Niet mee eens, The Offering is een supergoed album en ook zijn nieuwe album beloofd weer veel goeds. Priest is een echte rapper die nog altijd van de scene houdt, ondanks zijn leeftijd.

Zullen we samen op het podium gaan staan LOL

Beargumenteer dat A.U.B.

Dat is ook geen rap, ze pretenderen dat ook niet te zijn raffael het is meer spoken word op beats van kubus. Dat is vernieuwend en ze treden daarmee een beetje buiten de reeds bewandelde paden

Ik vind persoonlijk Microphone - Colosus van Kubus met Stick een van de beste NL hiphop albums, daarbij nog wat producties voor Jawat, DuvelDUvel en Opgezwolle en ik kan me haast niet voorstellen dat je Kubus slecht kan vinden.

Hij is echt wel HipHop genoeg voor jou hoor. Kijk deze man vernieuwd gewoon, hij gebruikt standaard techno/DnB instrumentarium voor het maken van hiphopbeats dat is echt verfrissend en da's belangrijk. Sterker nog dat is een van de essenties van hiphop, innovatie. Als Kool dj Herc niet zn disco/funkplaatjes was gaan loopen .... en er over heen gaan rijmen.
Weet je wat de sceptici toen zeiden? "Dat is toch geen zingen"

Whooaaaaa- Nelly; als ik me niet vergis zijn Ghostface, Raekwon en GZA ook echt Wu leden, vergeet die debuutalbums aub niet. De reputatie van de WU'tjes is echt niet gebaseerd op alleen hun groepsalbums maar ook zeker op de solo albums.
Dat er in de tweede en derde golf een aantal superteleurstellingen bij zaten, dat is wel waar. Het laatste WU album was eindelijk weer eens "leuk"

GZA 6 juni trouwens in het Paard in my hometown, doet dan integraal Liquid Swords

Daar ben ik het dan weer totaal niet mee eens.
Op dat album vind ik enkel Campfire, Take It Back, Life Changes en 16th Chamber goed. Verder zijn het allemaal tracks die ik zeer matig vind, té matig...
Nee, geef mij dan maar Iron Flag, dat album had tenminste nog wat banga's.

De eerste album van Kub & Stick zaten wel een paar geinige nummers tussen.
Maar verder niet. Je zegt dat ze niet beweren dat ze hiphop willen zijn. Dan heb je ze niet vaak genoeg gezien in interviews, want daar zeggen ze wel dat ze hiphop zijn.

Als je iets duidelijk wil maken moet je het wel goed, want DJ Kool Herc heeft nooit gerapt lol.
Hij draaide voornamelijk Funky Soul, Breaks & Beats en dat is heel iets anders.

Als iets vernieuwend is kan het mooi zijn. Maar Ik sla Kubus over en kan namelijk niet begrijpen wat er zo leuk aan hem is.
Opgezwolle heeft het zeker moeten hebben van Delic en niet zo zeer van Kubus.

Maar als het op NL Hiphop komt ga ik liever voor Stropstrikkers.

Hun eerste solo's waren maar ik vond Reakwon & Genius het leukst van hun. Over het algemeel waren de eerste solo's prima maar daarna zakte het in. Bij Wu is dat gebeurd maar ook bij Sunz Of Men & Killa Army

Datzelfde is zo met Pac & Biggie. Mensen blijven trouw aan elk van deze 2 maar ze keizen elke keer de verkeerde albums.

Uit docus is gebleken dat Pac's zijn beste carriëre was in zijn begin tijd. Dat was dus bij Digital Underground en natuurlijk zijn eerste 3 albums. Daarna werd het suck.

Biggie's Ready To Die was geniaal maar daarna zakte het in als poep. Op Life After Death zaten een paar leuke tracks maar meer ook niet. Ik moet wel zeggen dat P Diddy daar een grote rol in had omdat hij ook al op zijn eerste albums geen producties wilde van Premier en Easy Mo had hij ook liever niet.

Maar al die zogenaamde nieuwe tracks zijn bullshit.
Het verbaast mij dat ze nog steeds nieuwe dingen maken.

Big Pun zijn Capital Punishment was erg cool maar ook hij ging van die glitter hitjes maken. Hij bleef overigens wel goed rappen.

Dus je vergiste je toen je schreef dat de WU reputatie gebaseerd was op 36 chambers. Ik check het maar even hoor.

Wu als groep leunt op het succes dat ze hadden met 36 chambers.

Hu latere werk is nooit zo cool geweest als hun eerste plaat.

Okay WU als groep; Eens dan.

Toch kan ik WU als groep niet zien zonder de soloprojecten, want dat waren ook halve groepsprojecten iedereen deed mee. De solo albums bevestigden (deels) de belofte die ze deden met 36 chambers.

De solo's van GZA, Method & Reakwon wel als beste.

Wel voor namelijk hun eerste solo.

Fijn he; als we het eens zijn.
Ik ga ze meteen beluisteren. Die cd's hadden zoveel "gevoel" dwz een bepaalde sfeer, een thema, een sound die niemand maakte en gek genoeg ook niet echt gekopieerd, met die gruizige beats en kungfu samples. Zoals dat loopje in Shadowboxing, " oh- man"

Ironman en Supreme Clientele vond ik ook erg sterk.

Ben ik het helemaal mee eens, mischien nog wel beter als de vanaf dag 1 gehypte Methodman.
Al was het alleen maar voor Assasination day, Daytona500 en All that I got is you (weinig mensen die met zoiets wegkomen)

Method Man werd wel vet gehyped idd.

sowieso de meest "commerciële" uit de Clan, maar dat neemt niet weg dat hij één van de vetste stemmen en flows heeft van de Clan, maar dat is mijn aanvoelen. Elke keer dat hij rapt, ript hij het gewoon met zijn dope manier van klemtonen leggen en intonatie.

