld is veranderd - en daar moeten we mee leren leven. De platenmaatschappijen moeten innoveren als ze willen overleven en dat valt hun zwaar. 360-graden contracten is een van de nieuwste kreten - Madonna, U2 etc.

De kern van wat een aantal mensen hier al maanden probeert duidelijk te maken.

Vertel dat de op hun lauweren rustende gevestigde artiesten, platenmaatschappijen, BUMA/Stemra en andere ACTA-gerelateerde organisaties...

Blijkbaar heb je mijn oudere posts - te beginnen bij maart 09 - nooit gelezen. I.t.t. 'gamen' is lezen een ondergewaardeerde menselijke activiteit, blijkt telkens weer.

Had je een grammatica gelezen én begrepen, had je geweten dat aantal grammaticaal enkelvoud is, ook al is het inhoudelijk meervoud - een dergelijk verschijnsel heet in het jargon een 'constructio ad sententiam' - en het Engels doet daar regelmatig aan ('the police are looking into the matter").

Soms verzucht ik wel eens achter mijn pc dat als een Martiaan - die natuurlijk over retesnel internet beschikt - de aarde onderzoekt en afgaat op wat ie op fora en zo aantreft, de conclusie zal trekken dat er op aarde geen noemenwaardig intelligent leven is en vervolgens een vink (in het vakje ''negatief") zet op zijn lijstje van mogelijk interessante onderzoeksobjecten

Tsja, als we al jouw posts moeten gaan lezen Mjuman zijn we nog wel even zoet (en dan heb ik het nog niet over de aanleidingen van en reacties op deze posts, in totaal zo'n 1418 berichten/48 pagina's). In tegenstelling tot het gemiddelde leeswerk is een muziekforum niet echt een coherent geheel dus 48 onoverzichtelijke pagina's doorploegen om één reactie op één subforum te geven is misschien iets teveel van het goeie. Ik heb het opgezocht, maar je hebt in je eentje al 6 hele Musicmeterpagina's op je naam staan bij dit topic. Tijd voor een verzameld werk wellicht?

Ben het overigens wel mee eens, dat de dat de opmerking van Teunnis een beetje ondeugend was. Foei, Teunnis!

De wereld zal ook zeker niet stil blijven staan en de initiatieven die inmiddels zijn genomen, en ook steeds verder worden doorontwikkeld, gaan ook steeds door. Tot er goede oplossing ligt, om het auteursrecht voor muzikanten op fatsoenlijke wijze te beschermen.

Merkwaardig genoeg lees ik van niemand hier enig boeiend standpunt inzake mogelijke oplossingen in de impasse, behalve de constateringen waar we het hierboven mee moeten doen: de wereld is veranderd en daarna ook niet meer te veranderen, we moeten daar mee leren leven. Het gaat niet om wat artiesten presteren, het gaat er om dat wij gratis moeten kunnen downloaden/consumeren.

Of parasiteren, als anderen bereid blijven om te betalen en de gratis downloaders ervan profiteren dat er nog iets van een geldstroom is blijven bestaan.
Elk onderzoek dat niet leidt tot de uitkomst dat gratis downloaden geweldig is wordt op voorhand als partijdig van de hand gewezen.

Wie het er niet mee eens is dat dat onbeperkt kan is niet van deze tijd en wordt hier nog net niet met pek en veren uit de gemeenschap verdreven. We zullen zien wat de toekomst brengt.

Mijn idee voor een systeem is als volgt en dat is een voortzetting op een eerder idee dat ik hier heb gepost, dat blijkbaar, net als vele andere relevante posts, aan Musician's aandacht is ontsnapt.

Accepteer dat downloaden van auteursrechtelijk beschermde zaken een feit is en dat het niet weggaat. Of je het nou verbiedt of niet. Of je het er nou moreel mee eens bent of niet. Het is onderdeel van onze maatschappij.

Blijf bij de huidige visie dat effectieve handhaving van een eventueel verbod een veel te grote inbreuk maakt op privacy. Brand je vingers daar niet aan als overheid zijnde.

Realiseer je dat de geluidsdrager-industrie is ingezakt en dat deze niet weer terugkomt op het niveau van 20 jaar geleden, ook niet als gratis downloaden zou kunnen worden voorkomen.

