@GrafGantz: in dit geval wel een beetje (als je illegale downloads niet meetelt), want meer dan de helft van alle gekocht muziek is dus via de cd. Vind ik nog best veel als je nu kijkt naar iTunes en Spotify.

Die pie chart in morph-vorm kan zo in het boek "How to lie with statistics" omdat er nl totaal geen absolute cijfers (bedragen) worden gegeven; bovendien hebben die cijfers uitsluitend betrekking op de US. In Europa is bijv onbetaald downloaden behoorlijk groot.

Laten we elkaar niets wijs maken, qua verkoopcijfers in NL is het iig zo dat we op dit moment op ongeveer - in bedragen/aantallen gezien - op 25 - 30% van de mid-nineties zitten.

De top - ik zeg het nog maar eens - voor verkoop van muziekdragers (de generieke naam ervoor) lag in 1991, met een tweede piekje (ruim onder dat niveau) in 1997. Bronnen heb ik al zo vaak genoemd - bijv. Sociaal Cultureel Planbureau - Achter de schermen (rapport)

In Muziek > Algemeen > Bootlegs:

Ik koop eigenlijk alles behalve games, ik vind het af en toe echt afzetterij wat ze bijvoorbeeld voor Call of Duty vragen. Idioot naar mijn mening, als ze die dingen nou ietsiepietsie (lees: 30 euro) goedkoper maken wil ik er nog wel geld voor betalen hoor. Alleen, nu niet.

iTunes is my middle name

Rebecca Itunes *****? Rare naam

Nee hoor, ik kijk zelf bij voorkeur naar films die geen blockbusters zijn. Voornamelijk Russische films en andere werken uit Oost-Europa en die zijn echt prima te vinden.

Het verschil in grootte maakt niets uit volgens mij. Of het nou 10 minuten duurt om te downloaden of een half uur, de hardeschijfruimte heb je toch wel en de bandbreedte eveneens

Even wat opmerkelijke korte citaten uit een lezing van Pete Townshend (The Who):

"We now live in a digital world in which the only absolute is work by the hour. (...) all get paid for work done as a clock ticks.

Creative work is not like that. (...)
I have become known for a particular style of creativity that belongs to me, because I am its principle practitioner.

However, if someone pretends to be me, or pretends that something I have created should be available to them free – because creativity has less value than an hour’s work by me as a musician in a pub – I wonder what has gone wrong with human morality and social justice."

De lezing van Pete Townsend, interessant om te lezen, is in zijn geheel te vinden op:

Pete Townshend: "Rock music is junk", iTunes Is A "Vampire" & "What?s next is already here." - hypebot

(Ik zal een kort commentaar schrijven Muziek >> Nieuws >> R.I.P Muziekindustrie? Goeie zaak! )

Downloaden wordt gedaan door de hap-snap massa dat gewoon te gierig is om normaal ergens voor te betalen. Omdat de mogelijkheid er is en de pakkans zo ongeveer nihil wordt het gedaan. Natuurlijk zou niet iedereen ook daadwerkelijk de muziek hebben gekocht wanneer downloaden geen mogelijke optie zou zijn, maar een deel zou het wel gekocht hebben. En dat andere deel dus niet, gewoon net als vroegah.......zoals het hoort. Een mercedes kan men niet downloaden om er daarna in weg te rijden, maar als dat zou kunnen zou men het ook doen................het is dus gewoon pure hebberigheid/gierigheid. En ja, ik heb het ook gedaan. De branders kwamen en tjemig de pemig, je kon gewoon thuis cd'tjes maken. En downloaden ook nog.....hoppa, gaan met die banaan. En toen was ik het helemaal kwijt qua muziek en betrapte mezelf er op dat ik alleen nog maar mainstream zooi aan het luisteren/downloade/branden was, zonder nog maar te letten op het feit of ik het nou echt helemaal je van het vond of niet. En wat me ook opviel was dat ik die gebrandde cd's niet of nauwelijks draaide ten opzichten van het originele spul.....ik zag dus geen waarde in die gebrandde zooi......en terecht. Toen kwamen er wat bands voorbij die al een tijdje bezig waren en waarvan ik het bestaan niet wist, het contact met de muziek was ik helemaal kwijt. Ik ben toen onmiddelijk gestopt met kopieren.....heeft dus uiteindelijk maar een paar jaar geduurd.
Het spul wat ik gebrand heb en echt goed vind heb ik inmiddels vrijwel volledig vervangen voor origineel en kopietjes doe ik al jaren niet meer aan dus, gewoon lekker alles kopen.
Komt nog eens bij natuurlijk dat mp3tjes kwalitatief ook nog eens minder zijn.....al helemaal dat spul dat je downloadt vaak.
Terug naar mijn eerste zin.....de hapsnap massa......die zal het worst zijn dat ze kopieren, dat zijn de gieren die het voor de blits doen, de tijdelijke rush. Dat zijn mensen die muziek horen, maar niet luisteren. Het doet ze eigenlijk niets en de volgende smaak van de week wacht alweer. Passieloze verorberaars. En als ze wel ergens helemaal weg van zijn maar het alleen maar gratis kunnen downloaden zijn het gewoon trieste gierige onnozelaars.

