Nouja, deels ook wel een generatiekloof. Je persoonlijke voorkeur wordt natuurlijk wel beïnvloed door allerlei externe factoren, samenhangen met de tijd/generatie waarin je opgroeit.

Dat zal er misschien ook wel mee te maken hebben, maar verklaart zeker niet alles.

Leeftijd zal er inderdaad zeker wel iets mee te maken hebben, ik herken me bijvoorbeeld meer in Arries verhaal. Wel wil ik eraan toevoegen dat iets streamen voor mij ook niet aanvoelt als iets bezitten (ik ben zo vrij om aan te nemen dat dit voor Arrie ook geldt), meteen de reden waarom ik nog cd’s blijf kopen (met LP’s heb ik dan weer minder).

Ik reageer hier eigenlijk vooral omdat ik die hele hiërarchie nooit begrepen heb, waarin LP’s luisteren als de top van muziek beleven wordt gezien, terwijl streamen iets zou zijn wat alleen mensen doen die er verder weinig van snappen (met cd’s luisteren hier ergens tussenin). Hier draagt lennon die visie deels uit (al chargeer ik natuurlijk een beetje in mijn eerdere bewoording) maar ik snap zowel het probleem met streamen niet zo, als waarom een LP op een draaitafel leggen een volledigere ervaring zou zijn dan een cd in een speler schuiven, of in Spotify op de play-knop drukken.

Ik bedoel, nu heb ik toevallig wel alle albums in mijn top 10 fysiek in bezit, maar bijvoorbeeld zeldzamere favorieten als In The Aeroplane Over The Sea en Perfect From Now On nog niet. Die stream ik dus voorlopig, en ik kan alle sceptici verzekeren dat ze dan elke keer heel hard bij me binnenkomen (omdat ik het nu eenmaal geweldige platen vind). Net zoals ik er vrij zeker van ben dat ik volledig uit mijn dak zal gaan wanneer ik ze plots ergens in een platenzaakje in mijn handen krijg.

En ach, ik heb het geprobeerd hoor, met platen. Ik weet niet hoe dat met jullie zit, maar zelf lukt het me niet om minutenlang gefascineerd naar binnenhoezen te blijven staren, hoe mooi sommigen ook zijn, net zoals een plaat rondjes zien draaien geen sterke gevoelens bij me losmaakt. Dan dat mini-hartaanvalletje dat je krijgt telkens een plaat plots overslaat of blijft haperen, ook geen fan van. Ze nemen meer plaats in dan cd’s en omdat een steeds grotere groep mensen ze wil verzamelen, vind ik ze vaak ook (te) duur uitvallen. Was ik in de jaren ’70 of ’80 opgegroeid, dan had ik ze zonder twijfel met plezier gekocht en geluisterd, maar ik ben opgegroeid met wat ik zie als betere alternatieven. Dus eigenlijk is het wat mij betreft toch best een generatiekloof.

Niet dat ik de platenverzamelaars hier of elders hun plezier niet gun, ik wil de dingen gewoon eens belichten vanuit een ander perspectief (dat wil zeggen: dat van een muziekfreak van de streaming-generatie, voor een boel van mijn leeftijdsgenoten die een minder grote liefhebberij hebben, gaat het inderdaad wel op dat streamen het aanschaffen van fysieke dragers volledig heeft vervangen. Maar dan vraag ik me af, hadden die dan wel veel platen en cd’s gekocht als ze waren opgegroeid in het pre-streamingtijdperk? Ik denk het ook niet, en misschien luisteren zij nu meer muziek dan ze toen gedaan zouden hebben). En ik moet zeggen, het lucht op

(Als we de route die we hier zijn ingeslagen in dit topic nog verder volgen, maak ik wel even een nieuw topic aan à la 'LP's vs. cd's vs. streamen' om in los te gaan, trouwens)

Het blijft uiterst merckwaerdig dat WillemM op een muziekliefhebberssite als deze telkens weer als de Jehovagetuige met de voet tussen de deur de religie van het streamen aan de mede-user wil brengen.

Behorend tot de generatie die door Pa om 1 minuut voor acht tot stilte werd gemaand omdat het Journaal zo zou beginnen (socialisatie, weet u wel), kan ik niets anders doen dan de woorden van Arrie beamen: het is inderdaad een generatiekwestie - mijn buurjongens van 12 en 16 kijken mij meewarig aan als ik begin over cd's, lp's, en downloaden.