Zet een systeem op, een soort van kruising tussen thepiratebay en spotify. Dit systeem biedt de mogelijkheid aan particulieren om te uploaden en te downloaden. Het aanbod wordt niet gereguleerd zoals bij spotify. Er is geen datalimiet, geen beperkingen voor wat betreft de kwaliteit of formaten van rips, geen DRM of vergelijkbare onzin, geen reclame en geen traffic analyse vwb individuele users.

Met andere woorden, bied een systeem aan dat in theorie elke publicatie kan verschaffen in elk gewenst format.

Maakt dit systeem volledig legaal maar account-gebonden en vraag voor dat account een bepaald bedrag. De hoogte ervan vind ik moeilijk te bepalen. 20,- Euro per maand? Ik zou dat zonder problemen willen betalen.

Wat doe je met die inkomsten? Registreer exact welke albums er in totaal worden gedownload en zet aan de hand daarvan een inkomstenverdeling op waarbij iedere rechthebbende een percentage van het totaal krijgt. Rechtstreeks, zonder tussenkomst van criminele bendes als BUMA e.d. Bied daarbij ook transparantie.

Maak de toegankelijkheid van het systeem zo enorm aantrekkelijk dat individuele users het niet meer de moeite waard gaan vinden om te zoeken naar gratis aanbod via torrentsites vol met reclamezooi en dode links e.d.

Volgens mij heeft zo'n systeem best kans van slagen op termijn. De opbrengsten zullen voor de individuele artiesten natuurlijk beperkt zijn maar er is in ieder geval sprake van opbrengst.

Natuurlijk zitten er haken en ogen aan. Het zou een systeem moeten zijn met internationaal draagvlak en dat is ongetwijfeld moeilijk te realiseren. Maar goed, dat valt te bekijken.

Het systeem kan gewoon naast de verkoop van geluidsdragers bestaan. Iedereen heeft dan gewoon een keuze in wat hij of zij wil.

Met andere woorden, ik wil gewoon kunnen blijven doen wat ik nu doe, daar wil ik echter best voor betalen. Maar dan wil ik ook dat mijn geld terecht komt bij de artiesten van wiens muziek ik ook daadwerkelijk geniet.

Helemaal mee eens!!!!

Je moet een systeem krijgen dat je net als bij kabel tv/radio maar dan de de consument gewoon kan kiezen wanneer hij wat wil horen/kijken

En bioscopen, albums etc hoeven niet te verdwijnen, want dan betaal je voor de ervaring, fysiek product etc.

Auteursrecht is écht niet de oplossing. Auteursrecht is een paar jaar geleden in de US o.i.v. Disney verschoven van 50 naar 70 jaar; en dit jaar is SOPA opgestart. Voor alle duidelijkheid: strafrecht - strafrechtelijke vervolging - is het recht bij gebrek aan beter; en dat is niet mijn standpunt, maar het standpunt van vooraanstaande juristen. Het heeft totaal geen zin individuen te vervolgen en hen duizenden dollars boetes op te leggen voor downloads.



Dan ben je of kort van memorie, of je leest slecht - lees mijn post nog maar eens. Verder zou ik je willen aanraden de naald van je platenspeler te vervangen, de plaat blijft hangen.

Je mist gewoon een aantal essentiële punten: vernieuwen of verzuipen - communities bouwen was een punt, gelegenheid bieden vanuit de overheid, subscription based content feeds, abonnementen op labels. En ik kan nog wel doorgaan, maar ik wacht nog op een invite van ... een dino die met iemand met common sense wil brainstormen.



Ik mag hopen dat je niet dezelfde frasen naar je zoons gebruikt, want dan zul je aardig wat gele kaarten moeten uitdelen.



Dat is een kinderachtige reactie. Ik ben absoluut gevoelig voor onderbouwde argumenten, gebracht door een onafhankelijke instelling/onderzoeker. Dat soort dingen wordt je bijgebracht in elk college over wetenschapstheorie/filosofie. De resultaten die jij opdist, zijn net zo betrouwbaar als een papierproducent die met een onderzoek komt aanzetten dat lezen van papier 'groener' is dan lezen van een tablet of beeldscherm; in zo'n context is een dergelijk resultaat op zijn minst 'twijfelachtig'.

