Sef - De Leven (Titelsong 'Rabat')

Die gaat er zeker inkomen

Heel erg zwakke remake

Was even de link vergeten: Sef - De Leven
Van zijn laatste EP.

Omdat dit topic dood bloedt zal ik mij eens opofferen.

Week 20.

#26. Ben Saunders - Dry your eyes
De ouderwetse soul hoor ik veel liever dan die R&B en ook dit nummer kan op mijn goedkeuring rekenen: goede melodie en zang en passende blazers, al is het een ietsje te glad.
Cijfer: 7

#31. Enrique Iglesias featuring Usher - Dirty dancer
Dit nummer moet het meer hebben van een platte beat dan een goed ritme en melodie. Enrique Iglesias die bovendien geforceerd hip probeert te zijn, het komt mij zo nep over.
Cijfer: 2,5

#34. Pitbull featuring Ne-Yo, Afrojack & Naye - Give me everything
Ook dit nummer komt mij erg gemaakt over met slechte synths, flauwe zang en dito raps, enkel gemaakt om te scoren. Houdbaarheid: zéér beperkt.
Cijfer: 2

#36. David Guetta featuring Nicki Minaj & Flo Rida - Where dem' girls at?
Met deze uitvoerders ben ik op het ergste voorbereid en ja hoor, erger kan het niet. Waardeloos op ieder vlak maar ze mogen van geluk spreken dat ik niet minder geef dan ...
Cijfer: 1

#38. Bob Sinclar featuring Raffaella Carra - Far l'amore
Voor de 4de keer 'featuring' in de artiestennaam en voor de 4e keer een nummer dat op de vuilnisbelt hoort. Deze platte en inspiratieloze cover van een jaren '70-hit verdient eveneens het laagste cijfer.
Cijfer: 1

Ik heb net nog Down Met Johnny Rocks gezien met het optreden op Pinkpop van The Garden Of Love en dan zie je gewoon een band die echt duizenden malen oprechter en overtuigender overkomt dan die duizend-en-een-dozijn flutrockbandjes die met een scheet al de Top 40 halen.

En daar ben ik het compleet mee eens, kaztor.

Vanochtend had ik de pech dat ik bij iemand anders thuis was (niet eens een lekker wijf) en dat de tv aan stond, en dat de persoon die controle had over de afstandbediening het nodig vond om VH1 chart te gaan kijken. Nu is er stiekem natuurlijk niets leuker dan in het hol van de leeuw te gaan zitten en de ouwehoeren over waar de wereld naartoe is gegaan. Dus dat heb ik gedaan:

Ten eerste: Alexis Jordan - Happiness is een indrukwekkend staaltje hypocrisie. Deze lichtelijk afschrikwekkende fusie tussen Lady Gaga en Katy Perry (of is dit gewoon wat vrouwen zonder zelfvertrouwen tegenwoordig verteld wordt dat hip is?) staat doodleuk te verkondigen hoe money ons geen happiness kan buyen maar terwijl de woorden uit d'r mond vallen staat ze wel in dure designerkleren op de green screen te paraderen. Om het drabbige sausje een extra cliche nasmaakje te geven komt er na twee refreinen een rapper van c-garnituur op het podium om de boodschap nog even te herhalen. Eens te meer met een dikke ketting aan z'n nek en dure sneakers aan z'n voeten. Tuurlijk jongens, money can't buy you happiness. Het is net als wanneer ik met twee aangebroken flessen drank over de straat ren, omgeven door een walm van goedkope whiskey, en gelijktijdig exclameer: BOOZE! WHO NEEDS IT?!?!

Bruno Mars - The Lazy Song. Dank je Bruno, het enige wat deze maatschappij nodig had was een extra impuls om niets te ondernemen vandaag (en morgen, en overmogen en ... want Bruno is niet van de beeldbuis af te slaan).

Snoop Dogg ft. David Guetta - Mijn god. Snoep? Waar ben je toch mee bezig? Ooit respecteerde ik Snoop Dogg als artiest en persoonlijkheid. Als Snoop Dogg in de goeie ouwe tijd featurings deed, dan was het met niemand minder dan Dr. Dre. Zelfs enkele jaren geleden, toen hij met The Neptunes werkte, stond hij nog altijd boven aan de voedselketen. Beautiful (met Pharrell) was een heerlijke zomerhit. En Drop It Like it's Hot was toch wel een grensverleggende hiphop plaat. Puur minimalisme! Maar nu dus David Guetta. Sell-out meets sell-out. Snoopy, ga snel eens in de spiegel kijken jongen. Gooi desnoods een plens water op je smoelwerk ofzo. Maar doe hier iets aan!

Jennifer Lopez ft. some douche - On The Floor.
Men neme de Lambada, een van de heerlijkste pop hits aller tijden, halen alle aantrekkelijke elementen van het lied weg, behalve een deel van de melodie, en voegen er 10 kilo stront aan toe. Jennifer Lopez is een beetje een zielig geval geworden. Hier kan ik geen enkele begrip voor tonen. Als je de lambada verkracht, dan verkracht je een deel van mij. Ik overweeg serieus om een aanklacht in te dienen. Misdaden als deze mogen niet onbestraft voorbij gaan!

