Wat is in godsnaam het idee achter die vormgeving? Niet handzaam, niet mobiel, en inderdaad ook nog eens behoorlijk lelijk.

Overigens gebruik ik gewoon een mp3-speler die lossless geluidsbestanden af kan spelen (in dat artikel wordt ook .FLAC genoemd als richtlijn, maar dat is tegenwoordig vaste prik voor mij) dus ik snap sowieso niet echt wat hier de meerwaarde van is.

Er zit natuurlijk wel verschil in zelf geripte flacs (met je gratis tooltje) en studioflacs. Als je dat verschil niet uitmaakt is pono sowieso al geen geschikt product.

Zelfs als je de juiste software met de juiste instellingen gebruikt? Tussen flacs onderling zit inderdaad wel een groot verschil, weet ik toevallig omdat bepaalde internetcommunities daar nog wel eens veel waarde aan willen hechten.

Neil Young is hier al even mee bezig, in diverse artikelen en autobiografie heeft hij het er vaak over.
Jaren geleden heeft hij er Steve Jobs mee gestalkt.
Het zou om een nieuw bestandsformaat gaan, de conversieprogramma´s zullen dan snel volgen.
NY wil iedereen doen geloven dat hij geen probleem heeft met illigaal downloaden, echter wel met matige geluidskwaliteit, ik denk echter wel dat het hier in het topic hoort, want het lijkt er op dat de aangesloten platennmij´s weer hun catalogus in een nieuw formaat weg willen zetten.

Ik hoor dat ook niet, maar mensen die er extra geld voor uitgeven zijn natuurlijk wel verplicht om echt iets meer te horen.

Dat is juist. De boekenmarkt zat destijds aan haar top en daardoor moesten andere manieren gevonden worden om te groeien. Andere markten werden aangeboord, maar niemand gaat Centraal Boekhuis inhuren voor het bevoorraden van een kledingwinkel. Vandaar dat gekozen is voor de neutralere naam van CB Logistics.

Net zoals het heel bizar is om je te beroepen op een jaarverslag uit 2009 terwijl CB pas per 2010 met digitale distributie begonnen is. Niet dat hun core business daarmee gewijzigd is, trouwens.

Ik quote uit het jaarverslag van 2012:
Stellen dat uitgeverijen van ict geen kerntaak maken, is juist. Jij stelde dat er een derde partij deze taken overneemt, waarop ik stelde dat dit weinig verschilt van de oude situatie, omdat de ict (c.q. de nieuwe vorm van distributie) vanuit het oogpunt van de uitgeverij door dezelfde partij, CB dus, uitgevoerd wordt. Voor de uitgeverij verandert er niets. In die zin dat ze nog steeds met dezelfde partij samenwerken qua distributie.
Dat CB op haar beurt een samenwerkingsplatform is aangegaan, doet er verder niet toe.

Uiteindelijk kan de schrijver (of artiest) niet zelf de zaken als distributie regelen. Een partij als CB (die ingehuurd wordt door de uitgeverij) zal dit altijd blijven doen. In ieder geval tot het moment dat een schrijver zijn of haar eigen boek kan scannen met een of ander handzaam huisapparaat. Derhalve zal de uitgeverij in haar klassieke vorm verdwijnen. Dat is dezelfde vraag wat er gaat gebeuren met muzieklabels.

Ik vermoed dat op den duur de uitgeverij en CB samen zullen smelten. Een (externe) schakel minder levert minder kosten op. Zo simpel is het dan weer wel.

En wat houdt dat verschil in dan?

Klopt.

Volgens de link nnaar Kindamuzik werkt die Pono met Free (geen grap) Lossless Audio Codec a.k.a. FLAC-files. Da's al jaren een standaardformaat voor betere kwaliteit audiobestanden. Bij Boomkat (o.a.) betaal je voor FLAC gemiddeld 1-2 euro meer dan voor mp3, terwijl het verschil dat echt wel waard is.

