Ik ben mijn professor tegen het lijf gelopen bij een optreden van Opeth.

De meeste metalfans die ik op de universiteit ben tegen gekomen gingen gaandeweg wel andere muziek luisteren.

Metalfans worden na een tijdje nou eenmaal volwassen.

ja, nogal
Op mijn school luisteren er toch maar heel weinig mensen klassieke muziek of videogamegeluidjes, dus ik denk eerder dat het aan jouw school ligt. Zo'n toezichthouder bij ons op school luisterd overigens wel naar videogamegeluidjes.

Zal wel aan de leeftijd liggen. De meeste mensen gaan gaandeweg ook tergend traag met de auto rijden.

maar is het dan een metal fan?
Ik vind Opeth ook goed en zou eventueel ook nog wel naar een concert gaan als het niet te duur zou zijn...
Maar ik ben totaal geen metal fan.

In mijn omgeving van de studenten tijd was het vooral pop-rock dat populair was. Een paar mensen die meer alternatieve dingen wel konden waarderen.
Ook dansmuziek deed het altijd goed. Maar metal echt maar 3 mensen in mijn jaar waarvan het dan eigenlijk vooral prog-rock of stoner was.
En dan was ik er natuurlijk nog met mijn vage zooi.

De jaren onder mij zag je ook wel redelijk wat mensen die punk wel konden waarderen en een verdwaalde nu-metal plaat.

Mederwerkers van de faculteit (professoren enzo) was bij de oudere generatie veel jazz en klassiek (en wat pink floyd achtige zaken) en de jongere generatie (mid dertig zullen we maar zeggen) dingen zoals The Cure en U2, of andere pop en rock muziek.
NIet veel spannends dus.

Ik weet van mede-studenten vooral dat indie goed scoorde alsmede alternatieve rock (ja, ook zeker The Cure). Hiphop was not done en zaken als Dire Straits of Led Zeppelin werd voornamelijk met de vorige generatie simplisten in verband gebracht. Niet dat educatie nu alles zegt, maar het is duidelijk dat dat sommige muziek daar gewoon niet zo populair is. Aan de andere kant: de meeste koorjongens/meisjes luisteren Guus Meeuwis.. van bepaalde domme studies, maar toch

Het kan aan mijn opleiding liggen, maar dat is hier heel anders. Een groot deel van mijn medestudenten met een beetje interesse in muziek heeft een voorkeur voor metal.

Een professor van me speelt in een metalband(je) en houdt van Dillinger Escape Plan en Mastodon

Ik kan dat bevestigen.. heb 10 jaar op de uni doorgebracht, zowel als student als docent. Metal is in ieder geval een stroming die wordt gewaardeerd, maar wel Tool en Faith No More (destijds), geen Slayer of Iron Maiden..

en mijn vwo stikte van de mensen die alleen naar hiphop en carnavalsmuziek luisterden hoor.

mijn medestudenten hebben gelukkig een betere smaak.

Even ter verduidelijking:
vwo = aso
vmbo = bso
havo = tso
ofzoiets?

ja zo kan je het vergelijken

Juist, als het metal is, is het niet pure death of black metal, maar toch wel meer de technische interessante bands.
Een dillinger escape plan en een mastodon verbaasd mij dan ook niet.

Bruut Lomp is not done.

Neen, dat is eerder voor de extreem intelligente mensen

Er is nauwelijks een causaal verband te ontdekken tussen "IQ" en "muzieksmaak". De muzieksmaak wordt gevormd door de mate van interesse in muziek en de muziek waar je vroeger mee in aanraking kwam. Goede muziek moet voor jou dus een beetje bekend in de oren klinken, en toch vernieuwend zijn.

Als muziek niet zo belangrijk voor je is luister je top40 en een doorsnee radiostation en vind je dat "wel leuk". Als het wel belangrijk voor je is dan koop of download je een hoop albums. Een genre als "Rock" "Hip-Hop" of "Metal" is ook niet goed of slecht. Genoeg slimme mensen om me heen die niets om muziek geven, en dus voor het simpele gaan. Dan kom je al gauw bij "R&B" en "Hip-Hop" uit omdat die genres nogal worden gehypet in de media . Waarom dat is weet ik ook niet. Ik had liever meer variatie op de radio gehoord.

Je zegt eigenlijk hetzelfde in beide zinnen, terwijl je beweert dat je 2 verschillende dingen aanhaalt. Muziek draait alleen maar om emotie, en dat is de vraag dus altijd. Een emotie komt uit je binnenste voort, en je voelt voor jezelf aan of het wel of niet iets voor je is. Iedereen heeft een ander emotie gevoel, en daarom verschillen smaken dus ook. De 1 geniet van Frans Bauer, en de ander weer van Pink Floyd, vooral vanwege de emotie in de muziek die gevoelsmatig het dichtste bij hem/haar emotie gevoel in de buurt komt.

