Ja, kom hier nu om precies hetzelfde als MAS te zeggen, haha!

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 6-0
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 6-0
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 6-0
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 5-0 (pas)

Niet zo'n hele leuke ronde eigenlijk, meeste albums zijn ok, maar zeker niet bijzonder. Tha Alkaholiks en The Nonce als hoogtepunten, die winnen de rondes dan ook eenvoudig. Lloyd Banks is altijd mijn favoriete G-Unit rapper geweest, maar z'n nieuwe werk vind ik niet per se spectaculair. Maar als nog net wat beter dan $ilkMoney, hoewel het niet heel veel scheelt. Laatste pas ik.

Benieuwd of een van de albums die nu op 0 staan nog een puntje krijgen. Anders is dit toch een historische ronde in dit al even historische spel.

We kunnen het wel met elkaar eens zijn

Jammer voor jullie dat 88-Keys mijn inzending is. En laat ik Tha Alkoholiks nou net niet geweldig vinden...

Daarom idd

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 7-0
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 7-0
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 7-0
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 6-0

Geen lastige keuzes deze ronde, ook geen verrassende. Finsta Bundy is mijn favoriet hier, gevolgd door The Nonce en Tha Liks. Lloyd Banks vs $ilky doen me niet zoveel, neig iets meer naar de eerste.

Even een oprechte vraag aan de mensen die het tekstuele gedeelte zo enorm belangrijk vonden bij de MC's en bij andere verkiezingen... Waarom is iedereen dan zo gematigd over dat Lloyd Banks project, COTI 1-3 is een tekstueel meesterstukje... Het biedt een prachtige inkijk in Banks zijn doen, laten, zijn, verleden, denkwijze, etc... Ik vind dat echt een ijzersterke trilogie die ik met terugwerkende kracht allemaal in mijn top 10 van hun jaar zou zetten. Echt goed, maar goed... Ik snap het dus niet waar die kritiek (gedeeltelijke) vandaan komt. Wie kan het eventjes uitleggen??

Ik had juist in mijn review die dus ineens weg was geschreven dat ik onder de indruk ben van Lloyd Banks, aangezien ik best wel een G-Unit hater ben maar dit album me enorm positief was opgevallen kwa teksten en producties....ik heb simpel geen zin meer om alles opnieuw te typen

Ik vind Tha Liks juist enorm ondergewaardeerd omdat ze meer braggin & boastin zijn en wat "humoristische" niet al te filosofische (understatement) teksten hebben, maar de producties, beats en flow vind ik echt topnotch. Ook altijd hele dope scratches.

Check deel 2 en 3 van de trilogie...en ik ben Lloyd Banks met terugwerkende kracht meer gaan waarderen na de COTI-trilogie... Zijn stem spreekt me niet aan, de producties zijn echter sfeervol op de COTI-trilogie (imo) en de teksten zijn way up to par.

De mixtape Halloween Havoc 4 heeft hij vorig jaar ook uitgebracht, ook een aanrader hoor als je COTI kunt waarderen!

Ik heb moeite met zijn stem, die in de loop der jaren alleen maar zwaarder / rauwer is geworden. Niet zozeer kritiek dus, omdat hij er weinig aan kan doen, maar dat is mijn reden. In combinatie met bepaalde producties en onderwerpen voelt het alsof er een zware deken op je ligt. Hij is verder een sterke rapper en kiest goede producties. De COTI-trilogie is ook heel goed, vooral deel 3. Alleen als de stem je al niet lekker ligt dan wordt het al snel lastig... Hetzelfde geldt bijv. voor Ransom.

Vind de manier waarop Banks zijn stem nu inzet juist wel erg interessant en effectief.

Leent zich uitstekend voor het meer grimmige werk met Griselda bijvoorbeeld.

Op een track als Latex Gloves komt hij behoorlijk bruut naar mijn idee.

Heb me moeten douchen na Empathy. Vieze shit yo. Dope en toch wel verrassend dat jij dit digt, ForWhomThePeteTolls! Nice! Wanneer kom je nog eens buurten op BeatSense dawg?

