Wereldwijd verkocht geloof ik elke studioplaat tot en met Wish beter dan de vorige. In Nederland verkocht Pornography wel degelijk minder, als ik me niet vergis.

Overigens, zonder dat ik Oor wil verdedigen, is de strekking van de hele rubriek wel degelijk een soort koopadvies voor beginners. De rubriek heet notabene "voor beginners", het stukje over Pornography chargeert nogal, maar het is dus vooral een afrader voor beginners. De schrijver adviseert als "basispakket voor beginners Three Imaginary Boys, Seventeen Seconds, The Head on the Door en Disintegration.



Mwaoh, dat zie ik niet zo. Het grote probleem van Oor ligt wat mij betreft juist op een totaal ander vlak. Eigenlijk zijn het drie problemen. Oor heeft altijd geprobeerd een enorm grote doelgroep voor ogen te houden en probeert zowel iets te doen met top 40-muziek, stadionbands, probeert mee te liften op hypes, experimentelere muziek en nog veel meer. Best begrijpbaar, want een blad als Oor heeft, zeker in deze internettijden, financieel gezien nog maar nèt bestaansrecht in het Nederlandse taalgebied (kijk maar eens hoe weinig Britse bladen er nog over zijn), maar het zorgt voor een blad dat de meeste lezers hooguit voor de helft interesseert. Het andere probleem is dat Oor qua actualiteit en autoriteit vooral door internet aan heel veel verschillende kanten is ingehaald. Het derde probleem is dat Oor te veel saaie promotieinterviews van matige journalisten publiceert (overigens doen ze dit de laatste tijd juist iets beter).

Overigens is Oor in die zin niet zo veel veranderd. Ik heb eerder het idee dat veel mensen Oor op een gegeven moment zijn ontgroeid, dan dat Oor nou zoveel slechter wordt.

The Downward Spiral werd trouwens destijds de hemel ingeprezen door Oor, maar dat terzijde.

Nouja, het feit dat vele andere fora en fansites de plaat als een klassieker beschouwen en onder hun beste werk, danwel hét beste werk van de band beschouwen is al een terugwerkend bewijs voor het ongelijk van een azijnpissend journalistje
Gek genoeg klinken die journalisten die zo gebrand reageren op in hun oren depressive muziek of zwaarmoedige muziek altijd veel zuurder en zeikeriger dan hetgeen waar ze de artiest van beschuldigen, iets wat Premo ook al aangeeft Misschien hebben ze zelf een kutleven en kunnen ze de intensiteit van dat soort platen niet aan.. Advies: laat deze plaat dan voor het recenseren links liggen

Ik kocht de OOR vanaf ongeveer 1990, en na jaren ben ik er in 2002 lid van geworden (nog een leuke Depeche Mode DVD gekregen toen).
Ik heb mijn lidmaatschap in 2005 op gezegd.
Vond de prijs/kwaliteit verhouding erg scheef worden. Verder vond ik hem als maandblad nog weinig actueel, en ik heb hem in het begin nog wel eens door gebladerd, maar mis hem eigenlijk niet.
Ik moet wel toe geven dat ik wel nog regelmatig op OOR.nl rond neus.

Ik vond destijds de Opscene altijd al een veel leuker blad. Niet zo verschrikkelijk braaf en correct, en altijd dezelfde geijkte namen. Maar lekker rondstruinen door de grochten van de alternatieve (en donkere!!) muziek

De Opscene was wel aardig, maar vond ik vaak ook maar voor een deel interessant. Verder wisselde de kwaliteit van de artikelen in Opscene enorm (van echt beneden schoolkrant niveau tot heel erg goed) en was het toontje stukken azijnpisseriger (en vooral veel meer incrowd-achtig) dan de Oor ooit geweest is. Ik zeg er wel bij dat ik het blad alleen de laatste jaren van het bestaan las.

Gonzo Circus zit deels in de hoek van de oude Opscene, maar vind ik een stuk beter dan Opscene ooit was.

Ik vond Opscene 3x niks. Door het hele blad heen zat een vreselijk toontje van "kijk ons eens een verheven alternatieve muzieksmaak hebben die veel beter is dan die van anderen".

In opscene stonden tenminste nog wel eens leuke bands die ik ook aan het ontdekken was of waar ik in geïnteresseerd was. De oor had blijkbaar genoeg aan de stones, nirvana of dat soort gemene delers.
Dingen als Cop Shoot Cop, Swans, Grotus e.d. heb ik allemaal mede door de opscene en de betere platenboer in die tijd ontdekt. Zo elitair vond ik hun toontje trouwens niet. En dat was nog in een tijd dat de stroom artiesten enigzins te behappen viel. Tegenwoordig, met die enorme overvloed aan interessante electronische acts heb je al helemaal niets meer aan iets als oor.
Gonzo circus heb ik inderdaad wel eens ingekeken, leuk blad ook! Volgt veel meer hun eigen koers en mening. Destijds werkte een vriend van me bij Rif Raf, dat vond ik ook al veel frisser en meer met de vinger aan de pols dan oor.

Ik vind OOR gewoon een leuk blad

Even de titel veranderd, het gaat nu meer over de OOR zelf dan over het feit dat het maandblad is geworden.

