de muziekindustrie heeft jarenlang miljoenen teveel verdient, platen en cd's zijn te duur. Geen wonder dat men er volledig insprong toen er een alternatief was. Heel jammer voor de bands die hard werken en vette platen maken, maar het is allemaal de schuld van geldwolven.

Platenindustrie en muziekindustrie is niet hetzelfde.

Idd - tegenwoordig zeker niet meer en dat is nou net het probleem van de majors: controleerden ze vroeger zowat alle 5 processtappen - vinden/ontdekken, opnemen/ creëren, produceren (in de zin van fullfillment, ie fysieke productie) distribueren, verkopen- tegenwoordig controleren zijnn maximaal 2, en dan vaak deelsgewijs. Zelfredzaamheid, internet (social media) zijn daarvoor in de plaats gekomen.

Er zijn een aantal belangrijke redenen te noemen. De laatste tijd heb ik over dit onderwerp veel gesproken met mensen om mij heen. Ik vroeg hen of ze nog (steeds) geld uitgeven aan fysieke geluiddragers en wat de reden is om dit wel of niet meer te doen. Helaas blijk ik zo'n beetje de enige te zijn die nog geld wil uitgeven voor fysieke geluidsdragers.

Muziek is een kunstvorm. Een zeer belangrijke kunstvorm waarbij de muzikanten tijd, geld en heel veel energie investeren. Als je daar als consument van geniet, dan moet daar wat mij betreft iets tegenover staan; financiële en morele ondersteuning aan de artiesten in kwestie. Dit kan door het kopen van producten en door politiek beleid waardoor de artiest waardering en stimulering mag ervaren. Hiermee zeg ik niet tegen alle vormen van downloaden te zijn. Het is echter wel een basisprincipe dat niet meer leeft in de samenleving. Door hier openlijk discussie over te voeren (zoals op MM) komt er wellicht meer aandacht voor dit probleem. Want een probleem is het inmiddels wel degelijk. Ik heb een aantal voorstellen en ben benieuwd wat jullie ervan vinden:

1. Lidmaatschap platenwinkel (keten) korting op CD's etc, gratis kop koffie bij bezoek en andere speciale acties
2. Laag BTW voor fysieke geluidsdragers
3. Combinatie-actie; concertkaartje inclusief nieuwe CD (!)

Ik zie niet in waar dit toe gaat leiden? Wat is het nut van een lidmaatschap voor de consument? Als het voor mij goedkopere CD's oplevert dan levert het dus voor de detailhandel minder inkomen op. Dat kan gecompenseerd worden door het feit dat sommige mensen hun lidmaatschap niet voldoende verzilveren door gebruik te maken van de korting. Met andere woorden, hierbij worden sommige consumenten benadeeld. Voor een artiest levert dit überhaupt niets op.



Dus de Nederlandse overheid moet een tanende internationale industrie gaan steunen? Dat lijkt me toch niet de bedoeling.



Specifiek? Je krijgt gratis de nieuwe CD bij een concertkaartje? Wat levert dat de artiest op?


------

Ik ben nog steeds van mening dat deze industrie zichzelf moet reguleren. Vrij markt werking, vraag en aanbod. Wat er nu telkens wordt gezegd is dat men koste wat kost de vraag wil dwingen om het grote aanbod af te nemen. Dat werkt dus gewoon niet. Er is minder vraag naar geluidsdragers, dus zul je daar je aanbod op af moeten stemmen. Als dat betekent dat je dan niet kan leven van je product dan heb je gewoon pech. Het is niet de plicht van de consument om te zorgen dat een artiest beleg op zijn brood heeft.

"Het is niet de plicht van de consument om te zorgen dat een artiest beleg op zijn brood heeft".

Wel als die consument veelvuldig geniet van een product en daar niets tegenover zet. Bovendien is muziek in veel gevallen een hoogwaardige kunstvorm en het zou dus ook als zodanig bejegend moeten worden. Zowel door de politiek als door de consument. Dat doe je niet door de artiesten het beleg en zelfs hun brood te ontzeggen. Want dat is wat veel mensen doen.

- volmondig. De overheid vond het ook niet nodig om de diligence en de trekschuit te subsidiëren toen de stoomtrein opkwam - die vervolgens ook verdween en weer terugkwam als museumlijntje met een heel andere tariefstelling/opzet.