Ben begonnen met streamen, omdat ik helemaal maf werd telkens weer kasten bijkopen, cd's sorteren en uitzoeken - heb in de woonkamer een nette kast waar slechts 750 cd's in passen en de rest staat op mijn werkkamer. Cd's kregen een andere gevoelswaarde voor mij (mede door de &*%^*$ onleesbare inlays). Heb echter slechts een fractie van de cd's inmiddels gedigitaliseerd en nu 'dubbelt' de dvd(multi-speler) als cd-speler. Ik raak niet opgewonden bij het zien van kasten met zeg 5000 cd's - denk dan eerder what a waste of space .

"Streamen = luisteren naar lucht"; da's reine bollocks - audio wordt analoog weergegeven (golven) en daartoe worden de digitale bitjes omgebakken in een DAC (digital analogue converter). Knappe jongen die met een blinddoek voor bij een luistertest kan vertellen of er een stream wordt weergegeven of een cd - vooropgesteld dat de resolutie gelijk is. Sterker nog: luister 'ns naar een hi-res stream van een fave muziekstuk en de schellen vallen van je oren. Het gaat toch om de beleving van de muziek en niet om het mbv een vergrootglas ontcijferen van die ^*^%$* inlays.

Een recente aankoop is The Hope Blister - ...Smile's OK (1998) - dan kan ik echt genieten van de uitvoering van artwork etc - als ik voorzichtig de lp draai.

Ik stream, draai lp's en cd's - de laatste weliswaar minder dan voorheen: streaming geeft gemak, en vinyl draaien genot/beleving. Ieder zijn ding

Als ik naar de aankopen van deze zomervakantie kijk, zie ik dat ik meer cd's heb gekocht, maar vele malen minder heb uitgegeven. Veel langs kringlopers in de omgeving geweest waar ik fantastische titels voor spotprijzen heb kunnen bemachtigen. Ook via Marktplaats koop ik best vaak wat en in platenzaken struin ik door de tweedehands bakken. Het aantal nieuwe CD's dat ik koop is extreem verminderd: ik heb nog maar één album uit 2018 fysiek (dat was tegen deze tijd sowieso al rond de 20), dat heb ik tijdens een concert gekocht. Dit doe ik, omdat ik nu al te vaak heb gehad dat ik een album voor 18 euro kocht en het een half jaar/jaar later al voor de helft van de prijs te koop was. Dan heb ik wel even geduld en koop ik liever wat oudere fantastische albums voor mooie lage prijzen. LP is voor mij vooral een artworkding. Ik koop ze vooral wanneer er een CD bijzit.

Het luisteren naar lucht moet men hier niet te letterlijk nemen natuurlijk.

Wat ik bedoel is dat je betaalt voor iets wat je niet fysiek vast kan houden... lees beleven. Natuurlijk is het een generatie ding. Ik ben wel in de 80s opgegroeid en heb de volle glorie van het vinyl (gelukkig) mogen beleven.
Ik zeg niet dat lps beter zijn, ik zeg alleen dat het mijn ervaring is, en dat ik mp3s flacs wavs en streams allemaal lucht vind... omdat het geen fysiek bezit is.
Maak ik er gebruik van? Ja, om nieuwe muziek te beluisteren zoals ik vroeger in de winkel deed. Dus is t handig? Ja. Maar het maakt me echt niet zo blij als een fysiek product dat wel doet.
En ergens is het niet voor niks dat vinyl nu alweer zo'n jaar of 10 een redelijke opmaat heeft gemaakt en ook onder vele jongeren populair is. Blijkbaar is de behoefte voor fysiek bezit er ook onder sommige jeugd.
Ik ken ook veel mensen die hun hele collectie inleveren bij de kringloop omdat t zo lekker opruimt en nu toch alles digitaal te krijgen is. Vooral doen, daar profiteer ik als verzamelaar goed van. Denk toch wel dat het gros er vroeg of laat toch spijt van gaat krijgen... want die beleving ....

We moeten het eigenlijk promoten om cd's naar de kringloop te brengen, neemt het aanbod daar toe.

Het idee dat muziek afspelen vanuit een digitale bron geen 'ziel' zou hebben en vanaf een fysiek schijfje wel is echt weer te belachelijk voor woorden.

