Volgend jaar het NSF op TV Oranje ?

haha geniaal!

Ik heb de uitzending gisteren vakkundig gemeden, maar werd er heden ochtend op het NOS journaal toch mee geconfronteerd (de kabel lag er overigens heden ochtend bij Ziggo een tijdje uit, maar dit mocht niet baten). Wat een infantiel liedje zeg, daar zou K3 zich nog voor schamen. En dan bleek die Marianne Weber nog ergens te hebben geroepen dat de uitvoering van Sieneke (WTF?) zo modern was. Yeah right, dat hele genre heeft al een jaar of 30 geen vernieuwing meer doorgaan. Is ook een gouden formule: standaard orkestband + infantiele tekst over problematiek die 'volkse' mensen aanspreekt + kamperdel (bij voorkeur uit Brabant) = hit. Helemaal droevig was dat het publiek op het einde massaal meezong. Wat Yolanthe betreft: die heeft echt een stem voor in de Playboy. Natuurlijk is het songfestival een kansloos zooitje en als we er dan weer uit liggen in de halve finale dan gaan we natuurlijk toch weer zeiken dat het een Oostblok bende is die elkaar allemaal voortrekken, maar het punt is dat geen enkele zichzelf respecterende artiest meedoet aan het songfestival. Er is genoeg talent in Nederland, dat wél hun eigen teksten schrijt, Tim Knol bijvoorbeeld, maar ja, dat zou carrière-zelfmoord zijn. Zelfs Marco Borsato en Frans Bauer voelen zich er te goed voor.

Ach, iedereen die meedoet hoopt dat ze een 2e ABBA zijn, daar ontleent dat hele festival zijn bestaansrecht aan. Wel frappant, nu de TROS het regelt is het in één keer uit de gay-scene getrokken en aan het 'volk' gegeven. Dat zijn denk ik ook de types die zich het meeste over opwinden. Op zich is het wel goed gevonden van de TROS, in songfestival termen is dit nummer behoorlijk vernieuwend.

Nico Dijkshoorn neemt het op voor Vader Pierre: nu.nl

Lectrr daarentegen...

Bedoel je nou te zeggen dat verliefdheid jou niet zo aanspreekt? Maar dat terzijde, heerlijk natuurlijk weer om de mensen die dat aanspreekt te denigreren, maar gelukkig sta jij boven hun.

Eigenlijk begint de lol er nu van af te raken: elke c-artiest geeft nu al zijn mening hierover en het Kartner-bashen begint nu een beetje sneu te worden.
Weet je wat? Ik ga gewoon fan worden! Sha-la-lie!!!!

Je bent niet de enige

Liever Pierre dan John | nu.nl/column donderdag | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Ik vind dat er de laatste weken nogal lullig wordt gedaan over Vader Abraham. Dat is onterecht. Het is nogal makkelijk om de eenvoud van zijn melodietjes en teksten te bekritiseren, maar niemand lijkt in de gaten te hebben dat Vader Abraham een groot tekstdichter is. Een man die schrijft in een Hollandse traditie. Versjes en liedjes op het ritme van een eeuwenoude klompendans.

Ik hoor liever liedjes van Pierre Kartner dan de gedrochten van John Ewbank. Mooischrijverij, dat is het. Weer een CD vol moeten kakken met 12 liedjes die ongeveer gaan over wat de gemiddelde klootzak jaarlijks meemaakt en dat opschrijven alsof het poëzie is. Iedereen kan het, een Ewbank-tekst schrijven. Denk aan het laatste waar je om hebt gehuild. Verzin daar een heel lelijk modern woord bij en suggereer daaromheen veel gevoel en drama. Klaar.

Een voorbeeld. Heb je onlangs gehuild om een overleden vriend, dan werkt het als volgt. Kies eerst een lelijk woord. In dit geval spaarlamp. Denk er een piano-melodietje onder.

goede vriend
de aarde aan je lippen
goede vriend
zoals je daar nu ligt
je dochter lijkt op jou
dezelfde bange stappen
ze lijkt zoveel op jou
een spaarlamp, een gedicht.

Wat het betekent maakt niet uit. Er is iemand dood en er wordt gesproken over een dochter. Voor 12 jaar nummer 1 in de uitvaart top 10. Kassa

Alcoholhoofd

Nee, dan Pierre Kartner. Ik zie het niet snel gebeuren, iemand die langzaam met zijn kist de grond in zakt en de familie die hevig geëmotioneerd luistert naar Het Smurfenlied. Pierre is niet zo van de dood. Meer van het leven. Je gaat Ome Sjaak, die net met groot succes zijn lever naar god heeft gezopen en nu met zijn vertrouwde alcoholhoofd ligt opgebaard, niet eren met 'Het kleine café aan de haven'.