Ad 1: waar abonnementen e.d. toe kunnen leiden - boekenclubs weetuwel - hebben we kunnen zien aan boekenclubs als ECI, Boek en plaat en die Britse boekenclub: fijne aantreedpremies voor een lid - en vervolgens de afnameverplichting van een titel per kwartaal - op straffe van het kwartaalboek/plaat thuisgestuurd krijgen.

Muziek als kunstvorm - ja daar heb ik echt om moeten lachen: als ik als kunstenaar met bezig ga houden met vergipste drollen in allerlei kleuren er een geweldig verhaal omheen hou, zou ik me dus ook met mijn geopende hand bij het gemeentelijk Kunstbureau mogen vervoegen - ik maak immers kunst. Nee doe mij dan maar Cochius, vermaard Utrecht fluitist die puur voor fun wat geld bij elkaar floot en nooit een claim op de gemeente deed.

Ad 2: waarom in vredesnaam? Enig idee hoe groen en duurzaam een cd-productieproces is? Nou niet echt! Wat dat betreft is het afnemen van het aantal cd's helemaal niet erg.

Ad3: waarom? Het album an sich krijgt steeds meer de status van a work in progress en veel mensen zijn niet meer geïntresseerd in een fysiek product of in een concert. Verder ook baarlijke nonsens - als ik een pond kaas koop hoef ik er toch niet een pakje boter bij af te nemen?

@Marjet - lees maar eens eerder terug naar posts van mij alhier - dan kun je zien in welke denkrichting consultancy-clubs als bijv Forrester gaan.

Nee hoor.



Of het nou kunst is of dienstverlening of iemand de gehaakte kleedjes verkoopt, er is nergens een wet die zegt dat iemand per se moet kunnen leven van wat hij of zij aanbiedt.

Tja - ik geniet ook van het vlakke Hollandse landschap, met de polders: Blaarkop, Roodbont, Galloway en heel af en toe een Lakenvelder in de wei - ook het geloei vind ik sympathiek. Echter het is bij mij nimmer, never, niemals, aldrig opgekomen om bij de boer aan te bellen en 'em kijkgeld voor zijn koeien aan te bieden - hoe mooi ik ze ook vind en hoe blij ik soms ook ben om weer terug te zijn.

Misschien moet je eens buiten je hokje lezen - bijv:

Is Music Piracy The Problem? Or The Solution? - hypebot

Jonathan Coulton On MegaUpload, SOPA & More - hypebot

Dit is in feite wel wat er de laatste jaren té vaak gebeurd is. De overheid heeft zich heel lang extreem afzijdig gehouden van waardeoordelen over kunst en dat mondt dan inderdaad uit in o.a. ongewenste subsidiëring. Dat is nog steeds niet de insteek (Thorbecke adagium), maar langs andere wegen wordt dit nu wel meer 'gecontroleerd'.

Ik ben tegen al te veel overheidssteun. Er zijn kunstvormen die dat harder nodig hebben.

Hm, dan moet je daar ook consequent in blijven. Je ondersteunt het wel of niet, maar niet de ene kunst boven de andere stellen. Dat leidt tot willekeur en bedenkelijke afwegingen.

Ik vind wel dat (overheids-)steun een goede zaak kan zijn voor startende bands om alles van de grond te krijgen. Drie jaar kijken of het wat wordt, daarna er mee stoppen. Een eeuwig durende geldstroom van overheid naar bijvoorbeeld het aloude Willem Breuker collectief, om maar eens wat te noemen, vind ik waanzin. Op het laatst werd het dan ook, weliswaar onder groot protest, een keer stopgezet.

Nergens zoveel discussie als bij overheden over mooi en lelijk (in de kunst) en de subsidie daarvan.

Ik voel wel mee met Marjet omdat a) ik uit principe vind dat bands ook rond moeten komen en wat mogen verdienen en b) ik vind dat er voldoende geldstromen moeten zijn/blijven om te kunnen steken in nieuwe projecten.

Voor je gevoel geeft het ook meer eerlijkheid, afrekenen voor iets dat je afneemt. Iedereen dient te worden betaald voor zijn werkzaamheden. En een band is ook afhankelijk van de liefhebbers van die muziek.

Waar ik wel klaar mee ben is de radio. Ik heb wel behoefte aan het beluisteren van nummers, bijvoorbeeld singles van albums of voorproefjes van albums en soms een leuke clip. Een kanaal waar je zelf kunt bepalen wat je ziet en wat je hoort. En hoelang. Een dergelijke voorziening kan natuurlijk leiden tot interesse voor de muziek en dus ook voor de cd's die te koop zijn. Youtube dus en Soundcloud.

