zaaf schreef:
Chubby leeft ook nog en zijn lieftallige Haarlemse eega ook. Now, ain't that good news! Sam Cooke niet trouwens, grumpf.

Ben ik hier bij de Story beland?

trebremmit schreef:
Niet zo'n fan van ghetto house, maar hij was wel een bekende en een pionier in dat genre.

Rust in vrede Deeon.

Ik kan me de eerste keer dat ik dit nummer hoorde nog herinneren. Sinead was te gast bij Countdown en ze moest eerst uitleggen waarom ze kaal was. Destijds suggereerde ze dat het een statement was, later suggereerde ze dat ze zich niet veilig voelde in haar jeugd met mooi haar. Enfin, boeie, maar toen ging ze haar liedje zingen. Wow. De strijkers, de zang, de opbouw. Ik vraag me wel eens af hoe het is om een grijsgedraaid nummer als Bohemian Rhapsody voor het eerst te horen, maar ongetwijfeld vergelijkbaar met mijn ervaring toen.

De volgende dag (denk ik) ging ik meteen naar de V&D om de cassette The Lion and the Cobra te kopen om die vervolgens heel vaak te luisteren op mijn walkman (het is misschien wel het album dat ik het vaakst gehoord heb). En weer: de strijkers, de zang, wow. Of, meer in Sinead-stijl, wooohoooowoooooow. Het is jammer dat ze later een grote hit kreeg met een zeiknummer en daardoor werd ik wat minder fan, maar het eerste album blijft geweldig!