Vanavond bij DWDD zijn Cornald Maas, Chantal Janzen, Edsilia Rombley en Jeangu Macrooy te gast. Jeangu zal een speciale versie van Grow vertolken.

Tevens zijn Shula Rijxman en Sietse Bakker te gast bij Op1.

Oef wat zong hij dat mooi. Mijn partner klaagde aldoor over de saaiheid van het nummer, maar zei ineens: dit nummer wordt wel steeds beter zeg.

Prachtige uitvoering in DWDD.

Herkenbaar en dit vind ik ook het moeilijkste aan de hele situatie, ik kan ook niet bij mijn moeder op bezoek momenteel. Sterkte!

Verder logische beslissing om het songfestival eruit te gooien. Ik kijk niet eens elk jaar, maar omdat het dit jaar in eigen stad is had ik er eigenlijk wel zin in. Gelukkig komt Rotterdam alsnog aan de beurt.

Ik zeg ja, doorgaan met het bespreken van de liedjes!!
Italië: Niet een van hun beste inzendingen van de afgelopen jaren, maar nog altijd goed genoeg om te scoren. Zou het door die taal komen? Geen idee wat ze zingen (in dit geval uiteraard wel door die video), maar het klinkt allemaal mooi.
Frankrijk: Misschien moet onze Franse vriend een Italiaanse versie overwegen, want met dit nummer staat hij hier voorlopig unaniem op de laatste plaats.

Ja ik vond het prachtig. Had echt tranen in mijn ogen.

Ik vind de tekst ook echt een speciale betekenis nu hebben gekregen. Het slaat ergens heel erg op de situatie van nu.

4. Italië: Diodato - Fai Rumore

Zoals Eric al schrijft: een typische Italiaanse ballade. Juist daarom vond ik 'm in eerste instantie wat gewoontjes en ging ik er niet rechtop van in mijn stoel zitten. Nu ik 'm voor de tweede keer hoor merk ik dat ik het toch een erg mooi liedje vind met vooral een fijn, krachtig refrein. Dat is belangrijk en daardoor kan dit nummer in potentie zeker top 10 scoren, maar een echte topper? Dat hoor ik er niet in.

1. Duitsland
2. Italië
3. Nederland
4. Frankrijk

Goed, ik ben gestopt met de onbekende, maar toch wel leuke nummers per jaar. Mijn hoofd stond er niet meer naar.

Omdat het Songfestival nu definitief niet doorgaat, een unicum, moeten we ons eigen feestje maar gaan vieren en pak ik de draad weer op en hoop eigenlijk dat er ook hier meer mensen mee willen doen.
Laten we het festival maar zo veel mogelijk levend proberen te houden op deze manier en hopen dat het volgend jaar zonder problemen wel gewoon door kan gaan.

1961:

-Gastland was Frankrijk
-Winnaar Luxemburg (Jean-Claude Pascal met Nous les Amoureux)
-Spanje, Finland en Joegoslavië deden voor het eerst mee
-België: Bob Benny - September, Gouden roos werd gedeeld laatst (15e met 1 puntje), Nederland: Greetje Kauffeld - Wat een Dag gedeeld 10e.

Ik kies voor het debuterende Spanje die met een lekker swingend nummer op kwam draven. Het land eindigde op de 9e plaats.

Laat maar, ik lette niet op

Mooi besluit

Nu het definitief is, is er ook echt wel zo'n rust ontstaan. Het is nu zo en we moeten er toch maar wat van maken in de tussentijd. Fijn dat je inmiddels dit heel leuke plan dan toch weer wil voortzetten Zo maar even dan in 1961 duiken Want ik wil zeker ook mee blijven doen!

Ik ben nu alle Songfestivals in zijn geheel aan het draaien (ik ben op 14 januari begonnen).

Vandaag aangekomen bij 1984 en ik merk dat dit jaar wel een bijzondere is voor mij. Het eerste jaar dat ik er echt vol in dook met een zelf gemaakt cassettebandje inclusief foto's en uitslag en met mijn favoriete Songfestival nummer ooit: I Treni di Tozeur van Alice e Battiato.