Waar downloaden wel goed voor is is om nieuwe dingen te ontdekken natuurlijk. Je ziet ergens een opmerking over een band en wilt het even horen..........onwijs veel muziek heb ik zo ontdekt en daarna een cd van gekocht. Alleen is al dat nummertjes downloaden ook allang achterhaald, want je kunt even makkelijk gewoon op bv. een myspace wat van de artiest/band bekijken/horen, net zo makkelijk.

En ik zag ergens iemand wat zeggen over games die te duur zouden zijn en dat dat dus wel gekopieerd mag worden. Onzin dus. Werkwijze daar is simpel, je wacht een half jaartje en de game kost nog maar een derde, met als bijkomend voordeel een inmiddels bugvrije versie, compleet met alle dlc....simpel.

Films kopieren snap ik ook al niet.........even geduld en voor een paar euro koop je een film. Ik ga geeneens moeite doen om voor zo'n lullige besparing te downloaden, is de moeite gewoon geeneens waard.

Komt bij dat ik het leuk vind om dit soort dingen te verzamelen. Een digitale lijst vind ik gewoon helemaal niets, zielloos. Zoveel mensen die zo ontzettend veel downloaden om er vervolgens weinig tot niks mee te doen......maar oh, wat hebben we veel in huis zeg...............nou ja, je hebt eigenlijk niks, het is gedownloadde zooi.

Lekker generaliserend verhaal zeg.

Leuterkoek. Ik download muziek puur om het te beluisteren. Vind ik de muziek goed na een paar keer beluisterd te hebben dan koop ik de CD. Niks gierigheid. Dit is een methode die ik al sinds lange tijd toepas. Het voordeel is namelijk dat de kans voor miskopen nagenoeg nihil wordt.
Laatste nog een album van de Go-Betweens gedownload en gebrand omdat ik dacht dat het album niet meer op CD te verkrijgen was. Wel dus, want ik zag de CD vorige week liggen bij De Waaghals en heb die onmiddellijk gekocht en de gebrande CD weggegooid. Als iedereen het zo zou doen is er niks aan de hand.

Het verhaal van Bakema NL is inderdaad zwart/wit, toch blijf ik ook een pleitbezorger voor het kopen van cd's. Vooral nu de markt 'open' ligt en de nieuwprijs bij een groot internetbedrijf rond 9 euro ligt en de backcatalogus ongeveer 4, 5 euro.

Ik vind miskopen er bij horen, net zo goed als verrast worden. En ik moet zeggen: met musicmeter bij de hand kun je vooraf meestal wel een redelijke inschatting maken van een album voor je het koopt.

Ik ben het eens met Wibro, je moet wat als een album niet meer op cd is te krijgen. Maar ik blijf er bij dat er hoe dan ook moet worden afgerekend met de artiest, of je nu download of de cd koopt.

Gewoon vanuit het principe dat iedereen voor z'n werk moet worden beloond. En als iedereen doet als Wibro valt de schade in principe nog mee. Maar helaas krijgen in de praktijk de meeste mensen alleen maar een grote database, in plaats van een verzameling cd's. Met alle gevolgen vandien.

Nee, dit was het niet. Vertel eens verder, want volgens mij weet je wel waarom wij downloaden.


En inderdaad!