Was het een TNO dat een dergelijke bevinding presenteerde, was het een heel andere zaak. Probeer dat gewoon eens onder ogen te zien.

Ik heb trouwens vandaag een CD gekocht en ook nog eens eentje van een band die al lang en breed schatrijk is geworden van hun muziek. Namelijk Rumours van Fleetwood Mac.

Ik denk ik meld het even.

Don't! Stop! Thinking about tomorrow!

Toepasselijk...

De reden dat ik gevoelsmatig sympathiseer met Onweerwolf (Mjuman/...) is dat er een kernvraag is die in dit soort discussies nooit echt wordt beantwoord, namelijk: RIP muziekindustrie, hoezo is dat een probleem voor de luisteraar/muziekliefhebber?

Door het internet heeft er blijkbaar een devaluatie plaats gevonden van 'de geluidsdrager', die nu door iedereen gratis kan worden beluisterd of zelfs als digitaal bestand op de harde schijf worden gezet. Alternatieven als Spotify leveren muzikanten slechts een fooi op.

Dat is wel lullig voor die mensen, en ik wens ze ook niets verkeerds toe, hoor. Als ze de kans krijgen om met hun muziek bakken met geld te verdienen en drie zwembaden per dag bij hun villa aan te leggen, heb ik daar niets tegen. Zou ik ook doen! Ik heb ook niets tegen platenwinkels, of platenmaatschappijen. De vraag die volgens mij echter nog steeds niet geloofwaardig is beantwoord, is waarom het voor mij als muziekliefhebber, nadelig zou zijn als muzikanten, of mensen uit de muziekindustrie, minder verdienen.

De redenen die daarvoor worden aangevoerd zijn magertjes. Allereerst wordt er een soort moreel appèl op me gedaan dat muzikanten zouden 'moeten' worden gecompenseerd voor muziek.
Tsja... die 'alle muziek is gratis'-sfeer zal misschien gedeeltelijk verdwijnen als de wetgeving zich aan gaat passen aan de moderne tijd. Toch voel ik, als muziekliefhebber, weinig bij de opgedrongen morele plicht om muzikanten te compenseren voor wat ze maken. Net zoals ik niet per se de interesse heb om platenwinkels overeind te houden.
Begrijp me niet verkeerd, ik download vrijwel niet, en geef met plezier een deel van mijn zuurverdiende loon uit aan muziek. Maar het lijkt me de taak van muzikanten of muziekverkopers om mij, als muzikant, zo ver te krijgen dat ik geld wil uitgeven aan wat ze maken. Als ze een probleem hebben om hun product bij mij (de consument) te krijgen voor een bedrag dat zij als redelijk beschouwen, hoor ik graag hun voorstel. Maar het oplossen van de crisis in hun financiële verwachtingen is uiteindelijk gewoon echt niet mijn probleem.

Maar dan wordt er geroepen: als er minder geld binnenkomt, wordt de muziekindustrie minder 'professioneel'. Dat zou dan om twee redenen een probleem zijn:
1) Muzikanten zouden minder snel hun best doen om goed te worden als ze geen uitzicht hebben op een fatsoenlijke beloning.
2) Doordat er minder geld is om te investeren in opnamesessies gaat de kwaliteit van de studiomuziek achteruit.

In reactie op 1): hoezo? Bijna iedere muzikant zal sowieso uren eenzaam bezig moeten zijn, zonder direct uitzicht op financiële compensatie, voordat ze tot iets komen wat goed genoeg is om andere mensen mee lastig te vallen. Als veel van de genoemde grote muzikanten uit het verleden vooraf een garantie hadden geëist dat ze rond zouden kunnen komen van wat ze maakten, zou er erg weinig terecht zijn gekomen van de popgeschiedenis, want de kans dat je rijk wordt van popmuziek was en is nihil. Ik zelf hoor ook liever muziek gemaakt door mensen die muziek vanuit hun overtuiging maken, en het lijkt me sterk dat veel van die muzikanten zich zouden laten ontmoedigen doordat je niet meer zo snel rijk wordt van muziek. En als dat wel zo is: good riddance.
2) Het verband tussen grote investeringen in studio-opnames en kwaliteit van muziek is niet aan te tonen! In feite is het geld dat gaat naar overproductie al jaren geleden uit de hand gelopen. Hoeveel serieuze muziekliefhebbers vinden Chinese Democracy van Guns 'n Roses (14 jaar in de studio) oprecht een beter album dan A Love Supreme van John Coltrane (opgenomen in 1 dag)? In een moderne context zou minder geld voor opnames in het nadeel zijn van artiesten als Justin Bieber, en in het voordeel van artiesten als Jack White. Waar is precies mijn reden om te huilen?

