Night Time, misschien wel het bekendste Killing Joke album en hoewel een tijdje terug heb ik deze kennelijk ooit als enige van hun wel beluisterd, had het zelfs van
een cijfer voorzien, maar ik moest 'm wel weer opnieuw de revue laten passeren.
De 4 sterren zijn onaangetast, want dit is gewoon een hele fijne plaat.
Killing Joke heeft net als wat andere postpunk bands uit de UK een verloop die uiteindelijk wat meer mainstream werd.
Nu begrijp ik dat zij in de 90's weer een ommezwaai maakten naar meer doom en vooral weer grimmiger, maar deze is goed te volgen en hoewel het echt wel stevig is en mysterieus kan klinken, blijven refreinen goed hangen.
Het is vooral het superstrakke bandgeluid wat opvalt. De ritmesectie is erg hecht en staat als een huis. Gitarist Georgie (inmiddels helaas overleden) heeft een groot gitaargeluid en zijn sounds is iets om te omarmen en niet meer los te laten. De man speelt geen solo's, maar zijn riffs zijn ontzettend bepalend. Veelal repeterend, maar qua timing echt perfect.
Zanger/ toestenist Jaz Coleman is een geval apart; doomdenker bij uitstek en ik geloof dat ie inmiddels wel voor gek is verklaard (een paar jaar geleden was ie ineens spoorloos verdwenen).
Maar wat ie brengt is boeiend en overtuigend.
Killing Joke is niet de meest originele band, maar in wat ze brengen zijn ze wel heel overtuigend.
Eerlijk is eerlijk, Love Like Blood is het prijsnummer en ook niet voor niets het uithangbord van dit album, want het was een hit.
Één van de betere songs uit de 80's en misschien wel van alle tijden, want hoe oud het ook is, het blaast mij nog steeds omver.
Het is ze vergeven dat je zo heel af en toe wat echo's daarvan terug hoort op de rest van de plaat.
Dat is dan maar zo, maar afgezien van het wat mindere Multitudes, blijft het niveau redelijk consistent.
Naast Love Like Blood zijn de titelsong en Kings and Queens torenhoog favoriet, maar is Eightees (de andere heel bekende track) uiteraard vermakelijk.
Nirvana ging trouwens wel heel opzichtig aan de haal met de riff in Come as you Are... Ja ja.
De mannen van Killing Joke kregen een kerstkaart van Nirvana en Dave Grohl heeft veel later nog een drumpartijtje voor hun gedaan, weet niet precies hoe het verder is afgelopen.

Fijn album die lekker flowt en bij voorkeur hard moet worden afgespeeld.
Ik ga het verdere spul ook maar eens aandacht geven.
Ben inmiddels al begonnen met het debuut.