Al slaagt hij er wel niet in een écht classic album te maken, wat Raekwon, GZA en Ghostface Killah blijkbaar wél kunnen.

Je haalt de woorden uit mn mond, een kanttekening, ik vrees dat hij wel een one-trick pony is, of 'ie nu een gastrap doet bij texas of een classic knaller als zn zelfgenaamde wutang track, 'tis redelijk t zelfde.
Hij blijft echter een totaal uniek personage met idem rapstijl, had ie maar wat meer gevoel voor beats (solo dan), want die zuigen te vaak als een sket-hoer.

Klopt ja. de Method Man vind ik 1 van zijn beste tracks maar zijn latere werk is toch minder op het gebied van producties dan.

Je merkt eigenlijk wel dat Wu eigenlijk ook gewoon een typisch 90's groep is. Ze kunnen telkens niet echt vooruit komen.

RZA is nu ook achterhaald. Sinds hij met zijn lelijke alter ego is gekomen bakt hij er niets meer van.

Ben ik niet met je eens, Tical is gewoon een klassieker en misschien wel het beste wat the Wu gebracht heeft maar dat geld eigenlijk voor alles wat deze mannen tussen 1993 en 1995 uitbrachten. Wat daarna uitgebracht is kunnen we beter vergeten op een enkel nummer na, de gulzigheid naar geld heeft deze Clan verziekt en helaas geld dit voor iedere Wu-member. Om maar even op deze topic terug te komen zeg ik dat hip-hop niet dood is maar Wu-tang zeker wel, zij hebben in ieder geval wel hun stempel achtergelaten en altijd nog klassiekers op hun naam staan.

Bij 50 Cent - Get Rich Or Die Tryin' (2003):



hip hop is toch aan het uitsterven, noem eens een album van de afgelopen 2 jaar dat in het rijtje the chornic, enter the wu tang, ready to die, doggystyle, me against the world, reasonable doubt, illmatic, hoort...

Ice Cube - Laugh Now Cry Later vind ik zelfs beter dan zijn classic Death Certificate. En hip-hop is niet zo dood hoor, ik zou eerder zeggen dat het verlamde benen heeft. Er wordt nog altijd goeie hip-hop gemaakt, je moet alleen weten waar te zoeken (of meer oude albums zoeken)

Gozer,dat is hetzelfde als op een nieuwe Beatles album wachten en verwachten dat het net zo goed wordt als Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band(zeg niet dat het niet kan maar kans is klein).Er worden nog steeds goeie albums gedropt maar je vind ze niet in de billboardlijsten.Elk maand worden er wel fijne albums gedropt.Gewoon zoeken.Hip-hop is ver van de dood.

Dat zijn albums van ''vroeger'', die krijgen na een aantal jaren meer aandacht en erkenning. Al die platen waren toendertijd echt niet meteen classic, op een paar na (Illmatic bijv.). Het was toch nog vernieuwend en jonger. Maar veel mensen lijken het toch niet te snappen. En ja, als je wat namen wilt hebben:

- Army of the Pharaohs - The Torture Papers
- Brother Ali - The Undisputed Truth
- Jedi Mind Tricks - Servants in Heaven Kings in Hell
- Snowgoons - Black Snow
- Everliven Sound - Freedom

En dan zijn er nog handenvol platen die ik evengoed of beter vind dat je rijtje classics. Hiphop id iig níet dood, en ik kots elke keer weer als ik die uitspraak hoor.

Het is ook een achterlijke discussie.

Een discussie die ontstaat omdat de albums die de (grote) media bereiken over het algemeen inderdaad van mindere kwaliteit zijn dan in de jaren 90. Daar ligt het verschil. in de '90 brachten de grote en bekende artiesten meer kwaliteit ten gehore, iets wat nu minder is.

Het is dan ook zo jammer dat de meeste niet verder kijken dan hun neus lang is, want er worden in '00 albums gemaakt die het gros van de "klassiekers" uit de voorgaande jaren ruim overtreffen. Maar aangezien deze releases de (grote) media niet bereiken krijg je al snel voorbarige conclusies.

Ik vind trouwens wel dat 2008 een behoorlijk matig jaar is. Nog geen echt goede hip-hop plaat gehoord.

Ach ja, het is achterlijk dat ik nog in ga op dat soort uitspraken, idd.

En nog geen echt goede hiphop dit jaar? Opmerkelijk. Maar goed, aan je stemmen te zien heb je genoeg geprobeerd .

Niet? Er zijn toch erg veel juweeltjes uitgekomen (op zijn minst ruwe diamanten) dit jaar.

01. Nicolay & Kay - Time:Line 5*
02. Vordul Mega - Megagraphitti 4,5*
03. Snowgoons - Black Snow
04. Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold
05. Cyne - Pretty Dark Things
06. Everliven Sound - Freedom
07. J-Live - Then What Happened?
08. Pacewon & Mr. Green - The Only Color That Matters Is Green
09. Pseudo Intellectuals - Resourceful Illery
10. Jazz Liberatorz - Clin d'Oeil

Percee P - Perseverance uit 2007 is toch echt een klassieker. Of dat word ie.

Termanology - Politics as Usual
Elzhi - The Preface
Heltah Skeltah - D.I.R.T.
Large Professor - Main Source
Madlib - WLIB AM: King of the Wigflip

komen allemaal binnenkort uit.
Hiphop dood? nehh