Nogmaals, ik wil niet de indruk wekken dat ik vind 'dat muziek maar gratis moet zijn', of dat muzikanten zouden moeten verhongeren. Maar ik ben geen muzikant, of platenverkoper, of dj, ik ben een luisteraar. De stelling dat de moderne ontwikkelingen in het nadeel zouden zijn van luisteraars heb ik nog niet geloofwaardig horen verdedigen.

Ik ken ze geen van beiden maar ik vrees met grote vreze

Ik mis helemaal niets. Het enige dat ik nastreef is een fatsoenlijke vergoeding voor muzikanten. Mede omdat ik denk dat een dergelijke structuur leidt tot betere muziek. Ik weet niet waarom ik het standpunt moet huldigen dat muziek onbeperkt gratis moet zijn te downloaden.
Het is echt heel irritant aan deze hele discussie dat als je dat blijkbaar niet doet, je wordt afgeschilderd als iemand die niet van deze tijd is.

Het is toch merkwaardig dat de muziek uit de periode dat er degelijke vergoedingen werden verstrekt, 35 jaar nog steeds kan leiden tot de aanschaf van Rumours van Fleetwood Mac door Onweerwolf. Nu is dat vroeger of later sowieso een onvermijdelijke aanschaf.

In die tijd kostten LP's een redelijk acceptabel bedrag voor consumenten, maar zelfs dat leidde tot goede beloningen. Nu gaat het mij juist niet alleen om die superbands, wel om de overige 99% van muzikanten die anno nu nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden omdat geen enkele alternatieve beloning (dan de verkoop van geluidsdragers) leidt tot een fatsoenlijk inkomen en het kunnen dragen van de kosten die een band nu eenmaal met zich meebrengt.

Maar als de opnames wat mogen kosten, de tijd kan worden genomen en behoorlijke concurrentie een rol speelt, worden de beste muzikale prestaties bereikt. Als je daar het juiste prijsje aan hangt, acceptable prijzen dus voor de geluidsdrager en downloads voor consumenten, is er een juist evenwicht bereikt en juist dat lijkt mij in het voordeel van de muziekliefhebber.

Aangezien juist veel muzikanten te hoop lopen tegen de huidige stand van zaken (en niet mee willen werken aan bijvoorbeeld Spotify), lijkt mij bij ongewijzigd beleid dit juist niet gaan leiden tot een geweldige explosie aan goede muziek. En gezien de (wereldwijde) honger naar oude muziek lijkt die trend al enige tijd gaande.

Ga je je dan ook inzetten voor een betere beloning voor grafisch artiesten, schilders, ontwerpers - of verwijs je die naar de BKR, die - as we speak - ook aan erosie onderhevig is.
Ik vind dit een relatief, eenzijdig en naïef perspectief.

Laat ik dit even toelichten: Bird, Charlie Parker, maakte grote muziek (jazz) die nog steeds volop wordt aangeschaft en gewaardeerd - maar werd gewoonweg het bos in gestuurd qua verdiensten door zijn platenmaatschappij; ik heb 'royalty-afrekeningen' gezien (in een biografie) waarin Parker voor een volledig album tijdens zijn leven met een paar dollar werd afgescheept.

Nog een voorbeeld: de manier waarop New Order werd behandeld door Factory: bijna alle inkomsten, begin/mid jaren 80, en NO verkocht uitstekend, verdwenen in de bodemloze put die Hacienda heette, waarvan NO, zonder het te weten, mede-eigenaar was.

Een ander voorbeeld: de manier waarop Frankie Goes to Hollywood werd 'behandeld' door ZTT - uitgebreid beschreven in het boek van Simon Reynolds (Rip it Up).

Ik kan doorgaan - deze artiesten verkochten en verkopen alle nog steeds goed, maar hebben nimmer naar rato van de opbrengsten van hun albums mogen profiteren. Platenmaatschappijen zijn GEEN weldoeners en artiesten zijn vaak naïef geweest.



