Jawel - en ik spreek uit ervaring - een inbrekerd die je hele collectie meeneemt! Alles gone, niets te draaien en ROM heeft maar een bepaalde levensduur.

serieus? Aai de zeer slechte droom van de "echte" muziekliefhebber!

Yep, jaren geleden, maar het feit dat ik alles in .xls had en sommige dingen (handtekeningen erop) heel goed beschreven had, maakte het geen punt om alles vergoed te krijgen en daarnaast het spul te traceren bij helers. De emotionele schade is groot en die deur moet je echt snel dicht doen.

Precies!
Je verzameling wel een beetje op hetzelfde niveau gekregen?

Ja en nee, als je nieuwe cd's koopt, neig je er toch toe om andere dingen te gaan kopen, want het meeste zit - denk je - in je hoofd en het is niet echt leuk om wat je kent 'opnieuw' te kopen. Verder waren ook versterker, cd-speler en cassettedeck gejat en die moest ik dus ook vervangen.

Heb de laatste 2-3 jaar wel veel vinyl (80's ) teruggekocht.

Ik bedoel het feit dat het in je hoofd genesteld zit, maar je hebt daar inderdaad een geldende reden om een week geen oog meer dicht te doen...

Een smaakvolle doch intelligente repliek.

het is voor mij en vele Mume-leden vaak onbegrijpelijk maar er zijn gewoon een ontzettende hoop mensen die niks met muziek hebben. het gros van de mensen zien muziek als iets voor op een feestje ( perredaiiiiis bai the daaajsboord lait!) of als behang. Er zijn er die graag herkenning zoeken (sky radio , veronica etc). En een hele hoop mensen luisterden in hun tienerjaren naar muziek en blijven dat ook "de beste"muziek vinden , een soort jeugdsentiment. Ik denk niet dat het iets met intelligentie te maken heeft maar sommige mensen zijn nu waarschijnlijk meer visueel of taalkundig ingesteld.
Het muziek-virus krijgt nu eenmaal niet iedereen te pakken.

Dan heb je nog het simpele feit dat mensen graag bij een bepaald clubje horen ( ik luister alleen metal , hiphop, reggea etc). Da's meer een sociaal gebeuren.

en dan heb je mensen die een klap van de muziekmolen hebben gekregen, die gaan steeds meer en meer luisteren , en zijn onverzadigbaar op zoek naar een nog mooier , opwindender , ontroerender of heftiger stukje muziek.
Dat zijn mensen die teveel geld uitgeven aan concerten, cds, popquizzen doen, zich suf downloaden , en posten op sites als deze

het heeft vaak meer te maken met gevoel dan met intelligentie , denk ik............

naar mate je er meer in verdiept , kun je misschien ook moeilijkere muziek beter waarderen.

het is een beetje het verschil ook tussen please please me en sgt pepper ook

Ik ben slim genoeg om dat ook te denken....

Ach en nou weet ik helemaal niet meer wat daar stond / had moeten staan. Alles wat ik er nu nog over zeg maakt het niet beter is t wel

Als je intelligent bent kies je voor klassiek/jazz/avant-garde; als je smaak hebt , doe je dat niet .

als je niet zo bijster slim bent kies je voor Frans Duijts, Jannes en Frans Bauer; als je smaak hebt, doe je dat niet .

Het lijkt mij zo klaar als een klontje dat klassiek, jazz & avant-garde meer geluisterd wordt door mensen die intelligentie en smaak menen te hebben.

met nadruk op menen ja

ben je moe?

Wat versta je onder avantgarde?

@Pretifrit: Je moet nu ook niet gaan veralgemenen, de mensen die ik ken en die naar klassiek luisteren, zijn over het algemeen allemaal down to earth. Je gaat niet naar muziek luisteren omdat 'dat zo hoort', me dunkt, maar omdat je het grààg hoort. Ik ben geen snob en ik kan Spaanse barok erg waarderen.

On topic: het kan natuurlijk wel dat mensen uit een 'lagere klasse', met ouders die minder hoog opgeleid zijn, minder snel in aanraking zullen komen met bv. opera of theater, omdat ze de financiële middelen niet hebben. Gelukkig bestaat er internet om die kloof (misschien?) wat te dichten.

Het Sesamstraat effect...helaas werkt dat vrijwel geheel averechts. In het begin komt de kloof dichterbij, maar naarmate de ontwikkeling in leeftijd en zo komt wordt de kloof juist nog groter (al is er bij beide groepen wel een positieve ontwikkeling).

Smaak is relatief en dus niet te meten. Behalve de smaak van pretfrit, die is uitmuntend.

Zou het niet zo kunnen zijn dat slimmere mensen (lees: hoog iq/eq) meer geneigd zijn om naar complexere muziek te luisteren?

Ik ken genoeg mensen die naar klassiek luisteren, maar ook daar vooral naar de bekendere werken.
Het valt mij juist eerder op dat juist mensen met een brede interesse in popmuziek ook breder van smaak zijn, en geneigd zijn om in andere genres te verdiepen.

