Ik ging verder op het stukje van Herman, en daar werd Fame genoemd. Daar ging ik op verder, er staat : Vroege Jaren 90 !
Toen Fame openging, was het volgens mij al een tijd CD's wat de klok sloeg.

Vroege jaren 90 verdween inderdaad het vinyl uit de schappen - ik heb het laatst nog eens nagevraagd; bin Plato Utrecht (toen Glory Days) was dat eind '93.

Ik heb Fame nooit als een fijne winkel gezien, ook niet als een zaak met een breed assortiment. Toen al waren de Virgin megastores en die grote platenzaak in Keulen veel ruimer en dieper gesorteerd. Heb ooit versteld gestaan van wat Virgin bijv allemaal op electronic gebied in huis had.

Fame = idd niet zo'n fijne winkel, maar wat ik al schreef :

Vandaag weer eens bij Plato Utrecht op de Voorstraat geweest. Wat een droeve ellende. Veel vakjes van artiesten die ik meestal wel even check gewoon verdwenen. Zeer matige keuze en enorme prijzen. De prijzen van alle (long)boxen zijn gewoon absurd. Ook de aanbiedingen vond ik nog veel te duur. Leve Amazon UK.

Dit was dus echt de allerallerallerallerallerlaatste keer dat ik er was.

Plato Utrecht is inderdaad nog maar een schim van wie ze waren toen ze nog op de Steenweg zaten. Maar zoals een medewerker van Boudisque mij al vertelde: tegenwoordig moet je wel meegaan met de stroom om je zaak drijvende te houden. Alles vercommercialiseert. Voor obscure muziek hoef je al lang niet meer langs de Boudisque, of je moet een liefhebber zijn van Klassieke muziek.

Fame vond ik altijd een leuke winkel omdat ze jaren geleden een enorme bak met elektronische muziek hadden. Nu wordt dat ook steeds minder qua leuke nieuwe bands en releases. En ze verkopen ook al geen pc games meer.

Virgin had wel een fijne Electronic Corner toen ze nog in A'dam zaten. Veel leuke albums gevonden daar. Concerto heeft ook al tien jaar dezelfde meuk zonder echt vernieuwend te zijn, maar ze verkopen gelukkig wel (weer) platen. De enige winkel waar je echt nog toffe electronische shit kon scoren was Get Records... maar ja, die is ook niet meer.

Being grumpy, are we?

Vorige week nog geweest - paar leuek dingen uit de uitverkoopbak gevist: 4,95 - oa. His Name Is Alive, I Like Trains en er zat nog wel e.e.a. bij. Nw begin ik idd neit meer aan - hoogstens vinyl, en dan kan ik nog heel goed.

Bij de aanbiedingen zit regelmatig vrij nieuw spul (2 voor 15 of 9 euro pers tuk), en soms ook leuke dingen (Ute Lemper haar laatste cd/dvd (Live), voor 5 euro.

Goed kijken - breedte assortiment is idd niet van dattem.

Heb de aanbiedingen ook doorgenomen maar ik geloof dat alles in die uitverkoopbakken bij Amazon zo'n 3 a 4 pond kost. Ik ben klaar met Plato Utrecht.

Ben er nog maar 1 keer geweest (woon immers niet in Utreg), maar als dat halfbloedje er nog steeds werkt, zie ik niet in waarom die zaak te boycotten.

Ik loop er ook nog steeds graag doorheen. Goed, nieuw spul is er veel te duur maar dat geldt overal - ik heb het er toevallig eergisteren nog over gehad met één van de jongens die daar al jaren werkt en die was het roerend met me eens. Het heeft alles te maken met de torenhoge prijzen die platenmaatschappijen in de eerste paar maanden vragen. Je ziet dan ook negen van de tien albums na een maand of zes voor een tientje liggen. Verder is het assortiment er inderdaad niet in alle opzichten op vooruit gegaan, maar wie zoekt vindt er echt wel. Bovendien werkt er tof personeel dat goed z'n best doet voor de klant, downloaden actief aanmoedigt, en er in bepaalde gevallen nog leuk uitziet ook, ja

Als je alleen er doorheen loopt - en incidenteel de Platomania meeneemt - ben je de facto al met een boycot bezig en dan mag je ook nog een praatje maken.

Paar off topic berichten verwijderd.

Oh, en: I'm in Love with the Girl on the Manchester Virgin Megastore Checkout Desk

Binnenkort eens binnenspringen: Popcorn Music.

