Inderdaad. Aphex Twin kan de rekeningen elke maand wel betalen, denk ik.

Daarnaast geloof ik lang niet alles wat artiesten zeggen. Die zijn tegenwoordig ook wel bewust bezig met hun (online) imago.

Er is trouwens helemaal niets mis met artiesten die wat willen verdienen. Dat dat op grote schaal nog zou gebeuren, is al wel enige tijd voorbij.

Ik kocht een nieuw album van Garland Jeffreys die er jaren over heeft moeten doen om het geld bij elkaar te kunnen troggelen om een nieuw album überhaupt te kunnen uitbrengen.

Dat zijn ook de uitwassen van Spotify: er komt steeds minder geld vrij om te investeren in muziek, het huren van studio's om muziek te kunnen opnemen en studiomuzikanten om in te huren. Het levert dan misschien meer liveconcerten op waar artiesten dan nog wat aan terug verdienen.

Maar het is geen zegen voor het uitbrengen van nieuwe muziek.

Ik zou zelf ook liever drie vrienden hebben die af en toe wat meenemen dan dertig klaplopers die dagelijks mijn koelkast leegroven. Die dertig zeuren dan ook als je de koelkast niet aangevuld hebt ('nog steeds niet gelekt' ).

De meeste artiesten willen wel gehoord worden, dus helemaal zuiver is de vergelijking niet, maar een kunstenaarsuitkering stelt ook niet veel voor. Het is hun eigen beslissing, maar we moeten wel echt af van de gedachte dat het allemaal maar vrij toegankelijk moet zijn. Alles wordt steeds vanuit het eigen standpunt bekeken zonder enige vorm van verdieping of inlevingsvermogen. Dat stoort me wel eens.

Daarover hebben we volgens mij al een hele tijd lopen converseren: het business model - de manier waarop artiesten hun geld verdienen - is op de helling. Omdat dat nogal een fundamentele wijziging aan het ondergaan is, wordt hiervoor ook wel de term 'paradigm shift' - een begrip van cutuurfilosoof Thomas Kuhn - gehanteerd.

Veel meer dan vroeger zal een artiest aangewezen zijn op een veeltal bronnen: albums, downloads, kick-back fee van services, reclame, merchandising, verhuur van rechten op je songs (licensing), concerten, en abonnementen. Sommige grotere bands hebben al zgn 360 graden contracten afgesloten met Live Nation.



De internet-term daarvoor is "crowdfunding" en dat weerspieglet eigenlijk de relatie die je als artiest met je publiek moet opbouwen.



Die geest krijg je niet meer terug in de fles. Het is zinloos te foeteren op Spotify, dat zelf ook een redelijk kommervol bestaan leidt doordat ze het meeste van de inkomsten (ik meen 75%) moeten afdragen (voor de rechten) aan de majors. Heb ook totaal geen idee wat Spotify overhoudt aan deals met telco's. De kick-back fees zijn idd heel laag, maar "x" is altijd nog beter dan "nix". De hamvraag woordt wanneer Spotify voldoende inkomsten zal kunnen genereren om artiesten een redelijke vergoeding te geven.Ik heb zelf bijv ook geen idee hoeveel iTunes rekent voor de clearing van de vergoedingen en de rechten en hoeveel tijd ze daarvoor nemen. Ik mag hopen voor de artiesten dat ze sneller werken dan Buma/Stemra.

Ja, van de veranderingen van de systemen waar je het over hebt, spreek ik helemaal niets tegen.

De feiten zijn dus dat artiesten, platenmaatschappijen en blijkbaar ook Spotify er niets aan verdienen en dat het publiek de "winnaar" is in het geheel: die kunnen alles wat er ooit is uitgebracht vrijwel gratis afluisteren.

Het publiek wil er gewoon niet meer voor betalen dus moet het gratis. Een alternatief systeem (het is geloof ik ook wel eens bejubeld als oplossing) als crowdfunding levert voor artiesten eigenlijk niets op of het duurt eeuwen voordat ze nog weer eens een keer iets kunnen.