Nu weet ik ook meteen de herkomst van het woord "bakerpraat" - altijd fijn MuMe.
En zoals LTB aangeeft, is de geringe interne coherentie van het verhaal eigenlijk al de ultieme give-away (afgezien van het aantal fouten in grammatica en spelling - ook een aardige indicator).

Gebrande kopietjes - vervangen door echte cd's - vinden hier hun weg naar vrienden/kennissen; stel je hen ook in staat iets niuews te leren kennen. Vroeger zette je ook wel nwe albums op cassettes. Had vroeger altijd mixtapes bij me wanneer ik naar een feest ging.

Ik deed het vooral om een nieuwe LP nieuw te houden, de musicassette, daar kon je mee doen wat je wilde, de originele bron bleef behouden.

Toch heeft de cassette uiteindelijk beduidend minder gevolgen gehad voor de muziekindustrie dan downloaden. Terwijl in potentie het ook als een "illegaal download monster" kan worden beschouwd.

Natuurlijk nam je ook wel eens LP's van vrienden op en andersom. Dat leidde inderdaad tot uitbreiding van kennis en aanschaf van LP's van net nieuw gehoorde artiesten. Maar die wisselwerking vind je nog maar gedeeltelijk terug bij het downloaden van albums.

Het heeft overigens nog lang geduurd voor er (massaal) dubbele tapedecks kwamen (met dubbele speed ook) die vervolgens weer een kopie van een musicassette konden maken.

Maar een apparaat waarbij we zelf vinyl konden omzetten in LP's is er nooit gekomen. Dat had ik ook nog wel eens willen meemaken...

Wensen worden normaal alleen op 5/12 vervuld, toveren uitsluitend op schriftelijke aanvraag, maar doe eens click, lees en laat je verbazen.

Lol, je opmerking over taalkundigheid gaat wat loos door je laatste stukje...die indicator werkt dus inderdaad .

Verder snappen jullie denk ik best dat ik het heb over mensen die alleen maar downloaden en (vrijwel) nooit iets kopen. En zoals gezegd, niks mis met downloaden van een nummer om iets te ontdekken en ja, natuurlijk moet je vaak een nummer wat meer horen om het helemaal binnen te laten komen. Het leek me vrij logisch op een site vol met muziekliefhebbers dat men wel begrijpt welke grote groep mensen uit allerlei lagen ik bedoel met 'downloaders'.......maar ondanks de vaak getoonde intelligentie blijkt het moeilijk te zijn...valt met die intelligentie wel mee dus, meer mooie woorden. Ach ja, net een afspiegeling van wat je dagelijks tegenkomt in het dagelijks leven.

En kom maar op met de opmerkingen....want dat kunnen veel niet laten, het is sterker dan hen zelf....

LOL = sms-speak; net als nwe voor nieuwe; en ja één typo.

We hebben hier op MuMe gewoon een afkeer van bakerpraat; altijd wel iemand die zoiets bestrijdt. Refererend aan je eigen woorden over downloaden: "Omdat de mogelijkheid er is en de pakkans zo ongeveer nihil wordt het gedaan"

Voor alle duidelijkheid: downloaden is in NL (nog) niet illegaal. Waarom zou Ziggo anders met die op een metrostation verdwaalde Indian Chief reclame maken over downloadsnelheid?

In de supermarkt kan je overigens gewoon een download-gids vinden ("how to ... ", etc) van uitgeverij IDC in Haarlem.

Algemeen bekend dat het (nog) niet illegaal is. Neemt niet weg dat het allemaal verre van ok is. Het gaat er om dat veel, zoniet de meeste mensen, het maar normaal vinden om zich dit soort zaken toe te eigenen. Ik denk dat de meesten alhier het er wel over eens zijn dat dat eigenlijk niet normaal is. Maar het wordt inderdaad vaak maar goedgepraat. Het is gewoon een gedragskwestie. Schande spreken en boos worden als er bij jou of de buren ingebroken wordt en er spullen weg zijn, maar intussen vele gigabytes aan gekopieerd spul per week in huis halen.....want tja, technisch/juridisch gezien is dat geen stelen, dus zijn we het maar normaal gaan vinden. Maar dat is het niet.

Geweldig!

