Post-Rock is sowieso niet de moeilijkste muziek om te spelen op gitaar, het gaat echt om de uitvoering. Zo is Mogwai Fear Satan van Mogwai ook heerlijk om mee te spelen, je hebt wel flink wat distortion nodig.

Is nogal moeilijk om te krijgen met een akoestische gitaar.

Vandaag mij ingeschreven voor de muziekschool.
In september start ik met mijn eerste jaar notenleer om daarna te beginnen spelen.

Ik ben altijd van mening dat men altijd op een eigen manier gitaar moet spelen. Op een muziekschool moet je eerst een jaar notenleer volgen en dan duurt het nog lang om met een gitaar te beginnen. Ook leert een muziekschool een manier aan die ik niet prefereer bij het gitaar spelen en richt men zich liever op populaire muziek. Nu is dat laatste verschillend, maar in mijn geval moest ik beginnen met Bryan Adams. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen en heb ik het allemaal zelf geleerd. Al vind ik het jammer dat ik nu niets mee heb van notenleer, iets dat handig is bij het bespelen van een piano.

Eerst een jaar notenleer en daarna beginnen met spelen? Mijn bek valt hier open. Je gaat toch niet wachten met spelen!? Gewoon spelen en die noten doe je erbij, zou ik zeggen. Het is geen auto rijden hoor. Niemand die je per ongeluk dood kan spelen als je de theorie niet beheerst.

Ik heb 10 jaar muziekschool gedaan en zo ook piano geleerd. Een paar jaar terug ben ik gitaar beginnen spelen los daarvan, en geloof me, dat is een instrument waar je echt geen notenleer voor nodig hebt. Zoek je een paar goeie tabs op het internet, en je bent zo vertrokken.

Dat sluit niet uit dat notenleer wel degelijk zin heeft: het is altijd gemakkelijk noten te kunnen lezen. Om een instrument als piano te leren is het zelfs bijna een must.

Ligt er wel aan (welk niveau je nastreeft). Voor piano is het inderdaad wel een must, voor gitaar eigenlijk alleen als je klassiek gitaar speelt (ik denk dat veel klassieke muziek niet als tab online staat). Maar verder kom je met tabs en guitar pro een heel eind.

Het is wel een groot voordeel als je samenspeelt met anderen (want ik ga ervan uit dat de theorie ook bijgebracht wordt).

Alles zelf leren is wel gevaarlijk, want je leert jezelf dingen verkeerd aan en dan is afleren erg lastig. Ik had in 't begin het geluk dat bijna al mijn vrienden al wat langer muzikant zijn dan ik (en les hebben gehad), dan kun je af en toe advies inwinnen.

Niks mis met muziektheorie.

Als je muziek maken serieus wilt nemen zou ik noten leren lezen.

Precies. Ik heb nu ook sinds een tijdje les. en ik moest in het begin vooral ook dingen afleren.
Inderdaad voor mensen die niet vast willen zitten aan een stijl is noten lezen zeer handig. Als ik met iemand samenspeel en hij stelt voor dat ik een stukje solo speel in C mixolydisch, moet ik wel weten wat dat betekend.
Bij klassiek, maar ook bij Jazz is theorie wel belangrijk lijkt me, maar ook in Rock, Pop, en Bleus zijn vaak Jazz en Klassieke elementen.
Ik had laatst een discussie met iemand die alleen maar een moppie Mettal wou spelen, en theorie maar onzin vond (heel herkenbaar voor mij want zo was ik vroeger ook met Punk), maar toen ik bij een riff begon te improviseren met een mineur toonladder, zag hij daar het nut toch ook wel van in.

Nog even een tip voor de mensen die net als ik een zwak hebben voor Bossa Nova. Ik ben al een tijdje bezig met dit boek.
Een geweldig boek om de basics van de klassieke Bossa onder de knie te krijgen.
Normaal maak ik niet zo graag reclame, maar dit boek heeft mijn manier van spelen behoorlijk in positieve zin veranderd!

Heeft iemand nog een tip voor een erg gemakkelijk nummer?

Nee, noten lezen is voor iedereen handig.

I stand corrected

Bloodhound gang - Fire water burn

G Em (3x)
D C

En herhalen maar.

Velvet Underground: Heroin
D G D G D G D G D G etc.

Die zijn wel héél erg makkelijk. Daar leer je niets van.

Neil Young - Cinnamon Girl

Moet je wel even de E snaren in D stemmen (of op die snaren de derde fret pakken i.p.v. de vijfde, etc. Een hele zakken).

Hoe gemakkelijker hoe beter, want (en dat zien veel beginnende gitaristen over het hoofd) de magie zit hem in de rechterhand en niet in de hand waarmee je de akkoorden pakt. Ook al maken beginnende gitaristen zich daar de meeste zorgen over. Begin met makkelijke muziek en zorg dat je een goede rechterhand ontwikkeld.

