Eric; aangaande last.fm: de naam die voor de Noorse inzending wordt gebruikt is "Ulrikke" en niet "Ulrikke Brandstorp". Ik weet niet of je dat belangrijk vindt maar ik dacht ik meld het even.

In ieder geval bedankt voor het uploaden van het artwork voor alle nummers weer. Ik heb op meerdere momenten gezocht afgelopen week naar een plaatje waarop de tekst "All 41 songs from Europe's Favorite TV Show" stond maar die kon ik niet vinden, wél het plaatje zonder die tekst.

Sterker: ik ben al het oude artwork ook aan het vervangen door beter artwork (helse klus en ben er nog even zoet mee). Alles op zijn tijd. Ben nu t/m 1982 klaar.

De vraag is nu: komt deze cd er wel?

Net als veel anderen hier, zit ik er vanwege het coronavirus nog niet helemaal in, het Songfestival dit jaar. Extra jammer natuurlijk, gezien we het feestje weer eens zelf mogen organiseren. De jaarlijkse traditie van mijn vrouw en ik, waarin we alle nummers er doorheen jagen en onze eerste indruk vastleggen op een schaal van 1 t/m 10, is er dus ook nog niet van gekomen. Sterker nog, ik heb nog geen enkel nummer gehoord...

... op de Nederlandse inzending na, want die verleiding kon ik niet weerstaan. Met de jaarlijkse MuMe traditie zal ik verder aanhaken zodra mijn vrouw en ik ons feestje hebben gehad. Wat Nederland betreft:

1. Nederland ***
Die gast heeft een prima stem, en ik hou ook wel van orgeltjes in het laag, maar pakken doet het me (nog?) niet. Voor een langzaam nummer is het me - dat Queen-momentje halverwege ten spijt - ook allemaal wat te degelijk. Ook ik had liever iets vrolijkers gezien; dit zit tegen het saaie aan. Desalniettemin: geen slechte inzending, gewoon niet mijn ding.

2. Duitsland: Ben Dolic - Violent Thing




Zou Duitsland met deze inzending de derde overwinning binnenhalen? Het zou in elk geval een leuke oppepper zijn, want op 2018 na doet Duitsland het beroerd de laatste jaren.

Ik verwacht dat het dit jaar wel eens wat beter zou kunnen gaan uitvallen. Dolic komt overigens uit Slovenië en woont in Zwitserland dus wie weet komen daar wat extra puntjes vandaan dit jaar.
Het behoort tot de betere uptempo nummers, klinkt fris en weet snel te pakken. Alleen vrees ik dat het net niet genoeg is om de bokaal te winnen. Het nummer mist daarvoor net iets speciaals wat mij betreft.
Ik gok zo tussen de 11e en 15e plaats dit jaar.

Wat denken jullie? Gaat dit de derde overwinning voor Duitsland worden?

Top 41:

1. Nederland
2. Duitsland

1. Nederland: Jeangu Macrooy - Grow

Ik had een paar jaar geleden nooit kunnen bedenken dat we deze jaarlijkse traditie nog eens zouden beginnen met het Nederlandse nummer, want we beginnen immers altijd met de Big 5 en de winnaar van het jaar ervoor. Maar door Duncan en Arcade is dat nu toch werkelijkheid geworden.

Wat een onvergetelijk ESF-jaar was 2019. Meteen toen ik Arcade voor het eerst hoorde kreeg ik al het gevoel naar de winnaar te kijken. Wat was de voorpret genieten, wat was de vreugde groot op het moment van winst, en wat volgden er toen nog heerlijke maanden van gespeculeer over de organisatie, de stedenstrijd, de presentatoren, de intervalacts, etc. Nederland won na 44 jaar het Songfestival na een lange tijd van rampjaren te hebben gekend, en dan ook nog eens met het nummer dat ik zelf ook echt het beste vond.

In al die heisa keek ik dit keer minder uit naar wat de Nederlandse inzending zou worden. Zolang het maar wel weer een kwalitatief goede inzending was, maar verder was ik er niet zo mee bezig; er was al genoeg om te volgen. Toen Jeangu werd aangekondigd als de artiest was ik alvast wel lichtelijk enthousiast, maar het draait uiteindelijk natuurlijk om dat ene nummer en daar moesten we nog even op wachten.

En toen was daar Grow. Meteen al bij de eerste luisterbeurt vond ik het echt een mooi nummer, al ontbraken wel de winnaarsvibes die ik al gelijk bij Arcade had. Wel bleek het nummer – toepasselijk – een echte grower te zijn. In het begin wist ik nog niet zo goed wat ik van het abrupte einde moest denken, maar na het eerste live optreden viel toen wel het kwartje. Het plotselinge einde, die stilte, het is een soort “bezinkmomentje”. En nu vind ik het juist mooi.

