De cijfers die Cabeza geeft, tav Spotify komen in hoofdlijnen overeen met de mij bekende, zoals ze o.m. op de site van de Financia Times zijn te vinden.

Voordat ik daarover nog iets zeg, wil ik even terug naar naar en eerdere post, die van Tuktak: hij gaf cijfers voor Nederland cijfers van het NVPI (voor het afgelopen jaar) en cijfers mbt de resultaten van Universal (Vivendi).

Om met het laatste te beginnen: als je chocola wilt maken van een jaarverslag moet je bereid zijn er dieper in te duiken en extra info tot je beschikking hebben. Als je verder kijkt, valt een aantal zaken op:

[nb: ned alert]
* in eerste instantie wordt de omzet van het dat jaar verworven EMI meegeteld; laat je die weg en dat moet je, voor een zuivere vergelijking dan val de omzetgroei heel bescheiden uit slechts 0,9% en dat geeft dan weer te denken, omdat het effect van valutaschommelingen bijv al zo'n 4% is.

* verder we hebben het over de resultaten obv EBITA - dus exc. "D"epriciation - het zou interessant zijn om te weten hoeveel en wat Universal heeft afgeboekt van de back catalogue van EMI.

* ook interessant om te weten voor hoeveel de "A"mortization van EMI in de boeken staat - in boerentaal: wat is de goodwill van EMI nog waard.

[/ nerd alert]
Zonder die cijfers zal een analyst weinig eenduidige info kunnen presenteren over Universal. Doorgaans bevat zo'n jaarverslag ook een behulpzaam hoofdstuk [i]Trends, impact ervan en maatregelen of voorzieningen" - ook daar kan je veel uihalen.

As it stands lijkt het een Goed-nieuws-show die - imo - weinig betekenis heeft. Datzelfde geldt voor de cijfers van het NVPI. Doordat het NVPI die cijfers steeds in andere hoedanigheden (omzet vs afzet; games + hardware er wel/niet bij) zou je eigenlijk ale cijfers moeten normaliseren en dat is een hondenkarwei (waarvoor ook de benodigde gegevens ontbreken). Eigenlijk ben je dan - gedwongen - appels met peren aan het vergelijken.

Ga ik echter terug naar de gegevens van het NVPI zelf, dan vind ik voor 2005 een halfjaarotaal van 147 miljoen euro (voor 27,1 miljoen exemplaren en voor 2006 een totaal van 137 miljoen euro (voor 27,6 miljoen exemplaren).

Dat steekt nogal schril af bij de 58,1 miljoen euro van de eerste helft van 2013. De betekenis daarvan is ook dat we in 2005 gemiddeld 9 euro per hoofd van de bevolking uitgaven en in 2013 was dat 3,45 euro per hoofd van de bevolking.

Hoe je dat ook wendt of keert, lijkt de trend me duidelijk: een fikse daling in 8 jaar.

Spotify: betaalt idd 70-75 % van de inkomsten voor rechten aan de majors. Die vinden dat helemaal niet erg; alleen slaat dit wel de bodem uit onder het model van Spotify. Uitgeves piepen al - begrijpelijk - dat ze van elke app die verkocht wordt voor de iPad 30% aan Apple moeten afdragen, maar 70- 75% is over langere termijn gewoon niet op te brengen.

Het gevoel dat mij bekruipt is dat van de internet-bubble (2000/2001) toen de koers van World Online razendsnel steeg, de gemiddelde waarde van een internetabonnee (ook de gratis abonnementen) op zo'n 300 - 450 euro werd geschat en er bakken met geld werden uitgegeven om abonnees te werven. Later zakte de soufflé in elkaar. In NL was er ooit een soufflé die Hyves heette: voor 37 miljoen gekocht door TMG en inmiddels afgedankt (meen dat de boekwaarde nog op 6,5 miljoen euro werd geraamd) - in zes jaar tijd 30 mijoen down the drain

De majors en de telco's zullen Spotify wel leuk vinden, de users ook nog - while it lasts - maar ergens gaat een klap vallen. Ik heb ook nooit de mensen begrepen die fors investeerden in World Online en laatselijk Facebook. Ongrijpbaar, funny, cloudy money indeed

