Muziek / Algemeen / Artiesten waar je een gruwelijke hekel aan hebt
0
geplaatst: 24 juli 2020, 14:28 uur
Hank Williams Jr., 50 Cent, Travis Tritt, Marty Stuart, Loretta Lynn, Styx, Johnny Rebel,
George Strait, Ricky Skaggs, Michael W. Smith, Randy Travis, Megadeth, Merle Haggard,
Charlie Daniels, Mobb Deep, Lee Greenwood, Elvis Presley, Ted Nugent, Aerosmith,
Skrewdriver, Kanye West, Kid Rock, Gene Simmons, Phil Collins, Gary Barlow, Craig David,
Gari Halliwell, 3 doors down, Meat Loaf, Spandau Ballet, Barry Manilow, Britney Spears,
Billy Ray Cyrus, Gloria Estefan, Taylor Swift, Gerard Joling...
Uhhhh ik moet braken, het wordt me teveel, genoeg zo... ik stop.
P.s.:
Oh, was het bijna vergeten... aan hun muziek heb ik ook een gruwelijke hekel!
George Strait, Ricky Skaggs, Michael W. Smith, Randy Travis, Megadeth, Merle Haggard,
Charlie Daniels, Mobb Deep, Lee Greenwood, Elvis Presley, Ted Nugent, Aerosmith,
Skrewdriver, Kanye West, Kid Rock, Gene Simmons, Phil Collins, Gary Barlow, Craig David,
Gari Halliwell, 3 doors down, Meat Loaf, Spandau Ballet, Barry Manilow, Britney Spears,
Billy Ray Cyrus, Gloria Estefan, Taylor Swift, Gerard Joling...
Uhhhh ik moet braken, het wordt me teveel, genoeg zo... ik stop.
P.s.:
Oh, was het bijna vergeten... aan hun muziek heb ik ook een gruwelijke hekel!
0
geplaatst: 24 juli 2020, 14:53 uur
Ik heb ooit een vriendin gehad die ook een hekel had aan Gloria Estefan. Als ik Gloria Estefan persoonlijk tegen kom dan sla ik haar op de muil zei ze altijd tegen me. Weet nog steeds niet waarom.
0
Thekillers87327
geplaatst: 26 juli 2020, 08:49 uur
Venceremos schreef:
Pearl Jam, Pixies, Pink Floyd, Smashing Pumpkins en Sigur Rós laat ik in de kringloop zelfs nog liggen. Vaak geprobeerd, nooit een succes (muv misschien van Siamese Dream).
Pearl Jam, Pixies, Pink Floyd, Smashing Pumpkins en Sigur Rós laat ik in de kringloop zelfs nog liggen. Vaak geprobeerd, nooit een succes (muv misschien van Siamese Dream).
3
geplaatst: 26 juli 2020, 11:27 uur
Ik hou van classic rock en heb daarom wel eens Arrow Classic Rock of Veronica Rock Radio op staan maar dat hou ik nooit langer vol dan 1 of 2 nummers want helaas zijn de programmeurs ervan grote fan van wat nieuwere bands als Coldplay, The Editors en Snow Patrol die ik onuitstaanbaar vind en op mij hetzelfde effect hebben als het krassen van vingernagels op een schoolbord heeft voor andere mensen.
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Zelfs de door de critici zo verguisde commerciële post-grunge zoals Creed, Limp Bizkit etc vind ik leuk. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Zelfs de door de critici zo verguisde commerciële post-grunge zoals Creed, Limp Bizkit etc vind ik leuk. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
0
geplaatst: 26 juli 2020, 12:28 uur
De Filosoof schreef:
Ik hou van classic rock en heb daarom wel eens Arrow Classic Rock of Veronica Rock Radio op staan maar dat hou ik nooit langer vol dan 1 of 2 nummers want helaas zijn de programmeurs ervan grote fan van wat nieuwere bands als Coldplay, The Editors en Snow Patrol die ik onuitstaanbaar vind en op mij hetzelfde effect hebben als het krassen van vingernagels op een schoolbord heeft voor andere mensen.