Maar ik begrijp ook de knelpunten met jong zijn, beperkte middelen hebben en toch alles willen horen.

Ik leg mij maar neer bij het idee dat een groot deel van de bevolking wel muziek luistert maar nooit een fysieke geluidsdrager zal kopen. Dat een ander deel veel afluistert maar af en toe ook een cd aanschaft. En dan hou je de kleine groep van liefhebbers die altijd het liefst de cd of LP wil hebben.

Ik hoop dat de combinatie daarvan een blijvende en constante stroom van inkomen genereert voor een artiest. Voldoende om leuk rond te komen en interessant nieuw werk te blijven maken. Ik weet niet wat de situatie wordt als er helemaal geen geluidsdragers meer worden verkocht. Daar wil ik eigenlijk liever niet aan denken.

Ik heb het al eens eerder tegen je gezegd maar de suggestie dat alleen mensen die fysieke geluidsdragers kopen liefhebbers zouden zijn vind ik nogal beledigend en bovendien uit de lucht gegrepen.

Aha. Ik wilde niet voor de derde keer de constructie "deel van bevolking" gebruiken en gebruikte bij de laatste categorie daarom het woord liefhebbers. Zonder specifieke aanziens des persoons.

Het gaat uiteraard om de inhoudelijke kant.
In de haak vind ik het overigens niet, die eerste groep die altijd streeft naar het gratis binnenhalen/afluisteren van muziek. Eerlijk gezegd vind ik het zelfs een beetje asociaal.

Gelukkig zitten er op musicmeter alleen mensen die op z'n minst met enige regelmaat een geluidsdrager kopen.

Of je nou wel of niet betaald voor muziek (of wat dan ook) zegt mijns inziens helemaal niets over de vraag of je wel of niet een liefhebber bent.

Iedereen die van muziek houdt is in de basis een liefhebber. Dus bij een verhaal waarbij je een onderscheid maakt in drie groepen kun je best voor de afwisseling in woordkeuze één groep liefhebber noemen, zonder de andere groepen te diskwalificeren.

Maar je kunt heel goed liefhebber zijn van muziek en tegelijkertijd een beetje asociaal als je er nooit voor wilt betalen.

Mjuman houdt heel erg veel van vrouwen en uiteraard ook van seks - ervoor betalen zal nooit in mijn kop opkomen. Ben ik dan asociaal?

Als ik vroeger alleen naar de radio luisterde, naar tapes van maten en hoogstens een enkele plaat kocht als mijn zakgeld dat - naast dipso-entree, benzine voor de Puch, snoep etc bij school - mogelijk maakte, was ik dan asociaal? Dacht het niet!

Zijn alle jonge muziekvrienden die alleen downloaden en luisteren dan (een beetje) aso's?

Kom op man, de tijden veranderen - je houdt het gewoon niet meer bij

Ik kan haast dagelijks mensen uitleggen dat ze nu een "thuiskopieheffing" moeten betalen wanneer ze een mobieltje kopen, tablet, mp3/4 speler, etc. Je krijgt standaard de opmerking "Ze fersinnen ook van alles tegewoordig", tot mensen die zelfs de winkel uitlopen omdat ze dat niet willen betalen. Om de hoek betalen ze het echter ook, maar mijn schrijfwijze in het voorbeeld geeft het soort mens ook weer, de proleet die niets meer wenst te betalen voor muziek, film en dat soort zaken, maar er wel van wil genieten.
Ik had laatst een vrouwmens die duizenden pdf'jes in haar bibliotheek had, maar ze door drm niet kon afspelen op haar net gekochte tablet en dat apparaatje dus maar terug wilde brengen, ze had er tenslotte niets aan. Ik vind dat eerlijk gezegd een beetje treurig, netjes gezegd.
Ik kan het toch niet laten er toch de opmerking bij te maken dat "wij" de afgelopen 15 jaar ons het rambam hebben gekopieerd en men toch echt wel iets gaat verzinnen om nog wat geld te vangen. Of deze thuiskopieheffing nu de oplossing is kan over gediscussieerd worden natuurlijk, maar ja, het is er wel. Voorheen zat er ook zoiets op de cassette-tapes als ik me niet vergis, maar daar had niemand het meer over destijds.

Er zijn er in deze discussie die net doen alsof er geen betaalde downloads bestaan. Het gaat er niet om of je bereidt bent een fysieke drager te kopen.

Je wekt de suggestie alsof de thuiskopieheffing net ingevoerd zou zijn, terwijl het al jaren en jaren bestaat.

