Muziek / Nieuws / R.I.P. #2
2
geplaatst: 27 juli 2023, 09:03 uur
Ik wist niet wat ik hoorde bij de Avondspits...
Echt ondersteboven van die plaat.
1
Casartelli (moderator)
geplaatst: 27 juli 2023, 09:17 uur
Zal ik Troy ook nog even memoreren? Doe deze maar.
R.I.P. Sinéad o'Connor
R.I.P. Sinéad o'Connor
0
geplaatst: 27 juli 2023, 09:32 uur
Toch wel een schok, RIP Sinéad 
Straks favorieten Three Babies en Jealous eens draaien
Straks favorieten Three Babies en Jealous eens draaien
0
geplaatst: 27 juli 2023, 09:59 uur
Een bijzonder mens is niet meer rust in vrede Sinéad O'Connor en bedankt voor uw muziek.
0
geplaatst: 27 juli 2023, 10:00 uur
Outlaw104 schreef:
Ach jee... ze zat nog in het outro van het concert van The Murder Capital begin dit jaar in Paradiso. Dat kwam harder binnen dan verwacht.
Ach jee... ze zat nog in het outro van het concert van The Murder Capital begin dit jaar in Paradiso. Dat kwam harder binnen dan verwacht.
Welk nummer?
Pfff, wat een triest nieuws. R.I.P.
I Do Not Want What I Haven't Got is één van de mooiste albums ooit gemaakt en Troy is wss wel het nummer dat me het hardst raakt, net als dit nieuws dus 
0
geplaatst: 27 juli 2023, 10:15 uur
Een heel bijzondere zangeres met een eigenzinnig oeuvre dat al even grillig is als haar persoonlijkheid. Een rusteloze ziel. Ik hoop dat ze de rust gevonden heeft.
0
geplaatst: 27 juli 2023, 10:53 uur
Ik zie haar nog staan nauwelijks zichtbaar op dat podium, het was van heel veraf want ik stond op de berg buiten het Pinkpop-terrein. Er gebeurde daar iets groots.
1
geplaatst: 27 juli 2023, 12:47 uur
Ja die zou eens iemand moeten nomineren voor de ladder.
Opnieuw dan
0
geplaatst: 27 juli 2023, 13:20 uur
Tja, toch nog een einde, veel te vroeg, maar niemand is verrast..
En ook al weten we niet wat er gebeurd is, weten we allemaal wel wat er is gebeurd.