Denk niet meer tbh... Voel de behoefte absoluut niet meer, misschien toch binnenkort een kansje geven!

jordidj1 mist je... kun je die puppy-oogjes van 'm weerstaan dan?

Ik kan zelfs jouw glimmende tanden weerstaan!

Lloyd banks op Onyx beats, wat dacht je daarvan of Nine of zo lijkt me een leuk idee

Ik ga toch voor m'n eigen nominatie $ilkmoney, COTI is dope maar net iets te lang.

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 7-0 (pas)
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 7-0 (pas)
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 7-1
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 6-0 (pas)

Alle credits voor Banks om op deze manier terug te komen. Album begint erg sterk, maar naar mate de plaat vordert verlies ik mijn aandacht. Voor mij is de combi van flows, tekst en productie bepalend, maar ondanks dat ik hoor dat het goed in elkaar zit voel ik het niet, het komt gewoon niet bij me binnen. Kan me voorstellen dat anderen er meer van genieten, maar helaas blijft het bij mij beperkt tot het begin.

https://media1.tenor.com/m/zON2J-uhX8sAAAAd/disgusted-disappointed.gif

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 7-1
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 8-0
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 7-2
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 6-1

Het feit dat ik Tha Alkaholiks net niet geweldig vind betekent niet dat ik ze niet goed vind. Ik vind het juist wel een fijne hip hop groep; lekkere raps en beats, fijne West Coast sound en niet te serieus. 88-Keys is mijn eigen inzending en vind ik oprecht toch wel een stuk beter. Ik draai het nog regelmatig en, ondanks dat het concept wat melig is, zorgt iedere keer zorgt voor een glimlach op mijn gezicht. Ook een stukje nostalgie doordat het qua muziek tekenend is voor de periode dat Kanye en consorten in hun prime waren (ca. 2004-2010). Een mening die vast niet door velen gedeeld wordt, maar voor mij is dit één van mijn favoriete periodes binnen het genre...

Ik had wat hogere verwachtingen van The Nonce. Helaas viel het wat tegen. Bijzonder prettig om naar te luisteren, maar allemaal net iets te laidback / relaxed. Beetje lastig om mijn vinger er echt op te leggen wat mij tegen staat. Te zwoel? Ik heb dit ook bij Digable Planets. Mavi is prima, met een paar goede momenten, maar hij verliest het toch makkelijk van The Nonce.

$ilkmoney heb ik wel eens gecheckt, maar na de eerste track en door de afschuwelijke cover snel links laten liggen. Onterecht, want op de vervelende interludes na is het een erg sterk album. Hij doet mij veel denken aan Jay Elektronica (volgens mij ook dezelfde samples?). Ook fijn dat het album niet te lang is.
Lloyd Banks vond ik altijd de beste rapper van G-Unit en tegelijkertijd ook de saaiste. Solo is het een stuk interessanter, maar zijn stem is in de loop der jaren ook rauwer / meer schor geworden. Zijn muziek heeft op één of andere manier een verstikkende werking op mij, waardoor het niet heel fijn luistert. Zijn COTI-trilogie vind ik wel heel sterk, met als favoriet deel 3. Had dat album tegenover $ilkmoney gestaan, dan was de stem naar Lloyd Banks gegaan. Nu gaat hij naar de verrassing van deze ronde.

Ook veel te hoge verwachtingen van Finsta Bundy. Het album is véél te lang. Leuke muziek, maar niet interessant genoeg om anderhalf uur te vullen. Ik kreeg in het begin een 2Pac-gevoel bij hun muziek (ik weet niet waarom) en gek genoeg kwam er ook een 2Pac-sample'tje voorbij (of andersom). Aardig album, maar puntje gaat naar Lupe. Trouwens ook een album dat mij veel minder deed dan ik dacht. Eigenlijk is alles wel goed aan DROGAS Wave - sterke teksten, goed concept, (hele) mooie muziek - alleen komt het niet echt over. Iets wat hem wel lukte met zijn eerste twee albums...

En Jezus, wat is het irritant om een verhaal te typen met een GIF'je erboven...

