menu

Hier kun je zien welke berichten rkdev als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Chris Isaak - Chris Isaak (1987)

4,0
Mijn eerste bewuste kennismaking met Chris Isaak was 'Wicked Game', mede door de schaars geklede Helena Christensen in de videoclip (die op MTV overuren maakte) die mijn puberhart sneller deed kloppen . Het nummer zelf vond ik ook geweldig dus kocht ik de gelijknamige verzamelaar. Deze belandt geregeld in mijn cd-speler, maar had nooit de moeite genomen eens volledige albums te beluisteren.

Door onze Nederlandse trots Danny Vera en zijn radioprogramma bij Veronica werd ik weer herinnerd aan Chris Isaak en kwam op Marktplaats een mooie deal tegen waardoor ik zijn eerste 6 albums kon kopen.
Dit album sprong er voor mij meteen uit. Mede natuurlijk doordat ik al 4 nummers van de verzamelaar kende.

Ataloona schreef:
Soms zijn de nummers gewoon swingende up-tempo rock 'n roll nummers en croont Chris als Roy Orbison, maar vaak zijn de nummers gewoon verbeeldingen van de landschappen in Amerika, als een oase. De gitaarsound is een stuk harder en ligt nog dichter bij de rock 'n roll van de 60's dan de nakomende platen van Chris die het vooral van de zomeravondsfeer moeten hebben.


Perfect beschreven hoe ik deze plaat ook beleef. Het album begint met vier toppers 'You Owe Me Some Kind of Love', de heerlijke cover 'Heart Full of Soul', het zwoele 'Lie to Me' en voor mij het beste nummer van Isaak 'Blue Hotel'. Ook de overige nummers zijn van hoge kwaliteit, soms rockt hij iets meer ('Fade away' en 'Wild love'), dan leunt het wat tegen country aan ('You took my heart') en ook een mooie ballad ('Waiting for the rain to fall') zit in het arsenaal. De mooie warme productie en sfeervolle gitaarklanken maken dat dit album er voor mij bovenuit steekt. Topalbum.

Paul McCartney - Tug of War (1982)

4,0
Marco van Lochem schreef:
Nadat McCartney begin 1980 tijdens de start van de tournee ter gelegenheid van het Wings album "BACK TO THE EGG", in Japan was gearresteerd en gevangen gezet was wegens het in bezit hebben van drugs, begon hij na zijn vrijlating aan een solo album. Wings werd in de ijskast gezet, uiteindelijk opgeheven
.....
Er werd n.a.v. het drugs incident in Japan wel gezegd en gedacht dat McCartney dat opzettelijk gedaan zou hebben, zodat hij van Wings af kon komen en zonder druk van een band zijn carrière voort kon zetten. Of dat waar is, blijft gissen, feit is wel dat hij met het tweede album in het nieuwe decennium de zaken anders aanpakte.

Ik heb altijd begrepen dat het net iets anders in elkaar zat, maar weet ook niet of dat helemaal juist is:
In oktober 1980 begonnen Paul, Linda en Denny Laine aan het volgende Wings album. Tijdens de sessies kwam het tragische bericht over de dood van John Lennon en de sessies werden tijdelijk gestopt. In april 1981 maakte Laine bekend te stoppen met Wings omdat McCartney na de dood van Lennon niet meer wilde gaan touren met Wings, bang voor een aanslag op zijn eigen leven. Maar hij was ook ontevreden over zijn rol in de recente opnamesessies en de richting van de nieuwe muziek.

Richard Marx - Repeat Offender (1989)

3,5
milesdavisjr schreef:
Alles wat Marx na midden jaren 90 uitpoepte is van een dermate hoog zemelig reli/kazig gehalte dat het glazuur van je tanden afspat. En dat is jammer, zijn eerste paar albums bevatten nog wat milde peper, enkele catchy riffs en met zijn stem is niks mis.
Toch eens zijn albums ‘My Own Best Enemy’ en ‘Emotional Remains’ checken. Daar zit genoeg (milde) peper in.