Rest in peace Sinead...
En ook al weten we niet wat er gebeurd is, weten we allemaal wel wat er is gebeurd.
Rest in peace Sinead...
13
geplaatst: 27 juli 2023, 13:30 uur
DIt schreef Morrissey gisteren:
“đđĄđ đĄđđ đ¨đ§đĨđ˛ đŦđ¨ đĻđŽđ𥠑đŦđđĨđ’ đđ¨ đ đĸđ¯đ. đđĄđ đ°đđŦ đđĢđ¨đŠđŠđđ đđ˛ đĄđđĢ đĨđđđđĨ đđđđđĢ đŦđđĨđĨđĸđ§đ đ đĻđĸđĨđĨđĸđ¨đ§ đđĨđđŽđĻđŦ đđ¨đĢ đđĄđđĻ. đđĄđ đđđđđĻđ đđĢđđŗđđ, đ˛đđŦ, đđŽđ đŽđ§đĸđ§đđđĢđđŦđđĸđ§đ , đ§đđ¯đđĢ. đđĄđ đĄđđ đđ¨đ§đ đ§đ¨đđĄđĸđ§đ đ°đĢđ¨đ§đ . đđĄđ đĄđđ đŠđĢđ¨đŽđ đ¯đŽđĨđ§đđĢđđđĸđĨđĸđ𲠅 đđ§đ đđĄđđĢđ đĸđŦ đ đđđĢđđđĸđ§ đĻđŽđŦđĸđ đĸđ§đđŽđŦđđĢđ˛ đĄđđđĢđđ đđ¨đĢ đŦđĸđ§đ đđĢđŦ đ°đĄđ¨ đđ¨đ§’đ ‘đđĸđ đĸ𧒠(đđĄđĸđŦ đ đ¤đ§đ¨đ° đ¨đ§đĨđ˛ đđ¨đ¨ đ°đđĨđĨ), đđ§đ đđĄđđ˛ đđĢđ đ§đđ¯đđĢ đŠđĢđđĸđŦđđ đŽđ§đđĸđĨ đđđđđĄ - đ°đĄđđ§, đđĸđ§đđĨđĨđ˛, đđĄđđ˛ đđđ§’đ đđ§đŦđ°đđĢ đđđđ¤. đđĄđ đđĢđŽđđĨ đŠđĨđđ˛đŠđđ§ đ¨đ đđđĻđ đ đŽđŦđĄđđŦ đ°đĸđđĄ đŠđĢđđĸđŦđ đđ¨đĢ đđĸđ§đđđ đđ¨đđ𲠅 đ°đĸđđĄ đđĄđ đŽđŦđŽđđĨ đĻđ¨đĢđ¨đ§đĸđ đĨđđđđĨđŦ đ¨đ “đĸđđ¨đ§” đđ§đ “đĨđđ đđ§đ”. đđ¨đŽ đŠđĢđđĸđŦđ đĄđđĢ đ§đ¨đ° đđđđ đđđđđŽđŦđ đĸđ đĸđŦ đđ¨đ¨ đĨđđđ. đđ¨đŽ đĄđđđ§’đ đđĄđ đ đŽđđŦ đđ¨ đŦđŽđŠđŠđ¨đĢđ đĄđđĢ đ°đĄđđ§ đŦđĄđ đ°đđŦ đđĨđĸđ¯đ đđ§đ đŦđĄđ đ°đđŦ đĨđ¨đ¨đ¤đĸđ§đ đđ¨đĢ đ˛đ¨đŽ. đđĄđ đŠđĢđđŦđŦ đ°đĸđĨđĨ đĨđđđđĨ đđĢđđĸđŦđđŦ đđŦ đŠđđŦđđŦ đđđđđŽđŦđ đ¨đ đ°đĄđđ đđĄđđ˛ đ°đĸđđĄđĄđ¨đĨđ … đđ§đ đđĄđđ˛ đ°đ¨đŽđĨđ đđđĨđĨ đđĸđ§đđđ đŦđđ, đđđ, đŦđĄđ¨đđ¤đĸđ§đ , đĸđ§đŦđđ§đ … đ¨đĄ đđŽđ đ§đ¨đ đđ¨đđđ˛! đđŽđŦđĸđ đđđđŦ đ°đĄđ¨ đĄđđ đŠđŽđ đ¨đ§ đđĄđđĸđĢ đĻđ¨đŦđ đđĄđđĢđĻđĸđ§đ đŦđĻđĸđĨđ đđŦ đđĄđđ˛ đĢđđđŽđŦđđ đĄđđĢ đđ¨đĢ đđĄđđĸđĢ đĢđ¨đŦđđđĢ đđĢđ đĒđŽđđŽđĸđ§đ -đŽđŠ đđ¨ đđđĨđĨ đĄđđĢ đ “đđđĻđĸđ§đĸđŦđ đĸđđ¨đ§”, đđ§đ đđ đĻđĸđ§đŽđđ đđđĨđđđĢđĸđđĸđđŦ đđ§đ đ đ¨đđĨđĸđ§đŦ đđĢđ¨đĻ đĄđđĨđĨ đđ§đ đĢđđđ¨đĢđ đĨđđđđĨđŦ đ¨đ đđĢđđĸđđĸđđĸđđĨđĨđ˛ đđĢđ¨đŽđŦđđ đđĸđ¯đđĢđŦđĸđđ˛ đđĢđ đŦđĒđŽđđđŗđĸđ§đ đ¨đ§đđ¨ đđ°đĸđđđđĢ đđ¨ đđ°đĸđđđđĢ đđĄđđĸđĢ đŖđĸđđđđĢ-đŖđđđđđĢ … đ°đĄđđ§ đĸđ đ°đđŦ đđđ đ°đĄđ¨ đđđĨđ¤đđ đđĸđ§đđđ đĸđ§đđ¨ đ đĸđ¯đĸđ§đ đŽđŠ … đđđđđŽđŦđ đŦđĄđ đĢđđđŽđŦđđ đđ¨ đđ đĨđđđđĨđĨđđ, đđ§đ đŦđĄđ đ°đđŦ đđđ đĢđđđđ, đđŦ đđĄđ¨đŦđ đđđ° đ°đĄđ¨ đĻđ¨đ¯đ đđĄđ đ°đ¨đĢđĨđ đđĢđ đđĨđ°đđ˛đŦ đđđ đĢđđđđ. đđĄđ˛ đĸđŦ đđđđđđđ đŦđŽđĢđŠđĢđĸđŦđđ đđĄđđ đđĸđ§đđđ đ’đđ¨đ§đ§đ¨đĢ đĸđŦ đđđđ? đđĄđ¨ đđđĢđđ đđ§đ¨đŽđ đĄ đđ¨ đŦđđ¯đ đđŽđđ˛ đđđĢđĨđđ§đ, đđĄđĸđđ§đđ˛ đđ¨đŽđŦđđ¨đ§, đđĻđ˛ đđĸđ§đđĄđ¨đŽđŦđ, đđđĢđĸđĨđ˛đ§ đđ¨đ§đĢđ¨đ, đđĸđĨđĨđĸđ đđ¨đĨđĸđđđ˛? đđĄđđĢđ đđ¨ đ˛đ¨đŽ đ đ¨ đ°đĄđđ§ đđđđđĄ đđđ§ đđ đđĄđ đđđŦđ đ¨đŽđđđ¨đĻđ? đđđŦ đđĄđĸđŦ đĻđŽđŦđĸđ đĻđđđ§đđŦđŦ đ°đ¨đĢđđĄ đđĸđ§đđđ’đŦ đĨđĸđđ? đđ¨, đĸđ đ°đđŦđ§’đ. đđĄđ đ°đđŦ đ đđĄđđĨđĨđđ§đ đ, đđ§đ đŦđĄđ đđ¨đŽđĨđđ§’đ đđ đđ¨đąđđ-đŽđŠ, đđ§đ đŦđĄđ đĄđđ đđĄđ đđ¨đŽđĢđđ đ đđ¨ đŦđŠđđđ¤ đ°đĄđđ§ đđ¯đđĢđ˛đ¨đ§đ đđĨđŦđ đŦđđđ˛đđ đŦđđđđĨđ˛ đŦđĸđĨđđ§đ. đđĄđ đ°đđŦ đĄđđĢđđŦđŦđđ đŦđĸđĻđŠđĨđ˛ đđ¨đĢ đđđĸđ§đ đĄđđĢđŦđđĨđ. đđđĢ đđ˛đđŦ đđĸđ§đđĨđĨđ˛ đđĨđ¨đŦđđ đĸđ§ đŦđđđĢđđĄ đ¨đ đ đŦđ¨đŽđĨ đŦđĄđ đđ¨đŽđĨđ đđđĨđĨ đĄđđĢ đ¨đ°đ§. đđŦ đđĨđ°đđ˛đŦ, đđĄđ đĨđđĻđđŦđđĢđđđĻđđĢđŦ đĻđĸđŦđŦ đđĄđ đĢđĸđ§đ đĸđ§đ đŠđ¨đĸđ§đ, đđ§đ đ°đĸđđĄ đĨđ¨đđ¤đđ đŖđđ°đŦ đđĄđđ˛ đĢđđđŽđĢđ§ đđ¨ đđĄđ đĸđ§đŦđŽđĨđđĸđ§đ đĨđ˛ đŦđđŽđŠđĸđ “đĸđđ¨đ§” đđ§đ “đĨđđ đđ§đ” đ°đĄđđ§ đĨđđŦđ đ°đđđ¤ đ°đ¨đĢđđŦ đđđĢ đĻđ¨đĢđ đđĢđŽđđĨ đđ§đ đđĸđŦđĻđĸđŦđŦđĸđ¯đ đ°đ¨đŽđĨđ đĄđđ¯đ đđ¨đ§đ. đđ¨đĻđ¨đĢđĢđ¨đ° đđĄđ đđđ°đ§đĸđ§đ đđ¨đŠđŦ đđĨđĸđŠ đđđđ¤ đđ¨ đđĄđđĸđĢ đ¨đ§đĨđĸđ§đ đŦđĄđĸđđŠđ¨đŦđđŦ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đđ¨đŦđ˛ đđđ§đđđĢ đđŽđĨđđŽđĢđ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đĻđ¨đĢđđĨ đŦđŽđŠđđĢđĸđ¨đĢđĸđđ˛ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đ¨đđĸđđŽđđĢđĸđđŦ đ¨đ đŠđđĢđĢđ¨đđđ đ¯đ¨đĻđĸđ … đđĨđĨ đ¨đ đ°đĄđĸđđĄ đ°đĸđĨđĨ đđđđđĄ đ˛đ¨đŽ đĨđ˛đĸđ§đ đ¨đ§ đđđ˛đŦ đĨđĸđ¤đ đđ¨đđ𲠅 đ°đĄđđ§ đđĸđ§đđđ đđ¨đđŦđ§’đ đ§đđđ đ˛đ¨đŽđĢ đŦđđđĢđĸđĨđ đŦđĨđ¨đŠ.”
đđđđđđđđđ đđ đđŽđĨđ˛, đđđđ.