De thuiskopieheffing is een zwaktebod, het enige wat de Nederlandse overheid kan doen. Een alternatief (een downloadverbod dus) is niet te handhaven en derhalve zinloos om in te voeren, tenzij er een enorme inbreuk op de privacy wordt gemaakt en zelfs dan is het een kwestie van tijd voordat men een andere manier heeft gevonden.

De heffing is dus geen oplossing en door de politiek ook expliciet niet als dusdanig gepresenteerd.

Je tracht altijd op simpele populistische wijze appels met peren te vergelijken in een poging tegelijkertijd iemand daarmee belachelijk te kunnen maken.

Het systeem lijkt doeltreffend om in discussies iedereen er mee onder de tafel te krijgen, maar helaas begint het voorspelbaar te worden en dreigt er ook enigszins de sleet in te komen. Vrouwen/liefjes en het woord sex er bij halen is altijd leuk voor de beeldvorming, doet het altijd goed. Maar wat heeft dat te maken met beroepsartiesten die muziek maken en daarvan moeten rondkomen?

Er bestaat een groep van mensen die er op uit is om alleen gratis aan muziek te komen. Dat is niet aan leeftijd gebonden, ook niet aan inkomen. En dat gaat vooral om mensen, niet zijnde de doelgroep voor en de users op musicmeter.
Dat jongeren weinig te besteden hebben en toch veel muziek willen luisteren is evident, van alle tijden en al eerder door mij erkend.

Maar ik ga er niet van uit, dat zij tot dezelfde groep behoren als die (grote) groep die alleen gratis aan muziek wil komen. Jongeren worden ook ouder en zullen, als ze van muziek houden, later meer geld kunnen besteden aan muziek.

Het is net zo evident, dat muzikanten net zo goed geld moeten verdienen als ieder ander. Iedereen die op enigerlei wijze op de één of ander manier (geluidsdragers, betaalde downloads, concertbezoek) daaraan af en toe bijdraagt, valt niet onder de groep die op geen enkele wijze ooit wil betalen voor de diensten en het werk van muzikanten.

Als je behoort tot de groep die willens en wetens zonder enige vorm van enige betaling uitgebreid wilt profiteren van (al) de muziek die artiesten hebben uitgebracht, ben je in mijn ogen op zijn minst asociaal en toch ook wel een profiteur.
Tenzij je zelf ook bereid bent om te werken zonder dat je daarvoor wordt betaald. Dat is een kwestie van instelling. Ik wil in het algemeen dat iedereen goed en fatsoenlijk wordt betaald voor zijn of haar werk.

Mensen die niet willen worden betaald voor arbeid kom ik maar zelden tegen. Het probleem is, dat het verkopen van stofzuigers fysiek altijd leidt tot het overdragen van iets tastbaars waardoor een betaling onvermijdelijk is. Dat muziek "door de lucht gaat", makkelijk valt te kopiëren etc. maakt het voor een muzikant niet minder "arbeid" dan enig ander die werkt voor de kost.

Dus, mensen die vrijwilligerswerk doen mogen wel gratis downloaden?

Als ik mijn zwager help met klussen dan vraag ik daar niets voor en wil ik daar ook niets voor hebben als hij het zou aanbieden. In zo'n geval mag ik dan 's avonds wel een rondje pirate bay doen?

Als jij de rest van je leven niet betaald wil worden voor het werk dat je doet en ook afziet van een uitkering omdat je vind dat het leven anders ingericht moet worden, mijn zegen heb je.

En muziek is dan inderdaad een gewillig slachtoffer. Ik ben alleen bang dat dat helaas niet gaat gelden voor alle andere zaken die je wilt hebben of moet kopen......

Is zelfregulering en vrije markt werking niet beter in beeld gebracht door betaalde diensten als Spotify en nu ook itunes! Er zal steeds weer iets anders voor in de plaats komen. De revival (hoewel maar een klein percentage) van vinyl is volgens mij te danken aan het downloaden van muziek. Het is niet alleen nostalgie voor de happy few. Het in handen hebben van fysieke geluidsdragers is te vergelijken met kunst. Het er naar kijken en van genieten is voor velen weggelegd, het in handen hebben en bezitten is andere koek.

Ja!

Op z'n Noord-Koreaans dus, ware het niet dat daar alleen staatsverheerlijkende nationale muziek is toegestaan.

