Het lijkt wel of het hoogste doel van deze Rotterdammers is om hun songs zo harmonieus mogelijk mooi te laten klinken. Als het vooropgezet plan was, is dat met vlag en wimpel geslaagd. Als je muzikaal op zoek bent naar artistieke rafelranden dan kan het ook tegen werken. maar ze krijgen het voor elkaar om het in hun voordeel uit laten werken. Want avontuurlijke afwisseling is verkregen met de gastzang van Sofie Winterdon (You Wanted the Same & Always) en Pablo vande Poel (When You're Down), of het geluid is electronisch vervormd tot het gebruik van een vocoder in ‘’20k” toe. Wel opvallend dat vooral de compositorisch mindere songs hiermee zijn verfraaid. De beste songs hebben geen opsmuk nodig, daar meanderen de gitaren om elkaar heen met als hoogtepunt de hemelse gitaarsolo van 2 minuten in “Tried to Sleep”.
Overpass in indie-rock band(je) van Birmingham, al 5 jaar bezig maar hebben het stempel [onbekend] zeker buiten hun hometown. Ze tourde als support mee met de bands The Snuts, The Clause & Lottery Winners. en de link is wel duidelijk; ook idem bubbling unders. En toch is in vergelijk met die bands overpass degene die ik het minst skip momenten geef. Beste luistermomenten zijn in de auto waar je onbekommerd kan meezingen met de koortjes of refreinen.
‘Like No Other’, heeft een aantrekkelijke wisselwerking tussen de zang van Max en het gitaarwerk van Elliot
Maar ze zijn het best op dreef met 'Dependent' het bewijs dat ze sinds hun eerste singels met deze 2de EP gegroeid zijn in songwriting en dus wel zouden kunnen doorstomen naar een grotere status. En het begin is er als ze dit jaar staan op Haldern Pop Festival.
Courting - Lust for Life, Or: ‘How to Thread the Needle and Come Out the Other Side to Tell the Story’ (2025) 4,0
28 maart 2025, 15:43 uur
Met een snerpend strijkerskwartet dat dit album opend en sluit maakt de band uit Liverpool direct duidelijk dat ze hun startfase als pure postpunk band overtuigend hebben afgesloten. Want dit is hun meest gevarieerde album so far en daarmee direct ook de meest geslaagde worp. 25 minuten is een beetje beperkte speeltijd, maar daar van word wel elke seconden goed besteed. Er komt ArtNoise voorbij, dance grooves, springerige rock en een met Sax ondersteunde rockballet.
Dit nieuwe 4-tal heeft met The 113 weer eens gekozen voor een on-google-bare bandnaam. Maar zo heel nieuw zijn ze ook niet want op spotify blijken ze vanaf 2021 met tussenposes van een half jaar telkens weer een singel te droppen. De laatste 4 zijn nu verzameld op een EP. En eigenlijk had singel ‘Inside’ er ook nog bij gemogen.
Het zijn alle kneiterharde rauwe punkrock songs maar wel met funky gitaren die geïnspireerd lijken uit de late 80-ties, maar dan geaccelereerd naar nu. Heel fijn dus.
Het Rotown concert heb ik helaas gemist maar zag ze ook staan op de line-up van
Sniester in het Haagse Paard.
