Momenteel staat Apple in de uitgeefwereld heftig ter discussie ivm de 30% die zij willen hebben voor een App van een uitgever die draait op de iPad. Daar is heel veel over te doen geweest en met een beetje zoeken vind je daar heel veel over op de div mediasites en - blogs (bijv Mediafacts).

De interessantere invalshoek vond ik via een US forum over media en muziek. Via onderstaand artikel (link) ben ik eens na gaan denken over de positie van Apple - enfin lees zelf maar, en denk dan ook aan Eva en de appel - en gelukkig zijn we niet allemaal Eva's.


New Apple App Rules Could Kill Subscription Music - hypebot

Opvallend: een 'ouwe' rocker die het écht kwijt is:


Steve Jobs Killed the Music Industry: Jon Bon Jovi
15 Mar 2011 | Subscribe to RSS | Get news delivered to your email

Steve Jobs should be wanted dead or alive for killing the music industry, according to Jon Bon Jovi, speaking in an interview with The Sunday Times.

The rock musician said Jobs and iTunes were to blame for “killing” the music industry by reducing it to digital files transferred over the web.

“Kids today have missed the whole experience of putting the headphones on, turning it up to 10, holding the jacket, closing their eyes and getting lost in an album,” he told the Times.

“I hate to sound like an old man now, but I am, and you mark my words, in a generation from now people are going to say: ‘What happened?’ Steve Jobs is personally responsible for killing the music business.”

bron

En wat dan hier van te denken (zelfde bron):


Ik heb er verder geen verstand van, koop nog steeds alleen cd's, dat downloaden is niet aan mij besteed. Je kunt toch niet langer luisteren dan veel van je vrije tijd......

@Musician: gek genoeg verbaast me dat niet echt.

1. Ik heb over de porno-industrie (omvang, omzet) gelezen in een essay -bundel van David Foster Wallace (Consider the Lobster)

2. Mid/eind jaren 80 was het ook porno die voor de doorbraak van de cd-rom zorgde.

Dat het films was had ik al verwacht, gezien omvang van de bestanden; dat daarbinnen porno een prime spot innam, verbaast me niet echt. Dergelijk spul vind blijkbaar gretig aftrek

Overigens is downloaden van muziek niet zo tijdrovend. Je kunt het paralell doen, terwijl je bijv. aan het mailen bent; en het vergt tussen de 3 en 10 minuten per album; tenminste als de US slaapt. En bedenk wel - het zijn juiste de blogs van liefhebbers van bepaalde soorten muziek - wave (bijv. de singles op Factory), ambient, progrock - die je weer toegang kunen geven tot de meeste uitverkochte en nooit heruitgegeven muziek.

Een vervolgje op een eerder bericht:

Discussion: Jon Bon Jovi Blames Steve Jobs For Killing Music Industry - Congoo

"Erm, the digital age is here, the need to except this is long gone, old dinosaurs like Jon Bon is way off the mark, what he really is saying is that the digital age has cost him some dollar.

The reality is that the digital age has rejuvinated and invigorated the music industry , it is most the punk rock time we have ever lived in and its money that concerns the conservatives not music.

Having a go at filing sharing is like having a pop at mixtapes (as mentioned above) and pirate radio.

Satistics show that the people that have shared music are the people that buy music.

Save your energy for X Factor killing music, coz its heading your way US cousins!!

BTW: Christmas 2009 an organic online campaign to make Rage Against The Machine, Killing in the Name Of the UK Christmas Number One rather than the usual X Factor bollox, it was done virally and with download sales V's 3 months of souless TV coverage, massive budget, TV advertising and in store mass marketing. Rage won and became the first single to reach Christmas number one spot on downloads alone."

Posted by Richard Cassar

Dat stukje is zo abominabel geschreven dat ik het halverwege opgegeven heb.

Ik heb doorgezet, en het toch gepost, omdat het eigenlijk wel de moeite waard is: niet alleen vanwege de typering van JBJ "old dinosaurs like Jon Bon"maar ook vanwege het noemen van die viral marketing campagne die ervoor heeft gezorgd dat Rage Against The Machine - Killing in the Name Of ipv wat hij noemt: "the usual X Factor bollocks" - ondanks de grote hoeveelheid promo-poen die daarin is gestoken.