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 8-1
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 9-0
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 7-3
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 7-1

Liks begint erg lekker met Likwit. Only When I'm Drunk is weer wat minder. It's My Thing van EPMD is geweldig maar om die beat nu zo te kopiëren (net als Jigga later overigens) vind ik niet nodig, zeker als je er een minder sterk nummer van maakt. Het blijft verder aardig op niveau zonder heel indrukwekkend te worden.
Ik begon erg enthousiast aan 88-Keys, denkend aan de weinige maar zeer goede producties van 88 Keys die ik ken zoals Speed Law, Love, Thieves in the Night en natuurlijk Diet Coke. Morning Good stelde de verwachtingen meteen wat bij; mij een stuk te melig met zo'n Pharrellvibe die ik niet zo waardeer. Die autotune waarmee gerapt wordt in het tweede nummer is ook niet bevorderlijk en komt helaas veelvuldig terug op de rest van de plaat. De Friend Zone is iets beter, maar nauwelijks hiphop. Doet me beetje aan Mark Ronsons Record Collectionplaat denken. Handcuff Em is weer meer Kanye ten tijde van Late Registration/Graduation en best lekker. Vervolgens gaat het een beetje langs me heen tot bv Close Call die opvalt omdat het zo matig is. Op Burning Bush is Redman heel erg welkom. Heerlijk om eindelijk een sterke rapper te horen. Maar alles bij elkaar is te weinig goede hiphop om te winnen van Tha Alkoholics.

Tweede battle heb ik best lang over na moeten denken. Ben niet zo lyrisch over The Nonce als anderen al is het natuurlijke gewoon erg sterke hiphop. Heel onderscheidend is het echter niet. Ik herken heel erg wat Silky & Smooth zegt hierover en Digable Planets. Mavi daarentegen is vooral muzikaal interessant met creatieve, kleurrijke producties vol variatie maar tegelijkertijd trouw aan een duidelijke wat melancholieke en soulvolle sound. Rappend komt het soms helemaal samen, zoals bij bv Self Love en Eye / I and I / Nation, wat prachtnummers zijn, maar soms klopt het gevoelsmatig ook helemaal niet, zoals bij Daylight Savings, dat gelukkig een stuk korter is. De meeste tijd is het gelukkig hartstikke raak. Dat moet ook wel als je een plaatje bakt van slechts een half uurtje. Ik heb beide platen tweemaal geluisterd en het kwartje valt toch net de kant van The Nonce op (niet dat het veel had uitgemaakt gezien de stand ). Maar for the record: een 9-0 weerspiegelt mijns inziens niet het kwaliteitsverschil; Mavi is een stuk sterker dan die stand doet vermoeden .

Lloyd Banks is een stuk beter dan de lage verwachtingen die ik had dankzij de G-Unit-associatie. De sound is lekker, de uitwerking ietwat saai naar mijn mening. Lloyd rapt alles op dezelfde manier. Op zich flowt dat lekker maar de aandacht vasthouden: bij mij niet. De producties eigenlijk beetje hetzelfde verhaal. Benny the Butcher laat horen wie baas is. Formaldehyde is meteen prijsnummer wat mij betreft. Break me down is zeer matig. Plaat duurt ook veel te lang.
$ilkMoney had ik nog nooit van gehoord. Vet, avontuurlijk, knap gerapt op jazzloopjes eigenlijk, nauwelijks beats. Niet alles is geslaagd helaas (This One's a Doozie bv, al wordt dat snel goed gemaakt met Biscuits & Mouse Eggs,....), wat niet vreemd is als je zo experimenteert, maar met maar half uurtje in totaal is het toch wel verwijtbaar. Hoe $ilkmoney los gaat op bv Snort Ashwagandha Root Powder is echt steengoed. Een korte plaat dus met vooral hoogtepunten. Deze voeg ik liever toe aan mijn collectie dan Lloyd, dus punten naar $ilk.