“đđĄđ đĄđđ đ¨đ§đĨđ˛ đŦđ¨ đĻđŽđ𥠑đŦđđĨđ’ đđ¨ đ đĸđ¯đ. đđĄđ đ°đđŦ đđĢđ¨đŠđŠđđ đđ˛ đĄđđĢ đĨđđđđĨ đđđđđĢ đŦđđĨđĨđĸđ§đ đ đĻđĸđĨđĨđĸđ¨đ§ đđĨđđŽđĻđŦ đđ¨đĢ đđĄđđĻ. đđĄđ đđđđđĻđ đđĢđđŗđđ, đ˛đđŦ, đđŽđ đŽđ§đĸđ§đđđĢđđŦđđĸđ§đ , đ§đđ¯đđĢ. đđĄđ đĄđđ đđ¨đ§đ đ§đ¨đđĄđĸđ§đ đ°đĢđ¨đ§đ . đđĄđ đĄđđ đŠđĢđ¨đŽđ đ¯đŽđĨđ§đđĢđđđĸđĨđĸđ𲠅 đđ§đ đđĄđđĢđ đĸđŦ đ đđđĢđđđĸđ§ đĻđŽđŦđĸđ đĸđ§đđŽđŦđđĢđ˛ đĄđđđĢđđ đđ¨đĢ đŦđĸđ§đ đđĢđŦ đ°đĄđ¨ đđ¨đ§’đ ‘đđĸđ đĸ𧒠(đđĄđĸđŦ đ đ¤đ§đ¨đ° đ¨đ§đĨđ˛ đđ¨đ¨ đ°đđĨđĨ), đđ§đ đđĄđđ˛ đđĢđ đ§đđ¯đđĢ đŠđĢđđĸđŦđđ đŽđ§đđĸđĨ đđđđđĄ - đ°đĄđđ§, đđĸđ§đđĨđĨđ˛, đđĄđđ˛ đđđ§’đ đđ§đŦđ°đđĢ đđđđ¤. đđĄđ đđĢđŽđđĨ đŠđĨđđ˛đŠđđ§ đ¨đ đđđĻđ đ đŽđŦđĄđđŦ đ°đĸđđĄ đŠđĢđđĸđŦđ đđ¨đĢ đđĸđ§đđđ đđ¨đđ𲠅 đ°đĸđđĄ đđĄđ đŽđŦđŽđđĨ đĻđ¨đĢđ¨đ§đĸđ đĨđđđđĨđŦ đ¨đ “đĸđđ¨đ§” đđ§đ “đĨđđ đđ§đ”. đđ¨đŽ đŠđĢđđĸđŦđ đĄđđĢ đ§đ¨đ° đđđđ đđđđđŽđŦđ đĸđ đĸđŦ đđ¨đ¨ đĨđđđ. đđ¨đŽ đĄđđđ§’đ đđĄđ đ đŽđđŦ đđ¨ đŦđŽđŠđŠđ¨đĢđ đĄđđĢ đ°đĄđđ§ đŦđĄđ đ°đđŦ đđĨđĸđ¯đ đđ§đ đŦđĄđ đ°đđŦ đĨđ¨đ¨đ¤đĸđ§đ đđ¨đĢ đ˛đ¨đŽ. đđĄđ đŠđĢđđŦđŦ đ°đĸđĨđĨ đĨđđđđĨ đđĢđđĸđŦđđŦ đđŦ đŠđđŦđđŦ đđđđđŽđŦđ đ¨đ đ°đĄđđ đđĄđđ˛ đ°đĸđđĄđĄđ¨đĨđ … đđ§đ đđĄđđ˛ đ°đ¨đŽđĨđ đđđĨđĨ đđĸđ§đđđ đŦđđ, đđđ, đŦđĄđ¨đđ¤đĸđ§đ , đĸđ§đŦđđ§đ … đ¨đĄ đđŽđ đ§đ¨đ đđ¨đđđ˛! đđŽđŦđĸđ đđđđŦ đ°đĄđ¨ đĄđđ đŠđŽđ đ¨đ§ đđĄđđĸđĢ đĻđ¨đŦđ đđĄđđĢđĻđĸđ§đ đŦđĻđĸđĨđ đđŦ đđĄđđ˛ đĢđđđŽđŦđđ đĄđđĢ đđ¨đĢ đđĄđđĸđĢ đĢđ¨đŦđđđĢ đđĢđ đĒđŽđđŽđĸđ§đ -đŽđŠ đđ¨ đđđĨđĨ đĄđđĢ đ “đđđĻđĸđ§đĸđŦđ đĸđđ¨đ§”, đđ§đ đđ đĻđĸđ§đŽđđ đđđĨđđđĢđĸđđĸđđŦ đđ§đ đ đ¨đđĨđĸđ§đŦ đđĢđ¨đĻ đĄđđĨđĨ đđ§đ đĢđđđ¨đĢđ đĨđđđđĨđŦ đ¨đ đđĢđđĸđđĸđđĸđđĨđĨđ˛ đđĢđ¨đŽđŦđđ đđĸđ¯đđĢđŦđĸđđ˛ đđĢđ đŦđĒđŽđđđŗđĸđ§đ đ¨đ§đđ¨ đđ°đĸđđđđĢ đđ¨ đđ°đĸđđđđĢ đđĄđđĸđĢ đŖđĸđđđđĢ-đŖđđđđđĢ … đ°đĄđđ§ đĸđ đ°đđŦ đđđ đ°đĄđ¨ đđđĨđ¤đđ đđĸđ§đđđ đĸđ§đđ¨ đ đĸđ¯đĸđ§đ đŽđŠ … đđđđđŽđŦđ đŦđĄđ đĢđđđŽđŦđđ đđ¨ đđ đĨđđđđĨđĨđđ, đđ§đ đŦđĄđ đ°đđŦ đđđ đĢđđđđ, đđŦ đđĄđ¨đŦđ đđđ° đ°đĄđ¨ đĻđ¨đ¯đ đđĄđ đ°đ¨đĢđĨđ đđĢđ đđĨđ°đđ˛đŦ đđđ đĢđđđđ. đđĄđ˛ đĸđŦ đđđđđđđ đŦđŽđĢđŠđĢđĸđŦđđ đđĄđđ đđĸđ§đđđ đ’đđ¨đ§đ§đ¨đĢ đĸđŦ đđđđ? đđĄđ¨ đđđĢđđ đđ§đ¨đŽđ đĄ đđ¨ đŦđđ¯đ đđŽđđ˛ đđđĢđĨđđ§đ, đđĄđĸđđ§đđ˛ đđ¨đŽđŦđđ¨đ§, đđĻđ˛ đđĸđ§đđĄđ¨đŽđŦđ, đđđĢđĸđĨđ˛đ§ đđ¨đ§đĢđ¨đ, đđĸđĨđĨđĸđ đđ¨đĨđĸđđđ˛? đđĄđđĢđ đđ¨ đ˛đ¨đŽ đ đ¨ đ°đĄđđ§ đđđđđĄ đđđ§ đđ đđĄđ đđđŦđ đ¨đŽđđđ¨đĻđ? đđđŦ đđĄđĸđŦ đĻđŽđŦđĸđ đĻđđđ§đđŦđŦ đ°đ¨đĢđđĄ đđĸđ§đđđ’đŦ đĨđĸđđ? đđ¨, đĸđ đ°đđŦđ§’đ. đđĄđ đ°đđŦ đ đđĄđđĨđĨđđ§đ đ, đđ§đ đŦđĄđ đđ¨đŽđĨđđ§’đ đđ đđ¨đąđđ-đŽđŠ, đđ§đ đŦđĄđ đĄđđ đđĄđ đđ¨đŽđĢđđ đ đđ¨ đŦđŠđđđ¤ đ°đĄđđ§ đđ¯đđĢđ˛đ¨đ§đ đđĨđŦđ đŦđđđ˛đđ đŦđđđđĨđ˛ đŦđĸđĨđđ§đ. đđĄđ đ°đđŦ đĄđđĢđđŦđŦđđ đŦđĸđĻđŠđĨđ˛ đđ¨đĢ đđđĸđ§đ đĄđđĢđŦđđĨđ. đđđĢ đđ˛đđŦ đđĸđ§đđĨđĨđ˛ đđĨđ¨đŦđđ đĸđ§ đŦđđđĢđđĄ đ¨đ đ đŦđ¨đŽđĨ đŦđĄđ đđ¨đŽđĨđ đđđĨđĨ đĄđđĢ đ¨đ°đ§. đđŦ đđĨđ°đđ˛đŦ, đđĄđ đĨđđĻđđŦđđĢđđđĻđđĢđŦ đĻđĸđŦđŦ đđĄđ đĢđĸđ§đ đĸđ§đ đŠđ¨đĸđ§đ, đđ§đ đ°đĸđđĄ đĨđ¨đđ¤đđ đŖđđ°đŦ đđĄđđ˛ đĢđđđŽđĢđ§ đđ¨ đđĄđ đĸđ§đŦđŽđĨđđĸđ§đ đĨđ˛ đŦđđŽđŠđĸđ “đĸđđ¨đ§” đđ§đ “đĨđđ đđ§đ” đ°đĄđđ§ đĨđđŦđ đ°đđđ¤ đ°đ¨đĢđđŦ đđđĢ đĻđ¨đĢđ đđĢđŽđđĨ đđ§đ đđĸđŦđĻđĸđŦđŦđĸđ¯đ đ°đ¨đŽđĨđ đĄđđ¯đ đđ¨đ§đ. đđ¨đĻđ¨đĢđĢđ¨đ° đđĄđ đđđ°đ§đĸđ§đ đđ¨đŠđŦ đđĨđĸđŠ đđđđ¤ đđ¨ đđĄđđĸđĢ đ¨đ§đĨđĸđ§đ đŦđĄđĸđđŠđ¨đŦđđŦ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đđ¨đŦđ˛ đđđ§đđđĢ đđŽđĨđđŽđĢđ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đĻđ¨đĢđđĨ đŦđŽđŠđđĢđĸđ¨đĢđĸđđ˛ đđ§đ đđĄđđĸđĢ đ¨đđĸđđŽđđĢđĸđđŦ đ¨đ đŠđđĢđĢđ¨đđđ đ¯đ¨đĻđĸđ … đđĨđĨ đ¨đ đ°đĄđĸđđĄ đ°đĸđĨđĨ đđđđđĄ đ˛đ¨đŽ đĨđ˛đĸđ§đ đ¨đ§ đđđ˛đŦ đĨđĸđ¤đ đđ¨đđ𲠅 đ°đĄđđ§ đđĸđ§đđđ đđ¨đđŦđ§’đ đ§đđđ đ˛đ¨đŽđĢ đŦđđđĢđĸđĨđ đŦđĨđ¨đŠ.”
đđđđđđđđđ đđ đđŽđĨđ˛, đđđđ.
2
geplaatst: 27 juli 2023, 15:19 uur
Nothing compares to her...
R.I.P. Sinead
I am stretched on your grave...
R.I.P. Sinead
I am stretched on your grave...
0
geplaatst: 27 juli 2023, 18:16 uur
R.I.P. Sinead , heel mooie herinneringen aan haar concert in 2020 in Leuven .
17
geplaatst: 27 juli 2023, 19:18 uur
Feel So Different, de leegte die Sinéad O’Connor achterlaat.