Dood aan Spotify, lange leve Bandcamp

Kun je gewoon al je aankopen bekijken en in de mobiele app terug luisteren/streamen.
En kun je ook nog aan al je vriendjes en vriendinnetjes laten zien hoe cool jouw collectie is...
Kijk bijv. maar naar die van mij: sietse's collection | Bandcamp
(helaas kun je pas kort alle aankopen elders gedaan, maar met download coupon ook aan de collectie toevoegen...ontbreken bij mij nog zo'n 20 albums)

Tegenwoordig zie ik het ook steeds vaker gebeuren dat artiesten hun CD's door middel van crowdfunding op de markt moeten brengen. Ergens is het wel een trieste zaak dat het zo moet, maar het is des te tof als zo'n project slaagt. Dan lijkt de consument er toch vertrouwen in te hebben. Ik ben ook zeker niet te beroerd om 30, 40 euro te 'investeren' in een toekomstige CD release, al doe ik zoiets natuurlijk wel selectief.

Ik weet niet zo goed wat het is, maar ik krijg altijd een beetje de kriebels van het woord crowdfunding. Dat begon op de universiteit al toen crowdfunding ineens hip werd. Men lijkt bij elk financiële gat te denken dat crowdfunding de boel wel oplost. Het ademt vaak zo'n naïeve houding uit.

Diverse oud-medestudenten van mij gaven presentaties en zeiden dan dat er met crowdfunding geld binnengehaald kon worden. Alsof het allemaal vanzelf gaat zonder dat ze daar verder een plan van aanpak of zelfs een minimale toelichting bij konden geven. En dan zaten de docenten achterin nog trots te knikken ook.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind het hele nobele initiatieven, maar met alleen crowdfunding ga je het vaak niet halen. Zeker niet als iedereen zulke acties gaat opzetten. Persoonlijk zou ik niet bereid zijn om 20 euro of meer te investeren, het moet namelijk wel leuk blijven. Dat geld kan ik nu ook niet missen.

Dat crowdfunding deden we in de jaren 90 al bij beginnende bandjes. Demootje danwel album cofinancieren. En dan zag je je naam terug in de thankslist.

In de gemeenteraad van de plaats waar ik woon heeft crowdfunding danwel cultureel ondernemerschap inderdaad de status van lapmiddel gekregen. Partijen durven niet te zeggen te bezuinigen op voorheen vanzelfsprekende zaken en denken dat de tekortkomingen wel bijgelapt zullen worden. In die zin ben ik het met Stijn eens. Je kunt vantevoren niet berekenen wat je binnen zult halen. Je kunt eigenlijk alleen achteraf wellicht zeggen dat de uitgave minder groot was dan begroot.

Als katalysator voor plannenmakerij vind ik dergelijke initiatieven wel nut hebben. Want vantevoren roepen: 'het kan niet' inspireert niet tot het uitbroeden van goede ideeën.

Party pooping zit niet in m'n aard, maar ik zou niet zo snel 30 - 40 euro voor een cd neertellen. Dat heeft alles te maken met een gewijzigde perceptie: imo is een cd steeds meer consumptiegoed (vergankelijk) geworden. Voor een vinilio ligt dat iets anders, maar dan nog is 40 euro een boel geld. Dat ik overigens wel wil betalen voor iets speciaals (ook een collector's item).

Crowd funding kan op zich aardig zijn - denk ook aan een kickstarter. Het mooiste voorbeeld van de week? In Haren - u weet wel het dorp dat sinds Facebook heeft ervaren dat het echt bestaat - heeft een boekhandel een herstart gemaakt nadat de zaak in handen kwam van een collectief van 100 funders. Motivatie van sommigen - een plaats als Haren, moet toch een goede boekhandel hebben. Eerlijk gezegd zie ik zoiets niet gebeuren tav een platenzaak en bijv een gemeente als Ede.

Een platenzaak op díe manier op de been houden, dat wordt wel een wat zielige bedoening. Wel denk ik dat voor het fysieke voortbestaan van muziekalbums (klassiek/jazz/wereld/pop/rock) een fysiek verkoopkanaal nodig blijft. En daarmee ook de noodzaak van een ruime back catalogue, al dan niet voorradig, dan toch wel te bestellen via die fysieke winkel. Zelf heb ik het er voor over om naar mijn lokale platenwinkel te gaan en daar na een gezellig praatje de deur uit te lopen met een album dat ik zocht. Ik betaal dan 18-20 euro terwijl ik weet dat ik 'm ergens in een webshop ook voor 13 had gekregen, maar dat stukje beleving in eigen dorp, daar heb ik nog wel wat voor over.(veel gekker dan die 20 euro moet het ook niet worden, trouwens).

