Volledig mee eens, je moet goede muziek hoe langer hoe meer buiten de traditionele kanalen zoeken (hitparade, radio). Hitparadepop draait steeds meer rond de looks dan rond de songs (al zijn er gelukkige uitzonderingen).


The Gee Gees zijn absoluut geen rotzooi en "Surfin' USA" heeft totaal niets met hippies te maken. Dat er ook in de jaren '60 zwakke nummers in de hitlijsten voorkwamen is inderdaad zo, maar die worden nu niet meer gedraaid. Maar inderdaad is het nadien geleidelijk bergafwaarts gegaan met de hitlijsten.

Ik vind het tegenwoordig ook niet al te vet meer... De radiostations die vroeger nog te pruimen waren zijn nu - net als al de andere - waardeloos en zooo mainstream om niet te zeggen compleet onpersoonlijk. Bedroevend. Maar mij hoor je niet zeggen dat er geen goeie muziek meer wordt gemaakt, alleen hoor je die muziek haast nooit meer in de media e.d.

Ik blijf me trouwens wel afvragen hoe lang zoiets nog door zal gaan, de verslechtering van de mainstream muziek zeg maar. Er zal toch een punt komen waarop zelfs de meest oppervlakkige luisteraar zich realiseert dat ie niet serieus genomen wordt en zijn heil elders gaat zoeken, waardoor de verkoopcijfers richting, laten we zeggen "gedurfdere" muziek gaat verschuiven? Of ben ik hier te optimistisch in?

Als je me kent en weet waar ik naar luister en eem beetje in de gaten houd wat ik allemaal toevoeg hier op MusicMeter, dan piep je wel anders.
Even opletten, voor je de ochtend kraait....

Volgens mij ben je te optimistisch. Als je voortdurend doodgegooid wordt met radiomuziek merk je niet eens dat het eigenlijk bagger is, je weet dan gewoon niet beter. Het enige dat ons kan redden is het instorten van de muziekindustrie, en dat moet zo gebeurd zijn.

Grote festivals me de nadruk op bandjes die een eigen koers varen zoals bijv. Sziget en de kleinere onbekendere festivalletjes, is wat we nodig hebben.

Ipv. weer het zoveelste festival van 50 euro waar Kane en Direct optreden.
Belachelijk...

Dat gaat een beetje lastig vrees ik

Mensen moeten niet overal aan willen verdienen.
Gewoon non-profit festivalletjes organiseren is toch niet erg?

Mijn gitarist organiseert jaarlijks het Dutch Fretless Guiter Festival en daar komen artiesten van de hele wereld, zonder onkosten vergoeding.

Ik doelde op Direct..
En als de een er niet aan wil verdienen, doet de ander het wel. En ach, wat is er mis met het zoveelste festival? Zo lang jij er geen last van hebt en andere er van genieten, so what? Veel plezier bij Dutch Fretless Guiter Festival, dan ik ga naar Rock Werchter

Niks mis met festivals. Ook grote niet. Maar festivals als Beatstad waar voor 100ste keer Kane en Direct op staan en dan geen geld opzij zetten door de gemeente voor kleinere festivalletjes is fnuikend.

Valt best mee. 10 klikjes op 10 blogjes en je hebt een lijstje met 50 leuke nieuwe releases.

Ja, maar dan ga je wel heel diep denken. Laat ik dan niet spreken van 'genre stichters', maar van pioniers. Allereerst vind ik dat pioniers in een genre daar de credits voor verdienen. En natuurlijk komt een nieuw genre altijd voort uit één of meerdere genres, en in het begin lijkt dat ook nog niet echt op een nieuw genre, meer op een eigen stijl van een oud genre. In het geval van death metal was dat toendertijd simpel gezegd gewoon thrash metal, maar dan met een (poging tot) grunt en een zwaardere gitaarsound. Een aantal zijn erin blijven hangen, en daar heeft later niemand meer iets van gehoord, een aantal anderen hebben getracht de ontwikkeling voort te zetten. Dat zo'n ontwikkeling erg lang duurt blijkt wel: De eerste demo (althans, waar bewijs voor is) kwam in 1983 uit, in 1985 kwamen er twee 'twijfelgevallen' uit, in 1987 kwam Death's Scream Bloody Gore waarvan je echt kon zeggen dit is geen thrash metal meer, en pas in 1991 kwam de wereldwijde doorbraak met Death's Human (dat zelfs MTV airplay kreeg).