Finsta; verzamelplaten mochten niet toch? Maar je hoort mij niet klagen als deze inderdaad ten onrechte meedoet. Wat een lekkere binnenkomer is Finsta Baby meteen zeg. Verder blijft het erg sterk al vind ik Who I Be deel 1 en 2 achter elkaar wat te veel van het goede. Plaat kan ook niet over de hele tijdspanne mijn aandacht vasthouden maar dat mag geen schande heten met bijna 80 min speelduur.
Dan Lupe, die neemt er nog wat meer de tijd voor. Het is een bonte boel bovendien; Spaanse rap (Drogas), Britse rap (Gold vs. the Right Things to Do); wil hij daar indruk mee maken? Voor mij heeft het geen meerwaarde. Er zitten best wat goede dingen tussen (Manilla, Alan Forever, Jonylah Forever) maar ook heeft veel troep: Haile Selassie, Stronger, XO(!), Kingdom, Imagine, etc. Tsja, een van de makkelijkste keuzes so far deze battle.

Tha Alkaholiks - 21 & Over (1993) - 88-Keys - The Death of Adam (2008) 9-1
The Nonce - World Ultimate (1995) - Mavi - Let The Sun Talk (2019) 10-0
Lloyd Banks - The Course of the Inevitable (2021) - $ilkMoney - Attack of the Future Shocked, Flesh Covered, Meatbags of the 85 (2020) 7-4
Finsta Bundy - 101: The High (2020) - Lupe Fiasco - DROGAS Wave (2018) 8-1

Eigen inzending Liks wint met hun eersteling van het niet slechte, maar ook niet heel goede 88-Keys.
Ik kan geen genoeg krijgen van een snel spittende Tash over E-Swift-producties! Wat was zijn (Tash) debuutalbum toch pover (misschien moet ik die maar weer eens een kans geven, maar na '95 wordt hiphop 'blikkerig' of zoiets, deze ook als ik mij goed herinner ).
Mavi was mij onbekend, en is zeker niet verkeerd. Relaxte, chille hiphop. Maar niet zo relaxed en chill als eigen inzending The Nonce.
Lloyd is aardig, doet z'n best een gritty geluid neer te zetten, flowt zo nu en dan behoorlijk sterk, maar album is iets aan de lange kant. $ilkMoney dan. Hij halveert in ieder geval de albumduur van Lloyd. En ik beluister het album nu een tweede maal (ja Pete , twee keer) en ik ga gewoon zeggen dat zijden geld deze tweestrijd wint. Ik vind het gewoon best wel goed!
Het is buitengewoon fijn dat Finsta alsnog een release krijgt, want 101: The High is moddervet! Sommige carrières lopen op rolletjes, andere komen zelfs nooit tot een fysieke uitgave. Finsta zat in de tweede groep. Props voor 90's Tapes dat ze dit topspul alsnog uitbrengen.
Tsja Lupe. Lupe is eigenlijk goed tot en met The Cool.

Zelf de tijd niet kunnen vinden deze week, maar mooi dat er toch een leuk aantal stemmen binnen zijn gekomen. Heb wel $ilkMoney weten te checken en dat was een mooie ontdekking. Jammer dat die van een matig Banks album heeft verloren.

Lupe schat ik als MC beter dan het merendeel van de nominaties in dit spel, maar vond de DROGAS series niet veel soeps. DRILL MUSIC IN ZION was een betere nominatie geweest imo.

We zijn bijna aan het einde van ronde 1, nog 2 stemmingen te gaan.

Deadline vrijdag, feb 23, 12:00

Apollo Brown & Joell Ortiz - Mona Lisa (2018) - Moor Mother & Billy Woods - Brass (2020) 0-0
Ultra - Big Time (1996) - Bahamadia - Kollage (1996) 0-0
Del the Funky Homosapien - Both Sides of the Brain (2000) - The Doppelgangaz - Lone Sharks (2011) 0-0
Tumi and The Volume - Tumi and the Volume (2006) - 21 Savage & Metro Boomin - Savage Mode II (2020) 0-0