Bij Pink Floyd - Animals (1977):

zou emotie en iq iets met elkaar te maken hebben , dat vraag ik me soms af , en wat zou de link dan eventueel kunnen zijn tussen frans bauer en pink floyd , of zouden er nog andere dingen meetellen ???

Je hebt wel eq, emotionele intelligentie, en je hebt iq, wetenschappelijke intelligentie, en je hebt nog sq, spirituele intelligentie, er zijn 3 vormen van intelligentie die verder weinig met elkaar van doen hebben. Ik denk dat iq en emotie dan ook niet veel met elkaar van doen heeft. Er is geen link tussen Frans Bauer en Pink Floyd. De enigste link is dat het beide muziek is. Wat jij wilt suggereren is dat Frans Bauer fans een minder hoog iq hebben, en dat de emotie dan ook minder zou zijn. Of in ieder geval dat die mensen minder goed onder woorden kunnen brengen wat ze nu precies voelen. De meeste van zijn fans hebben er veel plezier in wat hij doet en genieten er met volle teugen van. Dat is ook een emotie dus, en voor die fans een erg waardevolle. Dat zijn vaak mensen die deze muziek niet kunnen waarderen, omdat ze misschien de texten niet snappen, of omdat gewoon de sound ze niet direct aanspreekt. Dit is wel een album die niet direct valt, deze waardeerde ik ook pas na 10 luisterbeurten, maar als ik in de stemming ben vind ik dit echt een geweldig album. Bij lastige texten die je niet gelijk snapt, kun je vaak aan de muziek ook wel gevoelsmatig snappen waar het over gaat. Je eigen voorstellingsvermogen is daarin ook erg belangrijk denk ik. De 1 gaat daar verder in dan de ander. En de 1 kan een betere fantasie voorstelling bij zichzelf maken dan de ander. Of beter gezegd, de 1 kan beter voor zichzelf op een rijtje zetten wat hij/zij voelt dan de ander. eq dus.

Ik heb de discussie een beetje gevolgd, en het valt me op dat niemand nou precies benoemt wat er goed of slecht aan deze plaat is. Ik lees een rare vergelijking over Nick Drake, en ik ben het wel met Misterfool eens dat altijd alles op emotie afschuiven een zwak (en vooral makkelijk) argument is.

'Pigs on the Wing' vind ik een aardig akoestisch deuntje, maar telt niet echt mee. De dreiging in 'Dogs', aangevuld door het magische, zweverige en tegelijkertijd een beetje sinister sfeertje waar Rick Wright voor zorgt vind ik geweldig. Schitterend tussenstuk. Schitterende melodische gitaarlijnen van Gilmour geven het nummer de finishing touch.

Dat schitterende mysterieuze intro en dan het riffje in 'Pigs', hoe simpel ook, vind ik ontiegelijk mooi klinken. Ik vind dit Waters' beste zanglijn ooit (ook qua melodie denk ik), en eigenlijk ook wel z'n beste nummer ooit. Af en toe zo'n kort pianoriedeltje, of een geluidseffectje. Een interessante tekst ook. Het tussenstuk (synth denk ik?) en einde (Gilmour's gitaarsolo) voorkomen dat het nummer te eenzijdig wordt.

'Sheep' had ik eerst minder mee, maar is na enkele extra luisterbeurten net zo geweldig als de voorgaande twee. Het opzwepend ritme gaat goed samen met de lange zanguithalen. Rick's orgel is vrij prominent aanwezig, wat ik eigenlijk voor warmte en kilheid tegelijk vind zorgen. Ook hier interessante geluidseffecten, en de nadruk ligt iets meer op experimenteren.

Zo, wie volgt? Ik ben benieuwd.

Nu wéét ik wat user sq's pseudo betekent, zie!

ik heb het blijkbaar niet al te helder gezegd. Ja muziek is emotie dat is altijd waar. een objectief oordeel over muziek is (voor mij althans) onmogelijk. wat op papier een rotnummer(vals gestemde instrumenten,onlogische opbouw) lijkt, kan soms in de praktijk geweldig uitpakken. wat op papier soms een geweldig nummer lijkt kan soms totaal verkeerd uitpakken. inderdaad je eigen emoties bepalen wat je wel of niet mooi vind en zo onstaan ook een eigen smaak.

wat ik eigenlijk zeg is dat elke soort muziek emotie kent. een uitspraak als deze muziek is emotieloos is dus eigenlijk per definitie onjuist. elke muziek heeft emotie of jij het wel of niet uit de muziek kan halen is een andere vraag. om een voorbeeldje te geven: ik ben een groot fan van dream theater ik hoor de emotie's van de muzikanten in de muziek(neem bijvoorbeeld de AA-saga). sommige mensen horen dat niet. de muziek spreekt hen niet aan . er zit echter wel degelijk emotie in de muziek van dream theater.