Je hebt je ceedee dus inmiddels binnen?

Nee, dat dan weer niet

Heeft iemand die jubileum-OOR (nr. 11) toevallig gekocht? Geweldig leesvoer, en dat mocht wel weer eens! Bomvol met interviews "uit den ouden OOR-doosch" met oa. Bowie, Pink Floyd, The Smiths, Kraftwerk, The Clash, enz enz enz. Vooral het toontje in die oude interviews staat me wel aan: lekker zeikerig en niet zo alles-ophemelend als de laatste jaren. Pink Floyd wordt afgezeken met een "ik weet zo een half dozijn groepen die interessantere muziek maken". Freddy Mercury "heeft zijn bovengebit op de groei gekocht". Patti Smith is "beperkt houdbaar". Mick Jagger een "tamme huisvader". Of ze nou gelijk hebben of niet doet er niet zoveel toe, ik vind het wel grappig dat de interviews niet zo braaf en gladgestreken zijn. Zelfs interviews met bands waar ik zelf helemaal niks mee heb (Stranglers, Led Zeppelin, Elton John, ...) zijn leuk om te lezen.

Keurig thuisgestuurd gekregen en inderdaad eindelijk weer eens een uitgave die van begin tot eind leuk is om te lezen. Jammer dat t eenmalig zal zijn.

Ook een aantal aardige stellingen. Zo wordt met terugwerkende kracht vraagtekens gezet bij de importantie van Nirvana, Sex Pistols en Public Enemy en worden bands als The Clash en The Jam gepromoveerd naar de categorie "invloedrijk". IMO geheel terecht . In ieder geval is het weer eens een uitgave die prikkelt en tot nadenken zet.

Ik ga hem zo maar 's halen. De vorige Oor (die met The Killers en Brood) vond ik weinig aan, dus ik ben blij dat deze blijkbaar weer een stuk beter is.

Hmmmm, misschien dat ik hem ook maar eens koop.

Ik vond dit ook wel een leuke editie inderdaad, al heb ik hem nog niet uit. Er staan zeker een aantal interessante quotes in. Maarja, dit is dan ook een soort van 'best of' OOR.

Heren, moet allemaal zeggen dat ik het met veel kritiek wat "OOR-journalisten" wel eens ben, maar moet ook bekennen dat er weinig andere, NL bladen zijn die veel artiesten weten te bespreken. Of sorry.... ik moet zeggen, Ik heb die bladen nog niet gevonden! Dus wie zou me daarmee kunnen helpen... hoeft niet per definitie NL bladen te zijn, maar wel iets minder uit de hoogte en minder correct ofzo.

ps. ja ik weet dat internet het nieuwe medium is, maar ik houdt van de zaterdamiddag met stereo aan en iets in mn handen om te lezen!

Niet alle OOR-journalisten zijn slecht. Ik vind Yorick Buwalda en in mindere mate Jasper van Vugt wel goed.

Yorick Buwalda vind ik juist vervelend. Ik hou van al die Britse bandjes, maar hij prijst ze allemaal stuk voor stuk de hemel in, zonder een kritische noot te plaatsen.

Ik waardeer hem juist omdat hij wél kritisch is, een voorbeeld:

Enig strukelblok is het puberale van de band. Veel geschreeuw, veel feedback en veel herrie.

[bij Be Your Own Pet review]

Ze missen het enthousiasme, de humor en het vermogen om een degelijk popliedje te schrijven.

[bij de Dead 60s - Dead 60s review]

Tja, het klinkt zielig, maar waar gaat het nu eigenlijk over.

[Van Katoen - Doorrood]

Om maar een paar voorbeelden te noemen. Het is inderdaad wel duidelijk wat zijn favoriete bandjes zijn. (Libertines, Razorlight, bijvoorbeeld)

Ja, kritiek op Van Katoen geven is niet zo moeilijk, maar bij de grote hypes in Engeland loopt hij er altijd met de loftrompet achteraan.

Het punt is dat in een latere editie werd gezegd dat Be Your Own Pet een van zijn favoriete bandjes is, terwijl hij er toch kritiek op levert. Dat vind ik goed van hem.

Ik heb met andere journalisten veel meer dat ze te vaak op de loftrompet blazen.

krijgen ze meer gratis cd's en vrijkaartjes....

Schrijft die opa van een Hans vd Heuvel nog steeds de metal stukjes in Oor?

Ik heb het blad denk ik al 15 jaar niet aangeraakt.

Yorick Buwalda is ook mijn favoriet. Altijd leuke recensies en zijn muzieksmaak komt nogal met de mijne overeen.
(behalve over het laatste Razorlightalbum, dan )

Ik zit meer op 1 lijn met Raymond Rotteveel

wie weet in welk oor nummer het artikel "Geniale Gekken" stond?
Het artikel ging over syd barret, brian wilson , gg allin en nog meer van dat soort gestoorde musici.
Ik geloof dat het ergens in 1995 of 1996 (misschien was het ook wel 1994)

thanks

dit is geen nieuwtje hè

Philipus Zandstra heet de meneer die het nu doet.

Is dat blad ook in de bruna/supermarkt te koop??
Dan wil ik hem wel eens lezen

yep, naast de tina en de hitkrant!