ben me pas sinds Fortarock aan het verdiepen in deze band. Ik dacht eigenlijk dat dit 'het' Disturbed album was, maar vond hem al wat tegenvallen. Dat ligt dus niet aan mij. Wat ik op Immortalized zo goed vind is de mix tussen onvervalste bijna Maidenesque powermetal en '90/'00 nu-metal/crossover. Op deze plaat hoor ik duidelijk een band die zoekende is naar een sound die ze nog niet helemaal gevonden hebben. Ik vind het zeker niet heel beroerd, die stem van Draiman is al een genot om naar te luisteren op zich, maar echt overtuigend vind ik het allemaal niet. 3*

Wat mij vooral tegenvalt is de opzichtige poging om een, op alle fronten, ‘stadion vriendelijk’ album te maken. Het monster is van de hoes, dat zou een potentiële doelgroep uit kunnen sluiten, de bandnaam is in een vriendelijker lettertype geschreven, past beter op de meer niet-metal georiënteerde festivals. Over de muziek heb ik nog weinig mening, heb hem pas één keer gehoord. De eerste indruk is dat ook de muziek een stuk radiovriendelijker is dan voorheen maar ik vind het zo op het eerste gehoor niet slecht, net als ‘black-album’ trouwens.