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Zelfs de door de critici zo verguisde commerciële post-grunge zoals Creed, Limp Bizkit etc vind ik leuk. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Ik hou van classic rock en heb daarom wel eens Arrow Classic Rock of Veronica Rock Radio op staan maar dat hou ik nooit langer vol dan 1 of 2 nummers want helaas zijn de programmeurs ervan grote fan van wat nieuwere bands als Coldplay, The Editors en Snow Patrol die ik onuitstaanbaar vind en op mij hetzelfde effect hebben als het krassen van vingernagels op een schoolbord heeft voor andere mensen.
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Zelfs de door de critici zo verguisde commerciële post-grunge zoals Creed, Limp Bizkit etc vind ik leuk. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Die zijn er wel maar dan moet je gaan zoeken in landen die minder gangbaar zijn voor de mainstreammedia. Ik doe dat namelijk al jaren en het levert goede en originele muziek op.
0
geplaatst: 26 juli 2020, 13:14 uur
Het komt in de buurt, Michiel Cohen, maar met name het derde nummer klinkt voor mij weer heel fout (dus eigentijds). Ik bedenk me nu dat wat ik leuk vind tegenwoordig misschien 'garage rock' wordt genoemd: de paradox is dan echter dat gepolijst zo de standaard is geworden dat artiesten juist moeite moeten doen om rauw en 'autenthiek' te klinken hetgeen die authenticiteit meteen weer opheft (een soort van een half uur voor de spiegel met je haar bezig zijn om een 'net uit bed gekomen-kapsel' te scheppen)... Soms kom je iets tegen waarvan ik denk 'hé, dat klinkt leuk' want lekker rauw zoals Ty Segall maar uiteindelijk bevredigt het toch niet, misschien omdat het die paradox heeft.
0
geplaatst: 26 juli 2020, 19:03 uur
De Filosoof schreef:
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Of ze weten het wel maar staan er wat minder star in dan jij
1
Thekillers87327
geplaatst: 26 juli 2020, 22:13 uur
Billie Eilish ( wil zo raar mogelijk zijn om leuk en goed gevonden te worden )
Nicki minaj
The doors
Fiona Apple
Nicki minaj
The doors
Fiona Apple
1
geplaatst: 27 juli 2020, 15:31 uur
De Filosoof schreef:
Het komt in de buurt, Michiel Cohen, maar met name het derde nummer klinkt voor mij weer heel fout (dus eigentijds). Ik bedenk me nu dat wat ik leuk vind tegenwoordig misschien 'garage rock' wordt genoemd: de paradox is dan echter dat gepolijst zo de standaard is geworden dat artiesten juist moeite moeten doen om rauw en 'autenthiek' te klinken hetgeen die authenticiteit meteen weer opheft (een soort van een half uur voor de spiegel met je haar bezig zijn om een 'net uit bed gekomen-kapsel' te scheppen)... Soms kom je iets tegen waarvan ik denk 'hé, dat klinkt leuk' want lekker rauw zoals Ty Segall maar uiteindelijk bevredigt het toch niet, misschien omdat het die paradox heeft.
Het komt in de buurt, Michiel Cohen, maar met name het derde nummer klinkt voor mij weer heel fout (dus eigentijds). Ik bedenk me nu dat wat ik leuk vind tegenwoordig misschien 'garage rock' wordt genoemd: de paradox is dan echter dat gepolijst zo de standaard is geworden dat artiesten juist moeite moeten doen om rauw en 'autenthiek' te klinken hetgeen die authenticiteit meteen weer opheft (een soort van een half uur voor de spiegel met je haar bezig zijn om een 'net uit bed gekomen-kapsel' te scheppen)... Soms kom je iets tegen waarvan ik denk 'hé, dat klinkt leuk' want lekker rauw zoals Ty Segall maar uiteindelijk bevredigt het toch niet, misschien omdat het die paradox heeft.