De vraag blijft waarom je als 'audiofiel' minimaal $300 (via kickstart), maar eigenlijk $399 uit je zak zou moeten sjorren voor een mobiel te gebruiken doosje dat "betere kwaliteit" biedt als je onderweg bent. Maar is nou net niet de makke van onderweg zijn, dat je eigenlijk al blij bent met 'redelijke kwaliteit'? De tijd dat we voor ca 2000 - 3000 euro's aan stereo in onze auto propten is toch ook al lang voorbij?

Het gekke is, eenmaal thuisgekomen, heb je zo'n apparaatje toch niet nodig: je mediaplayer (vanaf 250 euro) + dac (idem vanaf 250 euro) kunnen diezelfde muziek opdienen vanaf je NAS. En wat is de waarde van de DAC - zeg ruwweg 40% van de totaalprijs van 300 - 400 dollar; dus max 120 dollar - da's toch ook crap, vergeleken met de DAC die je vermoedelijk toch al hebt? Dan sluit je toch je Grado-koptelefoon veel liever aan op de 4-in-1 Furutech GT40 (voorversterker voor draaitafel, DAC, koptelefoonversterker + USB-uitgang om vinyl te digitaliseren) van ca 400 euro?

In de Linux-wereld wordt al heel lang gewerkt met de Ape-player; geen idee wat de toepassing wordt van dit ding; met de genoemde prijzen voor albums, zou ik zeggen investeer lekker gewoon in hifi-spulletjes voor thuis. Onderweg 'behelp' ik me met audiofiles op usb-stick - past in mijn autoradio. Veel vrienden en collega's 'behelpen' zich met de iPhone of iPod. Vraag me af hoe dit product het zal gaan doen.

Of het verschil hoorbaar is, kan je over twijfelen, maar lijkt me hetzelfde als een dvd branden met je laptop of met professionele apparatuur. Net zoals je een groot verschil kan hebben tussen mp3's.

Overigens is de enige reden dat dit eventueel goed zou kunnen scoren, dat het van Ome Neil komt. Als een doorsnee zakenman hiermee gekomen was, was het allang afgeserveerd. Volgens mij zijn de redenen waarom niemand hier in wilde investeren duidelijk (en terecht).

En welk verschil is dat dan?

De kwaliteit. Minder kleine(re) foutjes.

Een professioneel gebrande cd kan je veel vaker afspelen dan eentje die je brandt met je eigen apparatuur.

Geen compressie, dus voor audiofanaten.

@ Mjuman en Onweerwolf: Of het FLAC gebruikt weet ik niet, maar het gaat in feite niet om de extensie. Het idee is dat je de muziek hoort zoals het in de studio wordt opgenomen. FLAC van studiokwaliteit is anders dan FLAC van CD/LP.

Wat ik wel weet, is dat je in ieder geval niet met standaard oordopjes moet gaan luisteren.

Ik heb de info van Kindamuzik - 't lijkt me een beetje dwazens om naast de al bestaande formaten met nóg een nieuwe aan te komen zetten. En dat verschil tussen FLAC van studiokwaliteit en van andere bronnen (zelfgebakken van lp of cd) lijkt mij evident.

Mijn kritiek blijft ongewijzigd - wie wil je blij maken met zo'n product tegen die prijs, de prijs van albums meegerekend? Tenzij je uitgaat van snob-appeal - dezelfde doelgroep die - pak 'em beet - 8 jaar geleden de Oakley Razor kocht voor 350 dollares; een zonnebril met een bluetooth-ontvangertje zodat je kon bellen door aan de zijkant tegen een knopje op je zonnebril te tikken

Die prijs kan nog wel zakken als maar genoeg snobs het kopen. Zo was cd eerst ook wel een beetje duurder dan lp.

Neil Young richt zich vooral op de jeugd, die geen hifi-speler heeft en nooit geweten heeft hoe muziek hoort te klinken.

Als je weet dat er tegenwoordig albums speciaal geproduceerd worden met het vooruitzicht dat ze op mp3 afgespeeld worden, dan dreigt er inderdaad echt iets verloren te gaan. En dat wil Neil Young dus redden/voorkomen.