De afgelopen jaren doen de inzendingen van de hostlanden het heel slecht. Of dat ligt aan het gebrek aan een gunfactor, de verminderde aandacht omdat ze niet deelnemen aan de halve finales, of omdat de nummers allemaal gewoon van zichzelf al niet kansrijk waren, geen idee. Ik hoop alleen toch echt dat Jeangu dit lot bespaard blijft. Toch heb ik wel het gevoel dat Grow lager zal eindigen dan het als nummer verdiend. Het is namelijk wel een nummer dat bij de meeste mensen niet gelijk pakte en op een uren vullende avond met 26 liedjes kan dat nog wel eens een nadeel zijn. Zelf zet ik momenteel in op een plek tussen 11 en 15, laag linkerrijtje of hoog rechterrijtje dus. Maar hoewel het van mij wel zou mogen, gok ik niet dat we in 2021 naar Maastricht gaan.

Top 41:

1. Nederland

2. Duitsland: Ben Dolic – Violent Thing

Duitsland leek na de winst van Lena in 2010 goed op weg om het roer helemaal om te gooien. Met een 10e plek het jaar erop en een 8e plek in 2012 werd Duitsland weer een land om rekening mee te houden op het Songfestival.

Maar daarna ging alles bergafwaarts en raakte Duitsland de draad weer kwijt. Op 2018 na scoort het land nu helemaal niet meer goed. Zelf zoek ik de reden vooral in hun vaak nogal beige en weinig uitgesproken inzendingen die compleet werden overschaduwd door de concurrentie.

Dit jaar stuurt Duitsland eindelijk weer wat hippers en ik denk ook dat Violent Thing best wel zal kunnen scoren. Het klinkt fris in de line-up en het refrein blijft ook best hangen. Hoe het live klinkt is nog maar afwachten, maar ik zie hier wel potentie in. Persoonlijk mis ik wel iets om het écht goed te gaan vinden, maar wie weet word ik met het live optreden nog wel verrast.

Top 41:

1. Nederland
2. Duitsland

Nou die 5% kans die ik het nog gaf is inmiddels wel naar 1% gezakt.

Jep. Als men nu van dit scenario uit blijft gaan dan gaat het nog maanden duren voordat grote evenementen überhaupt weer georganiseerd mogen worden. Er gaat nog heel veel afgelast worden dit jaar, wat zeker niet meer zal (kunnen) worden ingehaald

Gisteren en vandaag heb ik even tien pagina's uit dit topic teruggelezen en alle 41 inzendingen voor het eerst beluisterd. Ruim twee maanden voor de grote finale ken ik alle nummers al, zo vroeg ben ik er volgens mij nog nooit bijgeweest.

Het maakt me niet uit of en in wat voor vorm Songfestival dit jaar doorgaat, ik zorg dat ik er op tijd klaar voor ben!

Dat het niet doorgaat als gepland is onderhand een feit.

Hoe ik het graag zou zien? Als een avondvullend programma (de finale avond) met alle inzendingen zonder wedstrijd element, dus ook geen halve finales.

Jammer van de inzendingen dit jaar, heel sneu voor de artiesten. Volgend jaar opnieuw in Rotterdam met nieuwe inzendingen.

Even geen Songfestival dan maar.

Maar goed, ik beslis het niet

1. Nederland: Jeangu Macrooy - Grow

De eerste keer dat ik Grow hoorde was ik niet onder de indruk. Inmiddels is het liedje wel wat gegroeid (zoals bij zo velen). Sterkste wapens zijn de harmonieuze achtergrondzang en het orgel. Die kunnen live beide flinke indruk gaan maken. Minpunt is dat ze beide pas laat in het liedje écht een rol gaan spelen. Tegen die tijd zijn luisteraars misschien al ingedut.
Voor mij is Grow wat te saai, maar een mooi liedje waar Nederland trots op kan zijn is het wel.

Top 41:

1. Nederland

Het songfestival begint normaal voor mij elk jaar op het moment dat de cd in de brievenbus ligt. Maar omdat nu alles anders dreigt te gaan, zal ik de voorpret een maand naar voren schuiven en de bespreking van de inzendingen op dit forum volgen.
Nederland: De eerste helft een beetje zeurderig, maar hoe vaker ik het hoor hoe beter ik het ga vinden. (Zou het abrupte einde oorspronkelijk zo bedoeld zijn, of was het een 4:30 minuut nummer dat tot songfestivallengte is geknipt?)
Zal volgens mij bij de jury's wel scoren, maar een stukje minder bij het publiek.
Duitsland: Ligt lekker in het gehoor, zou ik niet overslaan op cd. Heeft wel iets weg van het Zweedse Dance you off uit 2018 (al vond ik dat toch beter).