Geen commentaar: mij dunkt dat dit schotschrift zichzelf - daarom haal ik het in z'n geheel aan - adequaat buiten spel zet

Ik weet niet, maar kocht vroeger 'bak-cd's' zo als Led zeppelin II voor 7,50 gulden. 10 euro is al gauw 25 gulden, had je vroeger ook de aanbiedingen voor. Daarbij een nieuwe CD, kost vaak gewoon 18 euro (dit si dus niks gedaald!).

De opbrengsten gaan niet naar de artiest, maar naar het label. Kleine labels, die hebben (helaas) vaak beperkte oplagen en juist die zouden meer bekendheid moeten hebben. De Mac donaldsmuziek gernes ja, die lijden verliezen. maar is dit erg nee. Ik wil gewoon weten wat ik koop en ik wil alleen de beste platen hebben. Dus blind een x aantal artiesten volgen geloof ik niet in. Afgaan op een review uit de oor of waar vandaan. een sampeltje van 10 seconden, geeft mij geen goede inschatting. Ik wil gewoon weten wat ik koop en ben er zeer critische in.
Echter wijst uit veel onafhankelijk onderzoek, dat groot downloaders ook het meeste kopen.

Daarnaast gaat het fysieke concep van CD over 50 jaar helemaal verdwijnen, denk ik. Alles zal digitaal worden. Bedrijven als Linn ontwikkelen al geen cd-spelers meer, maar richten zich alleen nog maar op streaming.

En toch is het raar dat voor een digitaal product de zelfde prijzen gehanteerd worden als een fysiek product, omdat ze het onbeperkt kunnen kopieëren.

Hoe hard de Brein-lobby zijn best doet, hoeveel geld er ook bij Teeven op de bankrekening wordt bijgeschreven. Door het downloaden ontstaat er een nieuwe consument! Eentje die geen miskopen wil, die niet een zozo cd in zijn kast wil heeft. Eentje die zich zelf goed heeft laten inlichten (dus alles goed beluistert heeft) en dan pas op aanschaf overgaat. eentje die niet blind de trends van de marketing machine volgt, maar zijn eigen muziek ontdekt en dit beluisterd en pas bij goede muziek de artiesten beloond, waar ik van weet dat ik er overlangere tijd nog wat aan heb.

Ik kan mij toch niet aan de indruk onttrekken dat je verhaal wat onsamenhangend is en soms in tegenspraak.

Natuurlijk is er niets tegen kennismaken met (andere) muziek, wat vaak gebeurt op jeugdige leeftijd. Vroeger hadden vriendjes een LP die ze graag aan je wilden laten horen, net zo goed dat jij ook LP's had die je aan anderen wilde laten horen. Soms nam je de LP van een vriendje op, op een cassette.

Daar was in principe niets mis mee, er moest een hoofdbron in de buurt zijn en in de praktijk bleek er een goede wisselwerking, de opnames van een cassette werden in de praktijk vaak omgezet in de aanschaf van de LP.

Ik heb de actuele wereldwijde verkopen van cd's niet in huis maar ik zag laatst wel een grappig interview met Cliff Richard. Nog steeds één van de meest verkochte Engelse artiesten aller tijden, wereldwijd iets van 250 miljoen platen verkocht o.i.d.

Hij zal niet snel van zijn voetstuk vallen. In zijn hoogtijdagen werden er van de nummer één in de Engelse Top 50 80.000 singles per dag verkocht. Van de huidige nummer één worden er nu nog amper 25.000 per week verkocht. Inclusief legale downloads. Waren de cijfers die werden genoemd.

Voor complete albums zullen cijfers naar verhouding niet zo heel erg verschillend zijn, er kan nog worden gezegd dat het systeem van de single volledig op zijn achterste ligt.

Nu hoef je van mij geen medelijden te hebben met Sir Cliff, belangrijker is de vraag wat er gedaan kon worden met het geld dat bij de platenmaatschappij extra in het laatje kwam met al die verkopen. Uiteraard staken zij zelf er ook wat van in hun zak en werd er (behoorlijk) afgerekend met de artiest, maar in de basis werd het weer teruggepompt in het ontwikkelen van/ het ruimte geven aan nieuw talent.

