Wat een heerlijke plaat. In vrijwel alle facetten keert Paradise lost terug naar zijn roots. Er zitten her en der nog wat heldere vocalen in, maar over het algemeen zou deze plaat een logisch vervolg op Gothic of Shades of God kunnen zijn.
Wat ik vooral zo mooi vind aan deze plaat is dat ze niet terug keren naar de stijl van hun begin dagen, maar dan wel gespeeld en geproduceerd volgens de heden te dagen gelden standaarden, nee ook qua sound en productie klinkt het alsof we 25 jaar terug in de tijd gaan, voor het eerst in ruim 20 jaar ben ik weer erg onder de indruk van deze plaat.
Zo nu en dan hoor je wel degelijk invloeden terug van de moderne Paradise Lost, maar over het algemeen genomen is het een heerlijke plaat die zo aansluit op de begindagen van PL. Dit is absoluut één van de toppers van 2017!