Hier kun je zien welke berichten BoordAppel als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Aloe Blacc - Shine Through (2006)

3,5
0
geplaatst: 18 december 2006, 18:50 uur [permalink]
Vrij originele plaat, maar de nummers blijven iets te vaak hangen in de refreintjes. Jammer, want Aloe heeft een mooie stem en muzikaal is het verder wel genieten. Vooral de eerste twee nummers vind ik erg sterk, daarna zakt het iets in met een enkele uitschieter. Slecht wordt het echter nooit. Ook de Spaanstalige latin cover van Ordinary People van John Legend vond ik erg geslaagd.

Shine Trough is een erg leuke mix van soul, hiphop, reggae, latin en nog een zooi genre's. Hier en daar moet er echter nog aan geschaafd worden, potentie heeft Aloe Blacc in ieder geval zeker. Voor de avontuurlijke muziekliefhebber.

Blockhead - Downtown Science (2005)

4,0
0
geplaatst: 21 november 2005, 01:57 uur [permalink]
Typisch Blockhead maar wel heel anders dan Music By Cavelight. Zo op het eerste gehoor klinkt het allemaal weer fantastisch. Blockhead overschrijdt geen grenzen met zijn muziek maar het zit allemaal erg goed in elkaar. Maar wat ik vooral goed vind is de unieke sfeer die hij hier ook weer weet op te roepen. Music By Cavelight was voor mij overduidelijk een herfstplaat, ben benieuwd wat voor associaties ik ga krijgen bij Downtown Science.

cLOUDDEAD - Ten (2004)

3,5
0
geplaatst: 5 juli 2004, 12:57 uur [permalink]
Het alarm werd net getest en ik dacht dat het gewoon bij de muziek hoorde. Dat geeft wel een beetje een beeld wat voor soort muziek dit is, in 1 woord het beste te omschrijven als: bizar.

Ik heb ook totaal geen idee of dit project van Dose One, Why? en Odd Nosdam serieus bedoeld is of dat het een grote grap is. Dat laatste lijkt me meer het geval want de teksten slaan eigenlijk helemaal nergens op. Er valt echt niets uit te halen maar af en toe zitten er wel enkele grappige regels in, grappig omdat ze zo absurd zijn. Vast niet iedereen zal er om kunnen lachen. Die mensen zullen zich meer beledigd voelen door deze quasi intellectuele ongein, maar als je het niet serieus neemt (zoals ik) heb je daar geen last van. De teksten worden ook meer gezongen dan gerapt. Wel vrij apart zeker door Dose One's rare stem.

De teksten gaan dus op het eerste gehoor helemaal nergens over en dat is in zeker zin ook voor de muziek te zeggen. Echte hiphop is het niet, zo af en toe zit er een beat in die even duurt en weer overgaat in een rare mix van gezongen onzin en een melodietje. Het is eigenlijk niet uit te leggen en je zou het gewoon eens moeten beluisteren. Bij voorkeur #2 The Keen Teen Skip, dat is wel een mooie samenvatting voor de rest van het album.

Dit album krijgt van mij een 3. Het slaat eigenlijk helemaal nergens op maar het intrigeert wel.

Count Bass D - Dwight Spitz (2002)

4,0
0
geplaatst: 19 januari 2006, 11:26 uur [permalink]
"Real music's gonna last, all that other bullshit is here today and gone tomorrow"

Die sample gebruikt Blackhead ook op Music by Cavelight. Blijkbaar ooit gezegd door Dizzy Gillespie. Het laatste stuk van die quote ("but jazz was, is, and always will be") hebben ze er beide maar afgelaten 🙂.

Wel een lekkere plaat dit. Het fragmentarische werkt bij mij wat beter dan bij bijvoorbeeld Madvillain. Toegankelijker dit maar boven maar één track met MF Doom. En met mate kan ik hem wel waarderen.

Dizzee Rascal - Tongue N' Cheek (2009)

4,0
0
geplaatst: 13 november 2009, 10:15 uur [permalink]
Leuk en lekker afwisselend album. Tracks als Bonkers, Road Rage, Dance Wiv Me of Can't Tek Me No More lijken in niets op elkaar. Een commerciële move van Dizzee? Welnee, dit zal totaal niet aanslaan buiten waar Dizzee al voet aan wal heeft.

Hij doet gewoon lekker zijn eigen ding en veel mensen kunnen daar blijkbaar niet mee omgaan. Als je een grimealbum verwacht ben je inderdaad aan het verkeerde adres maar voor aanstekelijke feestmuziek aan het goede.