En dan vanuit het perspectief van de artiest. Half Nederland is inmiddels al 'ontdekt', dus het scouten van talent, daar ontbreekt het niet aan. Kansen genoeg. Waar het om gaat is het opbouwen van een langdurende relatie tussen artiest en liefhebber. Langer dan dat eenmalige virtuele succesje. Het publiek groeit dan idealiter met zijn/haar favoriete artiest mee, in goede en kwade dagen. Dat hoeft niet zo ver te gaan dat je een op te nemen album gaat voorfinancieren, maar het afnemen van een nieuw album via een eigen verkoopkanaal (bijvoorbeeld Kayak) of achterin de concertzaal geeft een stukje verbondenheid, waarbij je dan niet direct staat te rekenen of het wel de scherpste prijs is.

Kortom: als het goed is en het je wat doet, mag het ook wat kosten. Dat geldt voor de 'liefhebbersalbums', de vergeten 'gems' uit de back catalogue, fraai gerestaureerd en met een mooi boekje (ik denk aan de releases van Esoteric, BGO e.a.) maar dat geldt niet voor de hitalbums. Robbie Williams, Kate Perry en Jan Smit komen er zonder mij ook wel en dan is 20 euro belachelijk duur voor een massaproduct.

Hoeveel mensen wonen er in jouw eigen dorp? Neem dat aantal, vermenigvuldig het met 3,45 (volgens NVPI de de muziekuitgave per hoofd van de bevolking, in het eerste halfjaar van 2013) en vermenigvuldig dat met 2. Wat denk je levert dat voldoende jaaromzet op om een muziekwinkel in jouw dorp draaiende te houden? Ik vrees het antwoord te kennen. In Utrecht zijn de afgelopen 5 - 10 jaar zeker 20 platenzaken verdwenen - we hebben er nu nog 5 (Mediamarkt, Bijenkorf en V&D niet meegeteld - die hebben nauwelijks assortiment).

Opvallend dat jij het op 20 euro houdt en RadioMad op 30 - 40, voor zeg maar fundprojecten (dat scheelt al een factor 2). Hoe gemeend ook wij, muziekliefhebbers, gaan de business in huidige vorm NIET redden. De leukste winkels zijn imo breed gesorteerde de winkels met cd's en vinyl, ook tweedehands. Economie heeft me geleerd dat je een opslag (=iets extra's) betaalt voor het opheffen van een verschil, in tijd (asperges eten in de winter) of afstand ((Franse kaas, Roquefort) en expertise (de fotovakhandel: welke lens moet ik kiezen voor een reisavakantie).

Alleen moet dat verschil niet gelijk zijn aan of groter dan de helft van de prijs, dan klopt imo "de toegevoegde waarde" niet meer, hoe aardig de verkoper ook. De bekende etailers hier hanteren prijzen voor een nieuwe cd vanaf 7 euro - da's heel geen 20.

De kredietcrisis en de impact ervan hebben me gedwongen kritischer met geld om te springen: ipv van alleen AH nu hoofdzakelijk winkelen in Lidl en op de markt. Kocht ik vroeger zeer regelmatig stapels cd's twv 80 - 90 euro; nu zit ik al zeer kritisch te wikken en wegen om zoveel mogelijk voor een bedrag net boven de 25 GBP te krijgen (dan rekent Amazon nl geen verzendkosten meer).

Gemiddeld betaal ik zo'n 5 - 7 euro voor een album; en ik koop veel. Voor zeer speciale dingen, met een hog H3-factor - die in het verleden hun gevoelswaarde hebben getoond - betaal ik meer; laatst nog 38 euro voor de Dead Can Dance dubbel lp (MOFI-uitgave) van Spirit Chaser. 70 - 80% koop ik online, de rest op beurzen of in speciaalzaken. De gewone muziekretailer gaat van mij niet (meer) rijk worden.