Ik ga eens kijken of ik binnenkort een top 10 van favoriete jaren kan maken. Dan zal 1984 absoluut heel goed scoren. Mooie herinneringen aan.


Ik ervaar dat ook zo. Er is wat stress weg. Het was al geen verrassing meer dat het niet door zou gaan, maar wat zou de beslissing worden? Voor mij gelukkig het meest gunstige besluit.

Ik hoop nog wel op een cd van dit jaar, dat zou toch wel een heel bijzonder exemplaar gaan worden.

Ik wil nu gewoon mijn eigen feestje bouwen zeg maar en nu we meer en meer binnen blijven is hier ook tijd voor en ik hoop het met jullie samen te kunnen doen hier. De groep wordt groter.

Tevens een goed moment om nog even te denken aan user Cerclezot, die tot de harde kern in dit topic behoorde en inmiddels al een jaar niet meer onder ons is.

Wat een klus, maar wel heel leuk!

Ik heb alle Songfestivals wel ooit in zijn geheel gezien (of in ieder geval de nummers geluisterd), maar veel nummers zakken natuurlijk ook weg als ik ze niet al te interessant vind. Daarom vind ik het heel leuk om af en toe weer iets vaker te kijken; dan vallen sommige nummers toch ineens wel weer op.

Dit project van jou in dit topic zie ik dan ook echt als een marathon waarbij ik het hele festival opnieuw wil kijken. En dan hopelijk weer wat nummers herontdek.

Snap dat 1984 dan wel echt een bijzonder jaar voor je is. I Treni di Tozeur is echt prachtig, staat ook zeker in mijn top 3. Ben benieuwd naar je top 10! Ik ga er ook wel een maken nadat dit project is afgelopen

Voor mij blijft 2003 altijd heel bijzonder omdat dit het jaar is dat ik het echt voor het eerst ben gaan volgen. En ook al wel gelijk vol erin gedoken met dat er niemand tussen mocht komen en met puntenlijstjes enzo.

Ja, dit besluit vind ik ook het meest gunstig. Maar het hele jaar is natuurlijk klote; omver gegooid door dat stomme virus. Helaas ook viavia nare verhalen gehoord al wel, en dat laat je dan ook wel inzien dat veel zaken een stuk belangrijker zijn dan een Songfestival. Wat het gemis van het Songfestival nu er niet minder op maakt natuurlijk.

Geen idee of de cd er nog gaat komen, maar dat zou natuurlijk los van elkaar kunnen staan. Tenzij sommige nummers van dit jaar misschien volgend jaar terug kunnen komen. Maar goed, dan staan die er maar twee keer op.

Ja het zou zeker mooi zijn om met zijn allen hier er toch maar iets moois van te maken tussen nu en de volgende editie (hopelijk nog steeds in Rotterdam met de plannen die er al lagen ).

Ik denk rondom het Songfestival ook regelmatig nog aan Cerclezot. In alle mooie momenten tijdens de aanloop natuurlijk al, dat hij het allemaal niet meer mee kon maken. Maar ook nu op dit moment dat het gecanceld is, we nog zo lang moeten wachten en je dan ook toch zo'n belangrijk lid hier mist.

1962:

-Frankrijk won dit jaar met Un premier Amour van Isabelle Aubret, de derde keer na 1958 en 1960
-Maar liefst vier landen eindigde onderaan met nul punten waaronder Nederland (De Spelbrekers met Katinka) en België (Fud Leclerc met Ton Nom)
-Er deden 16 landen mee

Ik kies voor Inger Jacobsen - Kom Sol, Kom Regn als vergeten pareltje. Staat niet in mijn favorietenlijstje maar nu ik het zo hoor vind ik het toch wel erg mooi.

5. Spanje: Blas Cantó - Universo




Spanje heeft de eer om als eerste land twee jaar achter elkaar te winnen. In 1968 won Massiel met La, La, La en in 1969 Salomé met Viva Cantando, een winst die gedeeld moest worden met Nederland, Frankrijk en Verenigd Koninkrijk).
Het bleef er wel bij, dus dit land snakt nog langer naar de winst dan dat wij tot vorig jaar deden.