Durrty Goodz - Ultrasound (2009)

4,0
0
geplaatst: 20 mei 2009, 23:58 uur [permalink]
Durrty Goodz zal bij veel op Amerika of Nederland gerichte hiphopheads geen bekende naam zijn, maar mensen die de Engelse grimescene een beetje volgen kunnen moeilijk om hem heen. De laatste jaren heeft hij flink van zich laten spreken, niet in de laatste plaats door disses richting mensen als Wiley, een van de pioniers van de grime. Aandacht gegarandeerd. Zijn eerste release, Axiom EP, werd goed ontvangen en nu is daar eindelijk zijn eerste volwaardige album: Ultrasound.

Volgens Durrty Goodz markeert Ultrasound de wedergeboorte van de grimemuziek en de titeltrack maakt dat meteen duidelijk: “The new sound of grime is here//The new set arises here//You want something fresh? It's here//Born blessed with a mic on here//Look, I don't care if you post us around//It's here so I'mma close 'em down//Another potent sound//This is Durrty Goodz's Ultrasound.” Het is een erg lekkere binnenkomer en geeft meteen de toon aan voor het hele album dat vol zit met uptempo, dansbare tracks als deze. Daarnaast zijn er hier en daar wat langzamere nummers te vinden, al dan niet met dubstepinvloeden. Qua teksten is het op Ultrasound veelal brag & boast en dat is een beetje jammer: het gebrek aan variatie van onderwerpen kan op een gegeven moment gaan vervelen. Ergens is het ook wel vreemd dat Durrty Goodz niet meer zijn persoonlijke kant naar voren laat komen in zijn muziek; hij heeft tot nu toe namelijk nogal een roerig leven gehad: aangeklaagd voor en vrijgesproken van moord, terwijl zijn stiefbroer en -vader voor dezelfde moord minstens dertig jaar zullen moeten zitten. Genoeg materiaal voor brag & boast-loze, meer introspectieve teksten zou je zeggen.

Toch stoort het gebrek aan onderwerpen niet bijzonder veel, omdat Durrty sterk rapt (wat zich vooral uit in continue verstaanbaarheid) en er hier en daar wat fraaie humor in zijn teksten zit. Op Who You Talking To? rapt hij bijvoorbeeld: “Cuz I rape the new flows with a riddim’//With a regular venom//I rock more bars then a prison” en “Only homos see the hunk in you”. Durrty heeft ook kritiek op de grimerappers van weleer die ineens 'corny cheesy popsongs' gaan maken om door te breken bij het grote publiek. Gevoel voor ironie kan je Durrty niet ontzeggen, want het nummer waarin hij de kritiek uit, More 2 da Floor, is zelf een 'corny cheesy popsong', maar wel één van het betere soort. De muziek is meer house/electro dan grime; producer Live O Productions heeft goed geluisterd naar recente 'popsongs' van grimerappers als Dizzee Rascal (Stand up Tall) en Wiley (Wearing My Rolex). Ook in de tekst is genoeg humor te vinden: “And why everybody wanna get signed?//But when they get signed they don't want to make grime//But when they not signed then they wanna make grime//But I can sound grimey all of the time.” De corny cheesy popsong bandwagon is gecrasht en Durrty wil nooit meer een electronummer horen van een grimerapper. Jammer, want nummers als deze mogen best vaker gemaakt worden.

Ook leuk: Durrty Goodz geeft de Apple Mac een feature op zijn album. Op Forward Skip laat de computer als een soort Stephen Hawking een fraaie verse horen. De bijbehorende stuiterbeat is geweldig en speelt goed in op de tekst: als Durrty rapt over het skippen van tracks slaat de muziek ook over.

Die muziek is over het algemeen goed op Ultrasound. Een hoop producers zijn verantwoordelijk voor de zestien tracks die het album telt. Alleen Nocturnal heeft meerdere nummers geproduceerd, vijf om precies te zijn. Deze behoren tot het betere werk; alleen Mr. Street is iets te langzaam om echt boeiend te zijn. De andere langzame tracks weten ook niet echt te overtuigen, behalve als er dubstepinvloeden te horen zijn zoals op Battle with the Fans, Destruction en Push It Forward. Lage bastonen domineren deze tracks en geven het geheel wat extra's. Het enige echt mindere nummer is Housewife. De trage en wat saaie beat die tegen het eind omslaat in suikerzoete r&b overtuigt al niet, maar het is vooral het onderwerp dat nogal afgezaagd is. “You can't turn a ho into a housewife,” rapt Durrty Goodz – iets wat we natuurlijk allang wisten van onder anderen Dr. Dre, Kurupt en Hittman. Zelfs met een afgezaagd onderwerp valt normaliter een goed nummer te maken, maar Durrty vergeet er hier de nodige humor in te gooien of het zo over the top te maken dat het weer grappig wordt, zoals de dokter en zijn kornuiten het deden op hun track met dezelfde titel.

