The Guest List uit Manchester is het volgende voorbeeld van de terugkeer van pure Britpop.
Het Engelse muzieklandschap veranderd gestadig omdat steeds meer bands sie zo ver mogelijk wegblijven van de postpunk. Daar voor in de plaats: Melodische songwriting, Super catchy gitaar gestuurde songs, Smooth sound, meeslepende perfecte zang. Voor mijn oren onweersteenbaar.
Extra aandacht omdat dit 5-tal in mei naar London Calling Festival komt. Daarna In november een grote UK tour. Dus het wachten op hun debut album is begonnen.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

In ierland regent het meer dan hier en zeker als het gaat om opwindende gitaarbands. Mijn laatste ontdekking is een vijftal uit Dublin en ze noemen zich Basht. (met moeilijkdoenerij punt). Vervormde gitaren, beukende drums, een grommende baslijn en anthemische zang.
Vond op Youtube een integraal concert waar ook de songs van deze 2de EP al live te horen waren. En dan valt op dat de studio vertaling extreem goed geslaagd is. Iets dat niet elke beginnende band voor elkaar krijgt. Nee, de opnames zijn zelfs beter dan de podium versies, door een voortreffelijke productie, helder en rauw tegelijk. Als support deelde ze al podia met Wunderhorse, DEADLETTER & bdrmm, maar heb de indruk dat ze live nog wat extra vlieguren nodig hebben. M’n gevoel zegt dat ook dat goed gaat komen.
Heb ze hier in iedergeval al op de radar staan.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

album #2 van de zingende liedschrijver met roots in de nuchtere achterhoek onder de naam Astronaut. Dat vorige album stond vol met super grappige observaties met fijne avontuurlijke muzikale gedachtes.
Op de 2de worp weer vrolijk makende absurdistische rijmelarijen of poëtische filosofieën. Het grote verschil met de vorige verzameling is de muzikale invulling die veel rijker is en vol zit met subtiele details die pas echt gaan opvallen met oogdopjes in. Het voordeel van een 6 mans band, waar ook viool, trompet en sax extra klankkleur kunnen geven. Die volle muzikale invulling toont aan dat Astronaut al veel meer is dan alleen de liedschrijver, De Astronaut is geen alter-ego meer maar een bandnaam. Pelle en de astronauts.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Het lijkt wel of het hoogste doel van deze Rotterdammers is om hun songs zo harmonieus mogelijk mooi te laten klinken. Als het vooropgezet plan was, is dat met vlag en wimpel geslaagd. Als je muzikaal op zoek bent naar artistieke rafelranden dan kan het ook tegen werken. maar ze krijgen het voor elkaar om het in hun voordeel uit laten werken. Want avontuurlijke afwisseling is verkregen met de gastzang van Sofie Winterdon (You Wanted the Same & Always) en Pablo vande Poel (When You're Down), of het geluid is electronisch vervormd tot het gebruik van een vocoder in ‘’20k” toe. Wel opvallend dat vooral de compositorisch mindere songs hiermee zijn verfraaid. De beste songs hebben geen opsmuk nodig, daar meanderen de gitaren om elkaar heen met als hoogtepunt de hemelse gitaarsolo van 2 minuten in “Tried to Sleep”.