Nemand hier vindt in alle redelijkheid dat muziek ALTIJD gratis moet te zijn downloaden - dat is nonsens. Echter, zo lang als die mogelijkheid er is (en legaal) zal een mens er gebruik van maken. Onweerwolf heeft het al aangestipt - een soort van Planet Rock, waar je alle muziek waarnaar je wil luisteren, via een stream kunt binnen halen, is een uitstekend alternatief waarvoor ik graag wil betalen.

Het grappige is als je naar SF-films uit de jaren 60 en 70 kijkt, werd in die tijd - dan wel in de toekomstige tijd van die film - al zo over muziek gedacht: wanneer mensen een ruimte binnnengingen, raakten ze een schakelaar of een paneel aan en de ruimte vulde zich met muziek: zelden meegemaakt dat er een plaat oid werd opgezet.



Met de beste wil van de wereld kan ik dat denkbeeld niet onderschrijven: sterker nog in mijn beleving is het eerder zo dat albums die met een gering budget zijn gemaakt eerder tot een soort creatieve explosie leiden (Joy Division - Unknown Pleasures) dan maandenlang gepriegel - uitzonderingen (Talk Talk - Spirit of Eden) daargelaten.

Tijd = geld die relatie zie ik ook wel; maar meer tijd/geld is imo lang niet altijd een beter album.
En met de huidige productietechnieken is ook produceren veel voordeliger geworden.

Ga eens snuffelen op de div muziekgerelateerde topics van Linkedin dan zul je zien dat je al voor 100 - 200 GBP/uur een top-masteraar kunt inhuren, en voor de helft van dat bedrag kan je beschikken over een volledige uitgeruste opnamestudio.



Dat is ook niet zonder voorbehoud waar: lees bijv wat Pete Townshend, Trent Reznor (Digg interview, YouTube april 2009) en Neil Young daarover schrijven en zeggen - moet met enig zoeken te vinden zijn.

Laat me een vergelijking trekken met het betaalde voetbal: ooit werd dat bijna uitsluitend betaald door entreegelden. Tegenwoordig vormen die slechts 20-30% van de inkomsten. Vroeger ging een band toeren om een album te promoten - een tour kostte geld en werd op een gegeven moment gesponsord door een bedrijf: zoals Pink Floyd door Volkswagen. Tegenwoordig is die balans aan het veranderen.

Hoe werkt het dan wel? Denk even mee . . .
We gaan iedereen die een album download of gedownload heeft vanaf nu bevragen.
"Als je deze download niet zou hebben gedownload, zou je dit album dan hebben aangeschaft?"
Er zullen allerlei antwoorden komen, maar deze antwoorden zijn allemaal volkomen onbetrouwbaar, want oncontroleerbaar. We weten het niet.
Wat we wel weten (simpel cijferwerk) is dat er in afnemende mate voor een album (dowload of fysiek) betaald word. De oplages zijn kleiner geworden.

Er zijn er die beweren dat dit veranderende consumentgedrag plaatsvindt zonder dat er sprake is van enig verband met het onbetaald downloaden. Dat is een standpunt. Ook niet te bewijzen, maar een standpunt. Ik kan me ook niet voorstellen dat het op waarheid berust, maar dat terzijde.

Dit zeg je alleen om een wit voetje te halen bij Musician!

@mjuman: Dat dat alles aan veranderingen onderhevig is, dat er supplementen aan inkomsten zijn, is allemaal prima en staat ook nergens ter discussie. Overigens moet iedereen die live een voetbalwedstrijd wil zien nog steeds een kaartje kopen en die is er in de loop van de tijd bepaald niet goedkoper op geworden. De extra bronnen aan inkomsten voor betaald voetbalclubs hebben niet het kaartje doen verdwijnen.

Wel wordt er het beste voetbal vertoond door BVO's.


Ik weet niet waar je je hier precies druk over maakt: ik heb nooit de relatie platenmaatschappij-artiest gelegd.

Ik ben het met die voorbeelden dan ook meer dan eens, Charlie Parker had (of welke artiest die is afgezet door welke maatschappij dan ook) gewoon een fatsoenlijke vergoeding moeten krijgen, dat is juist wat ik zeg.

