De vergelijking met voetbal gaat wel een beetje mank. In de muziekwereld zijn degenen bij de grootste labels (voetbalclubs) echt niet de beste muzikanten/componisten (voetballers). Als je de vergelijking iets rechter wilt maken moet je er op z'n minst sessiemuzikanten van maken. Want als je niets kan word je niet opgeroepen door een groot label.

Er zal ook vast een briljant voetbaltalent onbekend blijven, maar die kans acht ik kleiner. Wie goed voetbalt komt in de hoogste teams terecht, de scouts bezoeken die teams, scoutingsdagen, etc. Dat is voor muzikanten lastiger.

@Stijn: Je mist mijn punt; de vergelijking was enkel en alleen bedoeld om de noodzakelijke diversificatie van geldstromen voor de muziekindustrie aan te geven.

The music world as we know it, is zijn einde aan het naderen. Diversificatie van geldstromen is een conditio sine qua non voor overleving. De intrensieke kwaliteit van muziek moet eigenlijk erbuiten worden gehouden; dat is - als je me toestaat - een absoluut gegeven. Imo is een discussie over de 'teloorgang van de kwaliteit' - hier parafraseeer ik Musician even - zinloos en zonder uitzicht, want puur speculatief (hoe weet je vooraf of iets goed is) en/of subjectief. Ook grote artiesten zijn ooit begonnen met een gitaar en een idee.

Die hele discussie over kwaliteit hier is niet echt zinvol. Wat is kwaliteit, wie bepaalt dat, is het commercieel te meten, of wellicht muzikaal, wanneer kan je het meten. Genoeg mooie albums die niet (of niet meteen) een succes waren.

En daar doelt Stijn dus ook op door te stellen dat je het juist niet met voetbal kunt vergelijken.

Ik bedoelde alleen te zeggen van bijna één enkele inkomstenbron (entreegelden) naar minimaal een zestal.

Daar ligt de parallel met de muziekwereld: van één enkele (verkoop van albums) naar een veeltal inkomstenbronnen - is dat nou zo lastig te vatten of....

Ja, ik reageerde in eerste instantie op het bericht van Musician. Een voetballer die net niet goed genoeg is zou in een goed team nog mee kunnen komen, maar wie niet goed genoeg is komt nooit (of maar héél kort) in de hoogste klasse. Die valt gewoon door de mand.

Voor muzikanten is dat niet te bepalen. De instrumentbeheersing kun je bijv. toetsen, maar dat is (behalve voor sessiemuzikanten) al niet eens per se relevant.

Het punt van Mjuman vind ik verder helder.

Nee, dat is heel goed te begrijpen, en een prachtig ideaal, maar ik zie het helemaal nog niet gebeuren en dat is mijn punt de hele tijd.

Spotify? Een gemiddeld artiest verdient er gemiddeld letterlijk een paar cent per dag aan. Dat is maar één van die idealen die gedoemd zijn te mislukken.

Daarbij komt dat bij veel mensen in het achterhoofd zit dat muzikanten niet tot maar heel weinig mogen verdienen, wordt er ook vanuit gegaan dat peperdure producties niet meer mogelijk mogen zijn: we moeten het er maar mee doen, met de muzikanten die nog overblijven.

Als klap op de vuurpijl verdwijnt de cd en ook het systeem van het uitbrengen van traditionele albums.

Daarom zeg ik: hoe zit dat, met de opvolging van Songs in the Key of Life?
Voorlopig stel ik mij nog op het standpunt dat, om bij het voetbal te bllijven, de discussie helemaal niet gaat over de diversiteit van de inkomstenbronnen van een club uit het betaalde voetbal.

Voor mij gaat het vooralsnog over het afschaffen van betaald voetbal (tenzij voetballers kunnen rondkomen van de bedeling) en is het nog zeer ongewis hoe de toekomst er in het seizoen 2014-2015 uit gaat zien.