En wie dat vergelijkt met de geldstromen van vroeger, weet dus dat ongebreideld gratis afluisteren automatisch leidt tot minder mogelijkheden voor artiesten, en dus tot minder nieuwe muziek voor liefhebbers. Blijkt in de praktijk.

De paar cd (en inmiddels ook weer LP)-kopers die er nog zijn, houden de oude situatie (met het uitbrengen van een fysiek album) nog min of meer in stand. Je moet er niet aan denken, dat uitsluitend gratis afluisteren en crowdfunding de definitieve toekomst gaat worden.

Spotify levert juist een stijging op in omzetcijfers. Dit blijkt bijvoorbeeld ook uit de stijgende omzet- en winstcijfers (ondanks de enorme daling in cd-verkoop) bij bijvoorbeeld Universal. De redelijke omzetstijging komt door meer volume, de (gigantische) winststijging komt met name door het feit dat de doorrekenfactor voor streams gelijk is gebleven aan die van cd's, terwijl de kostprijs van een cd natuurlijk veel hoger ligt.
Dit laatste is dan ook de grote kritiek van veel (nadenkende) muzikanten op de Spotify-platenmaatschappij deal. Uiteindelijk is streaming simpelweg (en logisch) een beter verdienmodel voor de artiesten. En dan noem ik nog niet eens de andere voordelen (zoals VanDeGriend bv al noemt).
Het enige wat er hoeft te gebeuren is een faire kostprijsberekening vanuit de platenmaatschappijen. Het is daarnaast natuurlijk aan de artiesten zelf te wijten dat ze de platenmaatschappijen zo machtig hebben laten worden, aan de welwillendheid van de muziekliefhebber ligt het niet. Het aantal concertbezoeken stijgt juist. Dat, door een soort van staking, Tom Yorke van een (artiesten)-probleem de muziekliefhebber de dupe laat worden vind ik dom en zelfs een grove middelvinger richting deze muziekliefhebber.

Note: mijn modificatie - afluisteren klinkt me te veel Stasi-achtig

Hoe wil je iemand verslaafd maken aan een product of dienst? Heel simpel door het eerst gratis aan te bieden als monster (sample is de Britse term ervoor) of proef - men kan er dan aan wennen en vervolgens moet ervoor worden betaald. Waarom worden in supermarkten soms gratis pakjes van een nieuw sap uitgedeeld? Om de klanten eraan te laten wennen. Nee, een score van 100% zal je niet halen, maar 'trialability' (de marketing-term ervoor) is een vast onderdeel van de introductie van een nieuwe dienst - kijk maar naar het aanbod van Netflix (maand gratis).



Veel te kort door de bocht, ongefundeerd en onjuist. Zweeds onderzoek het afgelopen jaar - nav een aantal Pirate Bay-situaties - hebben ongeleverd dat frequent (gratis) downloaders ook veel muziek kopen; in dat geval betekent downloaden dus proberen en als het positief uitpakt, wordt het album gewoon gekocht (zo doe ik het ook).



Opnieuw: gebaseerd op jouw eigen, ongenuanceerde, niet-onderbouwde waarneming. Ga eens kijken op de Utrechtse platenbeurs: druk, veel handel en legio bezoekers die een trolley achter zich aan zeulen om hun gekochte waar te vervoeren. Albumkopers vormen een divergerend gezelschap. Als ik bepaalde elementen in je tekst aanpas, zou die zo in 1910 geschreven kunnen zijn en een pleidooi zijn voor de handhaving van de paardentram en de trekschuit. De muziekwereld is nog steeds aan het veranderen, daarmee moeten wij leren leven. We zitten toch ook niet te janken over het verdwijnen van de De Gruyter-winkels waar je in een bruine puntzak 200 gram suiker voor je moeder kon laten afwegen of een dikke lik groene zeep in grijs inpakpapier?