Berichtje van de vorige bladzijde van deze discussIe:


Grappig en triest dat de woordvoerders/bazen/artiesten doorgaan met het 'criminaliseren' van de downloaders. Dat deden ze al toen we braaf met onze cassettedecks compilatietapes aan het in elkaar zetten waren.En toen gingen ze zelf met veel bombarie in de jaren '80 'digitaal' gingen moesten we allemaal mee...weg elpees en cassettes; welkom ceedee!
Ik denk dat veel artiesten/platenbazen nog wel eens terugdenken naar het moment dat het allemaal eigenlijk mis ging en de cd was stap 1, snel internet en filesharing was stap 2 en eindeloze hoeveelheden Gb opslagruimte was stap 3.

Overigens denk ik ook niet dat de 'digitale revolutie' de muziekindustrie 'verjongd' heeft. Laatst hoorde ik een producer (op tv, meen ik) klagen dat er zoveel zooi op het net wordt gezet. Vroeger moest je als beginnende artiest of band naar een studio waar je flink moest dokken voor een demo of jezelf bloot stelde aan de kritiek van een professionele technicus of producer. Nu kan Jan & Alleman met een halve gitaar en een keyboard in z'n slaapkamer een 8-sporen demo in elkaar schroeven op de Mac en deze op MySpace zetten. De resultaten zijn, om het voorzichtig te zeggen, wisselend. Hypes komen en gaan steeds sneller en ondertussen blijven de Dinosauriers (R.E.M., Sting met Orkest, U2, Springsteen, Peter Gabriel met Orkest) muziek maken en toeren terwijl nieuwe bandjes komen en (vooral ook weer) gaan.

Waarom de CD stap 1 was in dat proces, ontgaat me een beetje. Of je het nu leuk vindt of niet, juist de CD zorgde in de tweede helft van de jaren tachtig en gedurende de jaren negentig voor een enorme opleving in de muziekverkoop. Daar kan een platenbaas alleen maar blij mee zijn. De ellende begon voor hen pas met het downloaden. Al zou je kunnen zeggen dat de CD dat in de hand werkte doordat je die als mp3 kon 'rippen' - met een LP kan dat natuurlijk niet. Daardoor maakte de CD als het ware filesharing mogelijk - wellicht bedoel je dat?

Met de rest van je verhaal ben ik het trouwens wél eens: het overweldigende aanbod leidt tot het onbedoelde neveneffect van kwaliteitsvermindering. Het feit dat je gemakkelijk digitaal kunt opnemen zonder een dure studio te moeten afhuren, kan enerzijds een zegen zijn, maar het betekent ook dat iedereen vrij gemakkelijk iets kan opnemen en het - alweer door snel internet - vrij eenvoudig aan de wereld kan laten horen.
Ik weet wel zeker dat het aanbod van muziekreleases, puur in aantallen gemeten, nog nooit zo groot is geweest als tegenwoordig. Dat heeft twee nadelen: 1) je moet jezelf goed informeren als je door de bomen het bos wilt blijven zien (al kan dat via internet en de talloze subcultuurtjes die hierdoor ontstaan gelukkig wat gemakkelijker dan vroeger); en 2) omdat de aandacht zo verdeeld is, komen er veel minder écht grote namen bovendrijven, waardoor artiesten als U2, R.E.M en dergelijke zich gemakkelijker kunnen handhaven.

Een ander neveneffect van dat eenvoudige, snelle digitale opnameproces is iets dat niet iedereen onderkent, maar wat jij (bawimeko) wel met me eens zult zijn: iedereen denkt tegenwoordig dat-ie zelf kan produceren en masteren, maar in de praktijk valt dat nogal tegen. Ik hang de stelling aan dat producties en releases uit de vorige eeuw vaak beter (natuurlijker, meer 'ademend') klonken dan muziek die de afgelopen tien jaar is uitgebracht.