In Muziek > Algemeen > In Memoriam De Platenzaak:

Misschien ligt het aan mij, maar het shoppen naar nieuwe muziek wordt elke keer steeds een beetje minder aantrekkelijk.
Het begon al met de 'grote ketens' die voor een soort standaardisering van het aanbod zorgen. Vroeger had je in een middelgrote stad als (ik noem maar wat) Zwolle vier tamelijk grote onafhankelijke platenzaken, elk met een eigen specialiteit. De één was meer rock en pop, de ander had een mooie collectie Wereldmuziek (Studio Fox!).
De eerste tik leek de omschakeling naar de CD. Eerst was het nog lachen geblazen om dat kleine rekje bij de kassa met vooral klassieke zilveren schijfje die maar liefst vijftig gulden moesten gaan kosten. Maar dan had je geen krassen of tikken meer!
Toen de cd de LP verdrong had je het voordeel dat je ervan uit kon gaan dat je tik- en krasvrije muziek had!
Maar het nadeel was dat je lang een soort 'standaard'-aanbod had van de geijkte goedverkopende titels. Het werd steeds lastiger om met een echte vóndst thuis te komen...

De laatste jaren is het hard gegaan...
Tot een jaar geleden had ik een vaste ronde in Utrecht; even Plato checken op leuke aanbiedingen, rondstruinen in één van de drie Boudisque-winkeltjes op een gezochte flamenco-titel of klassieke cd. Langer geleden had je de prachtige Staffhorst winkel met twee verdiepingen aan muziekpret.
Inmiddels is de Plato verhuisd naar een wat wezenloos pand en de Boudisque is zo'n beetje driekwart kleiner. Eigenlijk hoef ik qua muziekshoppen niet meer naar Utrecht...

...en eigenlijk niet meer de deur uit!
Ik meld dit met wat schuldgevoel; in mijn woonplaats (Driebergen) is er nog een Laatste der Mohikanen; cd-Artline met een eigen keuze aan cd's met een leuke collectie. Dus elke keer als ik toch via Amazon (goedkoper, meer keuze) of Bol (nu ook al elpees!) iets bestel komt er een schuldgevoel opzetten.

Zijn er meer gevoelens van sentiment over het teloorgang van ouderwetse platenboeren? Of is het allemaal wel goed zo en is het gewoon een logisch gevolg van de veranderende (en verkleinende) markt?

Dit kan ik onderschrijven... De sluiting van Metro Record Store heeft het aanbod qua elektronische muziek in Utrecht genihiliseerd...
Was toevallig maandag nog in de nieuwe Boudisque, waar ik sprak met een verkoper die zei dat ze eerst qua verkopen omhoog moeten, voordat ze kunnen uitbreiden. Dit betekent dus dat ze voorlopig naast een nog redelijk uitgebreid gedeelte met klassiek en wereldmuziek (stokpaardje van de eigenaar) enkel nog de populaire albums verkopen. Dat betekent dat het hoekje met electronic/dance, reggae en alternatieve rock voorlopig niet terugkomt, evenals de vinyl.

Plato zit tegenwoordig in het pand van mijn oude werkgever (!), dat is sowieso een beetje rare gewaarwording. Ze hebben idd een redelijk gestandaardiseerd aanbod, maar op zich zit er nog wel eens iets leuks tussen. Gelukkig heeft De Jazzwinkel het ternauwernood overleeft (al heet die nu Tabou en zit er een kapperszaak bij in), tenminste nog een leuke speciaalzaak in Utrecht.


Aan de ene kant wel jammer ja, want het blijft leuk om de platenbakken door te spitten, op zoek naar iets leuks. Aan de andere kant bestel ik zelf tegenwoordig bijna alleen nog via internet, zowel qua gemak als qua prijs kan daar geen platenzaak tegen op...

Voor een deel is dit onderwerp natuurlijk al lang en breed aan de orde gekomen in topics als Platenzaken en Online muziek kopen, maar eigenlijk is het wel een apart topic waard.

ik voel wel met je mee. En toch beantwoord in beide vragen die je hierboven stelt met 'ja'.

In vroeger tijd ging je, al dan niet met vrienden, een dagje stappen in een grote stad, op zoek naar leuke platenwinkels. Ook bij mij was Utrecht favoriet, omdat ik de stad goed kende uit mijn studententijd: Staffhorst, White Noise, De Grammofoonwinkel en vele andere namen, wat een walhalla eigenlijk... Uren zoeken en snuffelen in bakken en rekken en opeens een plaat of CD tevoorschijn trekken die je bijzondere aandacht vraagt, dat was gewoon een zeer aangenaam tijdverdrijf.