Old school rock is trouwens ook wel een heel breed voorbeeld. Wat zie je als old school rock? Chuck Berry, Beatles, Led Zeppelin? Rock is een veel groter genre dan death metal, en daarom wordt het ook moeilijker om daar de pioniers aan te wijzen. Death metal was in 1983 een heel klein groepje in Amerika, dus dat was veel makkelijker te overzien. Historisch bewijs in de vorm van opnames kan dan veel makkelijker aanwijzen wie recht heeft op de term pionier (al heb je altijd te maken met kwijtgeraakte opnames, geen bewijs van liveshows etc.). 100% zekerheid heb je nooit, dat klopt.

Exact kopiëren kan natuurlijk niet nee. Een stijl proberen na te bootsen wel. Tja, ''heel sterk beinvloedt door..'' zou je het ook kunnen noemen. Lang niet elke band heeft de neiging te proberen om origineel te zijn, of zich te willen onderscheiden is misschien beter gezegd. De redenen daarvoor laten zich raden: hunkering naar populariteit, commercieel denken, idolen nadoen. Ik zeg trouwens niet dat ze dit niet mogen doen, ik zeg alleen dat ik er liever ver van weg blijf.

De kwaliteit hoeft niet minder te worden nee, in mijn voorbeeld over die metalcore bands zei ik al dat ze hun instrument best goed kunnen bespelen. De instrumentale kwaliteiten liggen vrij hoog in dat genre, dat geef ik direct toe. De originaliteit neemt wel af. Ik denk dat dit bij elke willekeurige band het geval is, maar bij de ene in grotere mate dan de andere. Wat mij betreft moet je als muzikant opletten dat die mate niet te groot wordt. Om er nog maar eens een nieuwe stelling in te gooien: tegenwoordig speelt men in de mainstream over het algemeen 'op safe', men lijkt wel bang voor de uitdaging zich te ontwikkelen als muzikant. Dit is voor mij natuurlijk makkelijk om te zeggen omdat mijn eigen bankrekening niet op het spel staat. Artiesten hebben het recht om deze keuze te maken, ze moeten dan alleen ook de kritiek voor lief nemen.

En tja, hokjes denken. Ze maken het je er ook naar tegenwoordig hè. Natuurlijk kun je niet alles zomaar in hokjes plaatsen, ik spreek over het algemeen liever alleen van een 'basisgenre', tenzij er overduidelijke verschillen zijn.

Maargoed, om even helemaal terug naar het begin te gaan: zolang een genre in ontwikkeling blijft blijf ik het volgen. Ik heb niet het gevoel dat dat bij de 'gewone' en de 'brutal' death metal nog zo is om daar even op terug te komen.

En natuurlijk is je reactie niet stom bedoeld, wij zijn hier allemaal om als liefhebbers onder elkaar een leuke discussie te voeren.

Om weer naar het topic te gaan: ik heb een gloeiende hekel gekweekt ten aanzien van Coldplay, ik kan die absoluut niet meer horen!
Niet dat die zo vreeslijk slecht zijn (en eigenlijk ook niet goed...), maar - en dat is weeral de schuld van de media - ik heb ze veel te veel moeten horen. Dat is dan ook weer typisch; de saaie mainstreambrol draaien ze gewoon maar wanneer er iets bovenuit lijkt te stijgen populair wordt dan draaien ze dat dan volledig kapot. Coldplay is hier niet meteen het beste vb.(aangezien ik ze er niet zo boven uitstijgen vind) maar The White Stripes is dat wel. (Seven Nations Army, man wat stak dat op den duur tegen!) Jammer...

Ja, daar ben ik het ook mee eens, wanneer een liedje populair is krijgen sommige radiostations het voor elkaar om dat liedje 1 keer in het half uur voorbij te laten komen. Dan vind ik dat liedje na een dag al vervelend.

Ik heb ook iets soortgelijks; Ik vind AC/DC echt niks, en Motörhead vind ik dan weer vet. Waarom zou ik eigenlijk niet weten, maar AC/DC vind ik echt niks vanwege de ritmesectie (elk nummer heeft bijvoorbeeld exact hetzelfde drumritme), dus ik denk dat het daar aan ligt (oke, Motörhead heeft ook niet de beste ritmesectie ooit, maar het is al een stuk prettiger voor mij om daar naar te luisteren omdat het niet elk nummer constant hetzelfde is). Ik heb opzich niks tegen simpliciteit in muziek, maar dan moet de muziek wel genietbaar zijn.