Pfff, is dat grappig? Waarom moeten wij er mee leren leven. Wie bepaalt dat? Gratis bestaat niet, vroeger niet en nu niet en inderdaad verdienen er nu mensen een goede boterham aan dat 'gratis' terwijl de artiest het nakijken heeft.

Volgens mij heb je eea niet helemaal goed begrepen. Ik vel nergens een waardeoordeel, ik geef een beschrijving en een analyse; ik ben hier begonnen over dit onderwerp te schrijven in maart 2009 - daarvoor al een aantal jaren ervaring in muziekwereld en uitgeverij. Zo'n lapidaire reactie - waarop je reageert is mij een volslagen raadsel - voegt weinig toe aan de discussie.

De term "paradigm shift" heb ik meermalen horen gebruiken door Michiel Buitelaar, laatselijk CEO van Sanoma digitaal. Misschien moet je je 'even' inlezen?

Ik twijfel niet aan je dossierkennis en kan ook teruglezen zo je wilt, maar ik vind dat je de mening van musician, die goed onderbouwd is m.i. wel erg badinerend wegzet. De term 'lapidaire' zoek ik nog even op in van Dale, als je het niet erg vind.

Wat gratis aangeboden wordt is natuurlijk nooit gratis, dat weet iedereen. Natuurlijk gebruik ik ook de gratis media (Youtube o.a.) om me te oriënteren, maar ik moet er niet aan denken een muziekverzameling 'in the cloud' te hebben, jij ook niet trouwens, gezien je platenkast die we allemaal mogen zien.

Maar goed, daar gaat de discussie niet om. Het gaat om de artiest en het albumformat dat ons lief is en niet anders kan bestaan dan in een fysieke vorm. Kopen dus die plaat en niet alleen maar streamen op je ik-weet-niet-wat-voor-pad.

De term paradigma-verschuiving (hé, het kan ook in Nederlands!) begrijp ik heel goed en vind ik vooral een fout verkooppraatje. Het moet niet gaan om wat de markt (lees het businessmodel dat het meeste oplevert) wil, maar hoe een stuk cultuur dat door de artiesten gedragen wordt in de wereld blijft. dat kan heel modern wat mij betreft, maar gratis wordt het nooit!!

Tot zover mijn inbreuk in jouw discussie van hoger niveau.

Ik heb ook nooit gezegd, dat Spotify niet zou moeten mogen.

Maar ik begrijp ook dat Yorke de muziek daar heeft weggehaald en je ziet gelijk hoe boos sommige mensen daar opeens over kunnen worden, als een gratis speeltje wordt weggehaald. Hoezo vrije markt?

De toekomstige oplossing is, dat streams worden aangeboden door artiesten (of hun maatschappijen), dat cd's en lp's in het assortiment blijven zitten tegen nog weer veel lagere prijzen en dat Spotify tarieven gaat vragen voor het luisteren van muziek die de artiesten meer gaat opleveren dan € 0,000000000002 per afluisterbeurt van een album.
Youtube voor inderdaad clips en indrukken.

Gecombineerd met concerten moet je volgens mij dan wel weer alles op de rit kunnen krijgen. Gratis is inderdaad niet gratis, alleen de zon gaat voor niets op.

Nee, ik zet musician niet badinerend weg en dat snapt hij ook wel. Tuurlijk ben ik van mening dat er muziek moet blijven worden gemaakt.

Edoch het simpel kiezen voor een beroep - muzikant, typograaf, koetsier, verkoper - betekent niet per se dat je op grond daarvan moet worden betaald: je moet je beroep ook uitoefenen en liefst succesvol (= verkopen).

Ik pleit juist voor een nauwe band tussen artiest en het publiek dat ie wil bedienen. Ik heb ook ergens terug geschreven dat zolang als het maken van content (= muziek, boeken, kranten, bladen) door mensen worden gedaan, die mensen daarvoor in enige vorm zullen moeten worden betaald; daar sta ik nog steeds achter.