Schrappen

Pierre Kartner zou te simpele teksten schrijven, maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Pierre is juist de man van het weglaten, het schrappen. Niet veel kunstenaars kunnen dat. Bijna altijd is kunst te veel en overdadig. Tot op het bot weg durven snijden, dat durven niet veel mensen en dat is wat Pierre al een leven lang doet. Alleen de essentie blijft over: Ik ben verliefd (Sha-la-lie).

Hoeveel duidelijker kan je de euforie die bij een verliefdheid hoort beschrijven? Je kunt daar veertien coupletten over vol lullen, maar Abraham raakt hier de kern. Zou een Chinees deze tekst hebben gekalligrafeerd, dan zaten er 120 tekstwetenschappers zachtjes omheen te murmelen en zou de eenvoud juist worden geroemd. In 1 simpel zinnetje vat Pierre Kartner hier de zin van het bestaan samen. Ik ben verliefd (Sha-la-lie).

Warme honing

Eerst die prachtige eerste drie woorden. Een statement. Wie zegt dat nog in het openbaar? Pas als Robert ten Brink je, na 30 jaar afzondering, uit je huis sleurt en je confronteert met je grote jeugdliefde, durf je het te prevelen. Maar zo maar, vanuit het niet, omdat je het voelt, prachtig!

Pierre roept met een paar woorden een hele wereld op. Niks lelijke woorden. In het werk van Pierre Kartner komt nooit een afstandsbediening voor en zitten geen woorden als accepteren. Je hoort zijn liedje, zingt het een minuut later ongemerkt na en verdomd, je bent weer dat meisje, dat jongetje van een jaar of 16, op de fiets, met een buik vol warme honing. Je bent verliefd (Sha-la-lie). Je fietst opeens wat harder. Meer is er niet. Meer heb je niet nodig. Je bent gelukkig. Totdat je de volgende kutplaat van Borsato hoort.

© NU.nl/Nico Dijkshoorn

Wel interessant artikel, maar het neemt niet weg dat dit weer de zoveelste slechte inzending van Nederland is. Goede tekst of niet, niemand die het verstaat in Noorwegen.

@herman: even scrollen en je ziet dat GrafGantz deze link al had geplaatst.

Ondanks dat het natuurlijk een ruknummer is hoor ik voor het eerst in jaren mensen dit nummer zingen, neurieën of wat dan ook. Er wordt veel over gesproken in elk geval. Het schijnt ook op buitenlandse fora.
Je kunt zeggen wat je wilt maar het is knap als je het voor elkaar krijgt dat je al na 1 keer luisteren naar dit lied je er de verdere dag mee in je hoofd rondloopt. Daarbij circuleren er nu al een aantal covers op het net (dat was nooit eerder het geval).
Wel jammer dat dan misschien juist dit nummer zou kunnen gaan scoren (alhoewel ik daar niks van geloof, want mensen gaan er nooit op stemmen denk ik en de vakjury zal er al helemaal niet voor kiezen).

Van DoYouKnowFlo.nl:

Trots op Nederland!



Ik sta er mee op...

Haha, vooral die onderste is geweldig

Ja, die is erg leuk inderdaad.

Ik heb zelf steeds een mengsel van Sha la lie en Alle Duiven op de Dam in mijn hoofd.

Dat heb ik dus ook en gaat er met geen mogelijkheid uit.........

Nu al zoveel covers van dit nummer.

Ook Ellen ten Damme doet een duit in het zakje:

Sha-la-lie door Ellen ten Damme

Mooie uitvoering van Ellen ten Damme.

Mensen die naar Engelstalige muziek als 'engelse muziek' heb ik niet heel hoog zitten, nee. Als er een genre is dat nog meer 13 in een dozijn is dan de top 40, is het die muziek wel.

Natuurlijk spreekt verliefdheid me wel aan, maar artiesten als Neil Young, Ryan Adams, Graham Nash en Jeff Buckley (om maar wat mensen uit mijn top 10 te noemen) doen dat veel ingenieuzer.