Die zijn er ook in grote mate gekomen, eigenlijk zijn de jaren '60, '70 en '80 één lange instroom van (veelal interessante) nieuwe artiesten geweest, alsmede een bonte aaneenschakeling van de meest uiteenlopende stromingen in de muziek. Daar was gewoon geld voor, het moest heel raar lopen wilde een platenmaatschappij enig financieel risico lopen.

Als we mogen aannemen dat de belangstelling voor muziek niet is afgenomen, in combinatie met de dalende verkoopcijfers van cd's, kan het niet anders dan tot de conclusie leiden dat menigeen alleen nog maar alleen illegaal download of anderszins muziek gratis consumeert.

Het automatisme dat platenmaatschappijen nieuw talent volledig konden ondersteunen is daarmee volledig verdwenen. En natuurlijk komt er nog wel wat nieuws opzetten, maar het is veelal selfsupport, is financieel nagenoeg niet meer rendabel en haalt, op wat uitzonderingen na, nauwelijks nog het grote publiek.

Platenzaken verdwijnen, gaan over tot verkoop van andere producten, de ruimte voor het ontdekken van cd's verdwijnt ook omdat het aantal vierkante meters dat er cd's worden aangeboden schrikbarend terugloopt. Waardoor het aantal jonge geïnteresseerden in muziek alleen maar nog verder achteruit gaat.

Ik vind "afluisteren" om eventueel later te kopen prima. Maar in de praktijk blijkt een (nieuw) album inmiddels gedegradeerd tot wegwerp produkt: het wordt oppervlakkig gratis beluisterd en weer van de hand gedaan. De mensen die het album kopen (voor die paar luttele euro's) is geminimaliseerd.

Maar cd's worden tegenwoordig veel sneller naar een goedkopere prijscategorie geplaatst. Nieuwe cd's van grote bands kosten enkel bij de grote ketens nog 18 euro, met een beetje handig shoppen vaak niet veel meer dan een tientje.



Kom maar met die bronnen dan. Niet dat die veel zeggen, belangrijker is de vraag of ze nog steeds net zo veel (of meer) kopen door het downloaden of minder.

dat je eerst wil luisteren is op zich je goed recht (maar doe je dat met een boek ook? Of met een nieuwe broek?), vroeger kon dat in de platenzaak, tegenwoordig steeds meer via legale streamingsites. Het is echter geen recht, een artiest hoeft dat niet te facailiteren.



En is dit dan zo? Meestal zijn downloads goedkoper, maar of het prijsverschil gelijk is aan het kostenverschil: geen idee.

Heren,

Ik raad jullie aan om Alex Ross - The Rest is noise te lezen. Muziek is vorige eeuw zo veranderd en ook de beleving ervan. Door o.a. de radio en platenmaatschappijen, is muziek een commercie geworden en niet alleen een creatieve uiting van de componist. Dit is iets wat heel tekent is voor de jaren 70, 80 en 90. Maar daarvoor de eeuwen ervoor was hier geen sprake van!


Maar kijk eens naar bands als 13th Floor Elevators, die op RYM gigantische veel stemmen hebben en bekend, juist door het internet en downloaden. Juist door het downloaden, krijgen de echte creatieve muzikanten een stem. in de jaren 70, 80 en 90 is veel muziek verkocht en populaire geworden door marketing. Marketing kijkt niet na wat goed of slecht was.

@ musician:

Frank zappa had al kritiek op platen maatschappijen in de jaren 60. Omdat ze toen al steeds gevaarlijker werden voor creativiteit en meer gericht waren op verkoop cijfers. Dus dat argument gaat al niet helemaal op:

het is algemeen bekend dat Beethoven niets verdiende aan de verkoop van zijn platen, maar wat is nou eigenlijk je punt? Dat de hele maatschappij sinds de jaren vijftig veranderde misschien?



Yeah right, want als je goed bent en je muziek op internet zet dan gaat alles vanzelf? Het is een andere manier om je product te verkopen (al dan niet gratis), maar je hebt net zo hard publiciteit en marketing nodig om je muziek aan de man te brengen. Hoogstens is de rol van labels en platenmaatschappijen kleiner geworden. Slechts een hele enkele artiest krijgt bekendheid puur via mond-tot-mondreclame, het is echt een illusie om te denken dat je een hele muziekscene op die manier in kunt richten.

