Ik kwam inderdaad de video van dat 'garage-concert' tegen. De EP is zeker de moeite waard. Hij passeert deze week een aantal keer per dag de revú. Ik snap trouwens niet waarom ze dit als EP bestempeld hebben. Ik ken legio (legendarische) platen die korter, of slechts een fractie langer zijn en toch als volledige plaat uitgebracht zijn; (Reign in Blood (korter), Panzer Division Marduk (korter), Darkness Descends (maar 3 minuutjes langer), Morbid Visions (net zo lang), Battles in the North (iets langer) enz. enz...)
Ik ben bij dit soort platen ook altijd bang dat wanneer het langer gaat duren, het gaat vervelen, en er een hoop van de energie verloren gaat. Juist de korte speelduur draagt bij aan de impact van de plaat, het is afgelopen voor je murw gebeukt, en uitgeteld bent. Wanneer het langer als een half uur of 40 minuten duurt dan moet het song materiaal wel erg goed zijn wil dit genre blijven boeien (Master of Puppets is hier zo'n voorbeeld van).

Deze draai ik de laatste tijd weer geregeld. Het lijkt wel of ik de CoF schaduw steeds minder storend ga vinden. Ik vond het altijd al een aardige plaat, maar de laatste dagen valt het kwartje pas echt. Dit is geen CoF ripp off, dit is het geesteszieke, mentaal gestoorde, broertje van CoF. Het zit in het straatje van Dusk... maar dan veel benauwender, veel intenser vooral veel beangstigender! Dit is toch een beetje de cradle plaat die cradle nooit gemaakt heeft aan het worden voor mij. Is hij dan net zo goed als Dusk...? Op bepaalde punten zeker, het zit wat minder complex in elkaar maar dat wordt door de bezetenheid ruimschoots gecompenseerd. Nu, na 23 jaar, durf ik eigenlijk wel te stellen dat deze plaat op gelijke hoogte staat met Dusk... op sommige punten wint Dusk maar op even zoveel wint deze het voor mij.