Helaas Spanje, het gaat niet gebeuren. Wat dat aan gaat weet dit land het ook al jaren niet waar te maken. Misschien is het niet doorgaan van het Songfestival wel een uitkomst om in 2021 met iets beters te komen. Dit is een te makkelijk doorsnee popnummer. Te herhalend ook.

Ik denk dan ook dat Spanje net als voorgaande jaren ergens onderaan geëindigd zou zijn.
Ik begreep dat Blas Cantó er volgend jaar weer bij mag zijn dus we zullen zien waar hij dan mee komt.

1. Nederland
2. Italië
3. Duitsland
4. Spanje
5. Frankrijk

5. Spanje: Blas Cantó - Universo

Spanje kwakkelt inderdaad al jaren, hoewel ik er zelf persoonlijk best af en toe een leuk nummer tussen vind zitten. In zulke gevallen verpesten ze het echter alsnog met onbegrijpelijke staging; zoals vorig jaar met het vrolijke La Venda, dat een stuk hoger had kunnen eindigen als het allemaal een stuk beter in beeld was gebracht.

Met Universo was Spanje denk ik nog weer een jaartje in de onderste regionen geëindigd, dus hopelijk komt Blas Canto volgend jaar met een wat onderscheidender lied. Want dat is waar het mij aan schort hierbij; op zich is het prima, het is er en ik stoor me er niet aan, en het luistert best prettig weg. Maar daar is alles dan ook wel mee gezegd. Echt zo'n lied dat op alle onderdelen een 6 scoort, en dat is op het Songfestival vaak gevaarlijker voor een goede eindpositie dan iets echt fouts wat nog op een positieve manier blijft plakken.

Top 41:

1. Nederland
2. Italië
3. Duitsland
4. Spanje
5. Frankrijk

1961:

Zweden: Lill-Babs - April, april




Zie net dat ik het gisteren vergeten was, dus bij deze even twee jaren in één post! In 1961 kwam Zweden met een nummer waar lekker veel Eurovisie-clichés doorheen werden gejaagd: gefluit, ringeding, lalala. Erg veel succes hadden deze klassiekers alleen nog niet, want Lill-Babs werd één-na-laatste.

1962:

Denemarken: Ellen Winther - Vuggevise




In een jaar met voor mij veel nummers die waren weggezakt was het even een kwestie van de boel terugluisteren. Ellen Winther met Vuggevise sprong er toen ineens uit als nummer waarvan ik dacht 'toch ook best leuk'.

5. Spanje: Blas Cantó - Universo

Een hoogvlieger is het niet en Spanje zou hier zeker niet mee gewonnen hebben, maar ik vind 'm lekker! Beetje in dezelfde stijl als de inzending van Duitsland en daar heb je meteen het grootste kritiekpunt te pakken: dit hebben we vaker gehoord. Niets-aan-de-hand, dancy top 40-muziek. Gewoon lekker en ik houd er wel van.

Als Blas volgend jaar weer meedoet zal hij waarschijnlijk met iets vergelijkbaars komen. Ik verwacht niet ineens een gevoelige ballad of zo. Prima wat mij betreft.

1. Duitsland
2. Spanje
3. Italië
4. Nederland
5. Frankrijk

Naast Nederland (Jeangu Macrooy) hebben ook de omroepen uit Azerbeidzjan (Samira Efendi), Kroatië (Damir Kedžo), Georgië (Tornike Kipiani), Griekenland (Stefania), Spanje (Blas Cantó) en Oekraïne (Go_A) aangegeven de voor de dit jaar gekozen artiest naar het komende Eurovisie Songfestival te sturen.

Een woordvoerder van de Belgische omroep VRT heeft aan Vlaamse media laten weten dat het nog niet zeker is dat Hooverphonic de kandidaat blijft. de band zelf wil wel met een ander nummer.