In vergelijking met andere kunstvormen doet popmuziek het stukken beter. Zij houden het hoofd zelf boven water en ze gaan bijv. veel beter om met nieuwe media. Artiesten presenteren zichzelf ook heel behoorlijk, terwijl je een acteur van de plaatselijke schouwburg dat niet ziet doen (zij willen ook niet allerlei extra activiteiten op hun dak).

En we moeten reëel zijn. In NL ging er 600 miljoen naar kunst & cultuur, waar onwijs veel mee wordt gedaan (zeker in vergelijking met landen die veel meer uitgeven aan kunst & cultuur). Nu is daar pak 'm beet 200 miljoen vanaf gegaan. Een eindeloze geldstroom is voorlopig niet meer mogelijk.

Dan ben ik toch voor wat positieve discriminatie. Popmuziek blijft toch wel overeind, andere kunstvormen kunnen het een stuk lastiger krijgen, denk ik dan maar even heel egoïstisch. We hebben nog steeds een vrij breed cultureel klimaat in NL en dat vind ik een enorme meerwaarde.



Maar overheden schuiven die taak van beoordelen af op instanties die op hun beurt dan weer geld van de overheid krijgen om kunst te ondersteunen. Over het afgelopen jaar hebben veel culturele organisaties moeite ondervonden met het verkrijgen van financiële vergoedingen. Als je niet voldoet aan de richtlijnen van cultural governance kom je er al niet. Fondsen voor popmuziek gaan vooral naar de poppodia, geloof ik.

In een post van gisteren van 16:36 geef ik twee links naar Hypebot.com - daar verwoordt bijv eenmusicus heel aardig hoe hij over downloaden denkt. Ook Trent Reznor is een 'verlicht denker' op dit punt: muziek van Nine Inch Nails is bijv gratis te downloaden. Als iemand zich een beetje wil oriënteren, kan het geen kwaad eens naar zijn standpunt te luisteren (te vinden op YouTube - Digg interview Trent Reznor).

Downloaden leidt idd ook tot aanschaf van fysieke muziek. Coupons (bij lp's) voor download van mp3's geef ik altijd weg aan vrienden om hen in staat te stellen nieuwe muziek te ontdekken. Opvallend inderdaad om te zien dat het opzetten van een uitgebreid systeem voor betaalde downloads NIET vanuit de industrie zelve kwam, maar van elders - Apple. Het drinkontbijt kwam ook niet uit de bakkerij/'broodwereld'.



Je bent gewoon heel erg in de war. Het feit dat ik ervoor kies als muzikant door het leven te gaan betekent niet dat ik ook daarmee mijn brood kan en moet verdienen. De markt bepaalt - helaas - of mijn muziek goed valt of niet. En dan kan ik heel stug volhouden en hopen op betere tijden, maar als mijn muziek niet aanslaat, moet ik toch een andere oplossing verzinnen om rond te komen. Of mag ik dan mijn hand ophouden bij de lokale overheid?

Ik kan gecertificeerd kantklosser zijn, als mijn expertise niet wordt gevraagd kan, zit ik zonder opdrachten en inkomsten. Als je zelf voor iets kiest, kan het niet zo zijn dat de maatschappij je te allen tijde een inkomen garandeert - vraag dat maar eens aan typografen, zetters en lithografen.

De tijden veranderen, het mediaconsumptiegedrag eveneens: waarom zou ik tot in de lengte der dagen voor een DVD - in de aanbieding - 8 euro moeten betalen, als ik die film maar éénmaal ga bekijken? Vroeger kocht ik regelmatig cds zonder te luisteren en peerde ik regelmatig mis - downloaden helpt dat voorkomen. Downloaden leidt absoluut ook tot meer aankopen, net zoals het ook het moment van aankopen helpt uitstellen - handig om het budget uit te rekken: iets wat nb 'de industrie' zelf in de hand werkt door bij release een cd voor 17 euro in de winkel te leggen en dezelfde cd naar 2 voor 15 af te prijzen binnen een half jaar.

Uitstellen van consumptie werkt dan lonend. In Nederland is (onbetaald) downloaden nog steeds niet strafbaar - overigens is het artikel van Jonathan Coulton (over betaald vs onbetaald) erg aardig.