Eigenlijk begon de ellende al veel eerder; ik refereer weer naar Achter de schermen (rapport van het SCP - vrij te vinden, als je google't ):1979 was het absolute topjaar voor verkopen van muziekdragers in aantallen, 56 miljoen stuks; in 1991 (we hadsden inmiddels 8 jaar de cd) was dat 43 miljoen (de dip was 1989 met 31 miljoen); 2001 ligt dan op 28 miljoen.

Dat jaar was er nog geen massaal (breedband kwam pas in2003/4) gebruik van internet. Ik heb het al eerder gezegd en ik herhala mezelf nog eens: de afgelopen dertig jaar is het mediaconssumptiegedrag van 'de Nederlander' grondig veranderd: groter aan bod, meer keuze etc.



Een cd is een digitaal formaat, dat kun je dus verplaatsen/distribueren mbv techniken als file transfer protocol (FTP), net zoals met grote tekstbestanden - kleine kan je nog als attachment versturen per mail. Voor distributie via internet was het wachten dus op: a, bandbreedte en b. een compressie-formaat. Beide hebben we gekregen: mp3 al in 1995 en echte bandbreedte vanaf 2003/4. De platenmaatschappijen hebben eea met lede ogen aangezien.



Volgens mij draai je het nu precies om: de platenmaatschappij gingen naarstig op zoek naar nwe blockbusters, omdat die vanaf de jaren 90 uitbleven. In hun zoektocht naar talent werden acts steeds sneller gepusht en weer afgedankt - popmuziek (top40) werd als het ware een wegwerpproduct. Je kan bijna denken aan een bio-industire: acts werden in no time opgekweekt om vervolgens snel te cashen. In de minder op de massa gerichte stromingen onstonden niches van subgenres/subculturen.



Hier heb ik moeite mee - veel te categorisch: ik ken echt wel goede 'huisopnames" van de eeuw van een zeer goede kwaliteit - zeker voor geluid geldt echt niet onverdroten: "ouder is beter". Luister eens naar de opnames op Turtle (nl veelal jazz en klassiek, maar ook Sjako!, Venice) - die maken met relatief simpelen middelen, maar wel uitstekende techniek prima opnames.

Wat wel een punt is, betreft het toenemend gebruik van electronic: iedere keer als een bepaald geluid door een schakelpaneel (switchboard, filter, eq etc) gaat, verlies je iets in het geluid. Vergelijk het maar maken met maken van een kopie van een kopie enz. - op een gegeven moment is de tekst niet meer te lezen. Sommige albums van Prince hebben erg last van dat verschijnsel en dat is de productie idd niet meer bijzonder, maar dat verschijnsel zou ik niet algemeen willen noemen.

Die cijfers kloppen; '78 en '79 waren qua omzet de absolute topjaren. In de jaren tachtig liep de verkoop eigenlijk al sterk terug, maar door de opkomst van de CD werd in '91 een tweede piek bereikt, al was die niet zo hoog als de eerste. Ik wil er maar mee zeggen dat de muziekindustrie in de jaren tachtig en negentig, ondanks pieken en dalen, nog betrekkelijk ontspannen op zijn lauweren kon rusten. En waarschijnlijk hebben ze dat veel te lang gedaan...


Want rond de eeuwwisseling kwam de échte omslag: met uitvinding van de MP3 in 1995 en de opkomst van Napster tekende zich pas écht een nachtmerrie af. Het was toen misschien nog moeilijk te voorspellen dat dit op termijn de doodsteek voor de muziekindustrie zou inluiden (want dat moment is niet ver meer weg volgens mij), maar er hadden rond die tijd natuurlijk wél allemaal alarmbellen moeten gaan rinkelen.
Deze ontwikkeling stond inderdaad niet op zichzelf. Door andere technologische ontwikkelingen is onze vrijetijdsbesteding - en dus ook bestedingsgedrag - drastisch veranderd. De technologie maakte internetten, spelcomputers en andere nieuwe computergerelateerde hobby's mogelijk, die voor een belangrijk deel de plaats van muziek hebben ingenomen.