Beter lezen.. dat is mijn gevoel. Ik zeg niet dat het in het algemeen zo is.

Maar eigenlijk zeg je dan dat (voor jou) muziek zelf lucht is omdat je het niet in je pollen kan vasthouden.

Nee... ook beter lezen... ik ga mezelf niet verdedigen tegen mensen die echt wel snappen wat ik bedoel maar suggestieve reacties proberen uit te lokken.
Ik geef alleen mijn mening weer, geef nergens een waardeoordeel en zeg ook nergens dat mensen die wel graag streamen geen echte liefhebbers zijn, dus als je je aangesproken voelt, het is vooral geen persoonlijke aanval,maar puur een persoonlijke mening waarin een hoop symboliek zit.. woorden als lucht en ziel... zijn symbolisch...

Ja dat snap. Ik geef gewoon aan dat het belachelijk is. Want dat is het.

Streams, mp3s, flacs, wavs, brengen muziek voort, net zoals radio of een groep muzikanten. Als die muziek niet raakt omdat je het niet fysiek kan bezitten dan stel je dus dat muziek zelf lucht is.

Want wat jij vind dat is gewoon zo?

Als jij t zo leest en jij er blij van wordt dat jij denkt dat ik dat zo vindt, dan vind ik t goed. Ik schat jouw intelligentie toch wat hoger in Kronos. Ik weet dat jij een groot strijder bent tegen vinyl en dat is je goed recht. Maar ga nu niet doen alsof je t niet snapt.

Het gaat helemaal niet om vinden, het gaat om feiten. De afspeelbron van muziek is niet relevant voor je luisterervaring. Je kunt wel denken dat dat voor jou wel zo is maar dat maakt het nog niet zo.

Stel je bent met 3 vrienden op vakantie in de auto en iemand streamt digitale files over de autoradio. Het zijn de hits waar jullie alle vier van houden en je vrienden zingen alles luidkeels mee. Ik geloof er niets van dat jij dan daarbij stoïcijns naar de berm zit te turen omdat 'digitale bestanden gebakken lucht zijn en geen ziel hebben', terwijl je, wanneer iemand een CD met dezelfde muziek in de speler drukt wél zou meegenieten. Is gewoon onzin en geen enkele discussie waard.

Ik, een strijder tegen vinyl? Hoe kom je daar bij. Ik heb een verzameling van 1750 lp's.

Natuurlijk weet ik heel goed dat jij muziek zelf geen lucht vindt. Daarom vind ik het onzin dat je schrijft dat er in streamen of downloads totaal geen ziel zit, want in streamen of downloads zit muziek.

Het kijken naar een film in de bioscoop is ook niet hetzelfde als kijken op een tv..

Beleving.. ervaring...

Luistereren naar muziek via laptopspeakertjes is ook niet hezelfde als via een Dolby surroundset. Maar dat heeft hier verder niks mee te maken.

Als je het streamen via dezelfde geluidsapparatuur doet als een cd of plaat afspelen, dan is er geen verschil.

Wees dan fair en geef toe dat het gewoon om H3 gaat ("Het Heilige Hebben").

Ooit meegemaakt dat mensen bij een concert (of ook bij het luisteren naar weergave van een album, in whatever format) de ogen dicht deden om zich te concentreren op de muziek? Ik wel - sterker nog, ik kan zonder problemen meerdere musici noemen die dat regelmatig ook doen bij het spelen - en dan bedoel ik niet Stevie Wonder. "Beleving" gebeurt in je hoofd en die flutselinlays voegen er niets aan toe.

En "hebben"? Internet is het levende bewijs (o tempora, o mores) dat je iets niet kunt hebben - want wie heeft er in vredesnaam internet in de kast staan? - om er toch veel plezier aan te beleven

Ik wil er trouwens wel in meegaan dat context je beleving kan beïnvloeden, en dat een stille bioscoopzaal het anders maakt dan op de bank met vrienden. Maar dat is verder een andere discussie.

En popcorn vretende en met rollende blikjes klierende pubers die in de verkeerde film zijn beland beïnvloeden de beleving ook.

En tuurlijk een concert bijwonen met de peer group ("de MuMe-maten") beïnvloedt ook de beleving ENORM - vandaar dat de solo-ganger als die het concert niet echt waardeert, dan ook terecht stelt: "ik erger me mateloos".