In zijn boek Waging Heavy Peace wijdt hij daar vaak over uit. Leuk dat het ding er nu komt.

Ik denk wel dat er een markt voor is. Wie toch al voor €10.000,- aan apparatuur heeft staan, kan dit ook nog wel missen. Zo héél erg duur is Pono nou ook weer niet.

Houd wel van goed geluid, maar in deze fase van mijn leven groeit het geld me niet op de rug en hecht ik meer waarde aan andere dingen. Bovendien vind ik de opslagruimte op dit moment nog veel te beperkt en wil ik liever fysieke objecten verzamelen.

Noujah, een flac is natuurlijk ook een compressie.

Jawel, maar een algoritmische (deels te vergelijken met tussen haakjes zetten en/of substitutie - zoals macro's ook werken); niet zoals bij mp3's het afkappen en/of reduceren. "L" staat immers voor lossless - .jpg is ook gecomprimeerd; wil je een foto professioneel bewerken is het beter om een foto op te slaan als een "RAW" - alhoewel met de nieuwe hoge resolutie (18 Megapixels) ook meer mogelijkis met een jpg.

Ja, maar wel lossless.

Zie nu inderdaad ook overal FLAC. In eerdere berichten was er nml. sprake dat Neil een volledig nieuwe extensie zou (laten) ontwikkelen.

Klopt, daar heb ik het in een eerder berichtje ook nog over.

Het is een interessant apparaat voor gebruik (buitenshuis) met een koptelefoontje.
Het is ook prima dat Young zich weer eens stort op de kwaliteit van zijn geluid.

Ik had helemaal niet het idee dat Young vooraan liep inzake het produceren van geweldig (transparant) klinkende albums waarbij je je vingers kunt aflikken. Hoewel ik weet dat hij allang bezig is met pono.

Hij heeft in het verleden albums uitgebracht die nog maar net geremasterd zijn, voor de goede orde. Zijn eerste vier albums zijn enkele jaren geleden fiks onder handen genomen. Mooi gedaan, zal ik erkennen.

Maar geen 5.1 surround, zoals ik dat dan ken als de allerbeste geluidskwaliteit van andere artiesten. Ik zou ook niet weten wat ik met zo'n nieuw apparaat moet, als Young e.a. niet eerst zijn catalogus op orde brengt.

Voor wie is pono bedoeld en waar zou je het precies voor gebruiken?
De cassette heeft ooit de eight-track verdreven, zou het de bedoeling zijn dat pono een eind maakt aan andere muziekdragers?
Ik heb trouwens een hekel aan oordopjes of koptelefoons.


Ik heb dan nog een cd wisselaar voor 6 cd's en een goeie installatie. Dat systeem is in feite onverwoestbaar.
Een kapotte cd is nog tot daar aan toe, een pono met 150 duur aangeschafte albums gestolen of in een emmer water daarentegen.....

Flac is een compressiemethode die de 'waarheid'(wav) door een algoritme gooit, dat vervolgens iets met de waarheid doet om het te verkleinen.
De best mogelijke techniek om een exacte file (wav) om te zetten is via de ongecomprimeerde flac (maar niemand gebruikt dat). Dit betekent dat er geen compressie plaats vind (maar waarbij wel ruimte wordt gemaakt voor tags). Het bestand wordt dan dus nog groter dan de originele wav. De mogelijkheid voor tags is de enige reden om flac te prefereren boven wav.
Zeker bij huis, tuin en keukengebruik van flaccompressie spelen er erg veel factoren (hardware en software) die zorgen voor kwaliteitsverlies. Er zijn genoeg discussies te vinden op internet over de hoeveelheid jitter die flacconversie veroorzaken kan. Het komt er logischerwijs op neer, hoe beter je spullen, hoe minder corruptie en jitter je veroorzaakt.
Persoonlijk heb ik daarom zelfs liever een studio 320mp3 bestand ipv een of andere cd flac conversie.
Maar natuurlijk valt of staat alles met de setup en de manier waarop je setup omgaat met flac. Hoe slechter je setup met flac omgaat hoe corrupter de output. Er vind immers weer een conversie plaats naar de 'waarheid' voordat het geluid wordt afgespeeld. Uiteindelijk gaat dit allemaal natuurlijk over geluidverschillen ver in de marge, maar dat neemt niet weg dat er verschil bestaat.