De donkere dagen voor kerst, ergens in de vooravond van een decemberdag in 1987. Frits Spits kondigt in De Avondspits een onbekende Ierse zangeres aan, die hem met een indrukwekkend nummer Troy genaamd betovert. Vervolgens valt heel Nederland voor haar en als dan de video op televisie voorbij komt heeft iedereen het de volgende dag over dat breekbare meisje dat klein teder begint en daarna haar emoties het overige werk laat doen. Want laten we eerlijk zijn, Sinéad O’Connor is een brok emotie. Troy is guur, kil en koud als de aftellende decemberdagen. De feniks zal herrijzen en zich tegen haar moeder, het geloof en de mannenmaatschappij verzetten.
Al voor de release van The Lion And The Cobra wordt Sinéad O’Connor tegengewerkt. De trotse toekomstige moeder mag niet met een zwangere buik voor de albumhoes poseren. Hoe dierbaar dit toekomstige geluk ook is, de platenmaatschappij gaat er niet mee akkoord. Haar kinderen gaan voor alles, en bewapend met baby rompertje betreedt ze het Pinkpop podium. Deze indrukwekkende Troy performance overtuigt de twijfelaars. Het is niet te vatten hoeveel impact dit moment heeft. De wereld staat eventjes stil en wordt met de neus op de feiten gedrukt. Sinéad O’Connor is het boegbeeld van het vrijgevochten feminisme, maar kan die rol amper dragen. Kwetsbaar gekleineerd en onbegrepen. Haar strijd tegen het conservatieve geloof, waarbij ze het gevoel krijgt voorgelogen te worden levert haar vooral in de Verenigde Staten tegenstanders op.
Ze is tevens de vrouw met de gemeende ontroerende traan. Sinéad O’Connor begrijpt Nothing Compares 2 U van Prince als geen ander, en draagt de song met zoveel liefde uit. Sinéad O’Connor wil alleen maar liefde geven, vooral aan haar nageslacht. Geliefd, gesteund en omarmd door collega’s als The Edge, Massive Attack, Moby, Peter Gabriel, Matt Johnson en John Grant, waarmee ze geslaagde samenwerkingsverbanden aangaat. Echter The World Won’t Listen, dus ze sluit zich steeds verder van die boze wereld af. Voor mij is haar meest fascinerende nummer echter Feel So Different, de openingstrack van I Do Not Want What I Haven’t Got. De zin God grant me the serenity to accept the things I cannot change staat voor de onmacht, dat eeuwige gevecht met haarzelf wat van haar een verbitterde vrouw maakt.
