Tsja wat zal ik zeggen. Het is één van de betere venom platen, dat wel. Het probleem wat ik tegenwoordig (lees: met alles na At war with satan)wel met Venom heb is dat het niet meer echt vernieuwend is dus in dat opzicht niet interessant, en dat het niet goed genoeg is om lang te boeien.
De eerste drie platen hadden een soort venijn wat niet kunstmatig te creëren is, daarop vergeef je ze alle muzikale tekortkomingen en het matige songmateriaal.
Op een enkele plaat kwamen ze nog wel leuk uit terug (Temples of Ice & Metal Black) maar ook daar twijfel ik steeds of ik het echt goed vind, of dat het me meevalt voor een Venom release.
Dat gevoel heb ik hier ook een beetje, hoewel ik moet toegeven dat het absoluut één van de betere platen is van venom, en dat ik de plaat zonder problemen uit kan zitten. Muzikaal zit het lekker in elkaar, en beukt het lekker van zich af. Het verrast op geen enkel moment, maar verveelt me ook niet. Wat me nu tijdens het typen wel opvalt is dat ik nog geen enkele keer de neiging heb gehad om 'At War With Satan' op te gaan zetten wat ik bij vrijwel alle andere Venom platen wel heb. Dat is op zich een goed teken!