Daarnaast is het toch wel een gotspe om te doen alsof er voor de tijd van Het Grote Downloaden nooit goede muziek doorbrak en 'echte creatieve muzikanten' geen kans maakten.

Inderdaad... de veelbezongen "wegvaging" van progressieve en andere "corporate" rock door punk en dergelijke rond 1976/1977 is toch ook voor een belangrijk deel door platenmaatschappijen in gang gezet. Werden Genesis, Yes en vele minder bekende bands allemaal louter in een hoekje gezet door de muzikale kwaliteiten van Johnny Rotten en co? Nee, de platenmaatschappij zette ze onder druk om ook maar kortere liedjes te maken, geen dubbel-elpees meer en, potdulleme, er moest en zou een hit komen! Dat is allemaal een beetje gechargeerd, maar dat was even nodig om tot het volgende punt te komen: de stap "nou, als de platenmaatschappij er niet aan wil, doen we het zelf wel" werd toen een stuk minder makkelijk gezet dan nu. Wat dat aangaat zijn dingen niet enkel verslechterd.

Nog even aanhaken bij een paar punten uit bovenstaande betogen:

De populariteit van de cd-single heb ik nooit begrepen, ook in de jaren '90 al niet. Waar de vinylsingle nog echt voortkwam uit een pre-albumhistorie en in materieel opzicht nog wezenlijk iets kleiners was dan een volledig album (dat op zijn beurt ook niet veel langer dan een minuut of 50 kon duren), was er voor de cd-single eigenlijk geen fysieke reden. En voor zo'n uitgekleed cd'tje met 2 a 4 nummers (als je een beetje pech had gewoon een nummer en dan nog een radio-edit van hetzelfde nummer) betaalde je 15 gulden. 15 gulden! Inflatie meegerekend is dat naar hedendaagse maatstaven minstens een tientje. Dat deze dingen nauwelijks meer gemaakt worden, kan ik moeilijk anders dan als een gezonde correctie zien.

Musician rept verder over prijzen van 9 euro voor een nieuwe cd en 4,5 voor een oude. Dat is leuk en aardig, maar ook bij de goedkopere internetwinkels beperkt zich dat toch een beetje tot de grotere namen: ruimschoots groot genoeg om een gezonde oplage te garanderen en niet zo groot dat het zichzelf voor het dubbele ook wel verkoopt. Voor kleinere namen kun je er rustig 50% bij optellen. Als dat naar een artiest gaat die zijn cd in eigen beheer uitbrengt, betaal ik dat ook met alle liefde voor een goede cd, maar dan weet ik bij voorkeur ook wel van tevoren dat het wat is. Voor het blind uitproberen van 2e handsjes, (beurs)aanbiedingen, etc. ligt de bovengrens toch wel op een euro of 4 (tot maximaal een euro of 7 als het een wat minder gangbare titel is waarbij de aanbeveling uit zeer betrouwbare bron komt).

is op zich een goed punt, vraag me alleen af in hoeverre contractuele verplichtingen daar ook iets mee te maken hebben. Volgens mij krijg je tegenwoordig als niet-ster gewoon minder snel een fantastisch contract om zeven platen door een major op hun kosten te laten uitbrengen, dus dan heb je ook wat meer de vrijheid om je middelvinger naar zo'n maatschappij op te steken. Als je nog een contract voor drie platen hebt dan doe je dat sowieso waarschijnlijk wat minder snel, lijkt me.
Eigenlijk zou je dat dan dus als een positief gevolg kunnen zien van iets wat per saldo eigenlijk een verslechtering is. Zoiets als het roemen van de toegenomen flexibiliteit van werknemers, terwijl eigenlijk gewoon steeds minder snel een vast contract wordt gegeven.

helemaal meeeens.