Misschien is het een idee om bij de lokale kringloopwinkel voor een habbekrats een stel hele oude speakers te kopen zodat het rauw en autenthiek klinkt.
3
geplaatst: 27 juli 2020, 18:33 uur
Maar dat heft die authenticiteit dan weer op, snap dat dan 
Ik vind zulk overdreven purisme nogal armzalig eigenlijk.. maar ja wie heeft zo'n fase niet gehad toen ie een jaar of 15 was
maar om nog eens antwoord op de oorspronkelijke vraag te geven: De Staat.. melig gestamp waar je tot een paar jaar terug maar moeilijk om heen kon lopen zo leek het
Ik vind zulk overdreven purisme nogal armzalig eigenlijk.. maar ja wie heeft zo'n fase niet gehad toen ie een jaar of 15 was maar om nog eens antwoord op de oorspronkelijke vraag te geven: De Staat.. melig gestamp waar je tot een paar jaar terug maar moeilijk om heen kon lopen zo leek het
5
Ponty Mython
geplaatst: 28 juli 2020, 01:57 uur
Hekel is een groot woord, maar types zoals Dreetje Hazes Jr trek ik zeer slecht en ook figuren zoals Boef, Ronnie Flex en Lil Kleine, die eigenhandig de Nederlandse hip hop de nek proberen om te draaien met hun houterige kleuterschoolrijmpjes. En dan zo'n Kees de Koning van Top Notch die elke hansworst die op de maat wat woordjes kan uitspreken een platencontract geeft, om weer wat poen binnen te scheppen.
1
geplaatst: 29 juli 2020, 17:34 uur
Toen ik jong was was The Pet Shops Boys plotseling de grote, nieuwe groep. De muziek uit die tijd was al vreselijk (ik heb daarom nooit naar muziek uit mijn 'eigen' tijd geluisterd en daarom waarschijnlijk een heel aparte jeugd gehad), maar The Pet Shop Boys sloeg alles wat mij betreft. Ik herinner me dat ik echt onthutst was toen ik ze zo hoog zag eindigen in de Top 40. Ik kon echt niet begrijpen dat dit soort muziek door iemand vrijwillig wordt beluisterd, laat staan gekocht. Ik verloor er definitief mijn vertrouwen in de mensheid door. Opeens was het idee dat de bom kon vallen helemaal niet meer deprimerend. Ik ben er geloof nooit meer overheen gekomen. In reactie op The Pet Shop Boys heb ik me vrijwillig opgesloten met toffe muziek uit de jaren '60 en '70 en ik ben nooit meer naar buiten gegaan. The Pet Shops Boys en de wansmaak van mijn generatiegenoten hebben mijn leven verwoest. 
PS. Het is nog veel erger dan ik voor mogelijk heb gehouden:
Ik ga weer snel terug naar m'n kamer en gooi nu de sleutel definitief weg: deze wereld is niet voor mij bedoeld...
PS. Het is nog veel erger dan ik voor mogelijk heb gehouden:
Pet Shop Boys have sold more than 100 million records worldwide,[10][better source needed] and are listed as the most successful duo in UK music history by The Guinness Book of Records.[11]
Pet Shop Boys - Wikipedia - en.wikipedia.orgIk ga weer snel terug naar m'n kamer en gooi nu de sleutel definitief weg: deze wereld is niet voor mij bedoeld...
0
geplaatst: 12 augustus 2020, 20:22 uur
De Filosoof schreef:
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Eigenlijk vind ik alle rock van na de punk van de jaren '70 zo'n beetje onuitstaanbaar zodat ik vermoed dat het aan de productie of zo ligt en de bands er zelf niets aan kunnen doen. Misschien kun je het vergelijken met bewerkt voedsel: alle pop en rock van na 1979 lijkt 'bewerkt' te zijn en ik ben er allergisch voor: ik krijg er een soort oor-diarree van omdat het zo gepolijst is dat je niet eens meer hoeft te kauwen. Het is een soort vloeibaar voedsel en ultiem vies.