Nogmaals: wij muziekliefhebbers gaan de muziekretail niet redden. En een fysiek kanaal - wat is er fysieker dan een album kopen na een concert en de artiest(en) het album laten signeren? Veel artiesten vinden het ook leuker als je de lp koopt - en dan nog heb je nog van die droefsnoeten die een zelfgebrande cd met knutselhoes door een artiest laten signeren; sommige artiesten zijn dan te aardig om dat te weigeren.

Als artiest zou ik iemand die met een gebrande cd om een handtekening kwam vragen geen blik waardig gunnen. Is net alsof hij/zij je een middelvinger of een tik voor je smoel geeft. Echt respectloos.

Ik herken het trouwens wel: je klikt van alles aan voor de gratis verzendkosten en op een gegeven moment zit je een halfuur te wikken en wegen wat je nou echt wilt hebben. Dan wil je eigenlijk niet verder gaan dan 35 of 40 euro en moet er een tientje weg (anders doet het te veel pijn). Zijn dan altijd goede cd's, waar je anders meer voor betaald. Dilemma's...

Het voordeel van online shoppen zit hem er onder andere in dat de consument niet hoeft te zien hoe het personeel voor die lage prijzen moet werken: Kijkje achter de schermen bij Amazon.

Zou dat in de verdeel centra van de AH,. TNO of de post om maar wat te noemen zoveel anders zijn?

Is dat een suggestieve vraag?

Soort van. Het zal vast niet zijn dat Amazon de enige is die hier in uitblinkt

Iedereen kent Bertus? Vast wel, dat is de grootste leverancier binnen Nederland(en misschien wel de wereld, doen ook in Canada e.d.)
Ik hoorde laatst van iemand die er werkt dat de baas een privé vliegtuig heeft en meerdere huizen over de wereld, en dat in deze tijd. De inkoop prijzen van bertus zijn ook hoog. over de 10 euro voor een nieuwe CD. Dat mag wel 'es wat omlaag en de omzet dan eerlijk verdelen

Een zeer herkenbaar verhaal. Ik koop alleen geen vinyl meer en zeker niet voor € 38,00. Van de week 5 cd's besteld bij Amazon voor 26 pond. Dat was overigens nog voor die uitzending. Nieuwe cd's koop ik voor rond de 10 pond.

Ik kocht laatst wel een cd van € 17,00, een nieuwe cd van Ton Scherpenzeel die niet zomaar te krijgen was en toen vond ik het leuk om het album via zijn site te bestellen. Dat heeft ook wel z'n charme waar ik wel een paar euro voor over heb.

Maar wij kopen dan nog cd's (of Lp's).
De tijd dat fysieke albums per miljoenen over de toonbank gingen, is voorbij. We zijn aan onze eigen voorspoed ten onder gegaan. Nieuwerwetsigheden hebben altijd voor en nadelen. Kinderen krijgen tegenwoordig verplicht les op de I-pad en jawel, de orthopeden krijgen kinderen met rug en gewrichtsklachten over de vloer.

Wij hebben artiesten die klagen: de een heeft geen geld om nieuwe opnames te kunnen maken, de ander ziet er geen brood in om nog een nieuwe cd uit te brengen: er moet geld op worden toegelegd en vanuit andere verkoopkanalen krijg je alleen maar een fooi of een schouderklop.

Ik zat mij af te vragen, of het aanbod van muziek in 2013 groter zou zijn dan pakweg 30 jaar geleden of dat schraalhans daadwerkelijk in de muzikale keuken aanwezig is. Zijn er nog dezelfde boeiende ontwikkelingen als begin jaren '80 of gaan de creatieve uitspattingen in een spiraal naar beneden, net als de inkomsten van de artiesten?

Pas als dat meetbaar is, kun je volgens mij de juiste vergelijkingen maken en conclusies trekken over de huidige situatie.

Even wat antwoorden - mijn markeringen:



1. ja
2. nee
3a. de cultuurfilosofische "aesthetischer Distanz" vereist dat er een zekere afstand is tussen periode/artefact en moment van beoordelen. We zouden kunnen gaan t/m het einde van de 20e eeuw - dat lijkt me acceptabel; daar liggen al wel de zaadjes van de verandering van de massacultuur.
3b. Hoe zou je dat willen meten - en da's een serieuze vraag - in bestede tijd, geld, volume. De verschuiving van de beoordelingsmaatstaf - en dat zeg ik niet om te dollen - is een intregraal onderdeel van ons veranderend mediaconsumptiegedrag.





