Dat gevoel van vergane glorie overheerse voor mij bij Abbath meer dan op deze. Daar hoor ik een Muzikant die krampachtig voort borduurd op het succes van zijn oude band. Hier hoor ik een band die weer de muziek maakt die ze zelf willen maken, zonder dat er een ego in de band krampachtig de ingezette koers voort wil zetten. Ik vind dit een heerlijk eerbetoon aan de Inmortal van midden jaren 90, ik snap jullie gevoel ook wel, maar mijn liefde voor oldschool black metal heeft toch de overhand. Voor mij is dit één van de toppers van afgelopen jaar.
Satriani/vai schreef: De final frontier en A matter of life and death vind ik waanzinnige goeie Iron Maiden Albums en wat hebben die albums niet wat Somewhere in time wel heeft???