Breedband was vervolgens de genadeklap - en die ontwikkeling zal nog wel even doorzetten, denk ik. Je hebt het zelf ook al eens opgemerkt: we gaan toe naar 'streaming' muziekbeleving, waarbij je abonnementen kunt afsluiten op muziek die op een 'cloud' is opgeslagen, dus buiten je eigen woning.

Overigens: interessant leesvoer over de 'uitvinder' van de MP3 - merk op dat zijn vinding in feite net zo goed gestolen is: The MP3: A History Of Innovation And Betrayal : The Record : NPR.

En dit kwam ik ook tegen: over de opkomst en ondergang van de CD, en per saldo die van de muziekindustrie: The Legacy Of The CD: Innovation That Ate Itself : The Record : NPR. Dit verhaal geeft voeding aan bawimeko's stelling dat de kiem van de ineenstorting van de muziekindustrie al werd gelegd bij de uitvinding van de CD.

Dat is volgens mij geen kwestie van omdraaien. Natuurlijk was deze ontwikkeling ook volop gaande (hoewel niet nieuw, maar veel sterker dan in voorgaande decennia). Ik denk veeleer dat beide ontwikkelingen afzonderlijk van elkaar opliepen en elkaar op een gegeven moment gingen versterken.
Door de verwording van popmuziek tot wegwerpartikel zijn 'echte' muzikanten steeds meer geneigd zich af te zetten tegen de gevestigde platenindustrie. Dat leidt in de jaren tachtig tot de opkomst van de 'indies', de independent labels, en vele jaren later tot het massaal muziek opnemen op de spreekwoordelijke zolderkamertjes.
Maar dat laatste is vooral het gevolg van de technische ontwikkelingen. Voorheen kon je met beperkte middelen geen acceptabele productie neerzetten; op een gegeven moment kon dat wél. Op zichzelf een goede ontwikkeling, maar het heeft - zoals bawimeko ook aangaf - geleid tot een zekere wildgroei. Jan en alleman kan zijn 'zolderproductie' op de wereld loslaten, ook al omdat het distributiemodel van muziek sterk aan het veranderen is. En naar mijn idee komt dat de kwaliteit in de breedte niet ten goede.


Natuurlijk worden er nog steeds uitstekende producties gemaakt. De Norah Jones CD's of de laatste Kate Bush klinken werkelijk fenomenaal. Ik gebruikte in mijn zin het woordje 'vaak' - maar misschien is zelfs dat ook net iets te categorisch.
Maar ik heb wel regelmatig het idee als ik naar hedendaagse muziek zit te luisteren dat er iets ontbreekt: het sprankelt niet, ademt niet, klinkt niet levensecht. Voor een deel is dat waarschijnlijk een kwestie van persoonlijke smaak. Ik ben de eerste om toe te geven dat ik nogal gecharmeerd ben van het organische geluid van de jaren zeventig en - in mindere mate - tachtig.

Anderzijds denk ik ook dat het komt doordat veel moderne muziek tot in den treure bewerkt is met allerlei computerprogramma's die de levendigheid uit de muziek halen. Het is gladgestreken; elk foutje is eruit gehaald, alleen omdat de techniek dat mogelijk maakt ("There's a constant temptation to tamper", zei producer John Leckie eens). En dan denk ik niet alleen aan autotune, hoewel dat natuurlijk wel het meest verontrustende voorbeeld is. Volgens mij komt het ook doordat veel muziek tegenwoordig met computerapparatuur wordt opgenomen en gemixt.

Daarnaast snijdt jouw verklaring over het toenemend gebruik van electronica wel hout: al die 'behandelingen' hebben uiteindelijk gevolgen voor de kwaliteit van het geluid - niet alleen puur geluidstechnisch, maar ook als het gaat om een natuurlijke klank.

De CD maakte het 'mogelijk' (pas een paar jaar na de introductie, maar toch) om exacte kopieën te maken. Dat klinkt simpel en stom, maar vergeleken met wat de 'tecnhologie' de jaren ervoor mogelijk was (met veel gestunt een LP op een cassette zien te krijgen) vond ik het jaren geleden een klein wonder om voor een paar piek een replica te hebben van iets wat voor tientallen guldens in de winkel lag! Dus geen 'kopei', maar qua geluid en inhoud een 'kloon'!