Miischien moet je `window of your mind´ een beetje open zetten

Er bestaat geen routebeschrijving van een paradigm shift, een fundamentele wijziging van het business model - laat staan dat die eenduidig is. Hier geldt: no pain, nog gain, adapt or die. De enige zekerheid is dat de toekomst niet zeker is, maar wel uitdagend.

Te lang heeft men op de luie kont gezeten en vertrouwd dat het allemaal wel goed zou komen. Nou in 1995 kwam mp3 en in 2003 kregen we betaalbaar breedband internet; en ondertussen was het mediagedrag van de consument ook nog eens grondig veranderd.

In den beginne was downloaden en kopiëren iets voor geeks (1,5 - 2,5% van het totaal), maar ook een bedrijf als MS heeft met Mediaplayer een reële steen bijgedragen aan de popularisering van het rippen en kopiëren van cd's - en dat terwijl DRM (digital rights management) als software voor de professionele markt in het portfolio zat.

Ik zit niet te wachten op een nieuwe Songs in the Key of Life, of een What's Going on, maar ik zit ook niet te wachten op een nieuwe Mona Lisa of een nieuwe Turks Fruit.

Ik kan met alle liefde van zeg de laatste 15 jaar een lijst neerzetten van albums die in mij ogen essentieel/baanbrekend zijn geweest, maar ik vrees dat die zich voor een belangrijk deel aan jouw blikveld zullen hebben onttrokken, omdat ze veeal electronic of cross-over zijn, of deels indie. Persoonlijk lig ik niet meer zo wakker van het tigste album van een dino-rocker en daar bedoel ik niets kwaads mee - ze mogen van mij verschijnen, alleen zal ik ze hoogstwaarschijnlijk niet kopen; maar ik zal ze zelf wel krijgen van leeftijdgenoten (vrienden) die mij dan typisch typecasten als OL en dat is in mijn geval dan LOL - zeg maar het Lot van de Ouwe Lul.

En de cd zal nog wel een tijdje blijven - iig als delivery mechanism, al zal waarschijnlijk de notie van kant-en-klaar album verdwijnen: verspreid over een periode van 1 - 1,5 jaar zal je dan een zestal cd's kunnen ontvangen (op abo-basis) van de laatste U2 en elke cd zal dan de stand op een bepaald tijdstip van een Work in Progress refelecteren. Lijkt me smullen voor menig fan - je ziet dan gaandeweg een album tot stand komen.

Ik ken je smaak niet, maar er worden nog steeds hele mooie albums gemaakt. Volgens mij is dat punt al eens gemaakt, maar je dendert er steeds zo hard overeen.

Niemand schaft iets af. Dat is nu juist het punt. De wereld veranderd.
Wist je dat er heel veel muzikanten hun baan verloren zijn vanwege die vermaledijde platen van jouw? Vroeger stond er gewoon een band in een kroeg. Nu draaien ze een plaatje. Je reinste broodroof!

Ik weet niet wat je constant probeert te bewijzen maar er is ook nog steeds zo iets als gaan lopen zeiken als blijkbaar niet de hele wereld je standpunt wil delen.


Wat een bullshit, als je niets anders hebt te melden. We hebben het hier natuurlijk niet over een band in de kroeg, laat de naam van het topic nog even tot je doordringen.

Wie heeft hier gezegd dat er op dit ogenblik geen mooie albums (meer) worden gemaakt? Nu er nog een minimaal aantal cd's worden verkocht om in ieder geval de productiekosten terug te verdienen. Ik weet wel dat er inmiddels ook heel wat niet wordt uitgebracht omdat het gewoon niet meer lonend is.

En ik geloof niet in crowdfunding, inspraak in allerlei creatieve processen. Al die zaken die hier al eerder voorbij zijn gekomen. De mededeling dat de wereld veranderd en de verholen suggestie dat ik als versteende dinosaurus achterblijf: alsjeblieft, bespaar ons alle clichés. Het enige dat ik vraag is: wordt het ook beter? En dat antwoord blijft achterwege.