2. Duitsland: Ben Dolic - Violent Thing

Onweerwolf heeft blind geluisterd, dus die zal vast gedacht hebben dat dit een zangeres was. Ik wel in ieder geval. Wat een hoog stemmetje! Maar: lekker liedje! Rijp voor de hitlijsten, catchy en dansbaar. Zo heb ik er niet heel veel gehoord dit jaar. Dat funky gitaartje vind ik écht fijn. Ik denk dat dit net iets té dance-y is om live fatsoenlijk uit de verf te komen en verwacht niet veel meer dan een plek in de middenmoot, maar van mij mag het hoger eindigen.

Top 41:

1. Duitsland
2. Nederland

Verrek, de spijker of z'n kop!

Doet me ook denken aan toen ik dit nummer voor het eerst aan mijn moeder liet horen, zonder beeld erbij. Toen riep ze ook na een paar zinnen 'Duitsland zou toch een jongen sturen!?'

Bij Slovenië had ik overigens het omgekeerde: dacht eerst dat dat een man was.

Tof dat jullie ook je top 41 opbouwen met commentaren. Laten we de voorpret maar even wat groter maken dan voorgaande jaren, want we weten allemaal dat het minder leuk is dan we gehoopt hadden.

Ik doe ook mee aan de beoordelingen en geef ook cijfers voor de inzendingen. Zo kan ik voor mezelf een top 41 maken die ik beter kan motiveren:

Duitsland: Ben Dolic - Violent Thing

Het is duidelijk dat Duitsland (net zoals veel andere landen in het recente verleden hebben gedaan)heeft gekozen om energie te steken in het Songfestival. De afgelopen jaren was het kommer en kwel voor de Duitsers, met als uitzondering in 2018 waar Michael Schulte een keurige 4de plek in de wacht wist te slepen. Eerlijk gezegd had ik geen moment de illusie gekend dat Duitsland vanaf dat moment wakker was, want ik vond het een vrij inspiratieloos nummer en goed in de lijn met de rest van de inzendingen. Maar dat is mijn bescheiden mening en ik zal niet twijfelen aan de expertise van de vakjury en de televoters. Maar nu is het heel duidelijk dat Duitsland een nieuwe weg is ingeslagen. Wat ik erg fijn vind is dat, geheel tegendraads in de vele ballads die we (hopelijk) dit jaar zullen horen op het Eurovisie songfestival, het nummer geen tijd verspilt om een opbouw te vinden. De beat wordt vanaf seconde één ingestart en die energie houdt het hele nummer aan. De hoge stem vind ik goed passen, maar het valt en staat ook bij de performance in de grande finale. Weet Ben Dolic diezelfde energie in zijn mimic en in de stage te verwerken, dan sluit ik een positie als dark horse zeker niet uit.

Cijfer: 7

Nederland: Jeangu Macrooy - Grow

Het is al ontelbaar keer gezegd en het gaat nog ontelbaar keer gezegd worden: het nummer moet groeien. De eerste keer voelde het rommelig aan en een beetje saai. Ik herkende de kwaliteiten in het nummer, maar het hoorde te complex voor een songfestivallied. Nu zijn we een maand verder en mijn enthousiasme is gegroeid. De sobere en kwetsbare setting ontroert mij. Een hele mooie videoclip waar niet voor vuurwerk en glitters is gekozen, maar het voor een deel afspeelt in een therapiesessie. Nederland heeft de afgelopen jaren successen gekend met een gepaste soberheid gecombineerd met kwalitatief sterke musici. Eén keer werden we verleid om daarvan af te stappen en Treintje Oosterhuis naar Wenen te sturen met een typische schreeuwerige ballade en dat werd gelijk afgestraft met afwezigheid in de finale. Ik begrijp daardoor best dat het comité graag op wil vallen door zich sober op te stellen, maar ik ben bang dat dit nummer niet pakkend genoeg zal zijn voor de televoters. Zeker omdat het nummer in je moet groeien, maar de luisteraars het één keer in de finale te horen zullen krijgen.

Cijfer: 6,5

Stand (cijfer):
1. Duitsland (7)
2. Nederland (6,5)

Op het IJslandse nieuws is gemeld dat het Songfestival dit jaar niet doorgaat. EBU en AVROTROS hebben nog niets laten weten.

3. Frankrijk: Tom Leeb - The Best in Me




Frankrijk is een favoriet Songfestival land van mij. Het land heeft ons een hoop mooie nummers gegeven en een aantal behoren tot mijn torenhoge favorieten: Marie Myriam's L'oiseau et L'enfant, Joëlle Ursull met White and Black Blues of Amina met C'est le Dernier Qui a Parlé bijvoorbeeld.