Mijn schoonouders staan op de camping, hartstikke gezellig allemaal, maar in de kantine komen ze (met name mijn schoonvader, een Blues-liefhebber) haast nooit, omdat daar de meest afgrijselijke muziek wordt gedraaid, tot K3 aan toe (ook als er alleen maar volwassenen aanwezig zijn). Als er dan tijdens een playbackshow een keer een nummer van Janis Joplin voorbij komt staan de liefhebbers van Nederlandstalige muziek met hun vingers in de oren. Op feestjes is het even zo, toen mijn schoonouders 25 jaar getrouwd waren deed de muziekcomputer het niet, dus moest de band van mijn schoonvader spelen, en dat is best harde Blues-Rock, kreeg je meteen opmerkingen als: 'waarom spelen jullie geen leuke muziek, zoals Frans Bauer'. En dat terwijl hij op die muziek computer wel die muziek had gezet, ondanks dat ie het niet deed. Dat geeft een beetje het verschil in mentaliteit aan; een nummertje tussendoor trek ik heus wel, alleen daar blijft het dus niet bij.

Maar goed, we raken off-topic. De gay-scene gewoon boos dat de TROS hun feestje heeft gekaapt.

Ook dat zal wel meevallen want in menig gaybar zal Sha-la-lie waarschijnlijk flink meegezongen gaan worden (wat is het verschil met Dingedong en al die andere eerdere inzendingen???).
Dit gaat camp met een grote hoofdletter C worden en daar zijn ze niet vies van hoor

Wat ik nog altijd niet begrijp is waarom zoveel Nederlanders het zich aantrekken dat de Tros deze draak van een nummer stuurt. Media hebben er vol van gestaan. Waarom nemen zij het Songfestival nu ineens wél -soort van - serieus? Raakt het men dat het liedje Nederland dom doet voorkomen op het EU-feestje Songfestival?

En de versies blijven maar komen: vanaf 3.20 Pam Feather bij Giel Beelen met een soul versie.




Ook ene Judith Peters (wie is dat???)

Ik vind de plaat te treurig om het te benoemen, zó kinderlijk vrolijk dat je er depressief van zou worden. Wat ik niet snap is dat er niet gekeken worden kan naar de grote(re) voorbeelden (in verleden) die van enig betekenis zijn geweest met het songfestival. Niet dat het gekopieëerd dient te worden, maar er zijn wel voorbeelden die laten zien hoe het óók kan!
Maar Pierre Kartner mag mij betreft zeker met rust worden gelaten. Zijn voor het songfestival geschreven nummer vind ik dan wel niets, maar wel heeft hij altijd een sympathieke en een niet onverdienstelijke bijdrage geleverd aan de Nederlandstalige muziek, dat moet je hem nageven. Wat dat betreft ga ik dus helemaal mee met Herman. En 'het kleine café aan de haven' ? Ik heb wel eens gehoord dat het nummer een fuifnummer is op feesten en in café's in Amerika. Toen ik dat hoorde probeerde ik het beeld van Vader Abraham te vervangen met dat van de Dubliners, en daar vielen zowaar de puzzelstukjes op zijn plaats: het IS een fuifnummer, een kraker om met je maten mee te brullen in de late uurtjes van 't café!
Maar enfin, hoe aardig Pierre ook maar zijn mag, zijn songfestivalnummer vind ik echt tien maal in 't quadraat niks.

Het Noorse Keep Of Kalessin is ondertussen uit de race voor het songfestival. Een zorg minder voor Pierre.

De (voormalige)black metalband deed mee aan de voorronden in Noorwegen en sneuvelde bij de laatste vier.

Over covers van de Nederlandse inzending gesproken....

DE MOSSELMAN IS TERUG!!!111

Paul de Leeuw:




En België stuurt Tom Dice:

Tom Dice is, vind ik, veel te standaard, het gaat niet opvallen in tegenstelling tot Nederland. Ik voorspel dat België het opnieuw niet ver zal brengen.

Ik vrees ook voor het Michelle-effect (Out on My Own 2001) dat wij hadden: best een mooi nummer en duidelijk afwijkend van de rest maar door de ingetogenheid slaat het niet aan.
Het kan alle kanten op gaan voor België. Nederland valt op maar ik denk toch dat niemand daar uiteindelijk op stemt waardoor we de finale niet halen.
En als je die 2 nummers vergelijkt dan weet ik het wel hoor

Is het niet een idee om een brulkoor ofzoiets te sturen?

Ik meld me bij deze aan

Het nummer van Tom Dice doet mij sterk denken aan James Blunt, maar hij mist toch wel uitstraling. Het klinkt wel oprecht en geloofwaardig.