Veel liefhebbers van jazz, avant-garde en klassiek staan geregeld minder open voor andere stromingen.

Maakt mij verder niks uit, maar dat zijn wel de ervaringen die ik heb.

Nou, dank je wel ( )

Er bestaat overigens wel zoiets als universele waarden wat betreft "schoonheid"Net zoals er personenen zijn met een beter taalgevoel of sociale vaardigheden, zullen er dus ook personen zijn die die waarden beter/sneller herkennen/hanteren...Zeg maar de creatievelingen onder ons.



Het heeft inderdaad met herkennen/hanteren te maken. Echter kun je niet stellen dat iemand met een hoog IQ/EQ ook muziekgevoel heeft.

Muziek is volgens mij een combinatie van creatievitiet, emotie en wiskunde/techniek. in dat laatste intereseer ik me totaal niet, vandaar dat k ook een pesthekel heb aan prog en metal

Natuurlijk is het zo dat je liefde voor muziek mee krijgt in je opvoeding. Het helpt denk ik wel als je als kleuter al naar allerlei soorten muziek heb geluisterd.

"Muzieksmaak" bestaat uit een complex aantal individuele factoren. IQ/EQ zal zeker meespelen, maar zijn dus naar mijn idee niet allesbepalend

Dat noemen ze een vooroordeel.

Ik zal ook even een vooroordeel opstellen:

Veel liefhebbers van jazz,avant-garde en klassiek staan wel of hebben opengestaan voor andere stromingen maar ervaren dit vaak als gepasseerd station.

Vooroordeel gebaseerd op dagelijkse ervaring op mume..

Ik moet er niet aan denken als ik prins Alexander/Koningin Beatrix was, om tijdens bepaalde gelegenheden constant naar bijv. die Klassieke muziek te moeten luisteren. Ik heb niks tegen klazieke muziek op zich, behalve dat ik erover het algemeen weinig aan vind.

Klassieke muziek o.a. heeft wat het etiket dat het het hoort bij de high-society/establishment, maar het is natuurlijk zo dat 'andere mensen' dit ook kunnen waarderen.

Smaak/waardering kun je wel ontwikkelen (net zoals bij eten bijv.), maar het is geen 'garantie'. Als je nergens voor open staat houdt het met alles natuurlijk op.

Hij zegt dan ook, is zijn ervaring

Ik herken daar wel wat in, ik ken bovendien best wat mensen die op de universiteit al meteen het meest complexe en elitaire uit iedere stroming moesten horen, zichzelf al tot half geslaagd kunstenaar bombardeerden en héél graag bij kliekjes wilden passen. Die hebben het niet van huis uit meegekregen, maar daar is het met geweld ingeramd! Geen van die mensen was overigens een klap slimmer dan ik of vrienden van me die inmiddels allemaal hun doctoraat hebben gehaald en op een of andere manier een leidinggevende positie hebben binnen een faculteit. Ik vermoed zelfs dat het met een aantal sloebers van die studie slecht is afgelopen en dat ze nog steeds dwangmatig Zorn, Zappa of een andere Z luisteren vanuit de goot.

Zoals sietse al zei, intelligentie heeft niet perse een link met muzieksmaak.. mijn prof komt niet verder dan Brel en Dylan (uitgekauwd tot en met) en tal van mensen die wetenschappelijk heel erg hoog staan heb ik betrapt op een armzalige muziekverzameling. Het heeft ook wel iets te maken met de mate waarin het je interesseert, welke muzieksoort het best bij je stemmingen past en zo meer.. Je hebt hooguit een stapje voor als je uit een intellectuele leefomgeving komt, omdat je wat meer namen en stromingen zal kunnen duiden.

Ben het met Orbit eens: die correlatie tussen intelligentie en muzieksmaak kan je inderdaad niet eenduidig leggen: een gewaardeerd schrijver als Gerard Reve was helemaal weg van de Zangeres zonder naam, Boudewijn Büch, o.m. groot Goethe-kenner, was idolaat van The Rolling Stones.

Het scheelt ook of je in je jeugd veel (soorten) muziek hebt gehoord (zingende of musicerende familieleden) en of je een 'open mind' hebt. Ik ben zelf niet echt weg van mainstream rock of 'het levenslied', maar context is ook bepalend: zet mij met een aantal collega's - als er iets te vieren is - in café Nol aan de Westerstraat of De Drie Zwaantjes en ik ga vanzelf meezingen met Hazes.

Het kan toch niet zo zijn dat iemand die vaak A Love Supreme draait intelligent is en een ander die vaak Thunderdome I (etc) draait dom?

Ik denk dat je drang om iets te verkennen, de bereidheid om je open te stellen voor nieuwe dingen veel meer bepalend is.

Is dit niet jouw conclusie?
Wil er wel meer over lezen hier op MuMe.
Maar weet niet waar ik dit terug kan vinden.
Kun jij me hierbij helpen?

Nee, het is mijn vooroordeel. dat schrijf ik toch

Wil je er meer over lezen? Begeef je eens onder jazz/avant-garde en klassiek liefhebbers

help jezelf

succes