Veel Ramones spelen dus.

Mwah. Is eigenlijk een kwestie van ritme en tempo vs. melodie. Allebei de handen moeten hun werk precies goed doen, anders heb je nog niets.

Bedankt voor de tips.
Ik denk dat ik met Heroin ga beginnen, gewoon omdat één van mijn favoriete nummers allertijden blijft.
Overigens zie ik ook op bepaalde site's staan dat de akkoorden, Db & Gb moeten zijn.
Welke van de twee klinkt het best?

Dat zal niet zoveel uitmaken. Het is allemaal een halve toon lager.

@Stijn
Als ik een vlotte arpeggio speel met plectrum en mensen willen weten hoe ik dat doe kijken ze naar de hand op de hals. Ik zeg ze altijd dat ze naar de verkeerde hand kijken. Natuurlijk speel je gitaar met twee handen, maar mensen zijn wel geïnteresseerd in makkelijke en moeilijke akkoordenschema's, maar vragen zich niet af wat te doen met de rechterhand. Ik heb veel funk gespeeld in m'n leven en het meeste werk doet mijn rechterhand.

De rechterhand wordt vaak onderschat/vergeten, dat is inderdaad wel zo. Veel mensen doen ook alleen maar 'downstrokes' en hebben dan zelf niet eens in de gaten hoe vlak dat klinkt.

Binnen de funk (en reggae) kan ik me er nog wel iets bij voorstellen, maar bij een boel andere genres zou ik toch zeggen dat ze gelijkwaardig zijn.

Als je dan toch bezig bent, ga dan gelijk verder met Sweet Jane

E / E / B / A / A // C# / B / E / E
e:-------------------------------------------|
b:-------------------------------------------|
g:----------4---2---2----------------------|
d:-2---2---4---2---2---11---9----2---2-|
a:-2---2---2---0---0---11---9----2---2-|
e:-0---0------------------9----7----0---0-|

Eerst met The Velvet Undergroud werd het in D gepeeld en velen prefereren dat ook, maar ik vind deze wel lekker "recht toe recht aan"; gewoon lekker schuiven met die (power) akkoorden.
Leuke riff om te spelen plus nog een goede intro in Rock&Roll gitaar spel.
Ik denk dat vele R&R artiesten van tegenwoordig ooit op hun kamertje met deze riff begonnen zijn.

Gaat me dan toch wat te veel op 'More Than A Feeling' lijken. Doe mij maar in D zonder powerchords. Klinkt veel voller en optimistischer.

'More Than A Feeling'? Nou ga je te ver!
Maar inderdaad D zonder powerchords klinkt voller.
Powerchords zijn leuk voor beginners maar ik gebruik ze praktisch nooit meer.

* Of praat ik nu onzin?

Ik ook niet. Ik gebruik wel veel barré-akkoorden. Powerchords zijn eigenlijk de basis die je moet beheersen wil je uberhaupt barré-akkoorden kunnen spelen.

Weet nog goed hoeveel moeite ik met powerchords had in 't begin. Een toenmalige vriend van me had grote handen dus hij kon ze met z'n ringvinger al twee frets indrukken. Ik had er met de pink een hoop moeite mee. Heb je 't eindelijk onder de knie, krijg je die akelige polskrampen bij het oefenen van barré-akkoorden.

En nog steeds, af en toe krijg ik een kramp in mijn hand waardoor voor een korte tijd mijn hand op slot lijkt te zitten en daar valt dan even niks tegen te doen (tips?).
Vooral met moeilijke stukken met van die akkoorden die over 4 frets verspreid zijn en snel achter elkaar gespeeld moeten worden.

Powerchords zijn wel het makkelijkste te leren. Als lui gitarist stem je de E-snaar naar D en dan kun je ze al helemaal makkelijk pakken. Ik ben nu meer bezig met akkoorden en klooien met de versterker.

Jaren ´70 geluid, flink wat fuzz erover heen en een phaser, oh yeah!

Een powerchord is geen techniek. Ik pak ze gewoon met drie vingers (wijsvinger, ringvinger en pink). Een powerchord word gekenmerkt door de 'geslachtsloosheid'. Grondtoon + quint en dus geen mineur, maar ook geen majeur akkoord vanwege het weglaten van de grote of kleine terts.

Idem, soms houd ik het ook bij de variant met twee noten (wijsvinger en pink). Voor de terminologie: zo'n powerchord (2 noten) is eigenlijk een harmonisch interval i.p.v. een akkoord (3 of meer).

Door die geslachtsloosheid vind ik ze (bij te frequent gebruik) zo enorm vlak klinken.

@ Don:

Wat voor fuzz gebruik je? Ik was vroeger pro-distortion, maar nu speel ik ook al tijden veel liever met fuzz.