De term 'paradigm shift' komt bij Thomas Kuhn vandaan en is binnen 'het cultuurdenken' een soort vaste term geworden voor een fundamentele (want het model wordt op zijn grondvesten geschud) verandering.

Dat 'gratis' een relatieve term is, merk je ook op een ander gebied: de telecombedrijven is het een doorn in het oog dat ze ongelimiteerde dataconnecties hebben toegestaan zodat er heel erg veel dataverkeer (downloads) door hun draden gaat. Zij willen daatvoor wat terugzien en als gevolg daarvan merk je dat in eerste instantie mobiel dataverkeer - de groeimarkt hedentendage - niet meer op ongelimiteerde basis wordt aangeboden; en er zitten meer adders onder het gras (je kunt je maandtegoed niet meer meenemen).

Testen tav activiteit via connectiviteit met een smartfoon wijzen uit dat er continue dataverkeer is, vele malen per etmaal - de consequenties laten zich raden, net als die van internationale activiteit (roaming).

In tegenstelling tot Musician maak ik me minder zorgen over het voortbestaan van de muziekindustrie: we zullen fysieke albums in meerdere vormen kunnen blijven kopen, de releases zullen beperkter zijn, de prijzen misschien iets hoger, maar in een omgeving waarin een artiest precies weet wie zijn publiek is en hoe hen tye bereiken (social media, concerten), hoeft dat soms niet eens. Wat nl ook de afgelopen 30 jaar is veranderd, is de hoeveelheid aandacht die we aan media generiek schenken.

Als je geïnteresseerd ben zou je eens kunnen snuffelen op hypebot.com of googlen naar het interview op Youtube van Trent Reznor (Nine Inch Nails) met Digg - hij zegt als muzikant hele zinnige dingen. Ook het rapport - Achter de schermen - van het Sociaal Cultureel Planbureau biedt een schat aan informatie - het is boeiende materie.

Kijk, daarin kan ik je helemaal vinden, een ontwikkeling die ik ook zo zie en ook voor de toekomst kans van slagen heeft. Dan moeten we wel weer bereid zijn 20 eurootjes te betalen voor dat begeerde album. Het prijspeil van 1985. Ik doe het.

Als jullie mijn bericht van 1,5 uur geleden hadden gelezen dan hadden jullie het helemaal niet over prijsstijgingen hoeven hebben, nergens voor nodig blijkt uit alle cijfers.

Heb ik gelezen, maar ik geloof niet dat de kostprijs van een CD lager kan zijn als je er 2 duizend van verkoopt in plaats van 200 duizend stuks.

Dat kan je uiteraard niet geloven, maar volgens mij zijn de geldstromen binnen de muziekindustrie een financiële discussie en geen geloofsovertuiging.

Er wordt meer omzet en meer winst gemaakt en we moeten meer gaan betalen? Eigenlijk zouden we juist minder moeten gaan betalen in zo'n geval, bij een gezonde economie.

even mijn link van een tijdje terug naar voren schuiven, voor de mensen die nog steeds 'geloven' dat vrij downloaden de muziek industrie schaadt.

Ik ga eea even napluizen - heb je wellicht wat links met info? - mijn persoonlijke ervaring met Amazon (UK) leidt me iig ertoe te suggereren dat daar de prijzen voor cd's nieuw repertoire bij release zo'n 15 - 20% hoger liggen dan 2 -3 jaar geleden; nieuwe cd's gaan daar nu veelal voor ca 9 - 10 GBP (ex verzendkosten)