Ik heb trouwens niet het gevoel dat dit al voor een deel verdween toen de CD de LP verdrong. Natuurlijk, het werd snuffelen door kleine rekjes in plaats van grote platenbakken, maar de jacht naar die bijzondere titel ging onverminderd voort (ik laat persoonlijke voorkeuren en sentimenten rond vinyl of CD hier even buiten beschouwing).

Voor mijn gevoel werd het pas in de tweede helft van de vorige eeuw allemaal anders. De CD-verkopen liepen terug, het downloaden kwam op, jongeren kregen andere interesses en platenzaken gingen wat minder risicovol inkopen. Maar elke grote stad had naast zijn FRS en Van Leest-vestigingen altijd nog wel een paar leuke kleine zaakjes in achterafsteegjes die werden gerund door liefhebbers en waar je bijzondere dingen kon scoren.

Juist toen dat soort zaken (ik noem bijv. Simpele Fons in Dordrecht en White Noise in Utrecht) het niet meer vol konden houden, ging de jeu eraf. En vooral de laatste vijf jaar is het snel gegaan. Als ik naar mijn vroegere en huidige woonplaats kijk (resp. Dordrecht en Zwolle), dan heeft er een ware kaalslag plaatsgevonden onder de interessante muziekwinkeltjes. De al eerder ingezette tendens dat elke winkelstraat in Nederland dezelfde filiaalbedrijven telt, heeft zich sindsdien ook gemanifesteerd in de platenzaken.

Natuurlijk is het spijtig dat leuke platenzaken bijna verleden tijd zijn. Vestigingen van FRS en andere grote namen loop ik al niet eens meer binnen, dat is zonde van m'n tijd. In Zwolle is alleen Plato nog interessant, naast - gelukkig - twee tweedehands zaken, die het volgens mij best aardig doen.

Toch doe ook ik 90 procent van mijn muziekinkopen online. Af en toe, in een sentimentele bui, krijg ik dan wel eens last van schuldgevoelens ten opzichte van de fysieke muziekwinkel, maar dat duurt nooit erg lang. Wel praat ik met medewerkers van platenzaken regelmatig over 'the sorry state of affairs'. Maar iedereen is het erover eens: dit is een onvermijdelijke samenloop van omstandigheden in een veranderende wereld.

Enerzijds word ik daar bedroefd van, anderzijds merk ik dat dit voor een muziekliefhebber een geweldige tijd is om in te leven. Ga maar na: er is nog nooit zoveel muziek (oud en nieuw, in de breedte en in de diepte) beschikbaar geweest als juist nu. Dingen waar ik vroeger jarenlang naar zocht (àls ze al te vinden waren), kan ik nu in een handomdraai vinden op internet, en als je een beetje geduld hebt en goed zoekt vaak ook nog tegen een betaalbare prijs.

En dan ben ik nog van de oude stempel die het fysieke produkt wil en niets van het downloaden moet hebben. Maar jongere muziekliefhebbers die geen last hebben van dat soort sentimenten, kunnen werkelijk élk nummer met een paar muisklikken vinden.
Natuurlijk, de romantiek die mensen van mijn leeftijd (dik in de veertig) vroeger beleefden aan 'het zoeken naar muziek' is helemaal weg. Maar ik stel me ook maar open voor alle positieve dingen die de nieuwe ontwikkelingen met zich meebrengen.

Simpele Fons is een jaar of 10 geleden ofzo (of wellicht alweer langer, de tijd vliegt) verhuisd binnen Dordrecht en is er qua ruimte en dus ook qua assortiment juist op vooruit gegaan. Wel is de naam toen gewijzigd en zijn ze opgegaan in de bekende Velvet-keten. De huidige eigenaren die na het overlijden van de vorige eigenaar de zaak overgenomen hebben zaten nog een tijdje op de oude locatie onder de oude naam maar daar was de rek er absoluut uit, hoe gezellig en nostalgisch dat "hokje" ook was...

Dat zal dan gebeurd zijn rond de tijd dat ik uit Dordrecht verhuisde. Ik kan me in elk geval herinneren dat het oude pand een tijdje leeggestaan heeft toen de vorige eigenaar overleed. Dat was echt een afgeleefd pand, daar in de Grote Spuistraat, maar dat gaf het juist wel weer een bepaalde charme.

Ik kwam de eerste jaren na mijn verhuizing nog wel eens in de Merwestad en ken Velvet natuurlijk ook wel: leuke zaak, vriendelijk & redelijk deskundig personeel (dat is trouwens mijn indruk van alle Velvet-vestigingen waar ik wel eens ben geweest). Maar de link tussen Velvet en Simpele Fons heb ik eigenlijk nooit gelegd; leuk om te horen.