Voor de zekerheid stel ik even de controlevraag: jij koopt NIET bij Amazon?

Verder verwijs ik graag naar de discussie die we - meerdere users - hierover heb gevoerd hebben op

Muziek >> Algemeen >> Online muziek kopen

Ik zal het programma zeker bekijken. Eet jij trouwens "plofkip?"

Ik koop NIET bij Amazon.

Maar er is geen reden voor 'de controlevraag'. Ik wijs er namelijk gewoon op hoe die prijzen zo laag gehouden kunnen worden en wijs consumenten daarbij niet de vinger.

18.000 x 3,45 x 2 = 124200. Niet genoeg, dat snap ik ook. Vandaar dat er ook ansichtkaarten en DVD 'tjes e.d de deur uit gaan. Nog niet genoeg waarschijnlijk. Maar ...het is er nog, wonder boven wonder. Geen stralend businessmodel.

Misschien toch nog even over die boekenwinkel. Laten we een CD nu eens beschouwen als een stuk Cultuur. Dan gaan we een laag BTW-tarief invoeren en een verplichte minimumprijs, zoals bij de boeken, en een onafhankelijk orgaan die daar op toeziet. Niet een lekker neo-liberaal model natuurlijk, maar er zijn toch ook nog een paar andere waarden in het leven.

En je denkt dat een verplichte minimumprijs er voor gaat zorgen dat de omzet in de branche gaat stijgen? Ik denk zelf dat de selecte groep mensen die nog op regelmatige basis fysieke geluidsdragers aanschaft eerder zal kiezen voor streamen of zelfs illegaal downloaden.

Dat laatste is een heel hardnekkige mythe - sorry - downloaden is in NL nog steeds niet illegaal - mits uitsluitend "voor eigen gebruik". Verspreiden van gedownloade content (zo ook het posten van links) is wel strafbaar. Een aantal jaren geleden is er door een vijftal partijen - w.o. Sony - een rechtzaak aangespannen tegen iemand die gedownloade films op dvd brandde; afgewezen door de rechter; de uitspraak: hij brandde de dvd's puur voor eigen gebruik (alsmede back-up).

We wijken af van landen om ons heen (oa Duitsland en Frankrijk), maar Teeven - die dit in portefeuille heeft - heeft het nog niet op de agenda gezet. Er is heel veel politieke weerstand tegen.

@Fedde: bij de leukere zaken zoals Minstreel Music (Zwolle - organiseert ook concerten en brengt ook platen uit), Koning Wllem (Deventer - veel spellen, role playing, adventure games etc) is het aanbod erg gevarieerd en heb je ook de indruk dat er een enorme dosis liefde voor muziek achterzit en dat dat de belangrijkste drijvende kracht is voor de mensen die de zaak runnen, niet het geld. Dat was ook het geval bij Da Capo in Utrecht, waar Michel Terstegen met zijn kennis van/liefde voor de 60s een enorme bron van kennis was voor muziek uit die tijd; hij gaf bovendien ook platen en een tijdschrift uit. Vanaf 2007 heb ik nog een aantal singles uit de 80s bij hem nieuw (uit voorraad) kunnen kopen. Na het verscheiden van Michel is de winkel helaas stopgezet; ook dit jaar op de beurs met buitenlanders (oa Zweden) gesproken die dat nog steeds betreurden.





Jij koopt veel en dat telt natuurlijk mee, maar de reden is ook dat een andere veelkoper, Musician het issue hier Muziek >> Algemeen >> Online muziek kopen heeft aangekaart - hij koopt wel heel regelmatig bij Amazon; daarin zit een zekere ironie

Rudi S heeft op dat topic een aardige reactie geplaatst - mede nav het bericht dat van de week in NL circuleerde over H&M en CoolCat die kleding latenvervaardigen in Bangla Desh. Ik zal de docu zeker gaan bekijken - al heb ik wel een idee waarheen het gaat; sinds Gunther Walraff's - Alle Turken heten Ali heeft de under-cover-journalistiek niet echt grote stappen voorwaarts gemaakt; het blijft een beetje a self-fulfilling prophecy: als je wilt aantonen dat het ergens onmenselijk aan toegaat, is dat veelal niet lastig te bewijzen. Edoch, alleen publiciteit zorgt ervoor dat een werkgever dingen aanpast.