In die analogie zou een film op tv of in de bioscoop gebakken lucht zijn en enkel een ziel hebben als je 'm op dvd hebt.

Het gaat inderdaad om beleving en ervaring. Maar ik hoop dat iedere muziekliefhebber net als ik het meest van muziek geniet als hij of zij er helemaal in opgaat en al de rest vergeet. Terwijl je van muziek geniet zitten denken 'ik heb de lp, ik heb de lp, ik heb de lp...' zou een beetje sneu zijn.

Ik moest lachen.

Wat ik wel wil meegeven aan de jongere generatie.
Tijdens mijn middelbare schooltijd ging ik naar de platenzaak als er een nieuwe release was.
Koptelefoon op, album van voor de eerste keer luisteren, sigaret erbij (dat kon toen nog), kopje koffie, en de CD dan mee naar huis nemen; wel betalen uiteraard.
Ik had daar zelfs een fietstocht van 20 kilometer voor over.
Die ervaring heb ik nu minder, luister ook wel om middernacht via Spotify naar een nieuwe release, maar de beleving is niet te vergelijken met vroeger.
Het is het totaalgevoel, ook nostalgie, en ook het inderdaad door Kronos aangehaalde ik heb de lp, zo voelde het wel namelijk.

Ik ook nooit ontkent dat het gaat om het hebben. Dat is toch een deel van de beleving waar ilk t al steeds over heb? Ik hoef jou niks wijs te maken, jij begrijpt heel goed wat ik bedoel.

Of je snapt echt niet hoe ik het bedoel, of je houdt je om een onbekende reden heel erg van de domme.

Ik krijg ook liever een tip van een enthousiaste CD verkoper, dan via de streamingsite, van deze artiesten vind je waarschijnlijk ook leuk.
Vaak tref je in de winkel meer van die Muzieknerds, en praat je dan ook over bands.
Zou de CD verdwijnen, dan verdwijnt dat soort contact ook.
Muziekzaken die er nu nog zijn worden veelal gerund door liefhebbers.
De tijd van scholieren die gedwongen een bijbaantje hebben en met tegenzin bij de Free Record Shop werken is voorbij.

Als ik een CD afspeel, doe ik dat niet voor de beleving. Want zodra het schijfje het apparaat inzoemt, zie ik ‘m niet meer en beleef er niks aan, behalve dan dat wat er gereproduceerd wordt. Ik draai dan ook geen CD, nee ik stop ‘m ergens in en vertrouw erop dat er wat uitkomt - wonderlijk, snappen doe ik het niet.

Maar dan die inlay. Er wordt flink op gemopperd hier. Mjuman heeft er nogal wat leestekens voor nodig om zijn ellende met dit verschijnsel te beschrijven. Maar voor mij is dat het ware genot. Luisteren en lezen tegelijk. Met mijn vergrootglas, jawel. Ook mijn ogen zijn 55. Prachtig om zo, speurend in het prachtige boekwerkje te wandelen door de Bootleg Series van Dylan bijvoorbeeld. Ruikt ook nog lekker, zo’n pakje inkt. Nee, dat heeft Spotify niet in de aanbieding. En ook wiki kan me dat niet vertellen. Hebberig. Best wel. Maar dat is nog altijd de drijfveer waar deze wereld om draait. Kunst is een ding en dat moet verkocht worden.

Misschien schrijf jij gewoon niet duidelijk wat je bedoelt. Ik kan zelf ook tal van redenen opsommen waarom lp's en cd's bijdragen aan mijn muziekbeleving en -hobby, maar ik zou nooit stellen dat iets als streamen gebakken lucht is en totaal geen ziel heeft, want daarmee zou ik negeren waar het uiteindelijk het meest om gaat: De beleving van de muziek zelf.

Ik veronderstel dat je daarom ook amper of niet ingaat op de tegenargumenten. Vergelijkbaar met de hypothese van Onweerwolf; stel, je komt een café binnen en je favoriete nummer van je favoriete band klinkt door de luidsprekers, dan ga je toch niet eerst kijken hoe die afgespeeld wordt? Op dat moment staat je beleving en ervaring van de muziek helemaal los van het gegeven of die via streaming, cd dan wel lp afgespeeld wordt.