Ik heb het in het verleden al eens gezegd: als werk door mensen wordt verricht, zullen ze op de een of andere manier - direct, indirect (kick-back fee, royalties etc) voor die arbeid willen worden beloond. Dat is echter geen wet van Meden en Perzen: de markt bepaalt hoe gewild hun werk is. Het alternatief is dan : ermee kappen of gedeeltelijk (tijdelijk?) iets anders gaan doen wat wel geld in het laatje brengt - ondertussen wachtend op een hype-wave voor hun muziek

De mogelijke uitzondering: bijzonder werk van artistiek (hoogwaardig) niveau - (heel) jonge musici die zich middels stipendia verder in hun kunde/instrument kunnen bekwamen.

Ik herinner me uit een aanpalende 'branche' - literatuur - een vertaler die middels een stipendium in staat werd gesteld het volledige oeuvre van Marcel Proust ( A la recherche du temps perdu) te vertalen.

Nee, de overheid is hier helemaal niet ter sprake.

Ik geloof ook helemaal niet dat ik in de war ben. Natuurlijk is het zo dat een muzikant een inkomen moet hebben, gerelateerd aan hoe goed ze zijn en daardoor hoe gewild ze zijn. Dat is ook duidelijk, volgens mij heb ik mij nergens tegen dit principe uitgesproken.

Als je alleen een geluidsdrager van een artiest kunt kopen is de populariteit (en inkomen) ook gelijk meetbaar. Een geluidsdrager betekent: een fysieke kopie van een werk van een muzikant. Het is, kort gezegd, aanschaffen, betalen dus, en een mooie repro in huis. De muzikant krijgt betaald.

Nu ontstaan er (nieuwe) systemen zodat er op vele andere manieren aan dezelfde muziek is te komen, zonder dat de muzikant ook maar 1 cent daarvoor krijgt betaald. Alleen maar omdat muziek toevallig "vluchtig" is en makkelijk kopieerbaar.

Dat staat toch helemaal los van de vraag of de artiest er voor kiest om meer of minder professioneel muzikant te zijn?
Jouw redenering richting artiest wordt dan: OK, jij beslist om muzikant te worden dus ik mag altijd gratis aan je muziek komen (want dat kan ik) en je zoekt het maar uit hoe je verder aan je verdiensten komt. Als je maar niet bij de overheid aan klopt.

Als er bij de bakker een kast met brood staat en hij laat die kast toevallig open staan zodat iedereen het brood gratis mee kan nemen, dan doe je dat toch ook niet zonder dat je weet dat dat eigenlijk niet hoort?

Maar goed, het zal wel een kwestie van persoonlijke instelling zijn.

Je maakt me nu heel erg verdrietig. Ik heb in VEEL posts duidelijk gemaakt hoe de wereld werkt met de tijdslijn er continue naast. Net zoals de digitalisering van post (e-mail) vanaf - ruwweg 1995 - impact heeft gehad op postbedrijven, heeft de digitalisering van muziek - het mp3-formaat stamt uit 94/95 - een enorme impact gehad. De geest is uit de fles en die gaat er niet in terug.



Zo nieuw zijn die systemen niet - kijk maar:
1994/95 - uitvinding mp3
2003: intrede breedband internet

Daarvoor kon je wel downloaden als je in een bepaalde omgevingen zat waar goede hardware/software was. Die 10 jaar hebben de majors gewoon op hun kont gezeten en gekeken - ze konden vermoeden dat het eraan zat te komen. Nimmer hebben ze gepoogd die nieuwe technologie te omarmen en vanuit een visionaire aanpak een alternatief business model op te zetten dat het tot dan vigerende.

Dat, beste musician, lijkt me een overduidelijk voorbeeld van "opgestaan plaats vergaan"



Dat vind ik een buitengewoon ONFATSOENLIJKE en bekrompen aantijging die bovendien getuigt van slecht lezen - met een bezit van een aantal fysieke items dat meerderde duizenden beslaat, snap ik niet waar je dat vandaan haalt; dat stigmatisereren slaat helemaal nergens op.

Ik zeg: als artiest niet verkoopt, moet ie zijn hand in eigen boezem steken. Als ik als (stel) Cobol-programmeur niet meer aan de bak kom, moet ik me omscholen naar JAVA-programmeur. Als ik als lithograaf geen werk meer vind, moet ik wellicht me omscholen tot dtp-er - en ergens fungeert ook nog het sociale vangnet, al moet je wel de kerk midden in het dorp laten.

Shame on you met je aannames over mijn bereidheid om al dan niet voor muziek te betalen! B

Dus die gratis coupons (vrij downloads vd mp3 versie) die jij aan vrienden weggeeft , komen van gepikt vinyl

hebben jullie in Utrecht zo'n bakker (vinyl verkoper) die zijn etalage altijd open heeft staan?