Aangezien er nu veel meer muziek boven komt drijven dan vroeger - en per saldo ook meer goede muziek - is het er wat mij betreft wel beter op geworden. Het is maar net vanuit welk perspectief je redeneert, maar als liefhebber van de wat ontoegankelijkere muziek zou ik absoluut niet meer terug willen naar de situatie van 10 jaar of langer geleden.

Wordt het beter? Niet noodzakelijkerwijs, maar wel anders en diverser; er zijn veel meer subculturen dan pakweg 10 - 15 jaar geleden. En je kunt zelf de muziektoekomst helpen vormgeven door actief te zijn in zo'n community - no pain, no gain. Zie het als speculeren (op de beurs).

De trekschuit tussen Utrecht en Weesp vaart ook al een tijd niet meer, net zoals de postkoets naar Arnhem niet meer rijdt. En de trein via Roosendaal naar Parijs is vervangen door de Thalys - maar is dat nou beter? Het is iig sneller.

Er zijn in de US sites, waar mensen nieuwe ideeën voor producten aan de man brengen en als je meedoet - en het product slaat aan - profiteer je ervan. Da's ook crowdfunding. Is succes gegarandeerd? Nou, nee - je moet zelf je portfolio opbouwen en beheren. You win some, you lose some. Garanties worden niet gegeven - zo zal het ook met muziek gaan. Die dino-typering was niet persoonlijk bedoeld, maar meer een typificatie van muzikanten/bands die al 35 - 40 jaar in het vak zitten en grotendeels dezelfde muziek maken. Daar is ongtwijfeld een markt voor, maar daar kom ik weinig.

Net zoals elders komen nieuwe initiatieven tot bloei in kleinschalige omgevingen. Geloof het of niet, crowdfunding hoort daar ook bij - ik wil met alle liefde boeiende boeken over innovatie (van zeer leesbaar tot uiterst theorethisch) noemen. Bij grote bedrijven struikelt innovatie vaak over de barriere van de productblindheid (Kotler noemt dat marketing myopia) - "we doen het altijd al zo en daarmee zijn we succesvol, waarom zouden we het anders doen"

Heel simpel omdat we nu daarmee niet meer succesvol zijn. Afijn ik blijf me herhalen, laat ik daarom maar gepast afsluiten:




Deze Nederlandse zanger was in Zweden veel populairder dan hier, maar het refrein van deze song blijft me bij

Misschien sla je hier wel de spijker op zijn kop. Het is wellicht het einde voor de meer toegankelijke muziek en een opleving voor het meer experimentele, ontoegankelijke. Als ik mijzelf dan toch maar bij de liefhebbers van de toegankelijke muziek indeel (laten we het in die discussie makkelijk maken) heb je dus uiteindelijk wel degelijk winnaars en verliezers. En val ik, met mijn avatar en al, in te delen in de categorie verliezers. En dat is natuurlijk waar ik al die tijd al tegen te hoop loop, in een discussie met de winnaars, de liefhebbers van experimenteel, ontoegankelijk en vaak onbekend.

Het is niet erg als ik dat weet, ik ontdek tot mijn dood nog wel heel wat muziek dat ooit is uitgebracht tussen 1960 en nu die ik nog niet had gevonden. Maar ik ga dus niet mee in crowdfunding en het ondersteunen van armlastige musici in vodden die afhankelijk zijn van wat ze af en toe krijgen toegeworpen


Zie mijn antwoord aan Herman. Jij zult je als liefhebber van het experimentele en meer ontoegankelijke prima kunnen vinden in de nieuwe situatie. Maar het vergelijk tussen trekschuiten/postkoetsen en de Thalys gaat hier absoluut niet op, dat zou je wel willen. Wij houden op een gegeven ogenblik gewoon van andere hobby's, kun je stellen. Ooit zaten wij wel samen in de trein van Roosendaal naar Parijs. Maar uiteindelijk hebben we wel een andere eindbestemming en scheiden onze wegen zich bij Gare du Nord...