Tracks als deze zijn slechts kleine minpuntjes. Het grootste gedeelte van Ultrasound is geslaagd te noemen. Verwacht geen maatschappijkritische teksten of enige andere vorm van tekstuele diepgang, want dat krijg je hier niet te horen. Daarvoor in de plaats krijg je een rapper met een fantastische flow en dito beats. En passant kondigt Durrty ook nog even zijn volgende album aan: Born Blessed. Het zou leuk zijn als we daarop meer mochten leren van Durrty Goodz als persoon; maar als de muziek van dezelfde kwaliteit is als op Ultrasound, mogen we eigenlijk sowieso niet klagen.

4*/5*

Hiphopleeft - Home

Kool Keith featuring KutMasta Kurt - Diesel Truckers (2004)

4,0
0
geplaatst: 2 oktober 2004, 17:56 uur [permalink]
Goede productie en een goede MC maken een goed album. Vooral Break U Off en Mental Side Effects zijn echt heel erg vet. Keiths teksten zijn misschien niet altijd even geniaal maar de beste man heeft echt een heel erg relaxte flow zodat er goed naar te luisteren is. Vind ik sowieso het belangrijkste, naar de teksten luister ik nog wel eens 4*.

Maxwell - Maxwell's Urban Hang Suite (1996)

3,0
0
geplaatst: 25 januari 2006, 23:38 uur [permalink]
Reijersen doe je best eens! 😉 Overtuig me, want ik hoor het geniale toch niet helemaal.

Het begint in ieder geval wél erg goed met een lekker funky openingsnummer en de tracks die daarna komen klinken ook erg goed maar vanaf 'Til the Cops Come Knockin' gaat het toch een beetje mis. Het wordt allemaal wat te zoetsappig heb ik het idee. De afsluiter maakt dan wel weer een hoop goed, ook dat vind ik een lekker nummer. Toevallig ook weer zonder zang erbij.

Best aardig dus maar het middenstuk verpest het een beetje voor me. Ik zal het nog eens wat vaker beluisteren voordat ik stem, misschien is het een groeiertje.

Satanicpornocultshop - Anorexia Gas Balloon (2004)

3,0
0
geplaatst: 20 maart 2006, 18:34 uur [permalink]
Geen flauw idee wat ik hier van moet vinden. Op zich luistert het wel lekker weg maar een echte lijn is er op dit album niet te bekennen. Wat hiphop, electronic en dan weer een soort van remix van een nummer van Kylie Minogue, toepasselijk Kylie Minogue genoemd. Af en toe wat achteloos uitgesproken Japanse lyrics en nog veel meer rare dingen. Ik hou het maar bij een 3.

Tha Liks - X.O. Experience (2001)

3,5
0
geplaatst: 14 februari 2005, 19:02 uur [permalink]
Leuk. Gewoon leuk, net als Coast II Coast, het andere album dat ik van Tha Liks ken. Leuke beats, leuke MC's en leuke gastoptredens. Het leukste nummer is trouwens Best U Can niet voor niets geproduceerde door de Neptunes. En waar ken ik dat riedeltje in My Dear toch van??

3,5*

The Grouch & Eligh - No More Greener Grasses (2003)

4,0
0
geplaatst: 10 februari 2005, 23:43 uur [permalink]
De eerste keer dat ik dit album hoorde vond ik er niet echt veel aan maar aangezien ik veel goeds over The Grouch had gehoord wilde ik het nog wel vaker proberen. Ik vind het album steeds beter worden, lekker relaxte, bijna hypnotiserende beats en ook al relaxt flowende MC's. Vooral Can't Catch Me vind ik een geweldige track.

Staat nu op een stevige 4*.

Todd Dennis & Tommy Tallarico - MDK (1997)

4,0
0
geplaatst: 5 oktober 2009, 23:54 uur [permalink]
Erg fraaie en originele score van een fraaie en originele game. Net zoals de game schiet de score alle kanten op en is het geheel erg filmisch.