Er zijn al best een groot aantal loeidure audiofielen-mp3 spelers dus ik vraag me even af welk gat Neil Young hier denkt op te vullen.

Daarnaast betwijfel ik dat de geluidskwaliteit van zijn FLACjes beter is. Uit dit (http://www.drewdaniels.com/audible.pdf) onderzoek komt dat het verschil tussen "huis-tuin-en-keuken" FLAC en de hoge samplerate FLAC van Neil Youngs apparaat zelfs door professionals in de studio niet te horen is. Laat staan door een ongetrainde luisteraar met beats koptelefoon in de metro.

Het zal aan mij liggen, maar ik lees niks mbt flac in dat onderzoekje?

Dat heeft vooral te maken met Neils onvrede met de technologie van die tijd. Dat is ook de belangrijkste reden dat Archives zo lang is uitgesteld. Hij wil het op zijn manier doen en de standaard was volgens hem niet goed genoeg (geef ik hem geen ongelijk in). Kennelijk wil hij liever wachten tot het aan zijn eisen voldoet (beter gezegd: tot hij het acceptabel vindt) i.p.v. elke keer een klein beetje upgraden.


Nee, het moet een alternatief zijn en in het ideale geval een wake-up-call, maar dat laatste is wishful thinking.


Ditto.

Onderzoekje is uitgevoerd met SACD, een oud medium dat net als de FLACs van Neil Young een hogere samplerate heeft dan normale CD's of mp3'tjes. Een hogere samplerate, zoals de files die Neil Young gaat verkopen, is niet te horen.

Noujah, het is nog maar de vraag hoeveel er aangeboden zal kunnen worden op hogere framerates. Ik neem aan dat bijna alles max cd kwaliteit zal zijn? De laatste jaren werd muziek kapot gecompressed (loudness war etc), maar dat is tegenwoordig al een stuk minder omdat men vanaf het beginproces al rekening houdt met hogere compressie. De klapschaats schaatst ook voor geen meter als je gewone schaatsen gewend bent. Totdat je je basistechniek wat aanpast en dan ga je opeens harder.

Ook uit het onderzoekje blijkt dat het prima mogelijk is om voor de kleine groep audiofielen een andere compressie toe te passen waardoor de muziek op high end systemen beter (100% hoorbaar)tot zijn recht komt. Ik denk dat het grote verschil daar in gezocht zou moeten worden (dat staat los van de flac/mp3 discussie), maar het is de vraag of platenmaatschappijen het de moeite waard vinden om voor zo'n select gezelschap zoveel extra opnamekosten te maken.

De opnamekosten zijn volgens mij gewoon hetzelfde. Of de kwaliteit nu optimaal wordt opgenomen of in een lagere kwaliteit, dat maakt voor de kosten niet uit.

Ik las wel dat het idee achter Pono is dat van sommige albums weer terug wordt gegaan naar de bron en het deze keer optimaal wordt opgeslagen. Volgens mij is dat met de huidige techniek een fluitje van een cent, mits de originele opnames goed opgeslagen zijn.

De hogere kosten sloegen op het speciaal mixen en vooral opnieuw masteren, zoals nu ook al vaak gebeurd bij vinyl (zodat het wat warmer klinkt, want dat wil de gemiddelde vinylfanaat). Minder compressie omdat audiofielen dat willen komt op hetzelfde neer en kost dus wel degelijk (aanzienlijk) extra werk en dus extra kosten. Simpelweg de bron opslaan met een hogere framerate slaat naar mijn idee nergens op.

De bron is een hogere samplerate file. Die worden normaliter geconverteerd naar een CD samplerate omdat niemand het verschil hoort en hogere samplerate files ontzettend veel ruimte in beslag nemen. Pono gaat ze aanbieden in originele vorm met die hogere samplerate dus. Dit soort high res muziek online winkels bestaan trouwens al.