-SprayIt-, 3dwardVan3, 7744leon, aerobag, bart1989, berend94, Chrisseh, Dwejkk_, ecktepatrick, Elohim,Ernie, Flipm0de, FlyLo, Frank West, Fred B., GarnalenPeller, Geerten, Gehenna, Glaciers of Ice, Glitch, gweah, Gyzzz, Harderwiek, Illa, JayM, Johnny Marr, jordidj1, Kalikula, Kill_illuminati, KILLERBEE99, Koenr, Kos, lambfv4.0, LarsHiphop, lowieke, madmadder, MAS, McSavah, MJ_DA_MAN, mjk87, MVW, niels94, Nr.4, Osiris Apis, overmars89, panjoe, Ploppesteksel, principal2000, Psycholamp, Ralph., Reint, Revo, shaadiq haynes, Shelter, Slowgaze, thgryda, Ward, waxs, WeztSide, Yestsida, zaaf, ArthurDZ, Silky & Smooth, JRLA, ForWhomThePeteTolls, Niek, JLjuju

Nog een keer een vraag die ik wel beantwoord wil zien worden? Wat is dat toch met lange albums? Hebben jullie meer met die matige 7-track album EP-tjes die er toen allemaal waren met OA Nas, Pusha T en Kanye... Echt afschuwelijk. Ik vind het heerlijk als een album lang duurt, en saai worden... Dan was het sowieso niet voor je bedoelt denk ik dan. (Ik weet nu al weer dat ik allerlei gezeik over me heen ga krijgen, maar soit): Jullie lijken wel een zooi van die kids van tegenwoordig met een aandachtsspanne van 30 minuten voor een album, en 2 minuten voor een nummer neem ik aan?? Echt dit valt me best tegen van de mensen hier. Zelfde als dat je geen film van langer dan 80 minuten niet kunt volhouden, maar goed ik hou mijn mond maar verder voor het uit de hand loopt...

Apollo Brown & Joell Ortiz - Mona Lisa (2018) - Moor Mother & Billy Woods - Brass (2020) 1-0
Ultra - Big Time (1996) - Bahamadia - Kollage (1996) 1-0
Del the Funky Homosapien - Both Sides of the Brain (2000) - The Doppelgangaz - Lone Sharks (2011) 0-1
Tumi and The Volume - Tumi and the Volume (2006) - 21 Savage & Metro Boomin - Savage Mode II (2020) 1-0

Joell Ortiz is een saaie rapper imo, het album is wat aan de lange kant (grapje )... Nee, maar Billy Woods maakt iets in mij los dat ik absoluut veracht... Weg ermee en al zijn materiaal! Ik weet hoe populair het is, maar het doet het niet voor mij... Hoef hem niet eens te herluisteren. 2 matige albums IMO...

Ultra all time, all day, every day. Bahamadia heeft een mad dope album, al is haar stijl van rappen in mijn oren wat zeurderig en eentonig... Het zal nooit het eerste album zijn als ik moet kiezen tussen deze 2. Maar nogmaals: Het is gewoon fucking goed, zelfs met haar stijl.

Del zijn album kan me niet helemaal bekoren qua producties... Niet helemaal aan mij besteed iig. Lone Sharks is voor mij het beste Doppelgangaz album, dus die mag sowieso door!

Tumi wint by default. Heb het net aangezet, en het is gewoon niet mijn soort Hip Hop... Maar dat is Metro Boomin nog veel minder. Als ik ergens op kots binnen de Hip Hop (ja, misschien een tekortkoming, een rare flex, of doe ik gewoon interessant?) is het overcommerciele sounds (en het dansen van DJ Khaled).

Hangt voor mij volledig af aan de kwaliteit van het album. Het probleem met lange albums is dat er vaak gewoon te veel nietszeggende filler tracks op staan die niks toevoegen aan het geheel. Of dat er te weinig variatie geboden wordt waardoor ik mijn interesse verlies. Veel van mijn favoriete albums duren 50-70min, dus lengte is niet direct een reden waarom ik een album niet tof vind. Daarentegen heb ik wel liever 30 fantastische minuten, dan 60 minuten met inconsistente kwaliteit. Niks mis mee toch?