Estland en Zweden zullen nieuwe voorrondes organiseren om hun artiest en lied voor 2021 aan te duiden. De Estse omroep heeft de zanger die dit jaar het land zou vertegenwoordigen, Uku Suviste, al wel een plaats aangeboden voor één van de twee halve finales.

1963:

-Vier landen met nul punten onderaan, waaronder Annie Palmen met Een Speeldoos (wat mij betreft nog steeds één van de beste oude inzendingen voor ons land)
-België eindigt op de tiende plaats (Waarom? van Jacques Raymond)
-Zestien deelnemers
-Grethe & Jørgen Ingmann winnen met Dansevise voor de eerste keer voor Denemarken

Mijn keuze is dit jaar heel makkelijk: Monica Zetterlund - En Gång I Stockholm. Dit nummer scoorde slecht en bijna niemand kent het, maar voor mij behoort het tot mijn favoriete inzendingen aller tijden.

6. Verenigd Koninkrijk: James Newman - My Last Breath




En weer zo'n land dat het al wat jaartjes niet goed doet. Omdat ze standaard in de finale staan? De Brexit? Of toch omdat ze gewoon slappe nummers sturen?
Het land dat vijf keer wist te winnen (1967, 1969, 1976, 1981, 1997) en 15 keer tweede werd (drie keer derde). Ze zijn al jaren de weg kwijt. Jammer want je zou meer mogen verwachten van een land met zoveel goede artiesten.

Dit jaar wilden ze James Newman sturen. Hij mag best terugkeren wat mij betreft, maar dan graag met een ander nummer. Ook dit is weer veilig doorsnee, echt storen doe ik me er niet aan (behalve die korte pauzes voor Breath), maar het doet mij verder ook niks. Een beetje suf allemaal.
Voor het Verenigd Koninkrijk is het niet doorgaan misschien maar goed ook: nu kunnen ze weer even nadenken over een beter nummer in 2021.

1. Nederland
2. Italië
3. Duitsland
4. Spanje
5. Verenigd Koninkrijk
6. Frankrijk

6. Verenigd Koninkrijk: James Newman - My Last Breath

Mijn verwachtingen van dit liedje waren niet hoog, want de inzendingen van het VK van de laatste jaren gaven daar geen enkele reden toe. Eigenlijk valt My Last Breath me nog best mee. Wederom een typisch Brits liedje dat op het eigen eiland waarschijnlijk beter in de smaak valt dan daarbuiten. Een boyband-geluid wil ik het niet noemen, maar het is allemaal wel erg gelikt en gepolijst en het doet wat klef aan.

James'stem is prima, maar in de clip komt hij over als iemand die live wel eens stijf kan staan van de zenuwen en zijn noten mist. Of dat zo is zullen we nooit weten, of hij moet volgend jaar alsnog meedoen natuurlijk.

1. Duitsland
2. Spanje
3. Italië
4. Nederland
5. Verenigd Koninkrijk
6. Frankrijk

Zojuist las ik op de coronaliveblog van de NOS dat de liedjes van dit jaar niet meegaan naar volgend jaar. Dat betekent dus dat er compleet nieuwe inzendingen ten tonele zullen verschijnen.

De artiesten die dit jaar zouden meedoen mogen wel nog aantreden. Verder is de EBU nog op zoek naar een alternatief voor het gat dat moet worden opgevuld nu het songfestival niet doorgaat. Ze weten nog niet wat, maar het wordt 'in ieder geval geen competitie'.

Artiesten die volgend jaar van de partij zijn: Nederland (Jeangu Macrooy), Azerbeidzjan (Samira Efendi), Kroatië (Damir Kedžo), Georgië (Tornike Kipiani), Griekenland (Stefania), Spanje (Blas Cantó), Zwitserland (Gjon’s Tears) en Oekraïne (Go_A) en ook Hooverphonic voor België.

Estland en Zweden zullen nieuwe voorrondes organiseren om hun artiest en lied voor 2021te bepalen. Uku Suviste voor Estland krijgt wel een plek voor één van de twee halve finales.

Alleen maar verliezers dit jaar dus: fans geen festival, Rotterdam een strop, de artiesten zuur. Alhoewel sommige landen misschien wel blij zijn omdat ze het slecht deden in de polls en bij de bookmakers.