Toad the Wet Sprocket - New Constellation (2013)

4,0
“New Constellation” is het comeback/reünie album van Toad the Wet Sprocket dat 16 jaar na het vorige studioalbum verschijnt (“Coil” 1997). Na de tour van dat album besloten de high school vrienden, tot mijn ongenoegen, dat het na 12 jaar samen muziek maken tijd was om ieders eigen weg te gaan.

Belangrijkste songschrijver en leadzanger Glen Phillips begon een solo-carriere (met wat meer akoestisch gerichte nummers). Todd Nichols en Dean Dinning startte de rockband Lapdog.
Maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en na enkele reünie-tours samen en het in 2011 verschenen album ‘All You Want’ met oude nummers opnieuw opgenomen is er dan nu een volwaardig nieuw studioalbum. En wat voor een!

De tijd lijkt stil gestaan te hebben als de eerste klanken van het titelnummer door mijn speakers klinken. Het nummer had zo op “Coil” kunnen staan. En het volgende nummer (‘California Wasted’) is een typische aanstekelijke Toad popsong met mooie samenzang in de lijn van hun geweldige album “Dulcinea”.

Dan komt mijn favoriete nummer van deze plaat, en absoluut een van de beste songs die de band ooit maakte. ‘The Moment’ is een pakkende track over keuzes maken in je leven met geweldige vocalen. De eerste keer dat het refrein wordt ingezet (0:28) is kippenvel. Ook de tekst is erg sterk met o.a. deze regel: “There is nothing but the moment, don’t you waste it on regret”.

Het eerste rustpunt komt met ‘Rare Bird’, al komt het nummer in het tweede deel gelukkig wat meer los.
‘I’ll Bet On You’ is muzikaal een remake van het nummer ‘See You Again’ van Lapdog’s debuutplaat "Near Tonight", maar dan met een compleet nieuwe tekst.

‘Golden Age’ is een akoestisch nummer rondom gitaar en piano zoals er met name op ‘Dulcinea’ ook enkele staan.
‘Get What You Want’ en ‘Is There Anyone Out There’ pakken de poprock kant van de band weer op en voor het eerst hoor ik het vergelijk met een band als Matchbox Twenty.

Bij de laatste 3 nummers van de basisversie gaat het tempo weer wat omlaag. ‘Life Is Beautiful’ en ‘The Eye’ zijn prima ballads maar geen uitschieters voor mij. Afsluiter ‘Enough’ is een wat zwaarder aangezet nummer en bevat een orkest, mooi.

Ook de bonustracks zijn sterk. ‘Friendly Fire’ is zo’n typisch Toad midtempo nummer en ‘Last to Fall’ een sterke akoestische track.
Het album sluit af met twee toppers waarvan ik niet goed begrijp waarom deze niet op de gewone versie staan. ‘Finally Fading’ had ik het liefst gezien als opener van het album en behoort tot de betere tracks van de plaat.

Als geheel ben ik erg blij dat deze (helaas te onbekende) band een doorstart heeft gemaakt die ze bezegelen met een sterke 4* plaat!

Toto - Mindfields (1999)

3,5
Het was even geleden dat ik dit album had gedraaid, maar vandaag had ik er opeens zin in.

Ik vond het album altijd wat lang duren en hield daarom mijn aandacht er niet goed bij. Ik vind dat nog steeds, maar eigenlijk is dit gewoon een sterk album.

Toppers voor mij zijn Cruel, After you’ve gone (is bij mij overigens track 12), Mindfields, No Love, Mad about you, One Road en het werkelijk fantastische Caught in the balance.

Ook Mysterious ways, No Love, Melanie en Better World zijn prima nummers, maar wat doorsnee Toto.

Selfish, Last Love en bonustrack Spanish steps zijn een tikkeltje minder en de jam High price of hate duurt me te lang. Maar al met al een lekker album en destijds een welkome comeback van Bobby Kimball.