Voor de rest hou ik ook totaal niet van die indiebandjes die vaak op de radio te horen zijn. In mijn oren is het standaardrock met als zangers gasten met verschrikkelijke Engelse accenten...

Skunk Anansie/Skin. Uitverkooprock die drijft op een een misplaatst soort woede (totaal onduidelijk waartegen die nou tegen is gericht), twee afgekloven akkoorden en het uitgekauwde hard/zacht-truckje. Met zo'n zangeres waarvan men zegt "wat een dijk van een stem" maar die solo gruwelijk door de mand is gevallen omdat niemand een nummer van haar kan herinneren.
God, wat ben ik blij dat ze niet meer bestaan. Helaas hoor je nog wel eens een verdwaald nummer van ze langskomen, vandaar dit stukje.

Hehe heel toevallig las ik afgelopen week dit. Zo te zien zijn ze weer bij elkaar..

OMFG.

Dat zat er wel in... die kale schreeuwlelijk met gebrek aan succes, de overigen zullen inmiddels wel in de bijstand bivakkeren.

En zulks maakt van Skin een project manager met een missie: het succes herhalen!

Desalniettemin: mijn steun aan Itchi; haal Batman nog 'ns van stal tegen deze Spiderwoman Anansi - een van de favo's van JDK(roeske) - the ultimate seal and lid so to say!

Ik zat er eerlijk gezegd ook niet op te wachten.

Skunk Anansie was voor mij het proto-type 3-albums-en-boem-is-ho-bandje (een beetje zoals No Doubt, maar die waardeer ik dan minder). Het was leuk zolang het duurde en ze stopten dan ook op tijd.

En nu weer bij elkaar.... nee, hoeft niet van me!

Skunk Anansie heb ik niet zo gevolgd (ik heb er geen albums van) hoewel ik sommige nummers (Weak, Hedoism) wel goed vond, maar lange tijd heb ik er niets meer van gehoord.
Een reunie doet in de meeste gevallen afbreuk aan de reputatie.

Gek genoeg vind ik Skin en haar band nog wel iets hebben.
Ze lijken oprecht.

Ik vind Pink e.d. veel erger met hun aangemeten 'rock' attitude.

Volgens mij zou een complete stijlbreuk het beste zijn voor ze, anders zie ik ze nog weinig zoden aan de dijk zetten... (maar godbeterd GEEN Timbaland please.... )

De singels die ze hebben uitgebracht (Weak, Hedoism) zijn wel erg mooi, dus als ze nog zoiets uit kunnen brengen en dan de rest van de plaat niet al te slecht is hier al een koper!

Waar ik ook een hekel aan heb zijn artiesten met echte flutjes muziek van 13 in een dozijn met een héééle dikke nek. En zo zijn er wel veel, jammer genoeg. Oasis bv.

Stoner metalbands à la Bongzilla en Weedeater. Niet echt aan mij besteed...

Als ik zo vrij mag zijn:

Michael Jackson.
Wat een pop-rotzooi, is dat eigenlijk.
En al die bekende artiesten (Lukather, Van Halen, Slash) die meeliften op zijn succes, bah.

Nee, Jackson is echt troep in mijn ogen. Al die simplistische synth-baslijnen zijn niet uit mn kop te krijgen. Elk nummer is bijna hetzelfde.

En die zoete motown-vuillage van de jaren zeventig met zn broertjes is ook stuitend.

Goede zanger, dat dan wel (al irriteren al die oehoeh's en aahaah's en andere stem-effectjes me helemaal horendol), maar de muziek is zo'n ontzettende poep.

En nu moet ik noodgedwongen naar al die kak luisteren ook.

Misschien kun je beter gewoon zeggen dat je alles wat mainstream is kut vindt, terug kijkende op eerdere reacties van jou. Dan is het ook wel duidelijk.

Da's niet helemaal waar.
Ik zal eens een summiere opsomming doen, van mainstreambands, die me erg liggen:

aha
Alphaville
David Bowie
The Fixx
Tears for Fears
Marillion
Saga
Kate Bush

en minder mainstream, maar heel eg bekend (veel hitsingles):
Rolling Stones
Beatles
Small Faces
Kinks
Who
Marvin Gaye
Stevie Wonder
Jamiroquai


Wat opvalt is dat bovenstaande artiesten, talentvol zijn en een eigen sound neerzetten.

Ja natuurlijk, Michael Jackson is niet talentvol... Gelieve het objectieve 'talentvol' niet te verwarren met het subjectieve 'goed' aub.