Maar de invoering van de halve finales deed het land geen goed. Net als de collega big five landen eindigt Frankrijk regelmatig onderaan. Of de halve finales echt de schuldige zijn? Het scheelt wat exposure, maar het is niet de hoofdreden.De nummers zijn gewoon wat aan de matige kant en daar is dit jaar totaal geen uitzondering op. Sterker: ik vind dit een draak van een nummer.

We sturen een hunk die wellicht aan zal slaan bij de vrouwen en de gays. We laten hem op de Eiffeltoren zingen en laten we eens van het compleet in het Frans gezongen afstappen en er wat Engels doorheen gooien. Joepie we gaan scoren!

Nee Frankrijk, dat gaan jullie niet. Dit gaat weer ergens onderaan eindigen worden en jullie kunnen de Brexit niet de schuld geven. Lekker puh.

Top 41:

1. Nederland
2. Duitsland
3. Frankrijk

3. Frankrijk: Tom Leeb - The Best in Me

Frankijk is van mij ook een favoriet land op het festival en ook de afgelopen jaren vind ik ze vaak best behoorlijke inzendingen hebben. Het wil alleen maar niet écht lukken. Met Amir en Alma in resp. 2016 en 2017 deden ze het nog best oké (beide scoorden ook hoog in mijn persoonlijke toplijstjes van die jaren).

Na twee edities deed Frankrijk dit jaar hun nationale finale op de schop. Dit vond ik best jammer, want ik vond Destination Eurovision wel één van de betere nationale finales en vond het jammer om die dit jaar te missen. Maar goed, dan maar hopen op een heel goede intern geselecteerde inzending.

Helaas bleek tijdens de grootse Eiffeltoren-release dat hun inzending dit jaar een stuk leuker om naar te kijken is dan om naar te luisteren. Wat een kwijllied, en hoewel Tom best een prettig stemgeluid heeft is zijn stem ook niet echt goed of onderscheidend genoeg om dit prulletje naar een hoger plan te tillen. Het is dat ik een paar andere inzendingen dit jaar nog minder vind, maar wat mij betreft met afstand de minste Franse inzending in jaren.

1. Nederland
2. Duitsland
3. Frankrijk

3. Frankrijk: Tom Leeb - The Best in Me

Het Verenigd Koninkrijk zou zich hier niet voor schamen en dat is zo ongeveer het slechtste compliment dat je kunt krijgen. Dit is oubollig, zeurderig, heeft een tekst van likmevestje en bovendien nogal flets gezongen. Ik ben duidelijk geen fan en zie dit niet het linkerrijtje halen. Bottom 5 kan nog voorkomen worden door de charme van de zanger én de Franse taal.

Top 41:

1. Duitsland
2. Nederland
3. Frankrijk

Frankrijk: Tom Leeb - The Best in Me

Laat ik het kort en bondig houden: al na de eerste paar noten wist ik al gelijk wat voor vlees ik in de kuip had. Frankrijk had (net zoals Duitsland en Spanje) geregeld inzendingen afgeleverd die extreem onderschat werden en de rode lantaarn mocht dragen, maar dit jaar lijken ze er niet eens zin in te hebben. Met een nasale stem zingt Tom Leeb zowel in het Frans als in het Engels (waarom???) de ene open deur na de andere. Ik heb dit soort nummers al te vaak gehoord op het songfestival en onderhand moet Frankrijk ook begrijpen dat 2002 al ver achter ons ligt. Ik geef dit nummer een dikke vette uno zoals ze in Rusland dit jaar zeggen.

Cijfer: 1

Stand (cijfer):
1. Duitsland (7)
2. Nederland (6,5)
3. Frankrijk (1)

Het Songfestival is definitief van de baan

Ik wacht even de officiële bronnen af. De Daily Star is nou niet meteen de meest betrouwbare bron. Dat neemt niet weg dat afgelasting natuurlijk wel voor 99% zeker is.

Virtuele knuffel voor al mijn medefans.

Is de NOS officieel genoeg? Songfestival gaat niet door, niet duidelijk wanneer wel | NOS

Het leek me ook al weinig reeël dat het Songfestival zou doorgaan, maar het blijft pijnlijk om het officieel bevestigd te horen

Ik vind het echt extreem jammer, godverdomme.

Ik snap heus dat het niet belangrijk is in the grand scheme of things en ik sta er volledig achter maar ik baal hier echt enorm van.

Ja, daar doe ik het wel voor. Maar zoals ik al zei, weinig verrassend