Peter Green is nu overleden maar als je bv. Oh Well opzet dan kom je daarentegen in het paradijs terecht: wat een prachtig geluid heeft die muziek, met name zijn gitaar. Het heeft iets rauws en puurs: het is nog niet 'bewerkt'. Overigens, een korte opleving heeft voor mij de rockgeschiedenis in de jaren '90 gehad met de grunge: die muziek vind ik ook heerlijk omdat het weer dat authentieke rock-geluid heeft. Het kan dus wel, maar ik geloof niet dat er na de jaren '90 nog bands zijn die hebben kunnen ontsnappen aan het nieuwe, gladgepolijste geluid waarbij de producer het geluid bepaalt in plaats van de instrumenten...
Misschien zijn er mensen die begrijpen wat ik bedoel of misschien ook niet: misschien zijn de generaties na mij zo opgegroeid met het gepolijste, berwerkte geluid dat ze geen idee hebben dat het ook anders kan.
Dead Moon, dat zal je leven verrijken.
1
geplaatst: 22 augustus 2020, 17:33 uur
Het lijkt me best een aardig meisje, maar ik heb erg veel moeite met de zang (vooral luid) en klank van Davina Michelle. Ze schijnt net haar eerste plaat te hebben uitgegeven, dus er komt zware tijden aan voor mij. 
Verder "stoort" (ach beetje aangezet) het mij als mensen zeggen dat ze Michael Bolton en Michael McDonald op elkaar vinden lijken, anders dan de voornaam. Hoewel het beide blanke zangers zijn die iets met soul van doen hebben, vind ik Bolton ronduit verschrikkelijk en McDonald vaak erg mooi.
Ik ken het sentiment onder de zgn muziekliefhebbers, maar het Spaanstalige "Mi Tierra" is een heerlijke plaat.
Verder "stoort" (ach beetje aangezet) het mij als mensen zeggen dat ze Michael Bolton en Michael McDonald op elkaar vinden lijken, anders dan de voornaam. Hoewel het beide blanke zangers zijn die iets met soul van doen hebben, vind ik Bolton ronduit verschrikkelijk en McDonald vaak erg mooi.
Michiel Cohen schreef:
Ik heb ooit een vriendin gehad die ook een hekel had aan Gloria Estefan. Als ik Gloria Estefan persoonlijk tegen kom dan sla ik haar op de muil zei ze altijd tegen me. Weet nog steeds niet waarom.
Ik heb ooit een vriendin gehad die ook een hekel had aan Gloria Estefan. Als ik Gloria Estefan persoonlijk tegen kom dan sla ik haar op de muil zei ze altijd tegen me. Weet nog steeds niet waarom.
Ik ken het sentiment onder de zgn muziekliefhebbers, maar het Spaanstalige "Mi Tierra" is een heerlijke plaat.
0
geplaatst: 22 augustus 2020, 18:09 uur
Twisted sister,iron maiden,ac/dc,metalica enz
Dit soort stoeren jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
Dit soort stoeren jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
0
geplaatst: 22 augustus 2020, 18:22 uur
Michiel Cohen schreef:
Heb eigenlijk geen hekel aan bepaalde artiesten. Waar ik wel een bloedhekel aan heb is het fenomeen "album". Zo zijn er ontelbare albums volgepropt met standaard shit/vulling en daartussen staat dan een supertrack. Dat geld bijna voor elk genre. Ik stel dan ook het liefst mijn eigen playlist samen.Blues,jazz,country,metal,film& gamemuziek,ambient,indie,rock etc. Mijn playlist draai ik dan random. Weet nooit wat er gaat komen.