De geldstromen zijn er wel, er wordt verdiend, maar ik vraag me af in hoeverre dat bijdraagt aan een gezonde pluriforme ontwikkeling voor artiesten. Ik zal niet beweren dat het vroeger altijd beter was. Toen stak de manager vaak het geld in z'n zak, nu is het de internet-dienstverlener die er een leuke boterham aan verdient. Maar is er daardoor een beter klimaat ontstaan waarin artiesten zich creatief kunnen ontplooien? Dat is toch de insteek van dit forum. Muziekindustrie eruit, dat is beter voor de artiest. Is dat zo? Krijgen nieuwe bands nog de tijd om een albumidee te ontwikkelen en de ruimte om zich vrij te ontwikkelen? Ik hoor eerlijk gezegd steeds meer van hetzelfde en weinig vernieuwends. Als muziek alleen maar business is en geen cultuurgoed meer, dan kunnen we alleen nog Marco Borsato bij de Blokker kopen en is de pluriformiteit waar de oude maatschappijen soms best wel oog voor hadden, verloren gegaan. Ik denk aan een EMI die wel eens een paar ton in een band stak zonder het er ooit uit te halen. Kom daar nog eens om.

Een lp kostte toen geen 20 euro. Een cd wel maar dat was toen een nieuw product waarvan de ontwikkelingskosten nog moesten worden terugverdiend. Vandaag is een cd veel goedkoper te produceren dan een lp.

Wat consumenten aan cd's uitgeven wordt vooral bepaald door het budget dat ze er voor over hebben. Door cd's een pak duurder te maken gaat de verkoop er niet op vooruit gaan. De winstmarges ook weinig of niets. Want juist als sommige cd's als een koopje ervaren worden, gaan mensen wel eens over hun budget.

Is dat een toename of een daling? Men leest steeds minder. Radio speelt geen echte rol van betekenis meer. Tv durf ik zo niet te zeggen, ik kijk zelf nog maar zelden. Online gebeurt er wel steeds meer, maar veel vluchtiger. Als iets langer is dan 140 tekens is de gemiddelde Internetgebruiker zijn aandacht al kwijt. Liedjes van drie minuten worden al niet eens meer afgeluisterd.

Ik denk dat alles hier al eens voorbij is gekomen, maar goed:

- Omzet stijging van bijna 2% Q1+Q2 2013 muziekindustrie door streaming: Brancheorganisatie NVPI
- Universal Music Group omzetstijging 7% en winststijging 47% in Q3 2013 door streaming: Link naar de cijfers, blz 2

Zal er morgen eens naar kijken; datzelfde geldt voor media-aandacht. In a nutshell: een daling - eind jaren 70: 13 miljoen inwoners, 3 boeken per hoofd van de bevolking; begin dit decennium: 16 miljoen inwoners: 2 boeken per hoofd van de bevolking. Radio: steeds minder - tv: iets toegenomen, maar niet zuiver meetbaar (dual screen usage/multi-tasking).

De verkoop van fysieke muziekdragers daalde in een jaar met 18,4 %. De stijging die voor de winst van 2% zorgde zat helemaal in de streamingdiensten: abonnementen en advertenties.
Dat is geen winst voor het albumformat en de artiest die meer wil dan die ene hit.

De quotes komen van een artiest met een paar cd's op deze site waarvan de bekendste 73 stemmen heeft en een gemiddelde van 4,01. Behoorlijk voor MuMe-begrippen dus. Deze mijnheer heeft gewoon een baantje en zou veel liever geld verdienen met muziek. Ik stel derhalve vast dat de comments "integer" zijn. En nee, niet van Aphex Twin.

ik heb overigens niets tegen het principe dat artiesten geld verdienen met de verkoop van producten. Sterker nog, aan mij hebben ze een goede want ik word an sich niet blij van van streams en mp3's anders dan dat het een handige aanvulling is op het fysieke product. Is iets goed, dan koop ik het op iets waarmee ze wat verdienen. Is iets niet goed, dan hebben ze pech en vind ik de 0,000002 cent voor de draaibeurt eigenlijk al te veel. Ik vind gewoon simpelweg niet dat iedereen die muziek maakt ook wat moet verdienen. Net als niet iedereen die voetbalt wat zou moeten verdienen.

we hebben namen nodig...