En Dirk zelf zag er al net zo afgeleefd uit. Maar het blijft wel de zaak waar ik m'n eerste stappen op het muziekpad zette

-->Gaucho; we zijn van dezelfde generatie, dus het tijdenlang van platenzaak naar muziekwinkel sjouwen ken ik wel!
Zelfs een middelgroot dorp als Zeist had een "eigen" winkel (De Wilde) en op het hoogtepunt waren daar zelfs drie cd-winkels. Nu maar één; een (jawel) Van Leest. Overigens heb ik het idee dat Van Leest inmiddels 75% DVD's verkoopt en de cd als een soort bijverdienste eraan bungelt.

Ik herken het schuldgevoel! Ik kwam vorig jaar in Groningen en betrad daar een antieke platenwinkel (maar dan met cd's) pal in het centrum (exacte naam ben ik kwijt). De prijzen waren verbijsterend hoog (25 euro voor een cd), maar de keuze was opvallend groot en origineel, vooal veel Europese Folk. Ik voel me na het verlaten van zo'n winkel zonder aanschaf schuldig dat ik niks heb bijgedragen aan het behoud van zo'n monument.

Ik kan me White Noise in Utrecht nog herinneren toen ze daar wat minder legale cd's in de bakken hadden staan; m'n Get Back en Yellow Dog-cd's van de Beatles heb ik daar aangeschaft....

Nog een herinnering; het feit dat je LP's kon beluisteren was een twijfelachtige luxe....ten eerste kon je nooit 'zappen', dus je moest op z'n minst vijf of tien minuten afwachten of track twee of drie wat was. Of je moest bij een volgende luistersessie vriendelijk vragen of de B-kant opgezet mocht worden. Heeft iemand hier op deze manier wel 'ns een hele elpee beluisterd?
Bij pech kon je precies horen dat de elpee wel erg vaak al beluisterd was en daarbij opgezet door niet erg handig winkelpersoneel (alsof je eerst naar een knapperend haardvuurtje luisterde...).

18 jaar geleden ben ik in Den Haag gaan wonen en voor die tijd had ik een paar cd's en ca. 300 LP's en maxisingles. Ik heb in die 18 jaar tijd veel CD's gekocht. In het begin voornamelijk bij Plato, Free Record Shop, V&D en de Bijenkorf. Daarnaast was er Spui Records in de Markthof die toen nog nieuwe LP's verkocht tegen dumpprijzen en goedkope CD's. Ik weet nog hoe Spui Records is begonnen in een grote oude winkel op de hoek van de Grote Marktstraat en het Spui, naast de V&D, waarin meerdere kleine bedrijfjes in zaten. Daarna zijn ze verhuisd naar de Markthof en daarna naar het Spui.

Plato had begin jaren 90 2 grote winkels op de Korte Poten en de Schoolstraat. De nieuwe CD's waren toen ca. 40 gulden en de nice price cd's 25 gulden. Spui Records had soms cd's voor 5 tot 10 gulden maar dan moest je goed zoeken in de bakken tussen de rommel.

Daarna is de Plaatboef gekomen die tweedehands CD's ging verkopen voor ca. 10 tot 17.50 gulden in de winkel op de Herengracht. Daarna zijn de naar de winkel van nu van La La Land verhuisd in de Nieuwstraat en is er een tweede Plaatboef gekomen in de Korte Houtstraat bij het Plein.

Rond 1995 is de Virgin Megastore gekomen in Den Haag en deze is na een paar jaar weer dicht gegaan. Pas nadat de Media Markt er is gekomen zijn de prijzen van de cd's in Nederland gigantisch gezakt. Media Markt stuntte toen regelmatig door nieuwe cd's in de 1e week van verschijning voor 10 euro aan te bieden.

Daarnaast is ook van Leest in Den Haag verschenen en is Plato terug gegaan naar 1 winkel. Het aanbod van Media Markt was in het begin zeer goed maar dit is de laatste jaren alleen maar minder geworden. Gelukkig is er een grote Media Markt in Rijswijk, maar de prijzen kunnen tussen deze filialen aanzienlijk varieren.

De afgelopen jaren zie je dat van Leest, Free Record Shop en de Bijenkorf een kartel zijn gaan vormen en dezelfde cd's tegen dezelfde prijzen verkopen. Alleen de Media Markt zit nog steeds onder deze prijs en hierdoor zie je dat van Leest, FRS en Bijenkorf de goedkopere cd's tegen dezelfde prijs verkopen.