Ook een minimumprijs gaat de cd-verkoop in winkel niet redden: er is binnen de EU vrij verkeer van personen en goederen. Zolang dat prijsverschil ruim genoeg blijft, zal een minimumprijs in NL winkels de cd niet redden.

Bij de boekhandel werd voor de minimumprijs/verticale prijsbinding altijd het argument gehanteerd dat zoiets zorgde voor de instandhouding van een ruim assortiment. Voor de NL boekhandel is dat eigenlijk een drogreden: de afgelopen 20 jaar heb ik het aanbod in de boekhandel enorm zien verschralen. Bij uitgeverijen hoor je ook steeds vaker dat boekhandels steeds vaker "eentjes" aanschaffen van een debuterend auteur - een enkel exemplaar.

Zeker, maar ik ga geen dingen die ik koop, waar dan ook, als goed van mezelf zitten bestempelen of zitten verdedigen. Je hoeft ook niet je ogen te sluiten voor onoorbare zaken.

Er is bovendien geen koe zo bont of er zit wel een vlekje aan.
Dan kun je zeggen: nu je dit weet, is zo'n aflevering dan schokkend genoeg om er geen cd's meer te willen kopen. Ik vind dit wel een punt van overweging maar heb niet de wetenschap of Wowhd, Cosmox of desnoods welke online cd verkoper dan ook, betere salarissen heeft, betere arbeidsomstandigheden of zo'n armcomputer die bijhoudt hoe hard je werkt.

Stel dat je dat wel zou weten en andere bedrijven zouden functioneren zoals een bedrijf hoort te functioneren.
Dan vind ik een overstap het overwegen waard.

Dat gezegd hebbende, het gaat er mij uiteindelijk ook niet om Amazon ten val te brengen, sterker nog, ik zou het ook blijven ondersteunen als cd's bijvoorbeeld 1 pond duurder zouden worden als daarmee zaken kunnen worden verbeterd.

Gisteren de actie dat grote kledingbedrijven de aanschaf van Angora truien weigeren, nadat ze gezien hadden hoe konijnen werden geplukt in China. Tja. Als er blijkbaar in China wordt ingekocht, zijn er sowieso wel wat andere dingen op dat land aan te merken. Ook inzake kleding. Werkdagen van 12 uur voor kinderen van 12 jaar oud tegen een salaris van minder een euro per uur. Ik weet nog niet wat ik erger vind, dat afgezet tegen die konijnen.

Het liefst zou ik zien, dat Engelse en/of Europeesche wetgeving een einde maakt aan de getoonde werkwijze van Amazon. Maar met de rechtse en/of liberale wind van deze tijd schiet het niet erg op allemaal.

Er was onlangs veel ophef over de situatie in Bangladesh. En terecht ook, want de beelden waren verschrikkelijk. Helaas vinden vergelijkbare zaken overal plaats. Ook in Nederland, zoals enige tijd geleden nog een aantal kwesties in het nieuws kwamen. Ze zitten overal: lieden die voor eigen gewin de werk/levensomstandigheden van anderen op destructieve manier beïnvloeden. Een tandeloze of een soms zelfs 'behulpzame' overheid is daarvan o.a. de oorzaak. Dat laatste komt (helaas) de laatste tijd steeds vaker voor.

Ha, dat woord had er niet moeten staan, ik weet zelf ook wel dat het niet illegaal is. Ik wilde alleen het onderscheid maken tussen betaalde streams en downloads via torrents e.d. waarbij er geen cent naar de artiest in kwestie gaat (los van de discussie hoeveel er van een spotify stream uiteindelijk bij de artiest terecht komt). Overigens, een zeer groot deel van de gedownloade data komt voor rekening van torrents, waar je normaliter tegelijkertijd zowel upload als download. Tenzij je in de opties je ul-snelheid op 0 zet, maar dat doet vrijwel niemand. Als iedereen dat zou doen valt er ook niets meer te downloaden .

Het ging mij er alleen om dat ik aan wilde geven dat een minimumprijs voor cd's wat mij betreft eerder averechts zal werken voor de omzet.