Sneu voor Bulgarije. Litouwen en IJsland die grote kans maakten om voor de eerste keer het festival te winnen.

Slovenië heeft vandaag de revamp bekend gemaakt. Ik was al fan (als enige geloof ik), maar hoe mooi is het geworden. Toch?!

Hoe gaaf is dit. Vandaag is het exact 50 jaar geleden dat het Songfestival in Amsterdam plaatsvond.

Hier de hele show:

6. Verenigd Koninkrijk: James Newman - My Last Breath

Wat is het toch met het VK en het Songfestival dat het al jaren maar niet wil lukken? Aan talent en een rijke muziekcultuur ontbreekt het niet in dat land, dus het lijkt toch echt voornamelijk aan hun vrij zouteloze inzendingen te liggen. En daarachter zit weer een lakse houding om er vooral niet teveel moeite in te willen steken, want het Songfestival heeft er jammer genoeg nog altijd een 'foute' reputatie.

Dit jaar leek het VK het wat serieuzer aan te willen pakken; de amateuristische NSF ging de deur uit en de primeur was dit keer op BBC Radio 1, een zender die veel hedendaagse en moderne nummers draait, wat toch even wat verwachtingen schepte. Toen kwam daar de naam James Newman, de nog vrij onbekende broer van zanger John Newman, en het nummer My Last Breath. Helaas moest tijdens de onthulling de dj ter plaatse het enigszins verpesten door continu te benadrukken dat hij he-le-maal niks heeft met het ESF en zelfs letterlijk 'why do I have to do this?' zei. Ieder zo hun smaak natuurlijk, maar met zo'n houding creëer je als omroep ook niet echt een positieve vibe om je inzending heen.

Dan het nummer zelf. Tja, om eerlijk te zijn vind ik het weer heel erg in de lijn van wat het VK de afgelopen jaren ook stuurde en wat dat betreft is de hoop dat dit jaar het tij zou keren in ieder geval wat mij betreft niet echt uitgekomen. Het is best prima en er is weinig mis mee, maar wel erg middle-of-the-road en het mist enige vorm van pit en eigenzinnigheid.

Dit jaar gaat het Songfestival niet door, maar mocht de BBC besluiten om James volgend jaar ook nog een kans te geven, dan hoop ik dat hij met een nummer komt dat wat meer buiten de lijntjes kleurt. Want dat lijkt me momenteel les 1 voor de Britten: durf wat meer lef te tonen met de inzendingen.

Top 41:

1. Nederland
2. Italië
3. Duitsland
4. Spanje
5. Verenigd Koninkrijk
6. Frankrijk

Inmiddels is ook bevestigd dat de nummers van dit jaar officieel van de EBU niet volgend jaar mogen deelnemen. Artiesten hergebruiken mag uiteraard wel gewoon (en o.a. Nederland gaat sowieso weer Jeangu sturen), maar de nummers moeten anders zijn.

Ik vind dit toch erg jammer. Wat mij betreft had er wel een uitzondering op de 1 september regel mogen worden gemaakt vanwege deze toch erg uitzonderlijke situatie. Dat omroepen en artiesten zelf de keuze mochten krijgen.

Precies 50 jaar geleden, tof!

Ik kijk de afgelopen week heel veel oude edities terug, ook vanwege dat projectje hier. Echt mooi dat zoveel nog online staat.

Dit is zeker een mooie revamp ja! Vind die nieuwe instrumentatie een stuk beter.

1964:

Mijn keuze gaat naar Finland, sowieso een land waar ik wel vaker de nummers leuk van vind. Waarschijnlijk kent niemand dit meer, maar leuk is het wel.

-Denemarken was gastland (Kopenhagen)
-Portugal deed voor het eerst mee
-Italië won voor het eerst met de klassieker Non ho l'età van Gigliola Cinquetti
-Nederland werd gedeeld met België tiende (Anneke Grönloh - Jij bent mijn leven en Robert Cogoi - Près de ma rivière)