Heb eigenlijk geen hekel aan bepaalde artiesten. Waar ik wel een bloedhekel aan heb is het fenomeen "album". Zo zijn er ontelbare albums volgepropt met standaard shit/vulling en daartussen staat dan een supertrack. Dat geld bijna voor elk genre. Ik stel dan ook het liefst mijn eigen playlist samen.Blues,jazz,country,metal,film& gamemuziek,ambient,indie,rock etc. Mijn playlist draai ik dan random. Weet nooit wat er gaat komen.
Heel toevallig kom ik nog een keer bij jou uit (zie ik na het posten pas).
Zo ontzettend jammer dat het maken van mooie albums een uitstervende kunst lijkt te worden dankzij Spotify. Hele volksstammen lijken nooit meer een album te draaien. Ze hebben ook het geduld niet. Het lijkt mij op een verdere vervlakking.
Wat betreft veel artiesten deel ik jouw gedachte hoor. Ik neem dan graag zelf de regie in wat ik een mooie collectie vind.
Maar er zijn tal van voorbeelden te bedenken waarbij het album als geheel zo mooi is, terwijl de afzonderlijke nummers veel minder sterk klinken out of the blue.
De samenhang van een album, de volgorde van nummers, de opbouw, een thema (al dan niet muzikaal) en ook de groei qua stemming, die vaak enige tijd nodig heeft. Je kunt at toch niet zomaar wegwuiven?!
teus schreef:
Twisted sister,iron maiden,ac/dc,metalica enz
Dit soort stoeren jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
Twisted sister,iron maiden,ac/dc,metalica enz
Dit soort stoeren jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
"Thunder" is toch best vermakelijk als het langskomt op de radio? Als los nummer dan..
Relaxed past mij absoluut het best, maar energieke muziek op z'n tijd prima.
Opgefokt echter (of het nu house of de zware metalen zijn) werkt irritatie to stress-verhogend hier, en word ik dus niet blij van.
0
geplaatst: 29 augustus 2020, 10:47 uur
teus schreef:
Nou, dat valt toch wel mee? Bij met name AC/DC zit de tong behoorlijk ver in de wang, bij zowel Bon Scott als Brian Johnson. Ik moet altijd glimlachen bij titels als She's Got Balls, Shot Down In Flames en Down Payment Blues of tekstregels als I Was born with a stiff.........upper lip.
Twisted Sister, Iron Maiden, AC/DC, Metallica enz
Dit soort stoere jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
Dit soort stoere jongens rock
Vind ik 3x niks en slecht
Nou, dat valt toch wel mee? Bij met name AC/DC zit de tong behoorlijk ver in de wang, bij zowel Bon Scott als Brian Johnson. Ik moet altijd glimlachen bij titels als She's Got Balls, Shot Down In Flames en Down Payment Blues of tekstregels als I Was born with a stiff.........upper lip.
1
geplaatst: 29 augustus 2020, 11:58 uur
nlkink schreef:
teus schreef:
Nou, dat valt toch wel mee? Bij met name AC/DC zit de tong behoorlijk ver in de wang, bij zowel Bon Scott als Brian Johnson. Ik moet altijd glimlachen bij titels als She's Got Balls, Shot Down In Flames en Down Payment Blues of tekstregels als I Was born with a stiff.........upper lip.
teus schreef:
(quote)
Nou, dat valt toch wel mee? Bij met name AC/DC zit de tong behoorlijk ver in de wang, bij zowel Bon Scott als Brian Johnson. Ik moet altijd glimlachen bij titels als She's Got Balls, Shot Down In Flames en Down Payment Blues of tekstregels als I Was born with a stiff.........upper lip.
Voor de een valt het mee voor mij dus echt niet ,vooral al die vormen van metal ,ben ook nooit zo'n hardrocker geweest,
Meer gewoon rock zoals the Who die schuurt er wel tegenaan
Heb veel meer diepgang ,de zang is echte zang ,niet dat metalgegrom of idd dat onverstaanbare geluid van AC/DC
* denotes required fields.