Jij hebt het aanbod zien verschralen de afgelopen 20 jaar (cijfers?). Hoe zou het dan geweest zijn bij een niet-gereguleerde markt? Blokker verkocht dan een stapeltje bestsellers voor 5 euro en de boekhandel (als die dan nog bestond) verdiende vervolgens niets meer om dat debuut waar een enkeling om vraagt in de schappen te zetten. Die boekenprijs gebruik ik als vergelijkingsmodel. Als je het helemaal aan de vrije markt over laat, dan betekent dat verschraling. De moordende prijsconcurrentie houdt vervolgens de wantoestanden bij de distributie in stand.

Andere vergelijking: de plofkip. Het idee dat de consument altijd alleen maar de laagste prijs wil ten koste van alles is onjuist gebleken. Natuurlijk, je kunt gratis boeken en albums downloaden. Op korte termijn heel voordelig. Maar de strop komt daarna.

Dat ben ik helemaal met je eens - en je verduidelijking snap ik - op "het download-topic" is er volop over dat 'illegale'aspect gediscussieerd.

De platenindustrie heeft aan de ene kant de prijs van cd's heel lang relatief hoog gehouden om het koetje uit te melken ("bleeding the cow" zegt men in de US), er kwamen re-releases, opgeleukt met bonus-meuk, dvd'tjes er soms bij - om de PLC (de levenscyclus van het produkt) maar te rekken. Bij diverse bands (U2, Depeche Mode, Tears for Fears) hoor je de liefhebbers uitgebreid verhalen over al dat moois wat tot hen komt - alleen het is wel gepimpt moois van 30 jaar oud; er lijkt bij de platenindustrie geen greintje creativiteit meer overgebleven te zijn.

Aan de andere kant laat de platenindustrie - soms binnen een half jaar na release - de prijs van een album al halveren; check de "aanbiedingstafels" van Plato. En dat geldt niet alleen voor de big sellers, maar ook voor bijv Yeasayer. De snelle koper schiet zich op die manier in zijn eigen voet. Als ik de nieuwe Tommy Wieringa in de winkel zie liggen, weet ik dat dat boek echt niet binnen een jaar in prijs zal halveren. Waarom een cd dan wel en waarom niet meteen die lagere prijs gehanteerd?

Uit contacten met div internet-research/consultancybedrijven (in de periode 2000 - 2005) bleek er internationaal een redelijk consensus te zijn over de prijs van een album, omgerekend was dat toen 5-7 euro voor een download en 7 - 10 euro voor een album (duur van het album, repuatie artiest waren belangrijke wegingsfactoren).

Te lang heeft men in NL aan een hoog prijsniveau vastgehouden. Jongeren - want cd's kopen is ook een kwestie van iets aanleren in de leeftijdsklasse van zeg 12 - 20 jaar - besteden hun budget veeleer aan games (hardware en software), ringtones en dvd's.
Als je in je puberteit niet aan boek lezen doet, ga je als volwassene niet opeens boeken verslinden. Hetzelfde geldt voor cd's kopen.

Om met het eerste te beginnen: die verschraling heb ik met eigen ogen waargenomen, ondersteund door waarnemingen van andere boekliefhebbers - dan ging je naar Selexzys om naar een boek te vragen dat in NRC was gerecenseerd, was het er niet. Je zag de winkels veranderen: er kwamen cd-roms, eductief, games, tijdschriften, veel displays met stapels liggende boeken.

De andere bron: kwalitatief onderzoek: zowel in Nederland (NRC) als in the UK (TLS) is onderzoek gedaan naar de beschikbaarheid van bepaalde klassiekers (denk Max Havelaar, Turks Fruit of To the Lighthouse, Lucky Jim) in de betere boekhandel - resultaat was ronduit bedroevend.

Heb me altijd afgevraagd wat de strategie achter de gewijzigde opzet van winkels was; die was er niet - men deed maar wat, veelal precies wat de concurrent deed. Het laatste doodgeboren kind bij Selexzys was de E-reader - wat een drama: prima hardware, maar geen content. In 2002 op de Buchmesse een heel mooi appraat gezien, maar NL wilde er niet aan (of veel te laat). En opnieuw wordt dezelfde fout gemaakt als bij cd's: de prijs ligt slechts 15% onder die van het papieren boek. Waar Nicolas Negroponte (Being Digital) al stelde dat shipping bytes zoveel voordeliger was dan shipping atoms vertikt de uitgeverij het om dat voordeel door te geven aan de consument. Het gehanteerde argument: hoge aanloopkosten

These days zetten veel uitgevers zwaar in op de iPad - wat dat betekent? Dat ze sowieso al 30% van hun verkoopprijs - de license fee voor een app - kwijt zijn aan Apple. Do people ever learn? Want, guess what: 50% van alle e-books die in Duitsland op tablets en/of e-readers staan, hebben inmiddels een illegale oorsprong.