dan het volgende. Heeft de waardering van muziek met IQ te maken? Ik zeg deels wel. Begrijpend lezen,het vermogen om de juiste informatie uit een tekst te halen, heeft nou eenmaal met IQ te maken. Om de emotionele lading uit muziek te halen moet je nou eenmaal de gebruikte instrumenten en de gegeven tekst kunnen analyseren. vaak gebeurt dit onbewust. de teksten(en instrumenten) van Frans Bauer zijn nou eenmaal makkelijker te behappen als de teksten en muziek van peter hammil. Wil dit zeggen dat je met een hoog IQ alleen maar moeilijke teksten kan waarderen. Absoluut niet. Vaak hebben oogenschijnlijk simpele teksten een veel diepere lading die je niet op het eerste moment er uit pakt. Gaat lou reed's perfect day nou over een lief meisje die hij graag ziet of gaat het over de drugs waar hij niet zonder kan. perfect day heeft een simpele tekst maar het heeft ook vele diepere lagen. vaak heeft een simpele tekst uiteindelijk meer diepgang dan een hoogdravende tekst die met moeilijke woorden zijn lak aan inhoud verbergd. of je wel of niet energie in het begrijpen van de muziek wil steken en of je de muziek uiteindelijk mooi vind spelen in een nog grote mate mee.

Volgens mij wordt er ook nergens gezegd dat de muziek geen emotie herbergt, maar alleen dat diezelfde emotie niet echt overkomt.



Hé!

ik denk ook wel dat men dat ook zo bedoeld maar zo schrijft men het niet altijd. de muziek is emotieloos blijft een vaakgehoord argument. beter is om te zeggen. de muziek grijpt me niet.

Ok ben ik ten dele met je eens. iq speelt in een bepaalde mate wel mee natuurlijk, maar het gaat erom of je onder woorden kunt brengen en kunt aangeven wat je nu precies voelt, en daar is de 1 nu eenmaal beter in dan de ander, dat is het enigste stukje iq wat erbij komt kijken denk ik. Een text kun je op verschillende manieren opvatten en dan is het je eigen fantasie en voorstellingsvermogen die er een draai aan maken of je de muziek samen met de texten op den duur kunt gaan waarderen of niet. Ik denk zelfs dat 2 verschillend denkende mensen hetzelfde album beiden op een andere manier even goed kunnen vinden. Neem b.v Tool, dat is erg vaag en niet helder wat er nu precies gebeurt, dat soort muziek kun je op verschillende manieren waarderen, de vage texten of de drums of de zangstem, of de combinatie van dat alles. Daarom is muziek ook echt een kunstvorm, waar gevoel het belangrijkste argument vormt. Een mooi voorbeeld van kunst is dat experiment geweest toen, waar apen een schilderij maakten, en door zogenaamde experts met een hoog iq beoordeeld werden, en die zagen er prachtige en magische lijnen in van een bekende schilder uit het verleden. Ze zaten helemaal ernaast. Een kunstvorm heeft echt te maken met een persoonlijke voorkeur. En omdat muziek eigenlijk ook een kunstvorm is denk ik dat het daarbij precies zo is dan bij een schilderij.

Hier is een oeverloos geleuter aan de gang, als je het mij vraagt...

Om bij het topic te blijven; In mijn oren klinkt deze depri plaat als één van de beste van deze band, neh!

Als je zegt de muziek is emotie loos dan klopt het niet inderdaad, schrijf dan van ik vind de muziek emotieloos klinken, want dan is het weer een persoonlijke mening. Soms worden persoonlijke opvattingen op een vaste en objectieve wijze geplaatst in de diverse berichten op mu.me. Het gaat vooral om begrijpend lezen, en het gaat ook meestal over persoonlijke meningen. Sommigen nemen gewoon niet de moeite om helder en duidelijk te zeggen wat ze nu precies bedoelen, maar ook daar is de 1 beter in dan de ander op precies aan te kunnen geven wat ze nu precies voelen en bedoelen.

Hier valt mij pet van af en het oprapen laat ik maar achterwege.Herman zegt letterlijk:



Ik begrijp niet echt waar die frustratie ineens vandaan komt..

Muziek is zoals je het zelf beleeft en dat pakt niemand van je af.

kan ik snappen. want mijn opmerking was algemeen bedoeld. zoals herman het hier beschrijft is geweldig. zoals ik al iets eerder schreef ik snap waarom jullie dit minder mooi vinden. jij bent volgens mij meer fan van het speelse van syd barret en hebt weer minder met het ietwat deprimerende slepende maar toch rockende tempo van dit album. en je stemt ook niet ongelovelijk laag(2,5* is toch een 5). sterker nog ik heb graag dat je stemt. meerdere mensen meerdere meningen.

het heeft even geduurd maar gelukkig komen er nog mooie waarheden voorbij!