Zit een punt in, iemand die als hobby muziek maakt en daar verder niets bijzonders mee doet hoeft daar echt niet per se iets mee te verdienen. Maar als iemand probeert daar professioneel mee om te gaan en albums gaat uitbrengen, optredens verzorgd enz. mag daar soms best wel wat tegenover staan vanuit de luisteraar.

Keef Baker

NIet bepaald iemand die er van kan leven inderdaad.

En ik ben het voor een groot deel wel met hem eens wat betreft niets van kanalen weghalen. Ook dat vind ik voor mij persoonlijk niet verstandig. Maar ik ben wel erg kritisch over hoe tegenwoordig geld bij artiesten komt.

Was het het voor de opkomst van de mp3 en de streamingdiensten wel zoveel makkelijker voor een beginnend muzikant om zijn centen te verdienen? Ik betwijfel dat.

Het geld komt pas met succes. Eerste voorwaarde om zowiezo succes te kunnen hebben is gehoord te worden, mensen te bereiken. De mogelijkheden om de wereld met je muziek kennis te laten maken zijn in dit digitale tijdperk alleen maar zo beperkt als je eigen creativiteit.

Wil dit zeggen dat het succes makkelijker te bereiken zal zijn? Natuurlijk niet, maar het is ook niet moeilijker dan voordien. Succes is slechts weggelegd voor de happy few, dat was vroeger zo, en dat is nog steeds zo. Ik ga hier niet uitbreiden over de verschillende factoren die maken dat iemand het "maakt" of niet, maar klagen dat je niets verdient met je muziek vanwege het huidige muzikale (distributie) landschap is een beetje zielig, én onrechtvaardig tegenover voorgaande generaties getalenteerde muzikanten die ook nooit boven de middenmoot zijn kunnen klauwteren, en het grootste deel van de centen van hun lp- of cd verkoop in de zakken van de muziekindustrie zagen verdwijnen.

Is dat nu anders? Spotify heeft sinds hun lancering 3 jaar geleden 500 miljoen dollar aan de houders van de rechten op de muziek uitbetaald. Zelf zeggen ze dat 70% van al haar inkomsten naar deze uitbetalingen gaan. Nu heb ik geen zin om na te gaan en/of uit te rekenen of 500 miljoen genoeg zou zijn om in verhouding met de hoeveelheid gestreamde muziek de betreffende artiesten behoorlijk te vergoeden (zou gaan om 0,4 dollarcent per play) om tot mijn conclusie te komen.

Ten eerste is het namelijk zo al wel duidelijk dat van die 500 miljoen vele andere zakken in de muziekindustrie gevuld worden voordat er wat kruimels bij de artiesten zelf terecht komen (Niets nieuws dus).
En ten tweede, een zaak gebaseerd op een model dat alleen maar meer verlies maakt naarmate dat het populairder wordt (58.7 miljoen euro verlies vorig jaar, 45.4 miljoen het jaar ervoor) is gedoemd om te verdwijnen in zijn huidige vorm. Spotify heeft niet alleen veel muziek in de "cloud", maar hun gehele business model.

Weeral een economische zeepbel, waar de belangrijkste aandeelhouders (de grote labels(!)) op tijd de grote poen zullen pakken voordat ze ploft, en de kleine garnalen (in dit geval de muzikanten en de muziekliefhebbers) zoals gewoonlijk de minder aangename gevolgen te slikken zullen krijgen. Meer macht (geld) voor de gevestigde media-multinationals, minder in de pap te brokken voor de artiesten en de consumers.
Vul de praktische gevolgen zelf maar in... R.I.P Muziekindustrie!? Goeie zaak!?

Gerelateerde bronnen:
Forbes: Spotify Doesn't Enrich New Artists--But Who Does?
De Morgen: Spotify: hoelang blijft het liedje nog duren?

Uitstekende inhoudelijke bijdrage, Cabeza. Geeft wat meer nuance aan de discussie. De winst- en verliesrekening is niet zo één-twee-drie op te maken, zowel voor de artiest als voor de liefhebber.