stem geplaatst

Ach ja, Frans Halsema, ineens was hij er niet meer, terwijl hij nog zo veel plannen had. The Show Must Go On was een geplande theatertour die in April 1984 van start zou moeten gaan. Halsema was er druk voor aan het schrijven, maar moest het boekenbal in het najaar van '83' afzeggen. Hij zou er zingen, maar de stembanden wilden niet erg. In Januari 1984 werd hij opgenomen in het ziekenhuis en 24 februari van dat jaar overleed Frans. 44 jaar, nog in de bloei van zijn leven. Keelkanker kon hij helaas niet overwinnen.
Frans Halsema was een groot talent, veelzijdig vooral, want hij kon je laten lachen, overdonderen, maar hij was op zijn gebied vooral ook een groots zanger.
Op deze compilatie die ik nog steeds in bezit heb, staan prachtige beladen liedjes vol onschuld, romantiek, maar ook de veranderde maatschappij zoals De Vroeg Grijze Generatie, waarin hij oprecht zorgelijk klinkt.
Halsema kon dat sterk, gemeend en passievol een liedje vertolken en het naar grote hoogten brengen.
Minpunt is dat het lied Kees ontbreekt, die had er echt op moeten staan, maar kennelijk door het ontbreken van bepaalde rechten niet is toegevoegd.
Kees gaat over een vriend die inmiddels een jaar is overleden en dat het leven vooral ook zonder hem door gaat, hoe triest zijn afwezigheid ook is.
Het had uiteindelijk over hemzelf kunnen gaan.
Het is nu een tijd dat zijn generatiegenoten vallen als bosjes; pas nog Gerard Cox, waar hij nog een poosje mee samen werkte, Joost Prinsen recent en nog veel meer natuurlijk.
Frans Halsema ging veel te vroeg en soms is het goed om dit weer eens voorbij te horen komen.