Maar of je nu uitgewrongen wordt door platenmaatschappijen of te maken krijgt met consumenten die gratis willen downloaden, in al die gevallen zijn de muzikanten het haasje.

Het gaat mij helemaal niet om de mensen die per saldo toch heel wat afdragen aan muziek, ik hoef jouw persoonlijke voorbeelden niet te horen omdat ik aan de uitgaven aan muziek die je al doet niet zal twijfelen. Dat geldt ook voor andere mumeërs. Het gaat natuurlijk om de grote massa die alleen nog maar gratis download, kopieert e.a.

Daar zit ook het enorme verlies in verkopen van geluidsdragers, dat kunnen de kleinere groepen liefhebbers die wel (af en toe) nog cd's kopen niet compenseren en dat wordt ook niet gecompenseerd door gerelateerde neven-inkomsten.

In een van mijn posts hierboven wijs ik op de omzetontwikkeling (van muziekdragers) vanaf 1979

Jaar ------- Aantal verkochte "muziekdragers" i.,e. lp, single, muziekcassette,cd
1979 ----- 55 miljoen
1983 ----- 36 miljoen
1987 ----- 39 miljoen
1989 ----- 31 miljoen
1991 ----- 43 miljoen
1997 ----- 37 miljoen
2000 ----- 34,5 miljoen
2002 ------ 28 miljoen

Voor 2003 - dat is nog vóór het grote downloaden - was dat 25 miljoen. In 25 jaar tijd is de omzet meer dan gehalveerd.

Een onderzoek in Zweden (2010 of 2011) toonde twee dingen aan: dat na het afgrendelen van Pirate Bay de verkkop van dvd's en cd's eerst even toenam, om vervolgens na een paar maanden weer terug te vallen tot het oude niveau.

Het tweede wat bleek was dat mensen die downloaden ook cd's wel degelijk kochten; ik kan me voorstellen dat het met muziek anders ligt dan met films - want wie wil een film 10 * zien?

Ook over dat alsnog kopen van gedownloade dingen zegt Jonathan (Cullen?) heel zinnige dingen op Hypebot. Kijkend naar mezelf zie ik dat ik zo'n 35-45% van de dingen die ik heb gedownload alsnog aanschaf, dat ik ca 25% van de dingen na 1 - 2 beluisteren weer wis en dat ik dus met zo'n 20 - 30% zit die ik sporadisch draai en die ik waarschijnlijk ook nooit zou hebben gekocht - een betaald abonnement op een streaming service zou in zo'n situatie een goede oplossing zijn.

Daartegenover staat dat ik zeker 50 albums per jaar bestel zonder ze ooit vooraf te hebben beluisterd.
En Rumours heb ik 3 jaar geleden teruggekocht op vinyl voor 1 euro

Je bewijst precies mijn punt. Dat is knap lastig te onderzoeken. Dat wil dus niet zeggen dat we dan maar conclusies moeten gaan trekken uit beperkt onderzoek.

Voor wat betreft dat consumentengedrag. Wellicht zijn er onderzoeken die aantonen wat mensen bereid waren uit te geven 20 jaar geleden en kan zo'n onderzoek nu opnieuw worden gehouden om te kijken of er verschillen zijn.

Ik denk overigens dat het consumentengedrag ENORM veranderd is.

Overigens @ Mjuman, mijn bovenstaand idee, door jou gecoined als 'planet rock' ging expliciet niet over streaming maar downloaden.

Streaming is leuk maar niet voor mij, daar wil ik nog geen cent per jaar voor betalen.

Ik maak er zelf ook weinig gebruik van - een enkele keer een speciale Fabric (members only) mix, de analogie met gas/licht/water en het beeld dat ik beschreef in oude SF-films bracht me daarop.

@Musician: je had het zelf over "fatsoenlijke beloning voor muzikanten" en wieowie anders dan management én platenmaatschappij zijn anders diegenen die de inkomsten van veel muzikanten borgen?

In welk gebied zijn deze albums eigenlijk verkocht? Ik vind dat eigenlijk nogal aan de magere kant. Als alleen Led Zeppelin er al prat op gaat meer dan 250 miljoen albums te hebben verkocht.
Overigens, een overzicht van verkopen na 2002 lijkt mij een behoorlijke aanvulling op de hele discussie.