Het lijkt me zinloos om op dat andere punt in te gaan. De parallel tussen muziekwereld en uitgeverij is dat beide partijen hebben liggen slapen tav de observatie van het veranderende mediaconsumptiegedrag van de consument. Daar betalen ze nu de rekening voor.



Der Mensch ist was er isst - met "brass in the pocket" of "money to burn" kan je natuurlijk een veel gezonder kostje bij elkaar scharrelen dan zonder.
Het lijkt me sterk dat een cd-keurmerk - " wij verkopen uitsluitend scharrel-cd's van betrouwbare leveranciers, waaraan geen 12-jarigen hebben gezeten" - de business zal redden

Frappant overigens de uitkomsten van het onderzoek naar de verkoop van biologisch geteelde groenten en de resultaten daarvan - beslist niet eenduidig.

Zeker waar Mjuman ! Dat zien we op dit moment gebeuren. Paradigm Shift?


Deels waar. Je kunt je afvragen: wat konden ze anders? Strategie was: dat waait wel weer over met dat internet. Op dat spoor hebben ze zich veel te lang stukgebeten en toen het niet over waaide was het te laat. De tegenstelling oude economie vs nieuwe economie is trouwens ook een verouderd begrip. Integratie, daar draait het om.


Natuurlijk, ook daarin heb je gelijk. Een 100 % ecologisch en moreel verantwoorde productie is lariekoek. Misstanden zijn overal. maar die gaan we door onze gierigheid als consument toch ook niet in stand houden of bevorderen. De affaire Amazon (Ook in Duitsland gaan ze flink over de schreef) is al heel lang bekend. Misschien dat Amazon Nederland voorlopig nog niet gestart is vanwege de te verwachten problemen met de bonden.


Vind jij ze er lekker uitzien die twee keer zo dure biologisch geteelde wrattige appeltjes?

Iedereen van boven de veertig zegt altijd dat ze gigantische boekenlijsten (25 voor NL, 10 voor Duits o.i.d.) hadden op de middelbare school. Ik had er in twee jaar één voor Duits die we gezamenlijk lazen, één voor Frans, vier of vijf per jaar voor Nederlands en drie voor Engels.

Een heleboel leverden dan gewoon een samenvatting van Internet in (pas op 't eind werden de plagiaatscanners geïntroduceerd). Misschien dat het hier een verband mee heeft. Als kind las ik heel graag, op de middelbare school werd het een verplichting (ik vind NL literatuur vaak ook niet de moeite waard). Op de uni werd ik echt geïnspireerd door colleges over James Joyce, Jane Austen en later Hugo Claus. Veel hangt af van wie de literatuur met je bespreekt als je mensen enthousiast wil maken.

Alleen voor cd's zullen scholen geen oplossing kunnen bieden.

Genoeg mensen die als pubers niet wilden lezen en daar op volwassen leeftijd enorm van genieten. Minstens 80% van de mensen in mijn directe omgeving houdt van lezen en heeft al eens aangegeven dat ze dat vroeger niet deden. De ongenuanceerde stelling van Mjuman is dus bullshit. Onderzoek is niet heilig, zeker als het incidenteel is.

Niet onderbouwde reactie en reacties daarop verwijderd.

Is inderdaad wel nodig dat je het even vertelt.



Waar het om gaat is dat de stelling die Mjuman doet ongenuanceerd is. Ik geloof best dat er mensen zijn die op jonge leeftijd geen boeken lazen en daarom dat op latere leeftijd ook niet doen. Maar dat geldt natuurlijk lang niet voor alle mensen.

Bovendien mag je je sterk afvragen of dit correct gemeten kan worden. Immers hoe stel je vast dat deze mensen op latere leeftijd wel zouden lezen als ze het op jongere leeftijd ook hadden gedaan?