Ik zit er eigenlijk tussenin. De mogelijkheden die de digitalisering van de muziekindustrie bieden juich ik van harte toe (vanuit het perspectief van de consument), maar ik hecht ook veel waarde aan het fysieke product. Die gaat verdwijnen of fors duurder worden.

Zou men dit bedoelen als ze zeggen dat ze niet tussen hun kinderen kunnen kiezen?

Fysieke producten zullen echt nog wel een tijd blijven - zeker ivm uitmelken van de back catalogue. Welke gek gaat nou 50 euro neertellen voor een special edition van U2 Unforgettable Fire als download (6cd's en een pdf met boekwerk)?

Het oog wil ook wat - een mooie collector's edition oogt prima en is tastbaar. Je kan die ook heel mooi etaleren - in een winkel, of op een display. Aan een fysiek product kun je emotie knopen, daarmee wek je het H3-virus op, met een download niet. Kopen ontstaat veelal spontaan uit emotie en dan wil je wel net iets meer betalen. Is de afstand tussen emotie (ik wil hebben) en de deal (ik koop) - veelal via conversie ( van A naar I naar D naar A, de klassieke formule) te lang, haken veel mensen af.

Toen de appstore van apple net open was kon je daar een app kopen die niets deed. Hij glinsterde als een diamant op je scherm.
Die app kostte als ik me goed herinner €999,-. Hij vloog niet over de toonbank, maar hij is wel verkocht.
Het zou nog wel eens hard kunnen gaan met fysieke dragers. Er zal nog een kleine markt blijven, waarschijnlijk vinyl ook nog, maar of een winkel er van kan leven betwijfel ik.

Wie had 10 jaar geleden kunnen denken dat er anno nu in veel grote steden een Apple-store zou zijn? Apple: van puur hardware/software naar duurzame consumptie- en lifestyle producten.

Degene die dat in juli 2000 had voorzien en Apple-aandelen had gekocht (en ze had gehouden) was nu 8* zo rijk geweest.

De huidige platenwinkels zullen imo veelal verdwijnen, omdat ze óf onvoldoende toegerust zijn om de huidige mediaconsumenten adequaat te bedienen óf onvoldoende erin geslaagd zijn dmv specialisatie een goede niche (met vaste klanten) te creëren.

Content, onafhankelijk van kanaal is het motto en de consument kiest en betaalt zelf (of niet). De techniek ondersteunt convergentie van media en de consument maakt daar gretig gebruik van. Zo is de traditionele boekhandel de afgelopen 10 jaar ook sterk veranderd en meer richting een soort informatie- en content-inkooppunt gegaan: cd-rom's, landkaarten, e-books, tijdschriften, spelletjes ook games behoren nu tot het assortiment.

Kenmerken voor de verwardheid van degenen die de bedrijven runnen is de imo slechte naamkeuze voor de winkelketens - de aanduiding dekt (iig in de toekomst, wellicht ook nu al) de lading niet meer:

* Gamemania - spellen alleen?
* Free Records Shop - in dubbel opzicht: free en records
* Plato - platen?
* Selexys - verwijst naar het proces van selecteren; alsof je de boekhandel in de toekomst nog nodig hebt om voor jou te selecteren. Typerend was ook de buitengewoon inconsistente en incoherente reclame (met Gerrit Komrij in Salou) van Selexys voor het e-Book: verwarrend.

De traditionele platenwinkel zal écht verdwijnen, tenzij deze de ontwikkeling naar een completer mediawinkel succesvol kan afronden. Albums zullen dan één van de soorten artikelen zijn en de openingstijden zullen écht anders moeten zijn dan de huidige, om de doodeenvoudige reden dat consumenten nou eenmaal op momenten dat ze vrij zijn zin hebben in nieuwe media-uitingen.

Ook de bioscopen (adapt or die) zullen last gaan krijgen van deze ontwikkeling, maar da's een ander verhaal.

Zolang de geldschieters alleen nog maar sequels, prequels, remakes en reboots van bestaande films durven te financieren, zullen ze mij in elk geval niet meer in de bioscopen zien...

