In mijn (oude) CD-wisselaar, die ik meestal op full shuffle heb staan, zit o.a. momenteel The Next day en Godbluff (VDGG). Bij de intro van het nummer Arrow dacht ik dat ik David Bowie zat te luisteren. Lijkt er toch verdomd veel op dat Bowie een fan van Hammill is geweest.

Net als je een nummer geluisterd heb van de DVD, dan denk je, ja dit vind ik echt het beste nummer, om dan vervolgens halverwege het volgende nummer alweer je besluit te corrigeren.
Kortom het laatst beluisterde nummer is dan voor even het favoriete nummer.
edoch mijn ultieme favoriet Florentine Pogen moet ik dus maar elke keer als laatste draaien en daarna de DVD uitzetten.

De hele DVD staat bol van de muzikaliteit en het speelplezier spat er vanaf.

Hotel California mist alleen een scherp randje, (het is te gladjes) en het mist de eenvoud en/of puurheid die Bernie Leadon wel in de vroegere albums bracht

Gisteren (23-3-2023) mooi intiem concert bijgewoond van Grayson Capps & Corky Hughes in Grand Café De Waker, georganiseerd door de Lockkeepers.

Mooi overzicht van zijn vroegere werk met de nadruk op Plainssong-periode

Ik heb altijd het idee naar leger-des-heilsmuziek te luisteren met geweldige muzikanten

In mijn (oude) CD-wisselaar, die ik meestal op full shuffle heb staan, zit o.a. momenteel The Next day van David Bowie en Godbluff. Bij de intro van het nummer Arrow dacht ik dat ik David Bowie zat te luisteren. Lijkt er toch verdomd veel op dat Bowie een fan van Hammill is geweest.