Het fabeltje dat goede muziek wel naar onderscheiden wordt, wordt vaak aangehaald door oude rockers en wat zie je vaak grotendeels in hun stemlijsten: Commercieële rock, zoals genesis, yes, queen etc. Dus nu niet echt het geen wat bedoelt wordt met creatieve muziek. Hier is niks mee, maar goed mijn mening is dat juist echte creatieve bands juist nu veel meer bekendheid en een kans krijgen. De ouderwetse mond op mond reclame is ook niet meer zoals het nu is. 1 druk op de knop en 2 miljard mensen hebben toegang tot jou muziek. 2 miljard. Vannacht heb ik toevallig cd besteld: Shit and Shine een band waar ik zonder downloaden nooit aan was begonnen. Les Rallizes Denudes - live 77 (1991) zijn 3 cds van geperst, hoe in vredes naam zouden mensen die band moeten leren kennen, als ze niet zouden kunnen downloaden. Op RYM hebben >700 mensen er op gestemd. Dat is alleen nog maar de mensen die op die plaat gestemd hebben. Nu is er in 2011 eindelijk een heruitgave gekomen. toch populair geworden

We staan op dit moment op een 2 spoor, het oude model werkt niet meer. Platen winkels verdwijnen. Ik denk dat de fysieke drager ook gaat verdwijnen. Opname aparatuur wordt steeds betaalbaarder. En artiesten verdienen geld dmv youtube clicks etc (en dit kost de consument niks). Er zijn dus zoveel manieren voor artiesten om geld te verdienen etc.

hier is een interessante link:

niet downloaden?

ps ik ga slapen, merk dat ik te moe ben om nog goede argumenten aan te dragen

Ja, echt grote onzin. Dus een componist mag alleen maar muziek componeren/maken en er niet aan verdienen omdat het eigenlijk één commercieel circus is geworden en omdat jij er dan toevallig geen geld aan hoeft uit te geven? Je werkt zelf ook voor niks?


O ja, dus al die klassieke componisten werkten voor niets in die tijd?


Ja, wat moeten ze met stemmen als er brood op de plank moet komen en er nieuw talent moet worden ontwikkeld? Wie zit er met welk doel op die artiesten te stemmen? Het alternatieve circuit met hun eigen Voice of Holland?


Aha, en om die reden heeft Frank Zappa al zijn opbrengsten van al zijn behoorlijke verkopen gedoneerd aan goede doelen, maar niet heus. Net zo min alsof hij door anderen heeft laten bepalen wat hij wel of niet moest opnemen.

Ik geloof niet dat je kunt zeggen dat de platenmaatschappijen enige vorm van creativiteit (noem mij anders maar eens wat) hebben uitgesloten. Natuurlijk zullen zij altijd voor zichzelf bij het contracteren van artiesten ook een commerciële afweging hebben gemaakt. En er zijn klassieke voorbeelden van maatschappijen die artiesten geweigerd hebben (Beatles, Mike Oldfield, Sex pistols) maar het gros daarvan is altijd wel goed terecht gekomen. En ik geloof niet dat er iets is waarvan je kunt zeggen dat je die uiting van muzikale creativiteit nu juist hebt gemist.

Maar goed, wat dan nog? Is dat argument een vrijbrief om artiesten voor niets te laten werken, of wordt er alleen gezocht naar een excuus om illegaal te mogen downloaden?

Ik denk dat 't moeilijk is om zoiets in het algemeen iets te zeggen over creativiteit vs. platenmaatschappijen.

Zo had en heeft Neil Young bij Reprise volledige artistieke zeggenschap. In dusdanige mate dat hij degene is die bepaalt wat er uitgebracht wordt, ook al heeft de platenbaas liever iets anders. Goed voorbeeld is Tonight's the Night. Het label wilde Homegrown. De hoes van TTN werd van slecht karton gemaakt dat inkt zoog. De productiekosten waarom daarom véél hoger voor een platenhoes van flutkwaliteit. Normaliter wordt dat denk ik niet goedgekeurd.

Later bij Geffen kreeg hij standaard al een miljoen per plaat + verdere inkomsten (en dit gold ook voor o.a. Joni Mitchell). Misschien fungeerde hij ook als een soort symbolisch uithangbord, dat kan.

Ik kan me ook niet voorstellen dat artiesten als Sigur Ros, The Beatles, Tom Waits en Lou Reed veel water bij de wijn deden/doen. Voor een klasse die wat lager op de ladder staat (qua status) zal het wel lastiger zijn, denk ik.

Wat ik verwacht is dat albums op vinyl en CD meer een nice-product gaan worden voor de verzamelaar. Dat op den duur CD-winkels gaan verdwijnen. Een band verdient het meeste via internet(youtube, grooveshark,spotify en andere) concereten. Een CD of LP is op de site van de artiest te bestellen als verzamelobject.