Dat gezegd hebbende, moet ik wel bekennen dat in elk geval 1 van die ''prequels'' mij wellicht alsnog de bios in gaat lokken

De verkoop van vinyl is met 42% gestegen in de VS en ligt op hetzelfde niveau als in 1991.
De totale legale verkoop is gestegen met 6,9%.

@Rizz: wees dan wel zo handig om ff de bron ('t liefst met url) erbij te geven en besef meteen dat je als je dit soort cijfers zou extrapoleren naar NL omstandigheden je uit zou komen op ca 190.000 lp's oftewel iets meer dan 0,12 lp per hoofd van de bevolking.

Maar ja je moet wat als je blij wilt worden.

Volgens mij kun je de link gewoon vinden als je het plaatje opent in een nieuwe pagina, maar dat is ook weer een handigheid opzich (?), anyway: http://www.nu.nl/muziek/270...
Het hele gebeuren komt dus van Digital Music News.

Dat wist ik wel, maar het maakt een betere in druk en is aardiger om eea meteen klikbaar te maken (als service naar je mede-users). Overigens zijn dezelfde berichten met de regelmaat van de klok terug te vinden op www.platenzaken.com.

Dat is een soort droom...een complete mediawinkel. Ik heb er zelf al vaker over nagedacht. Een combi van muziek, games, (strip)boeken en film en nog wat aanverwant spul evt. De overlappingen zijn er, de laatste 10 jaar al helemaal, in enorme mate. Dus je kunt daar echt heel veel mee doen. Er worden films gemaakt van boeken, stripboeken, games en andersom ook. De mogelijkheden om dit mooi te etaleren zijn geweldig, maar niemand maakt hier dus gebruik van. Enige probleem is wie dat allemaal kan betalen....dan ligt er een game, boek, stripboek, film en wellicht nog een soundtrack.....
En in deze tijd is er geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken zoiets te beginnen. Je zou een groep mensen bedienen die er nog fanatiek in zijn, maar de downloadende meerderheid trek je nooit meer over de streep. Je moet een meer dan behoorlijk groot pand hebben en als je dan nog de openingstijden zou moeten hanteren waar jij op doelt ben je al helemaal klaar......niet haalbaar dus. En degene die het wel wil proberen zou ik veel succes wensen.
Maar de gedachte is mooi, zo'n winkel mag er van mij zijn/komen.

Prima haalbaar. En het gebeurt ook al. In de iTunesStore haal ik filmmuziek, film en het boek waar de film op gebaseerd is in no-time binnen.
Zo zie je maar weer hoe lastig het is om 'nieuw' te denken . . . .

Een real life winkel bedoel ik, helemaal gericht op - schakel je dirty mind even uit - behoeftebevrediging van de mediaconsument. Beleving, emotie, service staan centraal en je kan er ook nog een kopje koffie drinken, af en toe een nwe release optreden meemaken, concertkaarten kopen en als pashouder geïnformeerd worden over leuke dingen.

Er is ook een leestafel. Maar nu stop ik, want ik wacht op een uitnodiging (in een pm) van een VP van een major - ik zou wel weten hoe ik eea op zou tuigen; het vergt bergen werk, maar het is lonend. De majors zouden moeten participeren, het prijsniveau zou prettig zijn - nee net niet zoals CDNow, Amazon e.d. - maar de bonus zou zo leuk zijn: performances, eigen releases en een social spot voor de folks into music.

Bah, niet fysiek. Slechte toekomst. Misschien eentje die er komt inderdaad, maar het is geen verbetering. Ach ja, ik heb al mijn spullen nog gewoon, genoeg om nog een leven mee toe te kunnen..........veel inkomsten die men misloopt van mij als grootverbruiker van een hoop zaken.

Een boek en helemaal stripboek digitaal lezen? Bweeeeh, mij niet gezien. Dan maar een dinosaurus.