Verder is de cd achteraf niet het 'ideale' product voor de muziekliefhebber en juist wel weer voor de producenten. Die konden jaar na jaar re- en her-geremasterde en -gemixte schijfjes uitbrengen van platen die op vinyl allang in de 'budget'-bakken waren beland. Hoeveel nieuwe versies zijn er inmiddels van de Stones-catalogus? En klinkt versie vijftien van Exile On Main Street nou echt zo heel veel beter dan de LP?

Ik ben het met je eens dat 'digitaal' allang geen toverwoord meer is (voor mij in ieder geval niet) qua opnames. In een recente heruitgave van de Goldberg Variaties uit 1980 van Glenn Gould is gebruik gemaakt van de analage tapes omdat ze beter klonken dan de digitale opnames. Het digitaal oppoetsen (ruis wegdrukken, flink wat bas) is wat mij betreft fnuikend voor de geluidskwaliteit als je een album uit de jaren '70 of '80 beluistert en sommige 'moderne' cd's zijn inderdaad beroerd gemastered (Memory Almost Full van McCartney is een bekende voorbeeld van een slecht klinkende en hoofdpijnverwekkende cd).

--->Mjuman

Je hebt gelijk. Eén van de schoolvoorbeelden van een goed klinkend album is Chris Whitley's Dirt Floor; twee microfoons, een bandrecorder in de keuken en: klaar!
Ik doelde op digitale meersporen-opties. Talentvolle musici als Kate Bush of Tim Christensen kunnen zowel met als zonder snufjes fraaie muziek maken. Ik denk zelf dat er vele musici en zangers zijn die niet zónder die snufjes kunnen. Een beetje de stem 'in de toon' houden met autotune, met veel plak- en knipwerk een gitaarsolo bij elkaar sampelen. Het kan fantastisch klinken, maar het is erg ver verwijderd van de echter performance die je bijvoorbeeld merkt bij zo'n Chris Whitley-album waarin je samen met de artiest echt in een kamer zit!
(Ander goed voorbeeld: Miles Davis' Kind of Blue of de LP-versie van The Beatles For Sale)

Nog wat nieuwe ontwikkelingen die duidelijk maken dat het hard gaat met de aftakeling van de 'muziekindustrie-as-we-know-it':

Warner Music staat te koop, maar investeerders staan niet te dringen:

Page not found - 24/7 Wall St. - 247wallst.com

Warner Music Looks to Buy EMI or Sell Itself - NYTimes.com - dealbook.nytimes.com

Citaat uit het eerste bericht:

"Currently, the most valuable piece of the music business is a company’s music publishing arm. Sales of CDs have been falling steadily for years as consumers prefer to buy digital music a track at a time from online sellers like Apple Inc. and Amazon.com. (...) And now the industry faces the challenge that even single-track download sales will fall.

Streaming music services like Rhapsody and Spotify have made inroads in the music market by licensing rights from music publishers and then making the music available to consumers either through a limited free service or a paid subscription service. Instead of buying either a CD or a digital track and owning it, consumers get the right to listen to all the titles available for a monthly cost that is about half the list price for a single CD. Why buy a few CDs when you can have essentially all the recorded music in the world for the same price or less?"

Ook Amazon haakt in op deze ontwikkeling: Amazon.com komt vanaf deze week met de Cloud Player. Daarmee kun je al je aangekochte MP3's op het internet opslaan, bij Amazon zelf in dit geval (maar voorlopig alleen voor Amerikaanse gebruikers; Amazon.co.uk biedt nog niets aan op deze manier).

Amazon.com MP3 Downloads: Free music, bestselling albums from $7.99, bestselling songs from $.99. Compatible with MP3 players, including the iPod® and iPad®.

In Muziek > Nieuws > Teeven pakt illegaal downloaden aan:

NOS.nl:

Teeven pakt illegaal downloaden aan
Toegevoegd: maandag 11 apr 2011, 12:20

Staatssecretaris Teeven wil illegaal downloaden aanpakken. Het gratis down- en uploaden van films, muziek en ander auteursrechtelijk beschermd werk zou onrechtmatig moeten worden, maar niet strafbaar.