La La Land en Plaatboef zijn relatief duur met de 2e hands cd's vergeleken met de Media Markt en zijn alleen nog interessant voor de speciale cd's die moeilijk te krijgen zijn. Helaas puilen deze winkels uit met de jaren 80 en 90 rotzooi die eigenlijk niemand meer wil hebben.

Mijn LP's heb ik verkocht aan Plexus op de Voldersgracht in Delft die er in 1998 nog een redelijke prijs voor gaf en als ik nog wel eens in die winkel kom, dan zie ik nog steeds een aantal van deze LP's in de schappen staan en die dus in die 12 jaar nooit verkocht zijn.

Ik koop nu nog voornamelijk bij Media Markt en bij Fame in Amsterdam. Je krijgt dan nieuwe / verpakte cd's, zonder krassen en voor een redelijke prijs. Bij van Leest en FRS zien ze mij om deze reden niet meer.

Bij Spui Records kijk ik nog wel eens in de bakken en soms,...heel soms kom je voor weinig geld nog wel eens iets tegen.

Plato was begin jaren 90 de platenzaak in Den Haag, maar nadat Virgin en MediaMarkt zijn gekomen werden deze CD's te duur en heb ik er eigenlijk niks meer gekocht. Ze verkochten wel cd's die bij deze groothandels niet te krijgen waren.

Plato is nu failliet, ze zijn met de laatste voorraad CD's aan het stunten en daarmee is weer een legendarisch platenzaak dicht gegaan.

Begin jaren 90 was er een Saturn en een Media Markt in Aken waar de cd's veel goedkoper waren dan in Nederland en in Antwerpen was er Bilbo en de FNAC. Ook daar zijn toen vele frankskes naartoe gegaan. Nu zijn de prijzen in deze winkels nagenoeg gelijk als in Nederland. In Londen is in 2008 het legendarische Tower Records falliet gegaan en in 2009 zijn de Virgin Megastores overgenomen door HMV. Hiervan zijn er nu een stuk of 6 grote Megastores, waarvan er 3 in Oxford Street staan. Gelukkig is er Fopp Records bij Covent Garden die nieuwe cd's tegen dumpprijzen verkoopt, maar in Soho / Sister Ray etc. moet je verder niet zijn voor een groot assortiment en voor goedkope cd's.

Gelukkig heb ik veel op CD en is er internet, zodat je alles gratis kan downloaden. Ik ben nu helaas uitgedownload en heb nu alles wat ik wil hebben. Het is jammer dat men internet niet 15 jaar eerder had uitgevonden, dan had mij dat veel geld gescheeld.

Een stukje Haagse platenzaak geschiedenis. Ik ben Superclub, Rocky Road en nog een paar andere kleine zelfstandige 2e hands winkels vergeten, maar daar heb ik eigenlijk nooit iets gekocht.

Nooit wat begrepen van die prijzen bij de Plaatboef. Rotterdam is de enige die vaak voor hele schappelijke prijzen cd's verkoopt. Bij die andere schok ik mij kapot iedere keer dat ik er kwam.

Vroeger in het LP tijdperk had je Bullit in Breda, helemaal achteraf in zo'n donkere passage vlak bij de grote kerk. Daar hadden ze toen veel maxisingles van o.a. Simple Minds, U2, etc. Het is nu allemaal gesloopt en de man die altijd in die winkel stond die zag ik een aantal jaar geleden bij Velvet werken.

Weet iemand hier toevallig een paar leuke zaakjes in Lille Frankrijk? Het is lastig wat op internet te vinden en het is zelf ook lang geleden dat ik er ben geweest.

Hier kunnen ze je iig verder helpen: Urban Vinyles - Boutique de Vente de disques vinyls, basee a Lille (59)nord- bretagne- paris- Disques vinyl Nord disque de rap, paiement en ligne. - urban-vinyles.com

searchen op "disques vinyles" op Google.fr wil wel helpen

Ja klopt, Bullit is een aantal maal verhuisd en heeft op een gegeven moment de naam veranderd in Velvet. Is echter altijd "dezelfde" zaak gebleven...met zelfde medewerkers. DJArend (eigenaar van die zaak) kan je er (veel) meer over vertellen...zou zo maar die man kunnen zijn en anders is het zijn compaan Guus

@Lille:
De Record Store Index op het Discogs-forum is ook wel handig:

International Record Store Index / Lille, France - discogs.com

Wel even kijken hoe up-to-date alles is.

Oeh, da's handig.. Zeker nu ik binnenkort met school óók naar Lille ga

Zeer binnenkort weer een middagje bij Amoeba Music mijn wenslijstje leegmaken.

Ach, niet zo negatief, er zijn nog wel jongeren die ook zo denken, ook al zijn ze de 40 nog niet gepasseerd