Wat Mjuman beschrijft klinkt stukken beter en heb ik al wel eens gezien, op kleine schaal dan en op 1 gebied. Inderdaad een stukje klantenbinding die je elders niet zult aantreffen.

Het plan van Mjuman klinkt als een AppleStore, maar dan voor media. Geen gek idee, maar in een tijd dat fysieke producten in deze branche sterk onder druk staan weet ik niet of het gaat werken.
Ik denk overigens dat onderschat wordt hoeveel 'beleving' je digitaal kan hebben.

Wellicht dat later albums als APP worden uitgegeven. Vol met bijbehorend artwork, lyrics, clips Etc. Als er dan toch een vervanger voor het fysieke product moet uitkomen, zou ik daar op zich wel voor zijn.

Iig triggert "digitaal" in veel geringere mate het H3-virus - het heilige hebben. Waarom, dat moge duidelijk zijn: je kan niets laten zien en je hebt niets. Om op dat laatste terug te komen: een betaalde download is niets meer of minder dan het recht tot gebruik (spelen) van die content. Je mag niet eens op je sterfbed legaal de 2000 gedownloade en betaalde albums vermaken aan je Valentijn of aan een maat. Sinds kort pas mag je Apple downloads op meerdere devices draaien. Heel lang moest je een song terugzetten naar iTunes op je pc en vervolgens kon je de song pas weer op je pc draaien.

Als ik een fysiek album overhandig (ter lening) aan een maat, bewijs ik hem een gunst (en creëer ik een soort 'krediet' - voor wat hoort wat); zet ik een aantal mp3's voor hem op een stick, is het maximaal aardig en convenient, meer niet.

Waar beleving over gaat? Nou ik zou zeggen typ eens in een Google zoekvenster: "van bereiken naar beraken" - kan je een pdf openen (van Lost Boys) kan je zien hoe in de reclame/marketing-wereld over beleving wordt gedacht?

Want zeg nou zelf je betaalt toch geen 60 euro voor een kaartje van Björn Again enkel voor de muziek (het hele oeuvre van ABBA is te koop voor minder dan dat bedrag); of 80 euro voor Coldplay, enkel voor de muziek? Daar zit iets anders achter.

Het BMW-museum in München vergt een entreegeld van 8 euro, The BMW Experience in een andere hal, met splinternieuwe luxe modellen is gratis - is dat een beleving? Dacht ik wel. Waarom is dat laatste dan gratis - heel gewoon als je die mooie auto's ziet, denk je "wil ik ook" i.e. H3.

Volgens de klassiek regel (AIDA) is interesse - als de emotie heftig genoeg is - te converteren naar kopen. Wat triggert digitaal?

Ik ben al wat jaren klant bij het betreffende merk en kan je vertellen dat dit niet klopt. Je bent in de war met iets anders denk ik.

En over 'digitale beleving': ik heb op dit punt de wijsheid niet in pacht. Geen idee wat de toekomst brengt, maar ik heb enig vertrouwen in de commerciële jongens en meiden. Misterfool geeft een voorzetje. Wie weet.

Ik denk dat jij degene bent die in de war is: de voorwaarden in de LICENSED APPLICATION END USER LICENSE AGREEMENT zijn glashelder: "licensed, not sold, to You for use only under the terms of this license" en "a non-transferable license"

Op een van de subfora van LinkedIn is daar nl een heftige discussie over geweest een aantal maanden geleden en de grote vraag was waar betaal je nou precies voor: je krijgt alleen een recht omiets te mogen afspelen op één apparaat gelijktijdig en je mag de rechten niet eens overdragen ("non-transferable"). Ik heb daar hier ook over geschreven (ik denk welhaast bij het download-topic); dat was op 18/19 juli 2011.

Die presentatie "van bereiken naar beraken" is op zich wel helder. En ik zou juist voorzichtig zijn met vertrouwen hebben in de écht commerciële jongens en meiskes, want die kunnen nl hun eigen schoonmoeder nog verkopen alsof ze het lekkerste wijf van de hele straat is.