Teeven past een civielrechtelijke maatregel toe, om de rechthebbenden meer mogelijkheden te geven om mensen en bedrijven voor de rechter te slepen die zich bezighouden met piraterij.

Vooral de grote illegale sites worden aangepakt en niet de consumenten die op kleine schaal bestanden downloaden. Auteursrechtenorganisatie Buma/Stemra is positief over het voorstel.

Ferme kop van het artikel: oppassen !!
Ben benieuwd wie hier de eerste zal zijn die vereert wordt met een bezoekje van de heer Teeven

maar even serieus; dit is weer zo'n hopeloos voorbeeld van achterhaald niet realistisch Haags denken natuurlijk

Bring it on!

You shall not catch me!

Hans Breukhoven zal wel een sterke lobby in't Haagse hebben.
Maar ja had hij zijn winkeltjes maar niet Free record shop moeten noemen....

Wat een bitch

Fred Teeven, ofwel onze staatssecretaris van Veiligheid en Justitie ?

Heeft die man niets beters te doen ?

Bijvoorbeeld het aan de kaak stellen hoe het in godsnaam mogelijk is dat een jongeman met een psychiatrisch verleden een wapenvergunning kan krijgen, met alle gevolgen van dien ?

Grappige tegenstelling: Verhagen is tegen internetfilters in China. En Teeven is voor internetfilters in Nederland.

En verder wat Stalin zegt: er zijn andere dingen die meer prioriteit behoeven.

De politiek loopt weer eens een jaar of 10 achter de feiten aan.

Zou het wel erg jammer vinden: een hoop muziek is dan wel te streamen via Spotify (wat voor mij een prima alternatief is voor downloaden), maar veel van mijn favorieten ook niet. En veel muziek is ook online te koop via woekerprijzen. Toevallig deze platenbeurs nog gezocht naar lp's van Maximum Joy en The Pop Group en die vind je niet voor onder 50 euro. Dus die blijf ik vrolijk downloaden als Fredje het niet erg vindt...

Al met al past het wel goed in het huidige regeringsbeleid waarin cultuur vercommercialiseert en moeilijkere/ontoegankelijkere dingen nog een extra zetje richting vergetelheid/obscuriteit krijgen.

Inderdaad, nog even en de Toppers krijgen nog subsidie ook...



Maar ik dacht dat we het hier niet over politiek mochten hebben ?

Onze volgevreten vrind teeven streeft naar eenheidsworst, want mensen die allemaal hetzelfde zijn zijn makkelijker te controleren en te sturen.

Daar zie ik ze nog wel voor aan.

Als het muziekgerelateerd is kan dat wel, zie ook dit soort berichten: Muziek >> Nieuws >> Zwanenzang voor veel muziekscholen [/quote]

Ik zie even niet hoe het Nederlandse kabinet bijdraagt aan het feit dat er wereldwijd op Ebay en beurzen hoge prijzen voor obscure OOP platen gevraagd worden.

Daar dragen ze ook niet aan bij, maar daardoor ontstaat wel de behoefte tot downloaden. En het gaat niet alleen om OOP-platen, maar ook om kleine, onbekende artiesten die het nu veel moeilijker wordt gemaakt omdat ze inkomsten mislopen.

Kleine artiesten lopen inkomsten mis omdat mensen gratis en voor niks de muziek willen downloaden. Niet omdat het kabinet wat wil gaan snijden in cultuursubsidies.

De maatregel is denk ik wel enkel ingegeven omdat de grote artiesten en maatschappijen hun inkomsten iets terug zien lopen. Dat spul (charts spul dus) wordt namenlijk ook massaal gedownload, ondanks dat je die cd's gewoon in elke winkel kan kopen.

De kleine artiest kan toch gewoon aanbieden via Myspace of wat voor medium dan ook?

Even offtopic hoor, maar... Maximum Joy voor 30 euro (excl. verzendkosten dan wel)