Men wil haar nog steeds als die krachtige persoonlijkheid portretteren, de zwakte schuilt in de toenemende depressies. De prachtige opbloeiende wilde bloem in knop is geknakt, gebroken en breekt definitief als haar zoon Shane door zelfdoding om het leven komt. Ze verwoordt haar verdriet vanuit haar geraakte moederhart: ‘Ik leef sindsdien als een ondood nachtdier. Hij was de liefde van mijn leven, het licht van mijn ziel. We waren één ziel uit twee delen.’ Van binnen sterft ze, er blijft alleen maar leegte over. De donkere zomeravond van 26 juli 2023 staat voor altijd in het teken van dit verschrikkelijke bericht. Grijs. Dublin in a rainstorm.
Toch zal Sinéad O’Connor voor mij altijd die prachtige onschuldig ogende verschijning blijven, een prachtmens, puur en warm. In haar Rememberings biografie vallen de stukken al op de juiste plek, maar de prachtige Nothing Compares documentaire van Kathryn Ferguson die haar vooruitziende feministische blik op de maatschappij terecht met die vrijgevochten heldenstatus beloont. Dichter bij Sinéad O’Connor zal je nooit komen. Een erg gedetailleerd waardig eerbetoon. Er is een groot zangeres overleden, zonder Sinéad O’Connor is girlpower een nietszeggend begrip. Onderschat haar invloed niet, Sinéad O’Connor heeft er mede voor gezorgd dat man en vrouw tegenwoordig binnen de hedendaagse muziekscene gelijkwaardig naast elkaar staan.
De donkere dagen voor kerst, ergens in de vooravond van een decemberdag in 1987. Frits Spits kondigt in De Avondspits een onbekende Ierse zangeres aan, die hem met een indrukwekkend nummer Troy genaamd betovert. Vervolgens valt heel Nederland voor haar en als dan de video op televisie voorbij komt heeft iedereen het de volgende dag over dat breekbare meisje dat klein teder begint en daarna haar emoties het overige werk laat doen. Want laten we eerlijk zijn, Sinéad O’Connor is een brok emotie. Troy is guur, kil en koud als de aftellende decemberdagen. De feniks zal herrijzen en zich tegen haar moeder, het geloof en de mannenmaatschappij verzetten.
Al voor de release van The Lion And The Cobra wordt Sinéad O’Connor tegengewerkt. De trotse toekomstige moeder mag niet met een zwangere buik voor de albumhoes poseren. Hoe dierbaar dit toekomstige geluk ook is, de platenmaatschappij gaat er niet mee akkoord. Haar kinderen gaan voor alles, en bewapend met baby rompertje betreedt ze het Pinkpop podium. Deze indrukwekkende Troy performance overtuigt de twijfelaars. Het is niet te vatten hoeveel impact dit moment heeft. De wereld staat eventjes stil en wordt met de neus op de feiten gedrukt. Sinéad O’Connor is het boegbeeld van het vrijgevochten feminisme, maar kan die rol amper dragen. Kwetsbaar gekleineerd en onbegrepen. Haar strijd tegen het conservatieve geloof, waarbij ze het gevoel krijgt voorgelogen te worden levert haar vooral in de Verenigde Staten tegenstanders op.
Ze is tevens de vrouw met de gemeende ontroerende traan. Sinéad O’Connor begrijpt Nothing Compares 2 U van Prince als geen ander, en draagt de song met zoveel liefde uit. Sinéad O’Connor wil alleen maar liefde geven, vooral aan haar nageslacht. Geliefd, gesteund en omarmd door collega’s als The Edge, Massive Attack, Moby, Peter Gabriel, Matt Johnson en John Grant, waarmee ze geslaagde samenwerkingsverbanden aangaat. Echter The World Won’t Listen, dus ze sluit zich steeds verder van die boze wereld af. Voor mij is haar meest fascinerende nummer echter Feel So Different, de openingstrack van I Do Not Want What I Haven’t Got. De zin God grant me the serenity to accept the things I cannot change staat voor de onmacht, dat eeuwige gevecht met haarzelf wat van haar een verbitterde vrouw maakt.