Haha, dat nummer van Alexis Jordan (wist niet eens dat ze zo heette, maar ken het nummer) vond ik precies hetzelfde over toen ik het hoorde Met de rest van je analyse's ben ik het ook wel eens eigenlijk.

Het meeste hypocriete is, dat ik een interview met haar heb gezien (vraag met niet waarom), waarin ze loopt te verkondigen dat ze haar eigen muziek schrijft

Ze is maar 2 maanden ouder dan ik
Ze heeft overigens helemaal niks van haar album zelf geschreven (zegt een quick-scan op wiki).

Had ik sowieso al niet verwacht, maar de muziek van Happiness komt iig compleet op het conto van Joel Zimmermann. Houd dan gewoon je kop als je alleen maar onzin verkoopt...

Het alter ego van Sandokan-Veld?

Volledig mee eens wat betreft On the Floor!

Haha, dat zie ik als een compliment want ik lees de stukjes van Sandokan graag, maar nee ik ben mijn eigen ego.

Ga zo door, zou ik zeggen.

Chapeau chapeau

Week 21.

#19. Do - Hij Gelooft In Mij
Dit nummer kennen wij natuurlijk van André Hazes. De zangstijl van Do doet mij denken aan Mariah Carey maar zij overtuigt niet. Tenslotte voegt het niets toe aan het nummer van André Hazes (dat op zich al een cover is van Kenny Rogers).
Cijfer: 3

#23. De Jeugd van Tegenwoordig - Get Spanish
Nederhiphop ... ik heb er weinig mee maar af en toe is het grappig zoals sommige nummers van De Jeugd van Tegenwoordig. Dit wil ook grappig zijn maar het is mij aan de flauwe kant al maken die blazers op het einde veel goed.
Cijfer: 5,5

#27. Rihanna - California King Bed
Met Rihanna heb ik nog minder maar sporadisch komt er een leuk nummer van haar (Umbrella). Dit vind ik niet slecht hoewel wat te doorsnee, ze komt natuurlijker over dan anders al is ze geen groot zangtalent .
Cijfer: 5

#38. Martin Solveig featuring Kele - Ready 2go
De zang lijkt nergens op maar vocale hoogstandjes moet je niet verwachten bij dit soort muziek. Het doet mij ook denken aan Hello van enkele maanden geleden. Uiteindelijk vind ik het te banaal.
Cijfer: 3

Kele van Bloc Party?

Dezelfde.

Do dacht vast en zeker wat Glennis Grace kan, kan en wil ik ook.

Er is weer een klein gedeelte van mijn vertrouwen in de mensheid geknapt na het horen van die cover van Do

Die van DJVT is echt te flauw voor woorden, maar doet het om een of andere reden toch wel weer...

Ik ben waarschijnlijk de enige (hier) die Hij Gelooft In Mij wel kan waarderen. Ik ben geen fan van ballades en het origineel vind ik alles behalve interessant, maar Do kan mijns inziens het gevoel wel geloofwaardig over brengen. Alleen jammer van een paar missers in het refrein (de hoogte haalt ze niet helemaal).

Welk gevoel ? Het is een cover van een nummer wat een aantal jaren oud is inmiddels. Do heeft hier toch nul gevoel bij ? Ze kan het enkel proberen het te zingen alsof ze er gevoel bij heeft maar meestal is dit niet het geval bij covers. Alhoewel Hallelujah van Jeff Buckley wel behoorlijk raak is!

Ik vind Bloed, Zweed & Tranen en De Vlieger nu eenmaal betere nummers. Duidelijk.

Nuja ik vind dat Do het gevoel oprecht overbrengt, maar misschien komt dat ook door haar warme stem. Overigens zijn er genoeg covers die met gevoel bezongen zijn.

Ik vind dit overigens een stuk beter dan Glennis Grace die Afscheid zingt (die cover doet me namelijk weer helemaal niks).

Je weet dat het nummer van 1980 is en zelf ook een cover is? Het origineel is van Kenny Rogers uit 1978 en heet She Believes In Me. Het nummer is met de dood van Hazes opnieuw uitgebracht en toen pas een hele grote hit geworden, maar is echt veel ouder dan dat.

Ooit naar cuntry geluisterd? Vaak covers. Blues? Vaak covers. Folk? Vaak covers, etcetera.

Laten we eerlijk zijn, vaak halen de covers toch niet het niveau van het origineel ? Enkele uitzonderingen daargelaten.

Vaak niet inderdaad, maar vaak genoeg ook wel. En dat je onmogelijk emotie in een cover kan stoppen is natuurlijk ook onzin.

Mee eens, maar over het algemeen vind ik covers niet bepaald geslaagd. Tevens vindt ik het nogal makkelijk. Zoals bij Glennis Grace, even niks van haar gehoord. Ach weet je wat , om weer in de picture te komen gooien we er een cover tegenaan. Niet echt origineel, al wordt het natuurlijk wel steeds moeilijker om tegenwoordig steeds weer nieuwe dingen te bedenken omdat er al zoveel muziek is gemaakt.