Verrek, ik dacht dat ik degene was die hier als historisch fosiel te boek stond
Heb ik gezegd dat er niets mag veranderen aan de hele situatie?

Ik pleit voor fatsoenlijke inkomens voor artiesten, gebaseerd o.a. op inkomsten aan de hand van verkoop van geluidsdragers en betaalde downloads.
Hoe dat vervolgens wordt geregeld, hoe de relaties gaan worden met platenmaatschappijen, management e.a., daar heb ik met nog geen woord over gerept.

Dat lijkt mij een volgende stap in de discussie. Als uitgestorven dino mag ik graag nadenken over de toekomst...

Nederland - het zijn gegevens uit een onderzoeksrapport van het sociaal-cultureel planbureau (zie eerder vermelding + link); NL is niet echt een exotisch land - herinner me dat ik ooit vergelijkerwijs US cijfers erbij heb gehad en die aantallen waren redelijk vergelijkbaar, omgerekend naar hoofd van de bevolking - van het laatste topalbum van Madonna, Ray of Light, zijn bijv. wereldwijd 9 miljoen exemplaren verkocht (tot 2010); geen enkel later album van haar kwam ook maar een beetje in de buurt; maar dat komt mede door de kwaliteit - het album dat erop volgde verkocht ca 1/3, maar het album dat daarna kwam, ging weer ca 40% over zijn voorganger heen - weet even geen titels - hetgeen laat blijken dat ook in tijden van omzetdaling kwaliteit wordt gewaardeerd.

@Musician: die hele beloningsdiscussie hoort hier eigenlijk niet thuis. De kredietcrisis heeft m.n. ook de honoraria van zzp'ers danig aangetast: die doen tegenwoordig hetzelfde werk als 5 jaar geleden voor de helft van het geld. Dat is ook werking van het markmechaniek: do or die. Waarom zouden muzikanten een bevoorrechte positie hebben - lees een gegarandeerd goed inkomen? If you can't stand the heat stay away from the kitchen - of anders gezegd: there is no such thing as a free lunch. Als de pegulanten-pocket van de gemiddelde user hier leger wordt, waarom zou een muzikant daar dan niets van mogen merken?

En "dino" op jezelf toepassen is je eigen keuze - ik bedoelde het (top)management van majors, tenzij dat natuurlijk jouw alledaagse positie is in working life

Daar ben ik me van bewust, maar het doet jouw verhaal ook geen goed. Ik leg een verband tussen afnemende oplages in de muziekverkopen en het onbetaald downloaden. Ik vind het zo aannemelijk dat ik dat durf te doen. Jij bestrijd dit ten ene male, want onbewezen. Roepen dat het onbewijsbare niet bewezen is vind ik geen sterke argumentatie.
Op basis van aannemelijkheid iets opvoeren vind ik daarentegen niets mis mee.

Jij legt geen verband maar stelt correlatie vast. Je constateert twee feiten die ogenschijnlijk afhankelijk van elkaar plaatsvinden. Maar zolang je die afhankelijkheid niet bewijst is er geen sprake van een verband.

Het is hetzelfde verhaal met bijvoorbeeld religie. Mensen hebben jaren gedacht dat er wel een god moest zijn omdat we geen andere verklaring konden bedenken voor het feit dat leven op aarde zo complex is. Inmiddels hebben we die verklaring gevonden met dank aan Darwin. In de tussentijd hebben we de god-aannemelijkheid echter wel verschrikkelijk misbruikt voor het voeren van allerlei oorlogen en andere gruwelijkheden. Sterker nog, mensen doen dat nog steeds. 9-11? De suicide planers waren gewoon mensen die rotsvast in hun god geloofden en er 100% vanuit gingen dat ze in 'het paradijs' kwamen. Dat alles op basis van iets dat in hun ogen zeer aannemelijk was, terwijl niemand er ooit maar 1 minimaal stukje bewijs voor heeft geleverd.

Met andere woorden, aannemelijkheid heeft geen relevantie in een wetenschappelijke discussie en is al helemaal nooit een reden tot actie.

Als je een stelling doet dan moet je die stelling kunnen bewijzen, anders is het gewoon geschreeuw in het luchtledige.