Men wil haar nog steeds als die krachtige persoonlijkheid portretteren, de zwakte schuilt in de toenemende depressies. De prachtige opbloeiende wilde bloem in knop is geknakt, gebroken en breekt definitief als haar zoon Shane door zelfdoding om het leven komt. Ze verwoordt haar verdriet vanuit haar geraakte moederhart: ‘Ik leef sindsdien als een ondood nachtdier. Hij was de liefde van mijn leven, het licht van mijn ziel. We waren één ziel uit twee delen.’ Van binnen sterft ze, er blijft alleen maar leegte over. De donkere zomeravond van 26 juli 2023 staat voor altijd in het teken van dit verschrikkelijke bericht. Grijs. Dublin in a rainstorm.
Toch zal Sinéad O’Connor voor mij altijd die prachtige onschuldig ogende verschijning blijven, een prachtmens, puur en warm. In haar Rememberings biografie vallen de stukken al op de juiste plek, maar de prachtige Nothing Compares documentaire van Kathryn Ferguson die haar vooruitziende feministische blik op de maatschappij terecht met die vrijgevochten heldenstatus beloont. Dichter bij Sinéad O’Connor zal je nooit komen. Een erg gedetailleerd waardig eerbetoon. Er is een groot zangeres overleden, zonder Sinéad O’Connor is girlpower een nietszeggend begrip. Onderschat haar invloed niet, Sinéad O’Connor heeft er mede voor gezorgd dat man en vrouw tegenwoordig binnen de hedendaagse muziekscene gelijkwaardig naast elkaar staan.
0
geplaatst: 27 juli 2023, 22:43 uur
Dappere vrouw. Strijdbaar, empathisch en een nimmer aflatend rechtvaardigheidsgevoel. De mensheid kon nog wat van haar leren. Wat zal ze ontvangen zijn aan de andere kant.
0
geplaatst: 27 juli 2023, 23:06 uur
Ik was erbij met Pinkpop 1988. Prachtig concert.
Kan me ook nog het kippevel herinneren dat ik kreeg toen ik in de auto voor het eerst Nothing Compares To U hoorde.
Vanavond maar weer eens draaien.
R.I.P. Sinead O'Connor.
Kan me ook nog het kippevel herinneren dat ik kreeg toen ik in de auto voor het eerst Nothing Compares To U hoorde.
Vanavond maar weer eens draaien.
R.I.P. Sinead O'Connor.
0
geplaatst: 28 juli 2023, 06:20 uur
R.I.P. Randy Meisner.
Ex Poco en Eagles en gezegend met een prachtige stem.
Ging al jaren niet goed met hem.
Ex Poco en Eagles en gezegend met een prachtige stem.
Ging al jaren niet goed met hem.
0
geplaatst: 28 juli 2023, 07:29 uur
RIP Randy, was volgens velen de meest zachtaardige Eagle.
Tobte idd al jaren met zijn gezondheid âšī¸
Tobte idd al jaren met zijn gezondheid âšī¸
0
geplaatst: 28 juli 2023, 07:33 uur
TEQUILA SUNRISE schreef:
RIP Randy
RIP Randy
Met zo'n avatar en zo'n username snap ik dat je even wilt rouwen
1
geplaatst: 28 juli 2023, 07:33 uur
R.I.P. Randy Meisner, Eagle van het eerste uur en gezegend met een karakteristieke stem die hun hemelse harmonieën extra diepte gaf.
0
geplaatst: 28 juli 2023, 07:53 uur
R.I.P. Randy Meisner.
Geweldige en oorspronkelijke Eagle, liet zich uiteindelijk overstemmen door het duo Frey/Henley.
Te jong weer.
Geweldige en oorspronkelijke Eagle, liet zich uiteindelijk overstemmen door het duo Frey/Henley.
Te jong weer.
3
geplaatst: 28 juli 2023, 10:08 uur
R.I.P. Randy Meisner
Wat mij betreft toch wel een van de topvocalisten van Eagles (zonder 'the'). Hij gaf vaak net dat extraatje aan de harmonieën van de band, met name de falsetzang. Om nog maar te zwijgen van de (te) weinige nummers waarin hij solo schitterde, zoals Take it to the limit. Hij stond overigens ook aan de wieg van Poco.
Zijn laatste Eagles-bijdrage, zowel compositorisch als qua leadvocal, was deze:
Top 10 Randy Meisner Songs - ultimateclassicrock.com
Wat mij betreft toch wel een van de topvocalisten van Eagles (zonder 'the'). Hij gaf vaak net dat extraatje aan de harmonieën van de band, met name de falsetzang. Om nog maar te zwijgen van de (te) weinige nummers waarin hij solo schitterde, zoals Take it to the limit. Hij stond overigens ook aan de wieg van Poco.
Zijn laatste Eagles-bijdrage, zowel compositorisch als qua leadvocal, was deze:
Top 10 Randy Meisner Songs - ultimateclassicrock.com
* denotes required fields.